مقیاس نانو برای تولید پایدار

نیوزویز – یک نانوصفحه جدید خود مونتاژ میتواند توسعه نانومواد کاربردی و پایدار برای الکترونیک، ذخیرهسازی انرژی، سلامت و ایمنی و موارد دیگر را به شدت تسریع کند.
این نانوصفحه جدید که توسط تیمی به رهبری آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (آزمایشگاه برکلی) توسعه یافته است، می تواند عمر مفید محصولات مصرفی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. و از آنجایی که ماده جدید قابل بازیافت است، می تواند یک رویکرد تولید پایدار را نیز فعال کند که بسته بندی یکبار مصرف و لوازم الکترونیکی را از محل دفن زباله دور نگه می دارد.
این تیم اولین گروهی است که با موفقیت یک ماده مانع چند منظوره و با کارایی بالا را از نانوصفحات خود مونتاژ شده توسعه داده است. پیشرفت بود در شماره 8 نوامبر این مجله به صورت آنلاین گزارش شده است طبیعت.
تینگ ژو، محقق اصلی که این مطالعه را رهبری کرد، گفت: کار ما بر یک مانع دیرینه در علم نانو غلبه میکند، یعنی گسترش سنتز نانومواد به مواد مفید برای تولید و کاربردهای تجاری. این واقعاً هیجان انگیز است زیرا این کار برای چندین دهه انجام شده است.
Xu یک محقق ارشد در آزمایشگاه برکلی است گروه “علوم مواد”.و استاد شیمی و علوم و مهندسی مواد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.
یک چالش در مونتاژ علم نانو برای ایجاد مواد کاربردی این است که قطعات بسیار کوچک باید مونتاژ شوند تا نانومواد به اندازه کافی بزرگ شوند تا مفید باشند. و در حالی که انباشتن نانوصفحات یکی از سادهترین راهها برای رشد نانومواد به یک محصول است، «نقایص انباشتگی» – شکافهای بین نانوصفحات – هنگام کار با نانوصفحات یا نانوصفحات موجود اجتنابناپذیر است.
نویسنده اول، اما وارگو، نویسنده سابق، میگوید: «اگر تصور کنید که یک ساختار سهبعدی از کاشیهای نازک و مسطح بسازید، لایههایی در ارتفاع سازه خواهید داشت، اما همچنین در هر لایه هر جا که دو کاشی به هم میرسند، شکافهایی خواهید داشت. دانشجوی فارغ التحصیل – محقق در گروه Xu و اکنون یک دانشجوی فوق دکتری در بخش علوم مواد آزمایشگاه برکلی. وارگو گفت: “کاهش تعداد شکاف ها با بزرگتر کردن کاشی ها وسوسه انگیز است، اما کار با آنها سخت تر می شود.”
مواد نانو ورق جدید با نادیده گرفتن رویکرد ورقه های انباشته شده به طور کلی بر مشکل عیوب انباشته شدن غلبه می کند. در عوض، این تیم مخلوطهایی از موادی را که به صورت خودآرایی در ذرات ریز شناخته میشوند، با لایههای متناوب مواد تشکیلدهنده معلق در یک حلال مخلوط کردند. برای طراحی این سیستم، محققان از مخلوط های پیچیده ای از نانوذرات مبتنی بر کوپلیمر بلوک، مولکول های کوچک و ابرمولکول ها استفاده کردند که همگی به صورت تجاری در دسترس هستند.
آزمایشها در منبع نوترونی اسپلاسیون آزمایشگاه ملی اوک ریج به محققان کمک کرد تا مراحل اولیه و خام خودآرایی مخلوطها را درک کنند. با تبخیر حلال، ذرات ریز به هم می پیوندند و به طور خود به خود سازماندهی می شوند و تقریباً لایه هایی را تشکیل می دهند و سپس به نانوصفحات متراکم تبدیل می شوند. به این ترتیب لایه های انباشته به جای اینکه یک به یک در یک فرآیند سریال روی هم چیده شوند، به طور همزمان تشکیل می شوند. قطعات کوچک فقط باید فواصل کوتاه را حرکت دهند تا شکاف ها را سازماندهی و بسته کنند و از مشکلات جابجایی “کاشی ها” بزرگتر و شکاف های اجتناب ناپذیر بین آنها جلوگیری کنند.
از جانب یک مطالعه قبلی به رهبری Xuمحققان میدانستند که ترکیب مخلوطهای نانوکامپوزیت حاوی چندین بلوک ساختمانی با اندازهها و ترکیبات شیمیایی مختلف، از جمله پلیمرهای پیچیده و نانوذرات، نه تنها با ناخالصیها سازگار میشود، بلکه آنتروپی سیستم، اختلال ذاتی در مخلوطهای موادی را که گروه خو استفاده میکردند، باز میکند. برای تخصیص بلوک های سازنده مواد.
مطالعه جدید بر اساس این کار قبلی است. محققان پیشبینی کردند که مخلوط پیچیده مورد استفاده برای مطالعه حاضر دارای دو ویژگی ایدهآل خواهد بود: علاوه بر آنتروپی بالا برای به حرکت درآوردن خودآرایی مجموعهای از صدها نانوصفحه که به طور همزمان تشکیل شدهاند، همچنین انتظار داشتند که سیستم نانو ورق جدید حداقل تحت تأثیر مواد شیمیایی مختلف روی سطح قرار می گیرد. آنها استدلال کردند که این به همان ترکیب اجازه می دهد تا یک مانع محافظ بر روی سطوح مختلف مانند صفحه شیشه ای یک دستگاه الکترونیکی یا ماسک پلی استر ایجاد کند.
سهولت در خود مونتاژ و بهره وری بالا
برای آزمایش اثربخشی این ماده به عنوان یک پوشش مانع در چندین کاربرد مختلف، محققان از برخی از مراکز تحقیقاتی برتر در کشور کمک گرفتند.
در طی آزمایشهایی در منبع فوتون پیشرفته آزمایشگاه ملی آرگون، محققان نقشهبرداری کردند که چگونه هر جزء مونتاژ و میزان تحرک خود را اندازهگیری میکند و چگونه هر جزء برای رشد یک ماده کاربردی حرکت میکند.
بر اساس این مطالعات کمی، محققان با استفاده از محلول رقیق پلیمرها، مولکولهای کوچک آلی و نانوذرات روی انواع زیرلایهها مانند فنجان و غشای تفلون، فیلم پلیاستر، لایههای سیلیکونی ضخیم و نازک، شیشه و حتی یک لایهی رقیق، پوششهای سدی ساختند. نمونه اولیه دستگاه میکروالکترونیک – و سپس کنترل سرعت تشکیل فیلم.
آزمایشهای میکروسکوپ الکترونی انتقالی در آزمایشگاه برکلی ریخته گری مولکولی نشان می دهد که تا زمانی که حلال تبخیر شده است، یک ساختار لایه ای بسیار منظم از بیش از 200 نانوصفحه سفارشی با چگالی نقص بسیار کم بر روی زیرلایه ها خودآرایی شده است. به گفته وارگو، محققان همچنین توانستند هر نانوصفحه را به ضخامت 100 نانومتر با حفره ها و حفره های کمی بسازند که این ماده را به ویژه در جلوگیری از عبور بخار آب، ترکیبات آلی فرار و الکترون ها موثر می کند.
آزمایشهای دیگر در ریختهگری مولکولی نشان داد که این ماده دارای پتانسیل بالایی بهعنوان یک ماده دیالکتریک و عایق «سد الکترونی» است که معمولاً در خازنهای ذخیرهسازی انرژی و کاربردهای رایانهای استفاده میشود.
با همکاری محققان آزمایشگاه برکلی گروه فناوری های انرژیXu و تیم نشان دادند که وقتی از این ماده برای پوشاندن غشاهای تفلون متخلخل (ماده معمولی که برای ساخت ماسکهای محافظ صورت استفاده میشود) استفاده میشود، در فیلتر کردن ترکیبات آلی فرار که میتوانند کیفیت هوای داخل ساختمان را به خطر بیندازند، بسیار مؤثر است.
و در آزمایش نهایی در آزمایشگاه Xu، محققان نشان دادند که این ماده می تواند دوباره حل شود و دوباره پردازش شود تا یک پوشش مانع جدید ایجاد شود.
اکنون که آنها با موفقیت نشان داده اند که چگونه می توان به راحتی یک ماده کاربردی چند منظوره را برای کاربردهای صنعتی مختلف از یک نانو ماده واحد سنتز کرد، محققان قصد دارند قابلیت بازیافت مواد را اصلاح کنند و قابلیت تنظیم رنگ (در حال حاضر به رنگ آبی موجود است) را به مجموعه آن اضافه کنند.
سایر نویسندگان این مقاله عبارتند از: Le Ma، He Li، Qingteng Zhang، Junpyo Kwon، Katherine M. Evans، Xiaochen Tang، Victoria L. Tovmasyan، Jasmine Jan، Ana C. Arias، Hugo Destaillats، Ivan Kuzmenko، Jan Ilavsky، Wei- رن چن، ویلیام هلر، رابرت او ریچی و یی لیو.
این فناوری برای صدور مجوز یا تحقیقات مشترک از طریق آزمایشگاه برکلی در دسترس است دفتر مالکیت معنوی. مخاطب [email protected] برای اطلاعات بیشتر.
ریختهگری مولکولی یک مرکز کاربری دفتر علوم DOE در آزمایشگاه برکلی است.
منبع فوتون پیشرفته یک مرکز کاربر دفتر علوم DOE در آزمایشگاه ملی آرگون است.
منبع نوترون Spallation یک مرکز کاربر دفتر علوم DOE در آزمایشگاه ملی Oak Ridge است.
این کار توسط دفتر علوم DOE و برنامه تحقیق و توسعه هدایت شده آزمایشگاهی (LDRD) آزمایشگاه برکلی پشتیبانی شد. بودجه اضافی توسط وزارت دفاع، بنیاد ملی علوم و آژانس کاهش تهدیدات دفاعی ارائه شد.
###
آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (آزمایشگاه برکلی) متعهد به ارائه راه حل هایی برای بشریت از طریق تحقیقات انرژی پاک، سیاره ای سالم و اکتشافات علمی است. آزمایشگاه برکلی و دانشمندانش در سال 1931 با این باور که بزرگترین مشکلات به بهترین وجه توسط تیم ها حل می شود، تأسیس شد و برنده 16 جایزه نوبل شده است. محققان از سراسر جهان برای تحقیقات پیشگامانه خود به امکانات علمی در سطح جهانی آزمایشگاه متکی هستند. آزمایشگاه برکلی یک آزمایشگاه ملی چند برنامه ای است که توسط دانشگاه کالیفرنیا برای دفتر علوم وزارت انرژی ایالات متحده اداره می شود.
دفتر علوم DOE بزرگترین حامی تحقیقات پایه در علوم فیزیکی در ایالات متحده است و برای رسیدگی به برخی از مهم ترین چالش های زمان ما کار می کند. برای اطلاعات بیشتر لطفا مراجعه کنید به Energy.gov/science.



