پیش بینی سیارات فراخورشیدی ابری یا صاف مانند نپتون چیست؟

پیش بینی آب و هوا برای رایج ترین سیارات کهکشان راه شیری چیست؟ ابری یا صاف؟
یک مطالعه جدید با هدف پیدا کردن اینکه آیا به اصطلاحمینی نپتون ها“- که کمتر از منظومه شمسی غول یخی به همین نام اما بزرگتر از زمین – دارای جوی مات با ابرهای ضخیم یا ابری تر و شفاف تر است.
اگرچه این سیاره بیش از هر سیاره دیگری در کهکشان ما رایج است، منظومه شمسی فاقد یک مینی نپتون است. این بدان معناست که برای مطالعه این دنیاها، دانشمندان باید فراتر از حیاط خلوت سیاره ما را با ابزارهایی مانند تلسکوپ فضایی هابل و در تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)هدایت آنها به سیارات به اصطلاح فراخورشیدی یا “سیارات فراخورشیدی“
متصل: تلسکوپ فضایی جیمز وب کشف نادری از 2 سیاره فراخورشیدی در حال چرخش به دور ستاره های مرده کرد.
جاناتان براند، دانشمند دانشگاه کانزاس ExoLab، جو 15 جهان نپتون مانند را بررسی کرد تا ترکیب آنها را بهتر درک کند و به دنبال سرنخ هایی باشد که چرا منظومه شمسی ما ممکن است چنین سیاره ای نداشته باشد.
براند: “ما می خواهیم رفتار این سیارات را درک کنیم، با توجه به اینکه سیاراتی که کمی بزرگتر از زمین و کوچکتر از نپتون هستند رایج ترین در کهکشان هستند.” در بیانیه ای گفت. هدف این است که توضیحات فیزیکی در پس ظواهر مختلف این سیارات کشف شود.
دیدن درست از طریق یک مینی نپتون
برند تحقیقات خود را بر اساس تکنیکی به نام طیف سنجی انتقالی بنا نهاد.
براند توضیح داد: “زمانی که یک سیاره گذر می کند، به این معنی که بین خط دید ما و ستاره ای که در حال گردش است، حرکت می کند، نور ستاره از جو سیاره عبور می کند و توسط گازهای مختلف موجود جذب می شود.” با گرفتن طیفی از ستاره – عبور نور از ابزاری به نام a طیف نگارمانند عبور آن از یک منشور – ما یک رنگین کمان را مشاهده می کنیم که روشنایی رنگ های مختلف اجزاء را اندازه گیری می کند.”
از آنجایی که عناصر و ترکیبات شیمیایی مختلف نور را در طول موجهای مشخص جذب و منتشر میکنند، مناطقی از روشنایی یا کمنور شدن در این طیف فیلتر شده با اتمسفر میتوانند گازهای تشکیلدهنده جو را آشکار کنند. در واقع، برنده قبلاً در سال 2022 از این روش برای تشخیص بخار آب در جو ابر سیاره نپتون استفاده کرده بود. TOI-674 b.

در این مطالعه جدید، براند و همکارانش توجه ویژهای به مناطقی از سیارات فراخورشیدی داشتند که در آن ذرات معلق در اتمسفر وجود دارد و بنابراین ابرها و مه تشکیل میشوند و نور را هنگام عبور از جو مسدود میکنند.
اگر یک سیاره ابری درست بالای سطح داشته باشد و صدها کیلومتر هوای صاف بالای آن باشد، نور ستاره به راحتی می تواند از هوای شفاف عبور کند و تنها توسط گازهای خاص موجود در آن قسمت از جو جذب شود، اما اگر ابر در ارتفاع بسیار بالایی قرار گیرد، ابرها معمولاً در طیف الکترومغناطیسی مات هستند. در حالی که تاریکیها ویژگیهای طیفی دارند، اما برای کار ما، جایی که ما روی یک محدوده نسبتاً باریک با هابل تمرکز میکنیم، طیفهای عمدتاً مسطح را نیز تولید میکنند.
اگر ذرات معلق در هوا در اتمسفر سیارات زیاد باشد، به این معنی است که نور مسیر روشنی در آن جو ندارد. و از آنجایی که هابل به بخار آب حساس است، مشاهده بخار آب در جو سیاره با این تلسکوپ فضایی نشانه خوبی است که ابرهایی به اندازه کافی بلند نیستند که مانع جذب نور شوند.
براند گفت: “برعکس، اگر بخار آب مشاهده نشود و فقط یک طیف مسطح دیده شود، حتی اگر می دانیم که این سیاره باید جوی گسترده داشته باشد، این نشان دهنده وجود احتمالی ابر یا مه در ارتفاعات بالاتر است.”

تجزیه و تحلیل انجام شده بر روی مینی نپتون ها با مطالعات قبلی متفاوت بود زیرا به جای تطبیق داده ها با مدلی که برای هر سیاره فراخورشیدی اعمال می شود، تیم یک مدل ویژه برای تعیین جو جهان های کوچک و معمولی ایجاد کرد.
براند گفت: «معمولاً، محققان یک مدل جوی با محتوای آب از پیش محاسبهشده را میگیرند، مقیاس میدهند و آن را برای مطابقت با سیارات مشاهدهشده در نمونه خود حرکت میدهند. این رویکرد نشان میدهد که طیف شفاف یا ابری است، اما اطلاعاتی در مورد میزان بخار آب یا مکان ابرها در جو ارائه نمیکند.»
این روش استخراج جو به تیم اجازه داد تا پارامترهایی مانند مقدار بخار آب و مکان ابر را در مدلهای خود بگنجانند و سپس صدها و هزاران شبیهسازی را برای یافتن بهترین پیکربندی انجام دهند.
براند گفت: «بازیابیهای ما بهترین طیف مدل را برای هر سیاره به ما ارائه داد، که از روی آن محاسبه کردیم که این سیاره چقدر ابری یا شفاف است. در بررسی رفتار ابرها و مه، مدلهای ما نشان دادند که ابرها مناسبتر از مه هستند.
براند و همکارانش حتی توانستند وضعیت ابرها را به دلیل بارش مؤثر در جو مینی نپتون تعیین کنند.
براند در پایان میگوید: «پارامتر بازده بارش، که فشردگی ابر را منعکس میکند، نشان میدهد که سیارات مشاهدهشده راندمان بارش نسبتاً پایینی دارند که منجر به ابرهای کرکی میشود. این ابرها که از ذراتی مانند قطرات آب تشکیل شدهاند، به دلیل تمایل ضعیفشان به ته نشینی در اتمسفر باقی ماندهاند.
این مطالعه در ژانویه در ماه ژانویه منتشر شد نامه های مجله اخترفیزیکی.




