دانشمندان یک ماده شگفتانگیز در ترکیب کیک سیارههای فراخورشیدی پیدا کردند – دی اکسید گوگرد


یک “نپتون داغ” سیاره فراخورشیدی مشخص شده است که در اتمسفر خود حاوی دی اکسید گوگرد است – اتمسفری که در فضا فوران می کند، زیرا سیاره بر روی قطب های ستاره خود در مداری شیب دار هر سه و یک سوم روز یک بار می چرخد.
وجود دی اکسید گوگرد در جو سیاره فراخورشیدی که GJ 3470b نام دارد و در 96 قرار دارد. سال نوری از جانب زمین، هنگامی که توسط آن مشاهده شد شوکه شد تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST).
ما فکر نمیکردیم دیاکسید گوگرد را در سیاراتی به این کوچکی ببینیم، و دیدن این مولکول جدید در مکانی که انتظارش را نداشتیم هیجانانگیز است، زیرا راهی جدید برای کشف چگونگی شکلگیری این سیارات به ما میدهد.» توماس بیتی از دانشگاه ویسکانسین، مدیسون در یک بیانیه. “و سیارات کوچک به ویژه جالب هستند، زیرا ترکیبات آنها واقعاً به چگونگی روند تشکیل سیاره بستگی دارد.”
همه چیز درباره GJ 3470b به ما می گوید که تاریخچه ای جذاب و پرحادثه دارد.
سیارات در دیسکی از گاز و غبار شکل می گیرد که در اطراف صفحه ای در راستای محور چرخشی ستاره می چرخد. در ما منظومه شمسی، ما می توانیم شواهدی از این قرص را در آن مشاهده کنیم که تمام سیارات از سیاره تیر که نپتون مدار در صفحه دایره البروج. از طرف دیگر، GJ 3470b مسیری را دنبال می کند که 89 درجه به سمت محور چرخشی خنک کننده خود متمایل است. کوتوله قرمز ستاره. به عبارت دیگر، در مداری شیب دار قرار دارد که بر روی قطب های ستاره حلقه می زند. سیارات معمولاً در چنین مدارهایی تشکیل نمی شوند.
مربوط: چرا سیارات فراخورشیدی «نپتون داغ» کم است؟
با جرم 13.9 برابر بیشتر از جرم زمینو قطر حدود 40 درصد آن مشتری، GJ 3470b یک کیسه گاز پف کرده است. وقتی چنین دنیاهایی به ستاره خود نزدیک می شوند، ستاره شناسان آنها را «نپتون داغ» می نامند. GJ 3470b دارای دمای جوی 325 درجه سانتیگراد (617 درجه فارنهایت) است؛ دمای نپتون در منظومه شمسی ما 200- درجه سانتیگراد (330- درجه سانتیگراد) است. فارنهایت).
مدلهای حاضر از شکلگیری سیاره، چگونگی شکلگیری سیاره را شرح میدهند غول های گازی معمولاً دورتر از ستاره خود شکل می گیرند سیارات سنگی، در اعماق سرد که گاز فراوانتر است. با این حال، GJ 3470b در فاصله 5.3 میلیون کیلومتری (3.3 میلیون مایلی) از ستاره خود به دور آن می چرخد. برای مقایسه، عطارد، نزدیکترین سیاره به سیاره ما آفتاب، در فاصله متوسط 58 میلیون کیلومتری (36 میلیون مایلی) از ستاره ما می چرخد، اگرچه سیستم های کوتوله قرمز معمولاً در مقایسه با منظومه شمسی ما کوچک می شوند.
به طور معمول، ما انتظار داریم که GJ 3470b در نتیجه برهمکنش با قرص سیارهساز ستارهاش به بیرون شکل گرفته و سپس به داخل مهاجرت کرده باشد. در همین حال، دانشمندان معمولاً گمان میبرند که جهان از طریق یک برهمکنش گرانشی با سیارهای دیگر، یا شاید حتی تحولی که توسط یک ستاره نزدیک به آن ایجاد میشود، از صفحه مداری بیرون رانده شده باشد.
با این حال، ترکیب جوی این سیاره چیز دیگری را نشان می دهد.
علیرغم شناسایی مولکولهایی مانند دی اکسید گوگرد توسط JWST، اتمسفر GJ 3470b عمدتاً از هیدروژن و هلیوم ساخته شده است، حتی بیشتر از سیارات گازی منظومه شمسی – واقعیتی که توسط تلسکوپ فضایی هابل در سال 2019. بنابراین، توضیح ارائه شده این است که GJ 3470b در واقع نزدیک به ستاره خود به عنوان یک سیاره صخره ای قبل از ایجاد اتمسفر ضخیم از هیدروژن و هلیوم خالص – اما، در حال حاضر، این فقط یک فرضیه است. به همین دلیل است که تشخیص دی اکسید گوگرد توسط JWST بسیار مهم است، زیرا وجود آن می تواند به تمایز بین نظریه های مختلف در مورد چگونگی شکل گیری سیاره کمک کند.
تشخیص دی اکسید گوگرد به لطف این واقعیت آشکار شد که GJ 3470b از ستاره خود عبور می کند، که به اخترشناسان اجازه می دهد آنچه را که “طیف سنجی انتقالی” نامیده می شود انجام دهند. همانطور که نور ستاره مادرش از طریق جو GJ 3470b می تابد، مولکول های موجود در جو جهان مقداری از نور ستاره را جذب می کنند و خطوط جذب تیره را در طیف ستاره باقی می گذارند.
با این حال، از بین بردن این خطوط جذب دشوار است، به خصوص برای نپتون داغ که احتمالاً در مه بی خاصیت پوشیده شده است.
بیتی گفت: «موضوع این است که همه به این سیارات نگاه می کنند و اغلب همه خطوط صاف را می بینند. اما وقتی به این سیاره نگاه کردیم، واقعاً خط صافی دریافت نکردیم.»
در عوض، JWST توانست خطوط جذب دی اکسید کربن، متان و بخار آب را تایید کند و در واقع برای اولین بار دی اکسید گوگرد را در منطقه شناسایی کند. زمان. این در واقع GJ 3470b را به سبک ترین و سردترین سیاره فراخورشیدی تبدیل می کند که تاکنون شناخته شده است که دی اکسید گوگرد در جو خود دارد. کشف های قبلی مربوط به جو مشتری های داغ با دمای بالای هزار درجه سانتیگراد (1830 درجه فارنهایت) بوده است.
بیتی گفت: “کشف دی اکسید گوگرد در سیاره ای به کوچکی GJ 3470b یک مورد مهم دیگر را در لیست مواد تشکیل دهنده سیاره به ما می دهد.”
این تیم معتقد است که گوگرد احتمالاً به عنوان یک جزء در سولفید هیدروژن آغاز شده است. با این حال، از آنجایی که GJ 3470b بسیار نزدیک به ستاره خود می چرخد، نور ماوراء بنفش از بدن ستاره ای به اندازه کافی مشت محکم می کند تا مولکول های اتمسفر را به راحتی از هم جدا کند، که منجر به نوعی انقباض شیمیایی می شود که از شکسته شدن اجزای مولکولی تشکیل شده است که با سایر اجزای مولکولی دوباره ترکیب می شوند. اتم ها و مولکول ها یک اتم گوگرد که با دو اتم اکسیژن ترکیب می شود دی اکسید گوگرد را تشکیل می دهد.
ستاره مادر این سیاره فقط مولکول های جو را تجزیه نمی کند. هیدروژن آزاد شده از این مولکول ها را می توان به طور کامل از سیاره خارج کرد. بنابراین GJ 3470b به معنای واقعی کلمه است در حال تبخیر شدن در برابر چشمان ما، باد ستاره ای به تدریج جو خود را به داخل می برد فضا، جریانی از گاز هیدروژن را پشت سر می گذارد. در حال حاضر، این سیاره حدود 40 درصد از جرم اولیه خود را از دست داده است.
به گفته بیتی، وجود دی اکسید گوگرد در اتمسفر آن، مدار شیبدار که بدون توضیح باقی می ماند و از دست دادن جرمی که به طور چشمگیری GJ 3470b را برای همیشه تغییر می دهد، سرنخ های مهمی در مورد منشاء این سیاره عجیب و شگفت انگیز هستند.
او گفت: “اینها مراحل مهمی در دستور العملی هستند که این سیاره خاص را ایجاد کردند و می توانند به ما کمک کنند تا بفهمیم سیاراتی مانند آن چگونه ساخته شده اند.”
بیتی نتایج را در 244 امین نشست انجمن نجوم آمریکا در 10 ژوئن ارائه کرد و آنها برای انتشار در Astrophysical Journal Letters پذیرفته شدند.



