“مشکلات” ستارگان مرده ممکن است منشا انفجارهای سریع رادیویی را آشکار کند

ستاره شناسان “مشکلات” قدرتمندی را در یک ستاره نوترونی بسیار مغناطیسی یا مغناطیسی در نزدیکی قلب کهکشان راه شیری مشاهده کرده اند. به نظر می رسد این مشکلات سرعت چرخش ستاره را به شدت افزایش داده است.
به علاوه، به طرز شگفت انگیزی، پدیده ای که به کاهش سرعت یک ستاره نوترونی (همچنین به عنوان ستاره مرده) پس از این مشکلات کمک می کند، می تواند به آشکار شدن درون ستاره کمک کند. درک آنچه در داخل یک مگنتار اتفاق میافتد ممکن است در نهایت نشان دهد که چگونه این اجسام عجیب به انفجارهای سریع رادیویی یا FRB معروف هستند.
FRB ها پالس های نور مرموز و زودگذری هستند که می توانند به اندازه ای روشن شوند که برای مدت کوتاهی از نور کل کهکشان بتابند. دانشمندان می دانند که این پالس های شدید چند ثانیه ای وجود دارند، اما هیچ کس نتوانسته است آنها را مشخص کند. چرا وجود دارند.
تیم کاشفان یک مگنتار که اعتقاد بر این است که فعال ترین کهکشان ما در دهه گذشته است، SGR 1935+2154 (SGR 1935). این ستاره در فاصله 30000 سال نوری از زمین قرار دارد و با استفاده از کاوشگر ترکیب داخلی ستاره نوترونی مورد مطالعه قرار گرفت.بهترابزاری در ایستگاه فضایی بینالمللی و همچنین تلسکوپ طیفسنجی هستهای (NuSTAR) تلسکوپ فضایی با در دست داشتن این ابزار، تیم دو مشکل بزرگ را در مگنتار مشاهده کردند که حدود 9 ساعت از هم فاصله داشتند.
“مشکلات تغییرات ناگهانی در چرخش ستاره است. سباستین گیو، عضو تیم و استادیار دانشگاه پل ساباتیر فرانسه، به Space.com گفت: هر رصد کوتاه به ما امکان میدهد سرعت چرخش مگنتار را اندازهگیری کنیم و متوجه شدیم که ناگهان ستاره سریعتر از رصد قبلی میچرخد. مشکلات معمولاً با تپ اخترها و مگنتارها دیده می شوند، اما این دو مورد از بزرگترین مشکلاتی هستند که تاکنون دیده شده است.
این مگنتار معمولاً بیش از 3 بار در ثانیه میچرخد، اما اولین مشکل باعث شد سرعت چرخش افزایش یابد. سپس مشکل دوم که تقریباً 9 ساعت بعد رخ داد، باعث افزایش سرعت دیگری 100 برابر بیشتر از اول شد.
“در طول فاصله بین این دو اشکال، ما کاهش قابل توجهی در سرعت چرخش ستاره نوترونی مشاهده کردیم که به سرعت 100 برابر سریعتر از سرعت قبل از نقص و تقریباً 1000 برابر سریعتر از میانگین بلند مدت کاهش یافت.” پینگ هو، رهبر این مطالعه و دانشیار دانشگاه ملی آموزش چانگوا، به Space.com گفت. این تأخیر در دوره ای بیشتر از مدت زمان خود مشکلات رخ داد.»
درست بین دو باگ، SGR 1935 یک را راه اندازی کرد FRBو پس از دو پرش شتاب، در ستاره نوترونی به نوعی سرعت چرخش خود را کاهش داد و تیم را مشتاق توضیح هر دو پدیده کرد.

مغناطیس ها، مانند همه ستاره های نوترونی، تولد خود را مدیون مرگ قبلی هستند ستاره های عظیم پس از میلیونها سال سوزاندن هیدروژن در هستههایشان و تبدیل آن به هلیوم، ستارگانی که چند برابر خورشید بزرگتر هستند، این سوخت را برای همجوشی هستهای تمام میکنند. پایان این منبع همچنین به جریان انرژی بیرونی که از هسته ستاره میآید پایان میدهد، نیرویی که آن را در برابر نیروی درونی خود حفظ کرده است. جاذبه زمین خیلی وقته.
هنگامی که این طناب کشی کیهانی به پایان می رسد (با گرانش برنده واضح)، لایه های بیرونی ستاره در یک انفجار ابرنواختری قدرتمند می شکنند در حالی که هسته درونی به خودی خود فرو می ریزد. این یک بقایای ستاره ای ایجاد می کند که جرمی بین یک تا دو برابر آن دارد آفتاب به شکل کره ای به قطر حدود 12 مایل (19 کیلومتر) فشرده شده است
این یک ستاره نوترونی است.
نه تنها کل این وضعیت چنان ماده ستاره نوترونی متراکمی ایجاد می کند که یک قاشق چای خوری از آن حدود 1 میلیارد تن وزن دارد، بلکه مانند اسکیت های یخ که بازوهای خود را می کشند تا سریعتر بچرخند، شعاع به سرعت در حال کاهش سرعت چرخش باقیمانده ستاره را افزایش می دهد. در واقع، برخی از ستارگان نوترونی می توانند به همان سرعتی بچرخند 700 بار در ثانیه
فروپاشی همچنین خطوط میدان مغناطیسی ستاره در حال مرگ را هل می دهد و برخی از قوی ترین میدان های مغناطیسی در جهان را ایجاد می کند. ستارگان نوترونی وجود دارند که دارای میدان مغناطیسی قدرتمندی هستند که به قدری شدید هستند که واجد شرایط دسته بندی اجرام آسمانی خود هستند. اینها مگنتارها هستند.
تیم پشت این مطالعه نظریه می دهد که بازگشت به سرعت عادی برای مگنتار SGR 1935 نتیجه یک باد قوی، زودگذر و مگنتوسفر است که از ستاره می وزد. چین-پینگ هو میگوید این باد یک تکانه زاویهای را با خود میبرد که سرعت چرخش ستاره را به سرعت کاهش میدهد.
گیوت گفت: “ایده این است که پوسته مگنتار تحت نیروهای عمل کننده گشتاور ترک بخورد.” این ترک درست در زیر سطح مگنتار مقدار زیادی انرژی آزاد می کند که به صورت موضعی سطح را گرم می کند و ذراتی را به شکل پلاسمای با دمای بالا از یون ها و الکترون ها با سرعتی نزدیک به سرعت نور به فضا می فرستد.
این تیم همچنین بر این باور است که همان پدیده ای که فضای داخلی ستاره نوترونی را به سطح آن می بندد و باعث ایجاد این باد می شود، مسئول تشدید تابش اشعه ایکس مگنتار است. به طور بالقوه، این شرایط مغناطیسی مناسب را برای تحریک FRB ها نیز تقویت می کند.
«علاوه بر انتقال تکانه زاویه ای از جزء فوق سیال، حشرات همچنین انرژی آزاد می کنند و احتمالاً میدان های مغناطیسی را می پیچند. چین-پینگ هو افزود: آنها می توانند فوران و شعله های اشعه ایکس کوتاه تولید کنند. این رویدادهای پرتو ایکس سپس میتوانند محیط مغناطیسکره را تغییر دهند و آن را برای انتشار FRB مناسبتر کنند، که فرآیندی شبیه لیزر است که به محیطی تمیز نیاز دارد.
ما تغییرات طیفی بین اشکالات را پیدا کردیم که به تغییر در مغناطیس کره اشاره دارد.
اسرار ستاره های نوترونی
گیوت اضافه کرد که بزرگی مشکلات تجربه شده توسط SGR 1935 می تواند به دانشمندان کمک کند تا فضای داخلی این مغناطیسی و به طور کلی ستاره های نوترونی را بهتر درک کنند.
برای تپ اخترها و مگنتارها، تصور می شود که تغییرات در چرخش در حین اشکالات مربوط به حضور مواد فوق سیال باشد. نوترون ها او گفت که با بقیه پوسته و هسته بیرونی مگنتار در داخل جسم تعاملی ندارند. فوق سیال ماده در همان سرعت چرخش باقی میماند تا زمانی که اختلاف سرعت اسپین بین بخش عمده مگنتار و ماده فوق سیال بیش از حد بزرگ شود.
گیوت توضیح داد که در این مرحله، دو جزء مگنتار یک بار دیگر با هم ترکیب میشوند و اشکال چرخشی یا به عبارت دیگر، چرخش شدید مگنتار را ایجاد میکنند.
گیوت ادامه داد: «در اینجا، دامنه بسیار بزرگ دو باگ در عرض 9 ساعت برای SGR 1935 به ما می گوید که کسر ماده فوق سیال بسیار بزرگ است، چند ده درصد از کل مگنتار. “این به ما چیزهای زیادی در مورد فضای داخلی مگنتارها می گوید.”
محقق توضیح داد که گام بعدی در این فرآیند تلاش برای گرفتن این مگنتار یا دیگری در کهکشان راه شیری در زمان انفجار FRB است.
ما زمان بندی FRB را از دست دادیم. نه زیاد… اما متاسفانه به دلیل گردش ماهواره ها به دور زمین سیاره ما مخفی شد [passing in front of] مگنتار در آن زمان،” Guillot نتیجه گرفت. “SGR 1935 معلوم شد که یک مگنتار کاملاً فعال است، و فعالیت های انفجاری مشابه احتمالاً دوباره اتفاق می افتد، و ما امیدواریم دفعه بعد آن را بگیریم.”
تحقیقات این تیم روز چهارشنبه (12 فوریه) در مجله منتشر شد طبیعت.



