کارشناسان می گویند ایالات متحده برای کمک به فضانوردان در مشکل به “سرویس نجات فضایی” نیاز دارد

همه این عناوین چشمنواز، شاید طعمهای برای بازگرداندن فضانوردان سرگردان در فضا به کشورشان برگردانند، یک واقعیت نگرانکننده را برجسته میکنند: ایالات متحده فاقد قابلیت نجات فضایی است.
دروس از آپولوSkylab و شاتل فضاییاز نظر نجات فضانوردان در فضا، به نظر می رسد آنها فراموش شده اند. این از دست دادن حافظه در زمانی رخ می دهد که افراد بیشتری از کشورهای مختلف بیش از هر زمان دیگری به فضا پرواز می کنند و بسیاری از آنها در فضاپیماهای تجاری پر شده اند.
حادثه اخیر با اولین پرواز سرنشین دار بوئینگ استارلاینر فضاپیمایی که آسیب دید مشکلات پیشرانه ها و نشت هلیوم نمونه ای از این است. و ماموریت Starliner نسبتا ساده بود – رسیدن به ایستگاه فضایی بین المللی و بازگشت. خدمه خصوصی حتی کارهای جسورانه تری انجام داده اند – مانند اجرای یک پیاده روی فضایی در ارتفاع بالا بدون قفل هوا. و آنها در آینده نزدیک به بالا رفتن ادامه خواهند داد و با عجله وارد خواهند شد مدار قطبی به دور زمین و حتی سر به ماه.
احساس فوریت
“وضعیت فعلی عدم برنامه ریزی نجات فضایی و فقدان قابلیت های نجات فضایی پاسخگو باید قبل از تحقق نیاز به نجات… نه بعد از آن، مورد توجه قرار گیرد. ایالات متحده امکانات لازم برای ایجاد یک قابلیت نجات فضایی و انجام این کار را با احساس فوریت دارد.”
مرتبط: این گزارش مدعی است که برای عصر آینده گردشگری فضایی به یک “سرویس نجات فضایی” نیاز است
این به گفته گرنت کیتس، مدیر ارشد پروژه بخش معماری فضایی در شرکت هوافضا است. او همچنین یکی از اعضای کلیدی تیم موسسه ایمنی فضایی سازمان است.
فوریه گذشته، در بیست و یکمین سالگرد سقوط شاتل فضایی کلمبیاشرکت هوافضا و اندیشکده RAND کارشناسان صنعت و دولت را گرد هم آوردند و آنها را در یک محیط مشترک قرار دادند.
هدف این بود که یک چشمانداز بلندمدت برای نجات فضایی ایجاد کنیم و گامهای بعدی را برای تحقق آن تعریف کنیم. این دو گروه همچنین جلسات نجات فضایی را در گردهمایی های تجارت فضایی شتاب دهنده، اکتشاف و کشف جدید (ASCEND) به میزبانی موسسه آمریکایی هوانوردی و فضانوردی برگزار کرده اند.
به شکاف بیفتید
«به اعتقاد من، صنعت امروز دارای قابلیتهایی برای معرفی قابلیتهای مشابهی است که ما از آن زمان معرفی کردهایم شاتل کلمبیا کیتس به اسپیس دات کام گفت که فاجعه ای است که توانایی نجات را داشته باشیم.
ما چندین سکوی پرتاب، چندین وسیله نقلیه پرتاب و چندین وسیله نقلیه سرنشین دار داریم. اما ما یک خلاء داریم. ما قصد نداریم، و شما نمی توانید یک سیو در پرواز انجام دهید. شما باید از قبل برنامه ریزی کنید،” کیتس گفت.
یان آزبورگ، مهندس ارشد در RAND گفت تا دو سال گذشته، موضوع نجات فضایی به طور کلی چندان مورد بحث قرار نمی گرفت. او افزود که یک شکاف وجود دارد – “هیچ دستوری، به ویژه برای نجات فضایی.”
آزبورگ گفت که تحلیل عینی قبل از تعیین راه بهینه مورد نیاز است. او به Space.com گفت: «من شخصاً متقاعد نشدهام که دولت ایالات متحده باید باشد. اما این باید دید.»
در جامعه نجات فضایی اتفاق نظر وجود دارد که واقعاً یک شکاف وجود دارد. آزبورگ گفت: “اما یک نیاز وجود دارد و باید اتفاقی بیفتد.” اما هیچ توافقی در مورد اینکه دقیقاً چه اتفاقی باید بیفتد وجود ندارد.
سریع، کوچک و آسان
آزبورگ گفت، در حالی که طرح نجات مسافران فضایی در حال پریشانی در هاله ای از ابهام باقی مانده است، ایده چیزی سریع، کوچک و ساده، مانند اتاق مطالعه چند نفره، به عنوان گام بعدی امکان پذیر برای بررسی جزئیات نجات در فضا تلقی می شود.
برای چرخاندن این توپ به مقدار بسیار کمی پول نیاز است.
آزبورگ میگوید: «این واقعاً بادام زمینی است که میزان پولی که در فضا بهطور کلی در نظر گرفته میشود و همچنین وقتی میزان آسیبهایی را که میتوان در صورت وقوع اتفاقی جدی وارد کرد، در نظر گرفت.
مرتبط: 20 سال پس از فاجعه کلمبیا، ناسا وعده “آگاهی دقیق” از ایمنی فضانوردان را می دهد.
کاهش بلایا
Cates از شرکت هوافضا فرصتی برای قدرت صنعتی احساس می کند.
“هیچ چیزی وجود ندارد که صنعت را از اقدام داوطلبانه باز دارد. من معتقدم که آنها امروز این توانایی را دارند که حداقل یک ظرفیت نجات جزئی برای کمک به کاهش برخی از خطرات در آینده ایجاد کنند.”
کیتس گفت: «در نهایت، من فکر میکنم ما به قانونی از کنگره نیاز داریم تا به آژانسی از دولت فدرال اجازه دهد تا در نجات فضایی رهبری کند.» و سپس مقداری بودجه برای تحقق آن متعهد کنید. ما در حال حاضر آن را نداریم.”
کیتس اضافه کرد که همه موقعیتهایی که ممکن است در فضا ایجاد شوند با نجات کمک نمیشوند.
کیتس گفت: “شما می توانید خدمه و وسیله نقلیه را چنان سریع از دست بدهید که نمی توان کاری انجام داد.” خدمه باید زنده باشند. باید مدتی باشد که در آن واقعا بتوانیم نجات را انجام دهیم. کلید اجتناب از آنها، کاهش احتمال وقوع این تصادفات در وهله اول است.”

حسن نیت بین المللی
اواخر سال گذشته، آزبورگ در گزارش سیاست RAND در مورد مفاهیم فضایی برای عصر جدید فضایی مشارکت کرد و طراحی این فضا را برجسته کرد. خدمات نجات فضایییا CPS
در این ارزیابی، آزبورگ به این تجربه اشاره کرد زمین نشان داد که نجات یک خدمه در محیطهای شدید یکی از زمینههایی است که رقبا میتوانند نقطه مشترکی پیدا کنند.
آزبرگ به ایجاد یک دفتر ارتباط بین المللی فرار و نجات زیردریایی اشاره کرد. این سازمان برای هماهنگی بین المللی و پاسخگویی به یک زیردریایی در شرایط اضطرار ایجاد شده است.
نتیجهگیری آزبورگ این است: «یک SRS با طراحی خوب میتواند خطرات مرتبط با مأموریتهای فضایی انسانی را تا حد زیادی کاهش دهد و در نتیجه در نهایت گسترش بشریت به فضا را ارتقا دهد. کشور یا کشورهایی که چنین قابلیتی را ایجاد می کنند نه تنها می توانند حسن نیت بین المللی و سایر مزایای شهرت را به دست آورند، بلکه فرصت بیشتری برای شکل دادن به اکتشاف و استفاده از فضا برای آینده قابل پیش بینی خواهند داشت.




