چشم اندازهای اولیه مریخ: با ستاره شناس قرن نوزدهم که از داستان های علمی برای تصور سیاره سرخ استفاده می کند ، ملاقات کنید

این مقاله در ابتدا منتشر شد مکالمه این نشریه به مقاله در Space.com کمک کرده است آراء متخصص: op-ad و بینشحرف
زندگی در دوران امروز یک مطالعه جاه طلب روباتیک مریخ ، با یک مأموریت انسانی احتمالی در سیاره سرخ ، احتمالاً روزی اتفاق می افتد ، تصور اینکه زمانی که مریخ دنیایی مرموز و غیرقابل دستیابی بود ، دشوار است. با این حال ، قبل از اختراع موشک ، ستاره شناسان که می خواستند مریخ را فراتر از آنچه می توانستند از طریق تلسکوپ های خود ببینند ، باید از تخیل خود استفاده کنند.
من به عنوان یک مورخ کیهانی و نویسنده کتاب “برای عشق به مریخ: تاریخ بشر سیاره سرخ” ، من تلاش کردم تا دریابم که مردم در زمان های مختلف و مکانهایی که مریخ را تصور می کنند ، می دانم.
نیمه دوم قرن نوزدهم زمان بسیار جالبی برای ارائه مریخ بود. این دوره ای بود که به نظر می رسید سیاره سرخ آماده است تا برخی از رمز و راز خود را رها کند. اخترشناسان در مورد مریخ اطلاعات بیشتری کسب کردند ، اما آنها هنوز اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا این میزبان زندگی است و اگر چنین است ، چه نوع است.
با تلسکوپ های برق و فن آوری های چاپی جدید ، اخترشناسان شروع به استفاده از ابزارهای نقشه جغرافیدانان کردند تا اولین نقشه های دقیق روی سطح سیاره را ایجاد کنند ، آن را با قاره ها و دریاها پر کنند و در برخی موارد توابعی که می توانند توسط زندگی تولید شوند. از آنجا که دیدن ویژگی های واقعی مریخ هنوز دشوار بود ، این کارت ها به طور قابل توجهی متفاوت بودند.
در این دوره ، یک دانشمند برجسته و مروج علوم و تخیل متحد برای کشف فرصت هایی که زندگی در دنیای دیگری می تواند داشته باشد.

کامیل فلاماریون
یک متفکر خیالی که توجه او به مریخ جلب شد ، ستاره شناس پاریسی کامیل فلاماریون بود. در سال 1892 ، Flammarion سیاره مریخ را منتشر کرد که تا به امروز تاریخ نهایی مریخ تا قرن نوزدهم باقی مانده است. وی تمام ادبیات منتشر شده در مورد مریخ را از زمان گالیله در قرن هفدهم خلاصه کرد. وی اعلام کرد که این کار وی را ملزم به بررسی 572 نقشه مریخ کرد.
Flammarion مانند بسیاری از معاصران خود ، به این نتیجه رسیده است که مریخ ، دنیای بزرگتر که در همان مراحل تکاملی زمین طی شده است ، باید یک دنیای زنده باشد. وی برخلاف معاصران خود ، وی اصرار داشت كه مریخ ، اگرچه می تواند راحت ترین سیاره منظومه شمسی ما باشد ، اما به وضوح دنیای خودش بود.
این تفاوت هایی بود که مریخ را در مورد Flamarion جالب کرد ، نه شباهت ها. هر زندگی در آنجا به طور تکاملی با شرایط خاص خود سازگار خواهد بود – ایده ای که نویسنده HG Wells وقتی تصور می کرد که به مریخان به جنگ جهانیان حمله می کند ، تجدید نظر می کند.

اما Flammarion همچنین اعتراف کرد که کاهش این اختلافات دشوار است ، زیرا “فاصله خیلی زیاد است ، جو ما خیلی ضخیم است و ابزارهای ما به اندازه کافی کامل نیستند.” هیچکدام از کارتهایی که وی بررسی کرده بود به معنای واقعی کلمه نمی تواند پذیرفته شود ، او شکایت کرد زیرا همه مریخ را متفاوت دیده و نقاشی کرده بودند.
با توجه به این عدم اطمینان در مورد آنچه در واقع در سطح مریخ دیده می شد ، Flammarion با توجه به ماهیت خاص زندگی مریخ ، موقعیت اگنوستیک در سیاره مریخ را اشغال می کند.
با این حال ، او معتقد بود كه اگر زندگی هوشمندانه در مریخ وجود داشته باشد ، او شرق تر از زندگی بشر روی زمین خواهد بود. از نظر منطقی ، زندگی کامل تر خواهد بود – شبیه به تمدن صلح آمیز ، متحد و پیشرفته فناوری که پیش بینی می کرد که در قرن آینده روی زمین ظاهر شود.
او می نویسد: “با این حال ، ما می توانیم امیدوار باشیم که از آنجا که دنیای مریخ از ما پیرتر است ، ساکنان آن ممکن است بدتر و پیشرفته تر از ما باشند.
اما از آنجا که فلاماریون به خوانندگان خود اطلاع داد ، “مشهور یک جزیره کوچک در وسط اقیانوس ناشناخته است” ، نکته ای که اغلب در بیش از 70 کتابی که در طول زندگی منتشر کرده است تأکید کرده است. این “ناشناخته” بود که او یک دردناک به خصوص دردناک پیدا کرد.
مورخان غالباً بیشتر از یک دانشمند جدی ، Flammarion را به عنوان یک مروج توصیف می کنند ، اما این نباید دستاوردهای وی را کاهش دهد. برای Flamarion ، علم یک روش یا بدنه دانش مستقر نبود. این هسته نوپا یک فلسفه جدید بود که منتظر به دنیا آمدن آن بود. او نوشتار محبوب خود را بسیار جدی گرفت و امیدوار بود که این امر می تواند ذهن مردم را به بهشت سوق دهد.

رمان های خیالی
بدون اجازه دادن به سطح سیاره یا به هر طریقی برای برقراری ارتباط با ساکنان آن ، پیش بینی می شود که چه اشکال زندگی در مریخ وجود دارد ، زودرس بود. با این وجود ، Flammarion حدس می زند – نه در کار علمی او ، بلکه در یک سری رمان ها که در طول حرفه خود می نویسد.
در این آثار خیالی ، او توانست به مریخ سفر کند و سطح خود را برای خودش ببیند. جول ورن ، نویسنده داستانهای معاصر ، علمی تخیلی ، که تصور می کرد یک سفر تسهیل شده از نظر فنی به ماه باشد ، Flamarion نوعی سفر معنوی را ترجیح می داد.
بر اساس اعتقاد وی که روحهای انسانی پس از مرگ می توانند از طریق فضا به گونه ای سفر کنند که یک بدن زنده نتواند ، رمان های Flammarion شامل سفرهای رویایی و همچنین داستانهای دوستان متوفی یا شخصیت های داستانی است.
در رمان خود اورانیا (1889) ، روح فلماریون در یک رویا به مریخ می رود. پس از ورود ، او با یک دوست متوفی جورج ، ویژه ، که مانند یک موجود بالدار ، درخشان و شش ساقه تجسم یافته است ، روبرو می شود.
Flammarion می نویسد: “ارگانیسم ها دیگر نمی توانند مریخ زمین باشند از آنچه ممکن است در پایین دریا هوا باشد.”
بعداً در همان رمان ، روح ویژه از Flamarion روی زمین بازدید می کند. او فاش می کند که تمدن و علم مریخ بسیار فراتر از زمین پیشرفت کرده اند ، نه تنها به این دلیل که مریخ دنیای قدیمی تر است ، بلکه به این دلیل که جو تاریک تر و مناسب تر برای نجوم است.

Flammarion تصور کرد که عمل و ارتقاء نجوم ، به همراه سایر علوم ، به بهبود جامعه مریخ کمک کرده است.
مریخیان خیالی Flammarion زندگی فکری دارند که به جنگ ، گرسنگی و سایر مشکلات زمینی نمی پردازد. این زندگی بود که فلاماریون برای هموطنان خود پاریسی می خواست ، که از ویرانی جنگ فرانسه و پروس جان سالم به در بردند و در محاصره پاریس و نتیجه آن گرسنه و محروم بودند.
امروز ، مریخ از Flammarion یادآوری این است که ارائه آینده در مریخ به همان اندازه برای درک خود و آرزوهای عمومی ما است که برای توسعه فناوری هایی است که ما را به آنجا می برد.
ارتقاء علم Flammarion وسیله او برای کمک به مردم مرتبط با زمین برای درک جایگاه خود در جهان بود. یک روز ، آنها می توانستند به مریخیان خیالی او بپیوندند ، که قرار نبود به معنای واقعی کلمه از کارتهای مریخ گرفته شوند ، که او برای سیاره مریخ تجزیه و تحلیل کرد. دنیای او نمونه ای از آنچه زندگی می تواند در شرایط مناسب اتفاق بیفتد.
این مقاله دوباره منتشر شده است مکالمه تحت مجوز Creative Commons. خواندن مقاله اصلیحرف




