گرد و غبار فضای قطب شمال به دانشمندان کمک می کند تا بحران آب و هوا را ردیابی کنند

گرد و غبار بین سیاره ای پوشیده از هلیوم-3 که در کف دریا نشسته است، یک رکورد تاریخی فوری از یخ دریا را در اختیار دانشمندان اقلیم قرار داده است. این فوریت ناشی از تلاش دانشمندان آب و هوا برای درک چگونگی واکنش قطب شمال به بدتر شدن بحران آب و هوا است.
از زمان شروع نظارت منظم ماهواره ای در سال 1979، میزان یخ در اقیانوس منجمد شمالی بیش از 42 درصد در واکنش به افزایش دما کاهش یافته است – و قطب شمال سریعتر از هر جای دیگری در جهان گرم می شود. زمینبه ویژه به دلیل گرمایش زمین توسط انسان ناشی از چیزهایی مانند سوزاندن زغال سنگ برای انرژی ارزان. در چند دهه آینده، ما قادر خواهیم بود در تمام تابستان اقیانوس منجمد شمالی را بدون یخ ببینیم. علاوه بر افزایش سطح دریا در نتیجه آب شدن یخ ها، دانشمندان می خواهند در مورد اینکه چگونه این تغییر در یخ دریا بر قابلیت سکونت قطب شمال و جهان به طور کلی تأثیر می گذارد، اطلاعات بیشتری کسب کنند.
تا به حال، پیشبینی دقیق در مورد یخهای دریای قطب شمال دشوار بوده است، تا حدی به این دلیل که هیچ سابقه تاریخی برای پیشبینیها وجود نداشت. اگر ندانیم که یخ دریا در گذشته چگونه به تغییرات آب و هوایی واکنش نشان داده است، نمیتوانیم با اطمینان بگوییم که در آینده چه واکنشی نشان خواهد داد.
اینجاست که غبار کیهانی وارد می شود.
ما ملایم هستیم در گرد و غبار پاشیده شده است هر روز از فضا اگر یک کاسه را به مدت یک هفته بیرون بگذارید، مقداری از کثیفی که در آن جمع می شود از فضا خواهد بود.
هنگامی که اقیانوس منجمد شمالی پوشیده از یخ است، گرد و غبار نمی تواند به کف دریا برسد. بنابراین وقتی اقیانوس تا حد زیادی عاری از یخ است، مقدار بیشتری از غبار کیهانی می تواند به صورت رسوب ته نشین شود.
پاویا تیمی را رهبری کرد که به دنبال این گرد و غبار در هستههای رسوبی گرفته شده از سه مکان در اقیانوس منجمد شمالی بود: یکی در نزدیکی قطب شمال که در آن یخ در تمام طول سال وجود دارد، یکی در نزدیکی لبه یخ در ماه سپتامبر، زمانی که پوشش یخ در پایینترین حد خود در سال است، و دیگری در محلی که در سال 1980 توسط یخ پوشیده شده بود اما دیگر وجود ندارد.
به طور خاص، تیم پاویا به دنبال لایههای رسوبی ایزوتوپها بودند هلیوم-3 و توریم 230. هرکسی پیشینه متفاوتی دارد. هلیوم-3 پس از جذب توسط ذرات غبار خورشید در غبار کیهانی وجود دارد باد خورشیدیدر حالی که توریم محصول پوسیده اورانیوم طبیعی است که در اقیانوس حل شده است. در زمانهای فراوانی یخهای اقیانوس، نسبت توریم ۲۳۰ به هلیوم ۳ باید بیشتر از زمانهایی باشد که یخ کمتری وجود دارد و گرد و غبار فضایی بیشتری میتواند به کف دریا برسد.
پاویا گفت: «مثل این است که در انبار کاه به دنبال سوزن بگردیم. “شما این مقدار کمی از گرد و غبار فضایی را دارید که در همه جا می بارد، اما رسوبات زمینی نیز دارید که خیلی سریع جمع می شوند.”
این هستهها سوابق تاریخی را نشان میدهند که دورههایی را منعکس میکنند که مقادیر بیشتر و کمتری از غبار فضایی به کف اقیانوس میرسد که مربوط به مقادیر متفاوتی از یخ دریا است. یخ ها در طول هزاره ها رشد کرده و از بین رفته اند، و هسته ها نشان می دهند که طلوع آخرین سپیده دم است عصر یخبنداناز حدود 20000 سال پیش، شاهد کاهش مقدار گرد و غبار فضایی در بستر دریا بودیم زیرا یخ کل قطب شمال را در تمام طول سال پوشانده بود.
پاویا گفت: «در طول آخرین عصر یخبندان، تقریباً هیچ غبار فضایی در رسوبات قطب شمال وجود نداشت.
هنگامی که یخ ها شروع به ذوب شدن و عقب نشینی کردند و عصر یخبندان در 15000 سال پیش شروع شد، هسته ها نشان می دهد که میزان غبار فضایی در رسوبات کف دریا شروع به افزایش کرد.
آنچه که بسیار جالب است این است که هسته ها در مورد اینکه چه چیزی بر میزان یخ دریا حاکم است و چگونه وجود یا عدم وجود آن می تواند بر تعادل مواد مغذی و در نتیجه زیست کره اقیانوس تأثیر بگذارد، به ما می گویند.
فرض بر این بود که از دست دادن یخ از اقیانوس منجمد شمالی ناشی از دمای اقیانوس است، اما نتایج گروه پاویا نشان میدهد که این امر بیشتر مربوط به جوی در عوض دما این اطلاعات مهمی است زیرا اقیانوس برای پاسخگویی به زمان بیشتری نیاز دارد تغییرات آب و هوایی از جو اگر درست باشد، ممکن است یخ دریا را در اقیانوس منجمد شمالی سریعتر از آنچه انتظار داشتیم از دست بدهیم.
آنها همچنین دریافتند که پوشش یخ دریا به سرعت مصرف مواد مغذی در اقیانوس توسط فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط است. پوسته های ریزی که زمانی توسط میکروب هایی به نام روزن داران پوشیده می شد در هسته ها وجود داشت و تجزیه و تحلیل شیمیایی نشان داد که چه مقدار از کل مواد مغذی موجود در زمان زنده بودن میکروب ها در نقاط مختلف سابقه تاریخی مصرف شده است. تیم پاویا رابطه ای بین افزایش مصرف مواد مغذی و کمبود یخ دریا پیدا کردند.
پاویا گفت: با کوچک شدن یخ در آینده، ما انتظار داریم که شاهد افزایش مصرف مواد مغذی توسط فیتوپلانکتون در قطب شمال باشیم که پیامدهایی برای شبکه غذایی دارد. در دراز مدت، چنین بهرهوری ممکن است پایدار نباشد و باعث فروپاشی اکوسیستمهای ظریف هم در اقیانوس و هم در ساحل شود.
نتایج هنوز برخی از سوالات را در حال حاضر بی پاسخ می گذارد، مانند اینکه چرا در دسترس بودن مواد مغذی با مقدار یخ دریا تغییر می کند. یک توضیح احتمالی این است که با یخ کمتر، فضای بیشتری در سطح اقیانوس برای جلبک های فتوسنتزی وجود دارد تا مواد مغذی بیشتری تولید کنند. با این حال، یک اثر رقابتی رقیق شدن مواد مغذی با ذوب یخ دریا خواهد بود، به این معنی که باید تعادل ظریفی بین این دو فرآیند وجود داشته باشد.
نتایج در 6 نوامبر در مجله منتشر شد علم.




