مشاهده کهکشان انفجاری در حال شعله ور شدن از تولد ستاره های انفجاری در حال بلعیدن کهکشان های کوتوله (ویدئو)
یک کهکشان ستارگانی شعله ور از ستارگان در فرآیند شکل گیری کهکشان های کوتوله اطراف را در یک تصویر خیره کننده جدید از تلسکوپ های دوقلوی Gemini North می گیرد.
رشته‌های قرمز و صورتی روشن از گاز و غبار و همچنین ستاره‌های سفید و آبی درخشان که در تصویر دیده می‌شوند، کهکشان NCG 4449 را تشکیل می‌دهند که با نام کالدول 21 نیز شناخته می‌شود، که در فاصله حدود 13 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی قرار دارد. عصا وناچی. NCG 4449 به عنوان یک کهکشان نامنظم از نوع ماژلانی طبقه بندی می شود که منعکس کننده ساختار مارپیچی سست و شباهت نزدیک آن به کهکشان ماهواره ای کوتوله راه شیری است. ابر ماژلانی بزرگ (LMC).
تصویر NCG 4449 به مناسبت 25 سالگی منتشر شد جمینی شمالیکه شامل یک تلسکوپ نوری و مادون قرمز با قطر 8.1 متر است که در بالای آتشفشان خاموش Maunakea در هاوایی قرار دارد. این آتشفشان حدود 13825 فوت (4214 متر) در هوای خشک و ساکن اقیانوس آرام بالا می رود و به Gemini North منظره ای از فضایی می دهد که به سختی توسط جو زمین مسدود شده است.
متصل: تلسکوپ فضایی جیمز وب به قلب کهکشان ستاره‌باران در حال دود رسید (تصاویر)
اگرچه ستارگان برای میلیاردها سال در NGC 4449 شکل گرفته اند، کهکشان در حال حاضر در میانه تولد ستاره های شدید قرار دارد که ستاره شناسان آن را “ستاره دار”
NGC 4449 حتی برای یک کهکشان ستارگان متمایز است. شکل گیری ستاره آن به طور گسترده در سراسر بدنش توزیع شده است، به جای اینکه در یک منطقه مرکزی متمرکز شود، همانطور که در اکثر موارد دیده می شود. کهکشان های ستارگان. این تولد ستاره‌ای گسترده یا «جهانی» در NGC 4449 با حضور جوان‌ترین ستاره‌های کهکشان هم در قلب آن و هم در جریان‌های گاز و غبار که در سراسر کهکشان پراکنده شده‌اند، مشهود است.
تشکیل ستاره جهانی NGC 4449 به این معنی است که این کهکشان شبیه برخی از قدیمی ترین کهکشان ها در کیهانی که رشد می کند آدم خواری سیستم های ستاره ای کوچکتر و محتویات آنها را برای خود بگیرند.
مانند این کهکشان های اولیه، تشکیل ستاره گسترده NGC 4449 احتمالاً از جذب ستاره های کوچکتر ناشی شده است. کهکشان های کوتوله که او را احاطه کرده اند این امکان پذیر است زیرا NGC 4449 بخشی از خوشه کهکشان های M94 است که در مجاورت چند کهکشان کوتوله مجاور قرار دارند، که این کهکشان ستارگان در حال حاضر با دو تای آنها در حال تعامل است.
یکی از این کهکشان های کوتوله بسیار کم نور است و در حال حاضر توسط NGC 4449 جذب می شود. جریان ستاره ها در یک طرف NGC 4449، اما در نور مرئی به دلیل ماهیت پراکنده و جرم کم ستاره تقریباً غیرقابل تشخیص است. کهکشان آدمخوار شده است
ستاره شناسان به لطف وجود آرایه می توانند ادغام را استنباط کنند خوشه کروییک کنگلومرای باستانی محکم از ستارگان که در هاله بیرونی NGC 4449 جاسازی شده است. ستاره شناسان معتقدند این خوشه کروی بقایای یک کهکشان ماهواره ای غنی از گاز است که اکنون تقریباً به طور کامل توسط NGC 4449 غرق شده است.
از آنجایی که NGC 4449 همراهان کهکشان های کوتوله کوچکتر را جذب می کند، فعل و انفعالات جزر و مدی امواج ضربه ای را از طریق گاز کهکشان ها می فرستد و آن را فشرده می کند. این به عنوان لکه های قرمز درخشان در تصویر NGC 4449 دیده می شود که نشان دهنده وجود هیدروژن یونیزه داغ است که نشانه ای از تولد ستاره فعال.
خوشه‌های ستاره‌ای داغ و جوان آبی را می‌توان مشاهده کرد که در سراسر کهکشان پراکنده شده‌اند، زیرا با کمک گاز و غبار تولید شده توسط رشته‌های تیره‌ای که از طریق NGC 4449 می‌پیچند، رشد می‌کنند. این ذخایر مواد خام ستاره‌ساز برای همیشه دوام نخواهد داشت. با سرعت فعلی که NGC 4449 ستاره‌ها را تولید می‌کند، عرضه گاز سوخت‌رسانی به این دوره ستارگان در حدود یک میلیارد سال دیگر تمام خواهد شد.
در 25 ژوئن 2024، دقیقاً 25 سال از مراسم افتتاحیه Gemini North، یک تلسکوپ 8.1 متری جدید در سطح جهانی در آن زمان، در Maunakea، هاوایی برگزار شد. این زمانی بود که او اولین عکس های نور خود را فاش کرد. در دو دهه پس از آن روز، جمینی سوروس سهم عظیمی در درک ما از جهان داشته است.
شریک جمینی شمالی، جمینی جنوبی، بر روی کوهی در آند شیلی به نام Cerro Pachón در شمال شیلی واقع شده است. جمینی جنوبی همچنین از یک تلسکوپ نوری و مادون قرمز با قطر 8.1 متر تشکیل شده است، اما سه سال از جمینی شمالی جوان‌تر است و برای اولین بار در ژانویه 2002 چشمان خود را به فضا باز کرد.
