کهکشان راه شیری ما را می توان با 100 کهکشان یتیمان کشف نشده احاطه کرد

محله فضایی ما می تواند بسیار شلوغ تر از تخمین های قبلی باشد. تحقیقات جدید در مورد اشاره ای به روش شیری می تواند “ماهواره های” کوتوله کوچکتر از آنچه انتظار می رفت ، داشته باشد.
این تیم متشکل از کیهان شناسان در دانشگاه دورام ، شبیه سازی های ابر رایانه ای را با مدل سازی ریاضی ترکیب می کند تا پیش بینی حضور کهکشانهای یتیم مفقود شده باشد. تکنیک محققان جدید نشان می دهد که حداکثر 100 کهکشان ماهواره ای اضافی کوتوله ها می توانند در اطراف کهکشان بزرگ و مارپیچی ما بروند.
با این حال ، این عواقبی دارد که فراتر از فضای خود ما است. اگر این یتیمان مداری یافت شود ، می توانند از پشتیبانی از مدل استاندارد جهان ، مدل پارچه تیره Dark Lambda (LCDM) پشتیبانی کنند. LCDM بهترین توضیحات ما برای تکامل و ساختار در مقیاس بزرگ کل کیهان است.
ایزابل سانتوس-آرتوس ، رهبر تیم و محقق در دانشگاه دورام گفت: “ما می دانیم که راه شیری حدود 60 کهکشان های ماهواره ای همراه تأیید کرده است ، اما ما فکر می کنیم باید ده ها بیشتر از آن کهکشانهای ضعیف که در مسافت نزدیک به راه شیری می روند ، وجود داشته باشد.” “اگر پیش بینی های ما صحیح باشد ، وزن بیشتری را به تئوری LCDM به شکل گیری و تکامل ساختار در جهان اضافه می کند.”
درک ما از فضا را به چالش می کشد
مدل LCDM از جهان ادعا می کند که حدود 70 ٪ از مواد فضا و بودجه انرژی در فضا توسط Dark Energy گزارش شده است ، قدرت مرموز که باعث رشد فضا می شود. به همان اندازه ماده تاریک مرموز بزرگترین سهم بعدی در این بودجه است – 25 ٪. طبق این مدل ، “ماده معمولی” ، متشکل از اتم های متشکل از الکترونها ، پروتون ها و نوترون ها ، تنها 5 ٪ از ماده و انرژی موجود در جهان را نشان می دهد.
LCDM همچنین نشان می دهد که کهکشانها در جایی که توده های عظیمی از مواد تاریک یک بار جمع شده اند شکل گرفته اند. سپس ماده تاریک در اطراف هر کهکشان مبتدی ، هاله ها را تشکیل می دهد. این هاله های ماده تاریک اکنون گمان می کنند که آنها در اطراف کهکشانهایی هستند که بسیار فراتر از محتوای قابل مشاهده ماده کهکشان مانند ستاره ها و گاز هستند.
اعتقاد بر این است که بیشتر کهکشان های موجود در فضا کهکشانهای کم چرب در حال گردش کهکشانهای بزرگتر هستند ، با راه شیری اما این بیت برای توضیح LCDM یک چالش است. این امر به این دلیل است که مدل کیهان شناسی استاندارد نشان می دهد که باید وجود داشته باشد حتی بیشتر کهکشانهای ماهواره ای در اطراف راه شیری از آنچه از طریق مشاهدات دیده می شود و با شبیه سازی پیش بینی می شود.
این مطالعه جدید ، بر اساس شبیه سازی Aquarius ، که شبیه سازی با بالاترین وضوح هاله راه شیری است ، یک بار تولید کرد که کهکشانهای ماهواره ای “گمشده” راه شیری بسیار ضعیف هستند و از هاله های خود از ماده تاریک عاری بودند.
شبیه سازی انجام شده در دستگاه کیهان شناسی (COSMA) در همه جا بین 80 تا 100 مورد از این یتیمان بی سابقه پیش بینی می کند.
سانتوس-آرتوس و همکارانش دنبال کرده اند که تعداد بسیاری از این کهکشانهای یتیمان باید راه شیری را احاطه کنند ، اما همچنین قضاوت کردند که کهکشان ها باید توزیع شوند و حتی چه خواصی را باید داشته باشند.
آنها معتقدند که شبیه سازی های کیهان شناسی قبلی این کهکشان ها را در نظر نگرفته است. این امر به این دلیل است که این شبیه سازی ها ممکن است فاقد صحت مورد نیاز برای ردیابی تکامل هاله های کوچک ماده تاریک در اطراف کهکشان های کوتوله برای میلیاردها سال باشند ، زیرا این کهکشان ها در حال شیری در راه شیری هستند.
اگرچه کهکشانها در این شبیه سازی ها “یتیم” هستند ، اما آنها به لطف رویکرد جدید در ایجاد مدل ها از مدل های تیم جان سالم به در بردند. طبق این مطالعه ، کهکشان ها نیز باید در جهان واقعی زنده بمانند.
این تیم 30 مورد اخیراً کشف شده را نشان می دهد که می توانند کهکشانهای ماهواره ای در راه شیری باشند ، که نشان می دهد آنها ممکن است زیر مجموعه ای از کهکشانهای یتیم ارائه شده در این مطالعه باشند.
کارلوس فرک ، عضو تیم مطالعه و محقق دانشگاه دورام گفت: “اگر جمعیت ماهواره های بسیار ضعیف که پیش بینی می کنیم با داده های جدید کشف شود ، این یک موفقیت چشمگیر از نظریه LCDM برای شکل گیری کهکشان خواهد بود.” “این همچنین تصویر روشنی از قدرت فیزیک و ریاضیات را ارائه می دهد. با استفاده از قوانین فیزیک ، با یک ابر رایانه بزرگ و مدل سازی ریاضی حل می شود ، می توانیم پیش بینی های دقیقی انجام دهیم که اخترشناسان مجهز به تلسکوپ های جدید و قدرتمند می توانند آزمایش کنند.
“این خیلی بهتر از این نیست.”
تحقیقات تیم می تواند به عنوان راهنمایی برای پروژه های نجومی آینده مانند رصدخانه ورا S. عمل کند ، که می تواند نیروی مشاهده ای را برای توجه به کهکشان های کوچک و ضعیف داشته باشد.
سانتوس-آرتوس گفت: “اخترشناسان رصدخانه از پیش بینی های ما به عنوان استاندارد برای مقایسه داده های جدید دریافت شده استفاده می کنند.” “یک روز ، ما به زودی ممکن است بتوانیم این کهکشانهای” گمشده “را که بسیار هیجان انگیز هستند ببینیم و می توانیم در مورد چگونگی تبدیل شدن جهان به آنچه امروز می بینیم ، به ما بگوییم.”
نتایج این تیم در روز جمعه (11 ژوئیه) در نشست ملی انجمن نجوم انجمن نجوم سلطنتی در دانشگاه دورام ارائه شد.



