چگونه تلفن هوشمند شما توسط آوار انفجار Nova Star Prodeed می شود

براساس یک سیگنال پرتوی گاما ، انفجارهای حرارتی در ستاره های کوتوله سفید “کارخانه های لیتیوم” هستند که اولین اثبات جامد این است که این انفجارها باعث ایجاد لیتیوم در الکترونیک ما می شوند.
لیتیوم شدیدترین عنصری بود که در آن تولید می شود انفجار بزرگکه هیدروژن و هلیوم نیز تولید می کند. امروز ، لیتیوم بخشی جدایی ناپذیر از فناوری مدرن ما است که در باتری های لیتیوم یون استفاده می شود که همه چیز را از تلفن های هوشمند گرفته تا وسایل نقلیه برقی تغذیه می کند.
با این وجود ، لیتیوم برای یکی از اسرار بزرگ فضا مهم است. به عنوان جهان خنک کننده در طی عواقب فوری انفجار بزرگ ، اولین عناصر جعلی شدند. هیدروژن حدود سه چهارم از این عناصر و هلیوم را حدود یک چهارم تشکیل می دهد. سپس یک لیتیوم وجود داشت که فقط اثری بود. و با این حال ، وقتی ستاره شناسان نگاه می کنند ستارهآنها دریافتند که بیشتر آنها شواهدی از لیتیوم حتی کمتر در ترکیب خود را از آنچه از مقدار تولید شده در انفجار بزرگ انتظار می رود ، نشان می دهند.
اخترشناسان این موضوع را با نشان دادن چگونگی لیتیوم می توان در داخل یک ستاره توسط لایه های بیرونی آن کشید و نابود کرد. با این حال برخی از ستاره ها در برابر دانه قرار می گیرند – نسل های جوان خیلی بیشتر لیتیوم از ستاره های قدیمی تر. این لیتیوم از کجا آمده است؟
مظنون اصلی جدید است. بر خلاف ابرنواختر که ستاره را حذف می کند ، New فقط یک انفجار در سطح A است کوتوله سفید این یک ماده گرانشی است که بیش از حد از یک ستاره همراه جمع شده است. کوتوله سفید هسته اصلی است خورشید-ستاره مشابهی که به پایان عمر خود رسیده است. وقتی این اتفاق بیفتد ، لایه های بیرونی ستاره خورشید گسترش می یابد و ستاره را به یک تبدیل می کند غول قرمزکه سرانجام لایه های بیرونی خود را به فضا می اندازد و سحابی سیاره ای را تشکیل می دهد. این در نهایت پریشان است و فقط کوتوله سفید را به جا می گذارد.
بیشتر ستاره های جهان در سیستم های باینری قرار دارند ، بنابراین جای تعجب ندارد که بسیاری از کوتوله های سفید ستاره هایی را همراهی کرده اند که از آنها پشتیبانی می کنند. در بعضی موارد ، ستاره همراه به اندازه کافی نزدیک است تا کوتوله سفید جمع و جور تر شروع به سرقت ماده از آن کند.
با فروپاشی پارچه سرقت شده بر روی سطح کوتوله سفید ، درجه حرارت و فشار در نقطه تماس بزرگتر و بزرگتر می شود تا زمانی که به اندازه کافی بالا باشند تا واکنش های ترموکوپل را نادیده بگیرند -و یک رونق.
انفجارهای نوا یک ستاره را از بین نمی برد (اگرچه در نهایت آنقدر ضبط می شود که کل ستاره به عنوان یک نوع IA منفجر می شود فوق العاده) ، اما آنها باعث می شوند که این امر به طرز چشمگیری در آسمان ما روشن شود – کلمه “جدید” برای “جدید” لاتین است (مانند ستاره جدید).
Novae به عنوان منبع لیتیوم مدرن معنا پیدا می کند: با گذشت زمان ، ستاره های بیشتر خورشید در کوتوله های سفید رشد می کنند و منجر به گسترش لیتیوم جدید و بیشتر در آن می شوند بین ستارگانبنابراین ، چرا ستارگان جوانتر از چیزها فراوانی دارند. اما آنچه لازم بود اثبات دشوار بود.
در دسامبر 2013 ، Cen Nova V1369 ، در نیمکره جنوبی Centaurus ، به یک طغیان منتقل شد و توسط تعدادی از تلسکوپ ها از جمله موارد مشاهده می شود آژانس فضایی اروپاتلسکوپ فضایی یکپارچه (آزمایشگاه بین المللی اخترفیزیک پرتو گاما).
از نظر تئوری ، نوا وقتی بریلیم -7 را ایجاد می کند ، لیتیوم ایجاد می کند ، خرابی رادیواکتیو در لیتیوم 7 ، منتشر شد اشعه با انرژی 478 کیلو ولت (ولت کیلوالکترونیک) در این فرآیند.

هنگامی که V1369 CEN در سال 2013 جدید شد ، تصور می شد برای یافتن این پرش در محدوده اشعه خیلی دور است. با این حال ، اخترشناسان به سرپرستی لوکا ایتو از ایناف ، انستیتوی ملی اخترفیزیک در ایتالیا ، از مشاهدات ESA استفاده کرده اند گراز ماهواره اخترشناسی برای نشان دادن اینکه اینگونه نیست.
Itso در یک گفت: “در ابتدا فاصله تخمین زده شده V1369 Centauri باعث شد تا خط 478 kev بعید باشد.” بیانیه (در ایتالیایی ترجمه شده توسط Google Translate) ، توضیح داد که چرا 12 سال طول کشید. “اما به لطف ماهواره گایا ، دریافتیم که نوا در حدود 3200 سال نوری بسیار نزدیکتر است-همانطور که محاسبه شد ، که این امر برای یک بخش جدایی ناپذیر امکان پذیر است.”
با آگاهی از اینکه V1369 CEN در تجزیه و تحلیل یکپارچه ، تیم ایزو از داده های انتگرال قدیمی متعاقباً سیگنال 478 کیلوولت را باز کرد. بر اساس شدت سیگنال ، تیم Izzo آن را به ترتیب 10^-8 محاسبه کرد میزهای خورشید – حدود 100 میلیون از انبوه خورشیدی – لیتیوم ارزش آن در نوا جعلی است. این با تخمین های خشن از میزان لیتیوم ساخته شده در V1369 CEN و سایر Novae بر اساس مشاهدات نور مرئی است.
یک هشدار وجود دارد: سیگنال اشعه گاما به خصوص قوی نیست ، به این معنی که نسبت سیگنال / نویز کم است ، و اهمیت تشخیص توسط انتگرال کاملاً قانع کننده نیست و یادگیری آن به عنوان 2.5-سیگما است ، به این معنی که احتمال وجود سیگنال واقعی نیست. این به نظر می رسد کمی احتمال وجود دارد ، اما از این درس غافل نیست که واقعاً ترجیح می دهند 5 سیگما را پیدا کنند ، به این معنی که فقط 0.00006 ٪ احتمال وجود دارد که این کشف نادرست باشد.
با این حال ، این برخی از اخترشناسان را به تأخیر نمی اندازد.
ماسیمو دلا ول ، که عضو تیم ایزو است توسط INAF می گوید: “مشاهده خط 478Kev اثبات وجود بریلیم -7 در پاکت های نوآ است.” “این واقعیت که انتشار گازهای گلخانه ای به موقع با یک مورد جدید ، دقیقاً با انرژی مورد انتظار و با شدت مورد انتظار ، همزمان می شود ، بسیار بعید است که این یک تصادف باشد و منجر به اهمیت آماری بیش از 3 سیگما شود.”
اخترشناسان مدتهاست که به دنبال این اثبات هستند ، و اگرچه این تشخیص هنوز تأیید نشده است ، اما به اخترشناسان اطمینان می دهد که دفعه بعد که در دامنه تلسکوپ های گاما جدید وجود دارد ، آنها قادر به یافتن سیگنال هستند که دوباره ثابت می کند که نوا لیتیوم را ایجاد می کند که باتری های مورد استفاده در دستگاه را ایجاد می کند.
این مطالعه در شماره ماه ژوئن مجله منتشر شد نجوم و اخترفیزیکحرف




