هزاران سنگ سفید عجیب در مریخ کشف شد. آیا آنها هرگز به زمین آورده می شوند؟


سطح قرمز زنگ زده مریخ ممکن است به آن وضعیت معروف “سیاره سرخ” را داده باشد، اما همچنین به نظر می رسد که هزاران سنگ سفید به طور عجیبی در خاک مریخ پراکنده شده اند. از ناسا ماندگاری مریخ نورد، یک زمین شناس رباتیک که از اوایل سال 2021 در حال کاوش در دهانه جزرو بوده است، با ارائه تصاویری از بیش از 4000 تن نور به اندازه سنگریزه که در کف دهانه پراکنده شده اند، دانشمندان را شگفت زده کرد.
کندیس بدفورد، دانشمند سیارهشناسی در دانشگاه پردو در ایندیانا و عضو این پژوهشگران، گفت: «اینها سنگهای بسیار غیرمعمولی هستند و ما در تلاشیم تا بفهمیم چه اتفاقی دارد میافتد. مریخ تیم علمی 2020، ماه گذشته در کنفرانس علمی قمری و سیاره ای (LSPC) گفت.
پیام می آید به عنوان ناسا در حال تکمیل بررسی معماری بازگرداندن صخره های مریخ به زمین به عنوان بخشی از برنامه جاه طلبانه آژانس بازگشت نمونه مریخ (MSR) است.
متصل: مریخ نورد Perseverance ناسا نمایی 360 درجه از دهانه Jezero در مریخ را ثبت کرد (ویدئو)
صخره های سفیدی که در تصویر نشان داده شده اند همان چیزی هستند که دانشمندان آن را “شناور” می نامند، به این معنی که آنها از زیستگاه اصلی خود خارج شده و منتقل شدند. برخی از آنها صاف و دارای فرورفتگی هستند، در حالی که برخی دیگر مانند مخلوطی از چندین لایه به نظر می رسند. تجزیه و تحلیل های اولیه انجام شده با ابزار Perseverance نشان داد که سنگ ها کم آب هستند – نه تنها از نظر محتوای آب، بلکه از نظر مواد معدنی دیگر، از جمله آهن، منیزیم، کلسیم و سدیم. بدفورد میگوید: «آنها در بسیاری از چیزها بسیار خسته شدهاند.
این تیم به ویژه به منشا این سنگهای غیرمعمول علاقهمند است، زیرا منابع آنها ممکن است سرنخهایی را در مورد گذشته سیاره سرخ فاش کنند، از جمله اینکه دقیقاً چه زمانی آب به دهانه Jezero سرازیر شد، که امروزه آن را بهعنوان قطعه خشکی از خشکی میبینیم. علیرغم مشاهده بیش از 4000 سنگ از این دست، Perseverance نتوانست حتی نشانه ای از آنچه به عنوان “برونزد” مرتبط با سنگ ها شناخته می شود را ببیند، که اساسا سنگ بستری با خواص مشابه است که از سطح مریخ بیرون زده است.
ماهیت کم آب سنگ ها نشان می دهد که آنها یا توسط جریان های گدازه گرم شده و دگرگون شده اند. یک سیارک بدفورد گفت که به نقطه دیگری از مریخ برخورد کرد و بعداً به پایین دهانه پرتاب شد. فرآیند خاص هر چه که بود، او و تیمش گمان میکنند که از نظر تاریخچه زمینشناسی دهانه جزرو به تازگی اتفاق افتاده است.
مریخ نورد Perseverance که از زمان رسیدن به مریخ بیش از 15 مایل (24.8 کیلومتر) را پیموده است، در دسامبر گذشته 1000 روز علم را جشن گرفت که همچنین نشان دهنده تکمیل رسمی ماموریتی بود که در ابتدا برای آن طراحی شده بود. اعضای تیم ماموریت در LPSC گفتند که قبلاً 26 لوله از 43 لوله خود را برای نمونه های سنگی در مریخ پر کرده است. بنجامین وایس، استاد علوم سیارهای در MIT و یکی از اعضای تیم مریخ 2020، گفت: «هر نمونه دانههای بیشماری دارد که اساساً میتوانیم آنها را برای همیشه مطالعه کنیم».
به عنوان بخشی از a ماموریت جایزه بدفورد گفت که Perseverance شروع به نزدیک شدن به لبه دهانه Jezero کرده است و دوربین دوربرد آن قبلاً صخرههای با رنگ روشن بیشتری را که در آن منطقه پراکنده شدهاند را ثبت کرده است.
به سمت غرب بروید! من در مسیر خود به سمت لبه دهانه Jezero در زمین های سنگی و چالش برانگیز حرکت می کنم. سفرهای من را دنبال کنید: https://t.co/PWbwFLzKre pic.twitter.com/3dkCyW6vzm12 ژانویه 2024
همه این صخره های گیج کننده تنها دلیلی نیستند که دانشمندان مشتاق هستند تا Perseverance را به لبه دهانه و احتمالا فراتر از آن ببرند. در آنجا، آنها معتقدند که یک زمین شناسی منحصر به فرد و در عین حال کشف نشده در پایین دهانه وجود دارد. این شامل سنگهای پیش از جزرو میشود که ممکن است سوابقی از تشکیل پوسته مریخ و آب و هوای اولیه داشته باشند. حتی ممکن است حاوی شواهدی از امضاهای زیستی باشد.
لیزا میهو، محقق در دانشگاه کلرادو، بولدر، گفت که دانشمندان در حال حاضر نقاط مختلف مورد علاقه را برای نمونهبرداری مشخص میکنند، زیرا با جزئیات بیشتری از لبه نقشه میکشند. برای دانشمندان زمینی در نزدیکی دهانه جزرو به نام نیلی پلانوم است که به عقیده آنها سنگهای آن در شرایط گرم در زمانی شکل میگرفتند که به احتمال زیاد حیات تکامل یافته بود – اگر در دنیای بیثمر کنونی وجود داشته باشد. ماییو گفت که نمونه برداری از چنین سنگ هایی “ارزش علمی فوق العاده ای به حافظه پنهان موجود در Perseverance می دهد.”
با این حال، این ارزش علمی تنها پس از بازگشت این سنگ ها به طور کامل قابل درک است زمین.
دانشمندان باید با استفاده از تجهیزاتی روی زمین قدمت آنها را تعیین کنند، بدون این که آنها جدول زمانی دقیقی از زمان قابل سکونت شدن سیاره سرخ و زمان خشک شدن آن ندارند. ویس گفت: اغراق نیست اگر بگوییم که درک ما از مریخ را متحول خواهد کرد.
سوالات در مورد برنامه MSR که ناسا رهبری می کند، از جمله اینکه این آژانس چه زمانی و چگونه قصد دارد نمونه های جمع آوری شده را به زمین بازگرداند، همچنان باقی است. اکتبر گذشته، ناسا یک تیم پاسخ (MIRT) را برای ارزیابی رویکردهای جایگزین برای MSR پس از اینکه یک هیئت بازبینی مستقل (IRB) تشخیص داد که معماری فعلی منجر به افزایش هزینه و زمانبندی میشود، مأموریت داد.
Meenakshi Wadhwa، دانشمند سیارهشناسی در دانشگاه ایالتی آریزونا و دانشمند اصلی MSR، گفت: «بسیاری از کارها قبلاً تکمیل شده است. او گفت که انتظار می رود گزارشی با توصیه های MIRT برای یک رویکرد جدید تا پایان ماه مارس ارائه شود و پس از آن برنامه و بودجه تجدید نظر شده ناسا در ماه آوریل ارائه شود.
پیشنهاد بودجه سال مالی 2025 آژانس، منتشر شده در 11 مارس، 2.7 میلیارد دلار برای علوم سیاره ای اختصاص داد، اما بودجه MSR “TBD” باقی ماند. بیل نلسون، مدیر ناسا به خبرنگاران گفت: بودجه ناسا برای سال جاری و آینده در ماه آوریل پس از تکمیل بررسی MIRT اعلام خواهد شد. زمان.




