کارشناسان هشدار میدهند که ما به سرعت به «منطقه نبرد» خورشید نزدیک میشویم – و این میتواند حتی بدتر از حداکثر خورشیدی باشد.

حداکثر خورشیدی به تازگی رسما آغاز شده است. اما اکنون برخی از دانشمندان هشدار می دهند که فعالیت خورشیدی در واقع تا زمانی که این مرحله انفجاری به پایان برسد و ما وارد “منطقه جنگی” خورشید شویم، به اوج خود نمی رسد.
کارشناسان هشدار میدهند که این مرحله نسبتاً مطالعه نشده چرخه خورشیدی، زمانی که حفرههای تاجی غولپیکر روی خورشید ظاهر میشوند، میتواند برای قمرهای در حال گردش زمین که از آخرین چرخه خورشیدی بهطور تصاعدی چند برابر شدهاند، فاجعهبار باشد.
حداکثر خورشیدی دورهای از چرخه خورشیدی تقریباً 11 ساله یا چرخه لکههای خورشیدی است، زمانی که تعداد لکههای تاریک قابل مشاهده روی خورشید به اوج خود میرسد. در طول این مدت، شعله های خورشیدی قدرتمند از سطح خورشید فوران می کنند و ابرهای ذرات باردار را به سمت زمین پرتاب می کنند و طوفان های ژئومغناطیسی شدیدی را ایجاد می کنند که شفق های قطبی واضحی را در سراسر آسمان شب ترسیم می کنند. در اواسط این دوره، میدان مغناطیسی خورشید کاملاً معکوس میشود و منجر به کاهش نهایی لکههای خورشیدی و فعالیت خورشیدی میشود تا زمانی که به «حداقل خورشیدی» برسیم و چرخه بعدی خورشیدی آغاز شود.
فعالیت خورشیدی در چند سال گذشته در حال افزایش بوده است و به این نکته اشاره میکند که حداکثر خورشیدی ممکن است زودتر برسد و فعالتر از آن چیزی باشد که دانشمندان در ابتدا انتظار داشتند. ماه گذشته، کارشناسان هواشناسی فضایی تایید کردند که این مورد تایید شده است، زمانی که آنها اعلام کردند که حداکثر خورشیدی در حال حاضر در حال انجام است و می تواند یک سال یا بیشتر ادامه یابد.
اما در 15 نوامبر، Lynker Space، یک شرکت جدید پیش بینی آب و هوا و راه حل های فضایی که در اوایل سال جاری تشکیل شد، راه اندازی شد. پست وبلاگ با توضیح این که مرحله تازه تحقق یافته چرخه خورشیدی، که به منطقه نبرد معروف است، احتمالاً در یکی دو سال آینده با پایان حداکثر خورشیدی آغاز می شود.
اسکات مکینتاشفیزیکدان خورشیدی و معاون Lynker Space، به Live Science گفت که فعالیت ژئومغناطیسی در اتمسفر فوقانی می تواند تا 50 درصد در طول منطقه جنگی افزایش یابد، که می تواند تا سال 2028 ادامه یابد. او گفت: «پتانسیل طوفان های بزرگ و خطرناک ژئومغناطیسی در چند سال آینده بسیار واقعی است.
“منطقه نبرد” چیست؟
علاوه بر چرخه 11 ساله لکه های خورشیدی که اکثر مردم با آن آشنا هستند، خورشید همچنین دارای یک “چرخه هیل” 22 ساله است، که مدت زمانی است که طول می کشد تا میدان مغناطیسی ستاره خانه ما معکوس شود و پس از آن دوباره بچرخد.
در طول این چرخه طولانی تر، نوارهای بزرگ مغناطیسی، که به نوارهای چرخه هال معروف هستند، در قطب های خورشیدی ظاهر می شوند و به آرامی مستقل از میدان مغناطیسی وسیع تر خورشید به سمت استوای خورشیدی مهاجرت می کنند. یک نوار جدید در هر دو نیمکره خورشیدی در طول هر حداکثر خورشیدی ظاهر میشود و تا پایان چرخه لکههای خورشیدی بعدی ادامه مییابد، زمانی که نوارها به استوای خورشید میرسند و در رویدادی که محققان آن را «نابودگر خورشیدی» مینامند ناپدید میشوند. این بدان معناست که در نیمه اول چرخه لکه های خورشیدی (از حداقل خورشیدی تا حداکثر خورشیدی) تنها یک نوار چرخه هال در هر یک از نیمکره های خورشیدی وجود دارد. اما در نیمه دوم چرخه (پس از حداکثر خورشیدی) دو نوار در هر نیمکره وجود دارد.
مک اینتاش توضیح داد که همپوشانی این نوارهای غول پیکر چیزی است که چرخه لکه های خورشیدی را به حرکت در می آورد. هنگامی که در هر نیمکره فقط یک میله وجود دارد، عدم تعادل مغناطیسی در خورشید با میدانهای مغناطیسی ضعیفتر در نزدیکی استوا وجود دارد که به تعداد لکه های سیاه او گفت که دور کمر ستاره بومی ما افزایش یابد.
مک اینتاش افزود، اما هنگامی که نوار دوم ایجاد می شود، “عدم تعادل” را کاهش می دهد و تشکیل لکه های خورشیدی را دشوارتر می کند. در نهایت، طی چندین سال، با حرکت نوارها به سمت استوا، عدم تعادل به تدریج کاهش مییابد تا زمانی که خورشید نتواند هیچ لکهای ایجاد کند.»
از لحاظ تاریخی، نوارهای چرخه هیل توسط اکثر پیش بینی کنندگان آب و هوای فضایی نادیده گرفته شده است، که بیشتر بر اعداد لکه های خورشیدی برای پیش بینی فعالیت خورشیدی تکیه می کنند. با این حال، برخی از دانشمندان شروع به درک این موضوع کرده اند که نوارهای مغناطیسی مهمتر از آن چیزی هستند که ما فکر می کردیم. به عنوان مثال، مطالعه رویداد پایاندهنده خورشیدی که قبل از چرخه فعلی خورشیدی بود به مکاینتاش و دیگران اجازه داد تا رسیدن حداکثر خورشیدی را به درستی پیش بینی می کند در حالی که سایر کارشناسان این کار را نکردند.
مکاینتاش گفت که منطقه نبرد اصطلاح جدیدی است که توسط Lynker Space برای توصیف دورهای که دو باند چرخه هیل در هر یک از نیمکرههای خورشیدی «برای تسلط» رقابت میکنند، ابداع شده است.
وی افزود: ما از این اصطلاح برای توصیف این واقعیت استفاده می کنیم که فعالیت ژئومغناطیسی پس از حداکثر لکه خورشیدی افزایش می یابد.
فعالیت “به طور قابل توجهی بهبود یافته”.
دلیل اینکه منطقه نبرد به طور بالقوه خطرناک تر از حداکثر خورشیدی است، دو مورد است: اول، تعداد شعله های خورشیدی فوران شده از خورشید برای چندین سال پس از حداکثر خورشیدی بالا باقی می ماند، به این معنی که زمین به همان اندازه ای که اکنون می بینیم مورد اصابت طوفان های خورشیدی قرار می گیرد. ; دوم، کشش مغناطیسی بین نوارهای چرخه هیل باعث تشکیل حفره های تاجی می شود – لکه های تاریک غول پیکری که توسط میدان مغناطیسی خورشید ایجاد می شوند و به تاج خورشید یا جو بیرونی خورشید نفوذ می کنند.
حفره های تاجی خطرناک هستند زیرا می توانند انفجارهای کوتاه و شدید باد خورشیدی – جریان ثابت ذرات باردار خارج شده از خورشید – ایجاد کنند. به عنوان مثال، در دسامبر 2023. یک حفره تاج بزرگتر از 60 زمین ما را با باد خورشیدی بمباران می کند. و در سال 2022 یک حفره تاجی یک “شکاف” در باد خورشیدی ایجاد کرد که آنقدر بزرگ بود که برای مدت کوتاهی جو مریخ را “منفجر کرد”.

مک اینتاش گفت: هر ذره خورشیدی اضافی که از سوراخهای تاج پرتاب میشود توسط جو فوقانی زمین در طول منطقه نبرد، در بالای ذرات ناشی از طوفانهای خورشیدی رایج جذب میشود، “که به این معنی است که شوک وارده به مگنتوسفر تقویت میشود.”
برای اکثر مردم روی زمین، منطقه جنگی تهدید بسیار کمی است. این حتی ممکن است خبر خوبی برای شکارچیان شفق باشد، زیرا شانس دیدن نمایش های نور رقص در این دوره حتی بیشتر است.
با این حال، این طلسم می تواند برای اپراتورهای ماهواره ای بسیار دشوار باشد، زیرا تمام این فعالیت های ژئومغناطیسی اضافی می تواند باعث متورم شدن جو فوقانی شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، فضاپیماهای در حال گردش می توانند کشش اضافی را تجربه کنند، که باعث می شود آنها به زمین برگردند – این قبلا در طول حداکثر خورشیدی فعلی اتفاق افتاده است. با پرتاب شدن ماهوارههای جدید به لطف پروژههایی مانند صورت فلکی استارلینک SpaceX، احتمال اینکه آب و هوای خورشیدی باعث خرابی ماهوارههای فاجعهبار شود، بیشتر میشود.
ما هرگز این همه اجرام در مدار پایین زمین نداشته ایم [around 10,000]مک اینتاش گفت: “ما در زمان واقعی خواهیم دید که تاثیر یک منطقه جنگی بر مشاغلی که در تلاش برای بقا و موفقیت در آن محیط هستند، چیست.”
در ابتدا منتشر شد LiveScience.com.



