کاوشگر هندی Chandrayaan-3 به سختی غبار ماه را برداشت. به همین دلیل این مهم است

فضاپیمای Chandrayaan-3 هند که موفق شد فرود تاریخی یک مطالعه جدید نشان میدهد که در آگوست گذشته در نزدیکی قطب جنوبی ماه، به لطف پیکربندی منحصربهفرد موتورها، به سختی غبار ماه را در هنگام فرود پرتاب کرد. در نتیجه، دوربینهای آن در دقایقی حساس قبل از فرود، دید واضحی از منطقه فرود دریافت کردند و در نتیجه تصاویری را ثبت کردند که به فضاپیما کمک کرد تا از دهانههای خطرناک اجتناب کند و در نهایت به سلامت فرود بیاید.
«وقتی هدف می گیرید [to the south pole]مناطق مورد علاقه علمی همیشه مناطق خطرناک هستند.
K در روز دوشنبه (11 مارس) در کنفرانس علوم قمری و سیارهای (LSPC) که این هفته در تگزاس برگزار شد، تصاویری از قبل و بعد از فرود را با دانشمندان به اشتراک گذاشت که دو هفته قبل روی ماه کار میکردند. تسلیم شدن، همانطور که انتظار می رود، در برابر دمای سرد شب قمری.
متصل: کاوشگر ماه چاندرایان-3 هند یک “هاله” غبار قابل مشاهده از فضا را پرتاب کرد.
در حین فرود، فضاپیماها موتورهای خود را شلیک می کنند تا سرعت خود را کاهش دهند تا برای فرود نرم آماده شوند. گازهای خروجی از این موتورها سپس به سطح ماه برخورد می کنند که سنگ سنگی غبارآلود آن معمولاً به دلیل گرانش کم و کمبود جو ماه به یک ستون بزرگ دمیده می شود.
با این حال، دوربینهای روی فضاپیمای Chandrayaan-3، توده غبار حاصل را که فقط از 59 فوت (18 متر) بالاتر از سطح ماه شروع میشود، شناسایی کردند. K گفت که این کمترین مقدار غبار ماه را نشان می دهد که تا به حال در طول یک فرود روی ماه در میان مأموریت ها، از جمله تلاش های آپولو ناسا و تلاش های Chang’e-3 چین، پرتاب شده است.
او و همکارانش تصاویر قبل و بعد از فرود از منطقه فرود را که توسط فرودگر به نام Vikram (در سانسکریت به معنای “شجاع”) و همچنین توسط یک دوربین با وضوح بالا در هواپیما گرفته شده بود، تجزیه و تحلیل کردند. چاندرایان-2 مدارگردی که پس از فرودگر و مریخ نورد خود به گردش در مدار ماه ادامه می دهد در تاچ داون سقوط کرد در سال 2019. اسپری گرد و غبار حاصل از فرود Vikram در حدود 1561 فوت مربع (145 متر مربع) در اطراف فرودگر نشست، همانطور که توسط دوربین روی مریخ نورد Pragyan (در سانسکریت به معنای “عقل”) تایید شد. این بالاتر از ارزیابی های قبلی از 1167 فوت مربع (108 متر مربع)، به این معنی که فضاپیما می تواند بیش از 4500 پوند (2 متریک تن) سنگ سنگی ماه را جابجا کند.

ارائه از اکتشافات جدید در LPSC روز دوشنبه، K ستون غبار کوتاه و جالب توجه را به نبود موتور مرکزی فضاپیما نسبت داد که منجر به کاهش نیروی رانش موتور در هنگام فرود شد. با شروع “فاز توقف سخت” خود در مداری 18.6 مایلی (30 کیلومتری) بالاتر از سطح ماه، زمانی که فضاپیما به 0.4 مایل (0.8 کیلومتر) بالاتر از منطقه فرود هدف رسید، دو موتور از چهار موتور 800 نیوتنی خود را خاموش کرد به طوری که دو موتور مورب تا زمان فرود فعال باقی ماندند. K گفت: در این ماموریت از “کمترین موتور تا به امروز استفاده شده است. ما اختلال بسیار کمتری را در سطح مشاهده کردیم.”
علاوه بر موقعیت مورب پیشرانه ها، ارتفاع جت تحت تأثیر جرم فضاپیما و همچنین ویژگی های محلی سنگ سنگی قرار می گیرد. K روز دوشنبه به دانشمندان LPSC گفت، تیم ماموریت Chandrayaan-3 هنوز در حال تجزیه و تحلیل دادهها در این جبهه است و انتظار دارد تا دو ماه دیگر آن را عمومی کند.
ویکرام و پراگیان چندین نقطه عطف را در طول دو هفته کار خود در سکوی فرود جشن گرفتند که نخست وزیر هند نارندرا مودی آن را نامید. نقطه شیو شاکتی (سنسکریت به ترتیب برای «شیوا» و «قدرت»). این نام هنوز توسط اتحادیه بین المللی نجوم (IAU)، سازمانی که مسئول نامگذاری رسمی اجرام آسمانی و ویژگی های آنهاست، تایید نشده است.
پراتیم داس، مدیر این مرکز گفت: تا شب قمری، مریخ نورد پراگیان 331 فوت (101 متر) روی سطح ماه سفر کرد، گوگرد را در ماه شناسایی کرد، پس از برخورد با یک دهانه بالقوه مرگبار مسیر خود را تغییر داد و سنگ سنگی ماه را در هفت یا هشت مکان نمونه برداری کرد. دفتر برنامه علمی در ISRO در بنگالورو.

لرزه سنج روی ویکرام همچنین چندین “رویداد طبیعی” را روی ماه حس کرد، از جمله ماه لرزه ها او گفت و برخورد یک ریزشهاب سنگ که تجزیه و تحلیل آن در حال انجام است. یک کاوشگر حرارتی روی کشتی ابتدا به صورت کم عمق حدود 4 اینچ (10 سانتی متر) در سطح فرو رفت و دمای خاک ماه را در اعماق مختلف ثبت کرد.
با توجه به اینکه ماموریت چاندرایان-3 اکنون در حال آماده شدن است، هند در حال برنامه ریزی ماموریت بعدی ماه خود، چاندرایان-4 است که به طور آزمایشی در سال 2028 انجام می شود و هدف آن انجام این ماموریت است. سنگ ماه بیاور به زمین. مودی قبلا گفته بود که کشور باید هدف قرار دادن یک فضانورد بر روی ماه تا سال 2040، اما نه ISRO و نه نهادهای شریک آن جزئیاتی در مورد چگونگی برنامه ریزی برای دستیابی به این چشم انداز به اشتراک گذاشته اند.




