کوازارها «نشانه های کیهانی» هستند که به جفت سیاهچاله های ابرپرجرم کمیاب اشاره می کنند

اختروشها، درخشانترین اجرام در فضا، میتوانند بهعنوان نشانههای کیهانی عمل کنند و اخترشناسان را به سوی جفتهای گریزان از سیاهچالههای کلان پرجرم هدایت کنند.
اگرچه دانشمندان از این موضوع آگاه هستند سیاهچاله های کلان پرجرم جفت های دوتایی این تیتان های کیهانی با جرم میلیون ها یا حتی میلیاردها برابر خورشید، که در قلب اکثر کهکشان های بزرگ قرار دارند، اگر نگوییم همه آنها، دشوار است. این نمی تواند به این دلیل باشد دوتایی سیاهچاله های فوق العاده فوق العاده کمیاب هستند. به هر حال، این غولها از طریق ادغامهایی که با برخورد کهکشانها شروع میشود، شکل میگیرند. این بدان معنی است که باید جمعیت زیادی وجود داشته باشد سیاهچاله بسیار پرجرم دوتاییهایی که در آستانه برخورد هستند و سیاهچالهای عظیمالجثه دختر هیولاییتر را ایجاد میکنند. اما آنها کجا هستند؟
تحقیقات جدید نشان می دهد که اختروش ها – قلب های درخشان کهکشان های فعال که توسط آن نیرو می گیرند تامین انرژی سیاهچاله های کلان پرجرم – می تواند پاسخ این سوال باشد. تیم تحقیق معتقد است که کهکشان های دارای اختروش ممکن است هفت برابر بیشتر از کهکشان های دیگر میزبان سیاهچاله های دوتایی ابرپرجرم باشند.
این یافته ها می تواند به جستجوی این دو هیولا کمک کند امواج گرانشیامواج کوچک در فضا و زمان (متحد به عنوان یک واحد 4 بعدی به نام فضا-زمان) اولین بار در انیشتین پیش بینی شد. نظریه نسبیت عام در سال 1915
این یافتهها برای جستجوی هدفمند سیاهچالههای دوتایی بسیار پرجرم مفید است، که در آن ما به دنبال کهکشانها و اختروشهای خاص برای پیوستگی هستیم. امواج گرانشی اندرو کیسی کلاید، نویسنده ارشد این مطالعه، محقق فوق دکتری در دانشگاه کانکتیکات و محقق مدعو در دانشگاه ییل، به Space.com گفت: از سیاهچالههای دوتایی بزرگ.
کیسی کلاید گفت: “نتایج ما به این معنی است که این جستجوهای هدفمند تا هفت برابر بیشتر احتمال دارد امواج گرانشی یک سیاهچاله دوتایی ابرپرجرم را در یک اختروش پیدا کنند تا در یک کهکشان پرجرم تصادفی.”
متصل: جت های با نوسان عجیب ممکن است شواهدی از جفت های گریزان از سیاهچاله های کلان جرم باشد.
از قضا، کشف تیم با چیزی شبیه به یک کشف ناامیدکننده آغاز شد. در سال 2015، بررسی گذرا زمان واقعی کاتالینا (CRTS)انجام شده توسط سه تلسکوپ که منطقه وسیعی از آسمان را پوشش می دهند، نشان می دهد که 111 اختروش با منحنی های نور دوره ای ممکن است کاندیدای دوتایی بسیار پرجرم برای سیاهچاله ها باشند.
با این حال، با استفاده از زمزمه اخیر اندازه گیری شده کیهان، به نام “پس زمینه موج گرانشیکیسی کلاید و همکارانش دریافتند که بیشتر این اختروشهای دوتایی احتمالاً اکتشافات جعلی هستند.
کیسی کلاید گفت: «حتی پس از تصحیح تعداد زیادی از مثبتهای کاذب در نمونههای کاندید دوتایی CRTS، این کار نشان میدهد که اختروشها ممکن است بیشتر از کهکشانهای تصادفی میزبان سیاهچالههای دوتایی کلان جرم باشند.»
سیاهچاله های دوتایی فوق العاده در پشت درخشان ترین اجرام جهان قرار دارند
برخی از سیاهچاله های کلان پرجرم توسط مقدار زیادی ماده به شکل ابر صاف شده ای از گاز و غبار به نام دیسک برافزایشی احاطه شده اند که به تدریج مواد را به آنها تغذیه می کند. بزرگ تاثیر گرانشی این سیاهچاله های کلان پرجرم نیروهای جزر و مدی قدرتمندی را در دیسک های برافزایشی ایجاد می کند که باعث اصطکاک می شود که این ماده را گرم می کند و باعث درخشش درخشان آن می شود. طیف الکترومغناطیسی.
علاوه بر این، موادی که به سیاهچاله تغذیه نمیشوند به سمت قطبهای آن هدایت میشوند، جایی که بهعنوان جتهای بسیار همسو و پرانرژی به بیرون پرتاب میشوند. این جت ها همچنین تشعشعات الکترومغناطیسی ساطع می کنند. در نتیجه این پدیدهها، این نواحی کهکشانی مرکزی به نام «هستههای کهکشانی فعال» (AGN) که بهعنوان اختروش دیده میشوند، میتوانند به قدری درخشان باشند که از نور ترکیبی هر ستاره در کهکشانی که آنها را احاطه کرده است، بدرخشند.
غالباً یک سیاهچاله بسیار پرجرم جشن می گیرد و بنابراین می تواند یک اختروش ایجاد کند زیرا در داخل کهکشانی که ادغام شده است با کهکشانی دیگر با اندازه مشابه این برخورد به عنوان یک گرابهاب کیهانی عمل می کند و منبع جدیدی از گاز و غبار را به سیاهچاله می رساند. ادغام کهکشانی دو سیاهچاله کلان پرجرم را نیز به هم نزدیک می کند.
اختروش های باینری سیستمهایی از سیاهچالههای دوتایی کلان پرجرم با فعالیت اختروش مرتبط از یک دیسک برافزایشی که دو سیاهچاله کلان پرجرم در سیستم دوتایی را احاطه کرده است.
ما می دانیم که اختروش ها می توانند با ادغام کهکشان های بزرگ در آنجا ایجاد شوند
دو کهکشان با جرم مشابه ادغام می شوند. این ادغام ها نیز منجر به
کیسی کلاید گفت که احتمالاً یک سیاهچاله دوتایی بسیار پرجرم را تشکیل می دهد. از آنجایی که سیاهچاله های دوتایی کلان پرجرم از ادغام کهکشان های بزرگ تشکیل می شوند و اختروش ها می توانند توسط این ادغام ها ایجاد شوند، این نشان می دهد که برخی از اختروش ها ممکن است با سیاهچاله های دوقلو فوق پرجرم مرتبط باشند.

سیاهچاله های دوتایی بسیار پرجرم، اختروش هایشان را خیلی روشن نمی پسندند
برای این مطالعه، تیم به طور خاص به اختروش هایی با خروجی نور که در یک دوره زمانی تکرار می شوند، تابش هایی به نام منحنی های نور دوره ای. شبیهسازیها نشان میدهند که منحنیهای نور دورهای مرتبط با اختروشها ممکن است نشانههای یک سیاهچاله دوتایی فوقجرم باشند. بخشی جدایی ناپذیر از تحقیقات آنها مجموعه ای از چرخان با دقت بالا بود تپ اخترهای ستاره نوترونی آرایه تپ اختر NANOGrav نامیده می شود. تپ اخترها که صدها بار در ثانیه می چرخند، می توانند به عنوان یک کرونومتر کیهانی بسیار حساس در صورت مشاهده انبوه استفاده شوند.
سال گذشته، آرایه تپ اختر NANOGrav سیگنال ضعیف امواج گرانشی پسزمینه از ادغام سیاهچالههای دوردست را شناسایی کرد و تیم توانست از این تشخیص برای محدود کردن جمعیت دوتایی سیاهچالههای عظیم استفاده کند. تپ اخترهای NANOGrav سپس به تیم کمک کردند تا محدودیت هایی را برای جمعیت اختروش ایجاد کنند.

از آنجایی که این تیم از ترکیبی از مشاهدات الکترومغناطیسی اختروشها و تشخیص امواج گرانشی از آرایه تپاختر NANOGrav استفاده کرد، این مطالعه نمونهای از “نجوم چند پیامی“- مطالعات جهان است که حداقل از دو سیگنال کاملا متفاوت به طور هماهنگ استفاده می کند.
«نجوم چندگانه برای محدود کردن جمعیت اختروشهای دوتایی در این کار حیاتی بود. به طور خاص، از آنجا که باینریهای اختروش زیرمجموعهای از جمعیت دوتایی اختروش و سیاهچالههای ابرپرجرم هستند، محدودیتهای هر یک نیز محدودیتهایی بر روی جمعیت دوتایی اختروش هستند. “ما مشکوک بوده ایم که اختروش ها ممکن است به دلیل ارتباطی که هر دو با ادغام کهکشان های بزرگ دارند، دوتایی های سیاهچاله های بزرگ را برای مدت طولانی نشان دهند. ما اکنون نشان دادهایم که این پیوند حتی پس از در نظر گرفتن آلودگی در نمونه CRTS هنوز قابل قبول است.”
نتایج همچنین کیسی کلاید و تیم را شگفت زده کرد، زیرا آنها دریافتند که اختروش های درخشان تر کمتر از اختروش های کم نورتر میزبان یک سیاهچاله دوتایی کلان جرم هستند.
«این واقعیت که درخشانترین اختروشهای دوتایی کمترین احتمال را دارند واقعی باشند، شگفتآور بود. با این حال، زمانی که نادر بودن را در نظر می گیریم منطقی است دوتایی های ابرپرجرم سیاهچاله های با جرم بالاکیسی کلاید گفت: “این به این دلیل است که درخشانترین اختروشهای دوتایی باید با پرجرمترین سیاهچالههای دوتایی ابرپرجرم مرتبط باشند. با این حال، پرجرم ترین دوتایی های سیاهچاله نادر هستند زیرا نسبتاً سریع ادغام می شوند.”
این بدان معناست که سیستمهای دوتایی سیاهچالههای کلان جرم کمتر زمان بیشتری را در محدوده چنین اجرامی سپری میکنند که آرایههای زمانبندی تپاختر میتوانند آنها را شناسایی کنند و بنابراین احتمال تشخیص آنها بسیار بیشتر است.
متصل: تپ اخترها چیست؟
کیسی کلاید افزود که این هدف جستجو برای امواج گرانشی یکی از مهمترین گامهای بعدی برای این تحقیق است، و اضافه کرد که تیم همچنین قصد دارد جفتهای جدا شده از سیاهچالههایی را که نمایانگر مرحله قبل از یک سیاهچاله دوتایی کلان جرم در نزدیکی هستند، جستجو کند.
به طور خاص، تشخیص امواج گرانشی از یک کهکشان میزبان یک اختروش به ما اجازه میدهد تا چگونگی حرکت مداری یک سیاهچاله دوتایی ابرپرجرم را آزمایش کنیم.
منحنی نور اختروش، او گفت: “جستجو برای AGN دوتایی برای محدود کردن جفت شدن سیاهچاله های کلان جرم مهم است، که به طور گسترده ای مولدهای دوتایی سیاهچاله های کلان پرجرم ناشی از ادغام کهکشان های اخیر هستند.”
این به تیم اجازه میدهد تا تعداد سیاهچالههای دوتایی کلان پرجرم را که انتظار دارند در فضا ببینند، بهتر محدود کند و بنابراین رابطه بین اختروشها و ادغام کهکشانها را بهتر درک کند.
«پیمایش میراثی فضا-زمان (LSST) که به زودی توسط رصدخانه Vera C. Rubin کیسی کلاید نتیجه گرفت که برای بهبود محدودیت های جمعیت اختروش های باینری بسیار مهم خواهد بود. ما باید یک دهه یا بیشتر صبر کنیم.
با این حال، از مشاهدات این موضوع، زیرا تصور میشود که منحنیهای نوری اختروشهای دوتایی دارای دورههایی در مقیاس سالها هستند.»
تحقیقات این تیم به عنوان یک مقاله بررسی شده در وب سایت مخزن منتشر شده است arXiv.




