یک مطالعه جدید نشان می دهد که سیارک دایناسورها، صخره ای کمیاب فراتر از مشتری است

جزئیات مطالعه جدید، صخره فضایی که 66 میلیون سال پیش دایناسورها را از بین برد، برخورد نادری از یک سیارک فراتر از مشتری بود. این کشف ماهیت سنگ فضایی سرنوشتساز و منشا آن در منظومه شمسی را مشخص میکند و میتواند برای فناوری پیشبینی برخورد سیارکها بر سیاره ما مفید باشد.
اکثر دانشمندان موافقند که ضربهگیر Chicxulub – که بهخاطر جامعهای در مکزیک امروزی در نزدیکی دهانه 90 مایلی (145 کیلومتری) که از صخره حکاکی شده است – از منظومه شمسی ما آمده است. اما منشا دقیق آن به دلیل فقدان شواهد شیمیایی واضح مبنی بر آلوده نبودن مواد خود زمین نامشخص است. اکنون، در بقایای ضربهگیر جمعآوریشده از نواحی اروپایی پوسته سیاره ما، دانشمندان کشف کردهاند که ترکیب شیمیایی عنصر کمیاب به نام روتنیوم شبیه به ترکیبی است که در سیارکهایی که بین مدارهای مریخ و مشتری میچرخند.
ماریو فیشر-گود، دانشمند موسسه زمین شناسی و کانی شناسی دانشگاه، این عنصر یک “اثرانگشت ژنتیکی” از سنگ ها در کمربند اصلی سیارک است، جایی که سنگ سرنوشت ساز به اندازه شهر قبل از برخورد با زمین در 66 میلیون سال پیش پارک شده بود. از کلن در آلمان، که رهبری مطالعه جدید را بر عهده داشت، به Live Science گفت. این سیارک احتمالاً یا در اثر برخورد با سنگهای فضایی دیگر یا با تأثیرات در بیرونی منظومه شمسی به سمت زمین رانده شده است، جایی که غولهای گازی مانند مشتری دارای نیروهای جزر و مدی عظیمی هستند که قادر به مختل کردن مدارهای سیارکی پایدار هستند.
این یافتهها بر تکنیک جدیدی تکیه دارد که اساساً هر پیوند شیمیایی را میشکند که یک نمونه سنگ را در حالی که در یک لوله مهر و موم شده ذخیره میشود، میشکند و به دانشمندان این امکان را میدهد تا سطوح خاص روتنیم را در ضربهگیر Chicxulub اندازهگیری کنند. فیشر-گود که تکنیک جدید را در دهه گذشته توسعه داده و یکی از معدود متخصصان در جهان است که میتواند دقیقاً بتواند این روش را برای میلیاردها سال در برابر فعالیتهای زمینشناسی مکرر زمین که باعث بازیافت چشمانداز میشود، بهطور قابل ملاحظهای پایدار مانده است. تجزیه و تحلیل عنصر کمیاب
مرتبط: آیا سیارک Psyche واقعا یک هسته سیاره ای است؟ نتایج تلسکوپ فضایی جیمز وب شک و تردید را به وجود آورد
محققان نتایج را با نمونههایی از سایر مکانهای برخورد سیارک در آفریقای جنوبی، کانادا و روسیه و همچنین چندین شهابسنگ کربنی که بر ناحیه بیرونی کمربند اصلی سیارکها غالب هستند، مقایسه کردند. این تیم در مطالعهای که پنجشنبه (15 اوت) در مجله Science منتشر شد، گزارش داد که نشانههای شیمیایی روتنیم در ضربهگیر Chicxulub تنها با نشانههای شهابسنگهای کربنی مطابقت دارد و به منشأ آن در منظومه شمسی بیرونی اشاره دارد.
دیوید کرینگ، دانشمند ارشد مؤسسه قمری و سیارهای تگزاس، که بخشی از تیمی بود که دهها سال پیش دهانه برخوردی Chicxulub را به سیارک قاتل دایناسور مرتبط کرد، گفت: این مقاله مجموعهای فوقالعاده از تحلیلهای ایزوتوپی را ارائه میکند. با مطالعه جدید در مقابل Live Science. اگر میخواهید خطرات آینده را به درستی ارزیابی کنید، باید منشأ اشیایی مانند این را بدانید.
مطالب مرتبط: تحت تعقیب ترین های ناسا: 5 سیارک خطرناک ترین برای زمین
دانشمندان از مدلهای همجوشی هستهای میدانند که روتنیم در نسلهای قبلی ستارگان جعل شده و پس از مرگهای انفجاری آنها به کیهان نزدیک پرتاب شده است. این عنصر کمیاب در نهایت توسط سیارات و سیارک هایی که در منظومه شمسی ما ادغام شدند جذب شد.
در زمین، مدتها قبل از برخورد هواپیمای ضربهگیر Chicxulub با آبهای کمعمق سواحل مکزیک امروزی، در اعماق سیاره فرو رفت و ذرات غبار ریز و اسیدی را به هوا پرتاب کرد که نور خورشید را کاهش داد و زمین را در زمستانی تاریک فرو برد. لحظه آخرالزمانی بیش از 70 درصد از همه گونه ها، از جمله دایناسورهای غیر پرنده را از بین برد و باعث تغییرات آب و هوایی برگشت ناپذیری شد که زمینه را برای تکامل پستانداران فراهم کرد که در نهایت به انسان منتهی شد.
فرانسوا تیسوت، یکی از نویسندگان این مطالعه، استاد ژئوشیمی در موسسه کلتک، به لایو ساینس گفت: «این چنین رویدادی در تاریخ سیاره است، اما حتی بیشتر از آن در تکامل حیات». ما فقط برای درک بهتر آن تلاش می کنیم.»
به گفته تیسو، دهانه Chicxulub تنها محل برخورد شناخته شده روی زمین است که توسط یک سیارک از منظومه شمسی بیرونی ایجاد شده است، بنابراین مستندسازی منشا آن میتواند مدلهایی را ارائه دهد که برخورد اجرام منظومه به سیارات را توصیف میکنند.
تیسوت افزود: “زمینه کیهان شیمی ایزوتوپ چنین نقاط اوج را می شناسد، زمانی که ناگهان داده های کافی وجود دارد و شروع به سنجش چگونگی عملکرد مدل ها در برابر پیش بینی ها می کند.”
آیا اکنون می توان داستان سیارک قاتل دایناسور را کامل دانست؟ به گفته کرینگ، که اشاره کرد که تکنیکها و ابزارهای پیچیدهتر در آینده باید به بررسی تفاوتهای ظریف ماهیت سنگ فضایی ادامه دهند، هنوز نه. کرینگ گفت، برای مثال، در حالی که مطالعه جدید این احتمال را که سنگ فضایی دایناسورها یک ستاره دنباله دار بوده است را رد می کند، یک مطالعه در سال 2021 نشان می دهد، دانشمندان هنوز اطلاعات اولیه در مورد تنوع و توزیع دنباله دارها در منظومه شمسی ما ندارند. او گفت: «بنابراین در عین حال، اثبات اینکه این یک دنباله دار نیست، دشوار است. “علم به ندرت به اصل مطلب می رسد.”
او گفت که این تلاشها برای جمعآوری دادهها احتمالاً توسط برنامه Artemis ناسا در سالهای آینده هدایت خواهد شد. هدف این برنامه جمعآوری و بازگرداندن مجموعهای از نمونههای ماه به زمین است که شامل بقایای باستانی و بدون تغییر سیارکها و دنبالهدارهایی میشود که هم زمین و هم ماه را در اوایل تاریخ خود بمباران کردند، در میان چندین اکتشاف بالقوه دیگر.
کرینگ گفت: «وقتی آرتمیس واقعاً زنده میشود، انفجاری از دانش رخ خواهد داد. “این فوق العاده خواهد بود.”




