نقشه ستارهای نادر قرن یازدهمی تاریخ پیچیده نجوم اسلامی، یهودی و مسیحی را نشان میدهد.

اسطرلاب قرن یازدهم – دستگاهی که برای محاسبه دقیق تاریخ و زمان بر اساس موقعیت ستارگان استفاده می شود – که در موزه ای در ورونای ایتالیا یافت شد، گواه روشنی از تبادل علمی و همکاری بین مسلمانان، یهودیان و مسیحیان است. مطالعه می یابد .
این اسطرلاب متمایز است زیرا که توسط صنعتگران مسلمان ساخته شد، متعاقباً از طریق دست کاربران یهودی و مسیحی که دستگاه دستی را در طول قرن ها ترجمه و اصلاح کردند، گذشت. چنین اسطرلاب گسترده ای با قدمت نزدیک به هزار سال، یک یافته بسیار نادر است.
اسطرلاب برنزی برای چندین دهه در بایگانی بنیاد Museo Miniscalchi-Erizzo در ورونا بود، ارزش واقعی آن کشف نشد تا اینکه متصدی موزه، جیووانا رزیدوری، کنجکاو شد و آن را مورد توجه فدریکا گیگانته، مورخ دانشگاه کمبریج قرار داد. متخصص در تبادل مادی و فکری بین مردم اسلامی و اروپا.
متصل: مردم باستان در مورد نجوم چه می دانستند؟

Gigante گفت: “مجری فعلی فکر می کرد که این یک شی جذاب است و می خواست در مورد آن اطلاعات بیشتری کسب کند.” Space.com. “به طور اتفاقی آن را در وب سایت موزه دیدم، بنابراین این یک اتفاق خوشحال کننده بود.
با بررسی اسطرلاب، Gigante از اینکه تاریخچه این دستگاه خاص پیچیده است شگفت زده شد.
اسطرلاب توسط یونانیان باستان اختراع شد، اما هیچ اسطرلاب از آن زمان باقی نمانده است. در عوض، اولین نمونه ها مربوط به اواخر قرن هشتم است و توسط آن ساخته شده است منجمان عربکه در آن زمان جهان را از نظر مهارت های علمی رهبری می کردند.
اسطرلاب ها از قرصی ساخته شده اند که دور لبه آن زمان یا درجات جدایی زاویه ای مشخص شده است. به این دیسک یک یا چند صفحه دایره ای وصل شده است که هر صفحه برای عرض جغرافیایی معینی است و در بالا صفحه دیگری به نام rete (تلفظ “ری-تی”) وجود دارد که روی آن نموداری وجود دارد که درخشان ترین را نشان می دهد. ستاره ها در آسمان. ایده این است که رته را بچرخانیم تا موقعیت ستارگان با آنچه در آسمان است مطابقت داشته باشد و سپس از مقیاس ساعت در اطراف لبه برای تعیین زمان استفاده شود.
اسطرلاب ها توسط صنعتگران مسلمان به طور خاص برای اهداف مذهبی طراحی شده است.
گیگانته گفت: «هر مسجدی یکی خواهد داشت. این کاملاً منطقی است زیرا کارکرد اصلی اسطرلاب اعلام زمان است و این یکی از کارهایی است که مؤذن از مناره انجام می دهد، یعنی خواندن وقت نماز.

دهها نمونه از اسطرلابهای ساختوساز عربی در مجموعههای موزههای سراسر جهان وجود دارد، اما چیزی که اسطرلابهای ورونا را متمایز میکند این است که این اسطرلابها حاوی کتیبههایی به زبان عبری و غربی است که در آن زمان در کشورهای مسیحی، در این مورد احتمالاً ایتالیا، استفاده میشد.
Gigante می گوید که اسطرلاب احتمالاً در اواخر قرن یازدهم در اسپانیا ساخته شده است. اما او نمی تواند مطمئن باشد دقیقا چه زمانی. او گفت: “موقعیت ستارگان آنقدر دقیق نیست که بتوانم با آنها قرار بگذارم.”
زمین روی محور خود می لرزد، حرکتی نامیده می شود تقدم که موقعیت ستارگان را در چرخه ای که 26000 سال طول می کشد، نسبت به قطب شمال تغییر می دهد. در هزار سالی که از ساخت اسطرلاب می گذرد، ستارگان نسبت به یک پس زمینه ثابت حدود 14 درجه جابجا شده اند. اما Gigante متوجه شد که تلاش برای پیمایش در آسمان برای مطابقت با موقعیتهای اسطرلاب برای تعیین زمان ساخته شدن اسطرلاب کارساز نبود، زیرا موقعیت ستارگان روی اسطرلاب به اندازه اندازهگیریهای مدرن دقیق نیست.
در عوض، گیگانته جداول باستانی مختصات ستارگان را جستجو کرد که اسطرلابهای آن دوران از آنها استخراج میشدند. تمرکز آن بر کسانی بود که اهل اندلس بودند، که منطقه ای تحت فرمان مسلمانان در اسپانیا امروزی بود. هم مسلمانان و هم یهودیان در اندلس در کنار هم زندگی می کردند و همگی به زبان عربی صحبت می کردند. اسطرلاب ورونا شامل کتیبه ای به زبان عربی است که روی آن نوشته شده است: «برای اسحاق […]در انگلیسی، این نامها اسحاق و یونس هستند و احتمالاً نام مستعار عبری هستند که به زبان عربی نوشته شدهاند – از این رو Gigante بر آل اندلس تمرکز کرده است.

“اگر به این فکر کنیم که اسپانیا در قرن یازدهم چگونه بود، رصدخانه های مختلفی وجود داشت که در آنها تلاش هایی برای ترسیم مختصات ستاره ها و موقعیت سیارات صورت گرفت و اینها گروه های کاری از دانشمندان بودند که همیشه متشکل از یهودیان و مسلمانان بودند. Gigante می گوید که در کنار یکدیگر کار می کنند.
اگرچه او نتوانست جدول مشخصی از مختصات ستارگان را که به اسطرلاب ورونا اطلاع میدهد شناسایی کند، اما یکی از آندلس را در سال 1068 پیدا کرد که نزدیک بود. کتیبههای دیگری بر روی یکی از لوحهای گردان که نشان میدهد برای عرضهای جغرافیایی قرطبه و تولدو هستند، که هر دو از شهرهای منطقه هستند، تأیید میشود.
با این حال، به نظر می رسد در نقطه ای اسطرلاب دست خود را تغییر داده است. صفحه دوم با یک کتیبه عربی اضافه شد که می گفت برای استفاده در شمال آفریقا، جایی در مصر یا مراکش کنونی است.
متصل: اسطرلاب دریایی از یک کشتی غرق شده در سال 1503 قدیمی ترین اسطرلاب در جهان است
پس از آن، اسطرلاب اصلاحات بیشتری دریافت کرد. علامت های عربی خط خورده و به عبری، زبان یهودیان در بقیه جهان ترجمه شد. سپس اعداد کم رنگی که به زبانی غربی نوشته شده بود، قبل از اینکه اسطرلاب در نهایت به دست لودویکو موسکاردو، نجیب زاده قرن هفدهمی در ورونا برسد، روی دیسک خراش داده شد. این بخشی از مجموعه در Museo Moscardo او شد که در سال 1964 توسط Fondazione Museo Miniscalchi-Erizzo جذب شد و سرانجام مورد توجه Gigante قرار گرفت.
اسطرلاب ها تلفن های هوشمند زمان خود بودند. Gigante گفت: “هر فرد تحصیل کرده، به ویژه آنهایی که در امور نجومی یا نجومی کار می کنند، یکی از آنها را خواهند داشت.”
نیمی از این کاربران، مانند موذنهای منارههای خود، از آنها برای خواندن نجومی برای مناطق مذهبی استفاده میکنند. نیمی دیگر از آنها برای اهداف طالع بینی استفاده می کنند. در اوایل قرن یازدهم، زمانی که درک ما از بهشت محدود بود، نجوم و طالع بینی یکسان در نظر گرفته شدند.
گیگانته گفت: «وقتی اسطرلاب به دست یهودیان و مسیحیان رسید، حدس میزنم که بیشتر برای اهداف نجومی استفاده میشد تا مذهبی، اگرچه راهبان نیز از اسطرلاب برای اوقات نماز استفاده میکردند.»
اسطرلاب با کتیبه های عبری بسیار نادر است. Gigante یکی از آنها را در موزه بریتانیا در لندن میشناسد، اما دیگران را نمیشناسد، اگرچه به احتمال زیاد در اثر تلفات زمان گم شدهاند. با این حال، نادر بودن آنها نشان می دهد که چگونه اکثر اسطرلاب های این عصر منشأ مسلمان داشتند و منحصراً توسط مسلمانان مورد استفاده قرار می گرفتند. بنابراین اسطرلاب ورونا از اهمیت تاریخی برخوردار است، زیرا منشأ آن به یک اندازه اسلامی، یهودی و مسیحی است.
با توجه به وقایع غم انگیز کنونی در خاورمیانه، یادآوری به موقع است که در گذشته مردمان مختلف قادر به همزیستی و به اشتراک گذاشتن دانش بودند.
Gigante یافته های خود را در مقاله ای که در 1 مارس در مجله منتشر شد، مورد بحث قرار می دهد راهبه.




