از میان تمام سیارات منظومه شمسی، زحل قمری ترین سیاره است. و این خیلی چیزها را می گوید. مطمئناً، ما اینجا با تنها دوستمان، ماه، در گوشه ای هستیم، اما نپتون با 16 قمر شناخته شده در جهان پرسه می زند، اورانوس به 28 قمر خود می بالد، و 95 قمر عظیم در محله جوویان وجود دارد. اما زحل؟ این در یک لیگ متفاوت است. این دنیای انگشتر داره 146 از این همراهان طبیعی با این حال، ممکن است تعجب کنید که بدانید حتی با چنین انتخاب شگفت انگیز زحل، دانشمندان اغلب آرزوی یک مورد را دارند.
فرزند طلایی در منظومه زحل انسلادوس نام دارد و بسیار خاص است زیرا دانشمندان فکر می کنند این مکان بهترین مکان برای جستجوی حیات فراتر از زمین است. این باور ناشی از چندین اکتشاف در طول سال‌هاست، به ویژه این واقعیت که به نظر می‌رسد انسلادوس اقیانوسی زیرسطحی دارد که ممکن است حاوی مولکول‌هایی باشد که به ایجاد حیات آنگونه که ما می‌شناسیم کمک می‌کنند. حتی بهتر از آن، به نظر می رسد که توده های غول پیکری از رسوبات یخ آب (فکر کنید آبفشان های یخی که به فضا شلیک می کنند) مرتبط با این اقیانوس وجود دارد، به این معنی که فضاپیماهایی که به دور جهان می چرخند از نظر تئوری می توانند گرفتن شواهد از این مولکول ها، اگر واقعاً آنجا باشند.
بنابراین وقتی ما انسلادوس را مطالعه می کنیم، هر جزئیات واقعاً اهمیت دارد – که ما را به جزئیات جدید و بسیار عجیبی که دانشمندان کشف کرده اند می رساند: یک نقطه تاریک عجیب و ناپدید شده در این قمر پوشیده از یخ. هیچ کس هنوز دقیقاً نمی داند چیست، اما می تواند چیزی در مورد این جت ها به ما بگوید که ممکن است حاوی بلوک های سازنده ارزشمند زندگی ما باشد.
این نقطه تاریک یکی از موضوعات جالب بحث در نشست سال 2024 اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا بود. در واشنگتن دی سی – جایی که دانشمندان گرد هم آمدند تا آخرین تکه‌های پازل فضایی را که در طول سال روی آن کار می‌کردند جستجو کنند.
هیبت اتاق را پر کرد وقتی سینتیا بی. فیلیپس، زمین شناس سیاره ای در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا که این تحقیق را ارائه کرد، جزئیات زیادی در مورد چگونگی شناسایی اولیه نقطه تاریک توسط او و تیمش ارائه کرد. با تشکر از خدمه خود لی ساکس، که به تجزیه و تحلیل بسیاری از داده های انسلادوس جمع آوری شده توسط ماموریت های ویجر و کاسینی ناسا کمک کرد. هدف از تجزیه و تحلیل مقایسه تصاویری از همان منطقه بود که توسط این فضاپیماها برای شناسایی تغییرات در سطح ماه گرفته شده است.
تغییرات احتمالی می تواند اطلاعات زیادی را در مورد فعالیت های زمین شناسی جهان نشان دهد، اما ما به زودی به آن خواهیم رسید. ابتدا اجازه دهید به اسرار نقطه تاریک شیرجه بزنیم.
فیلیپس در کنفرانس گفت: “پس از تماشای ده ها و ده ها جفت تصویر – او چیز جالبی پیدا کرد.” این یک نقطه تاریک کوچک است. قطر آن حدود یک کیلومتر است. او او را در عکسی از سال 2009 مشاهده کرد. و دوباره در سال 2012 نگاه کرد. و او به نظر رفته بود.
نقطه تاریک به آرامی محو شد و با گذشت سالها کوچکتر شد و دیگر هرگز برجسته تر نشد. چقدر عجیب است و به ویژه به این دلیل که انسلادوس دارای چیزی است که به آن “آلبدو” بالا می گویند. این در واقع به این معنی است که جهان واقعاً روشن است – بنابراین یافتن یک نقطه تاریک در آن اصلاً غیرمنتظره است، چه رسد به اینکه نقطه ای که در حال محو شدن است. اما قبل از اینکه خیلی هیجان زده شوند، دانشمندان تا حد امکان حدس زدند تا اخطارهای آشکار را رد کنند.
فیلیپس گفت: «اولین سؤال ما این بود، «خوب، آیا ما آن را در برخی از این تصاویر با وضوح پایین نمی‌بینیم، اما به طور خلاصه، پاسخ به سادگی این بود: «نه، احتمالاً نه.» به عنوان مثال، مقایسه مستقیم یک تصویر 2010 و یک تصویر 2011 نشان می دهد که نقطه تاریک در تصویر 2011 کوچکتر است، حتی اگر تصویر 2011 وضوح بالاتری دارد. توانایی
سوال بعدی این بود: آیا این نوعی سایه است؟ خوب، نه. به نظر نمی رسد.
تیم تعدادی عکس با نورپردازی از جهات مختلف گرفت و موقعیت مکانی ثابت به نظر می رسید. محققان حتی مجموعه‌ای از تصاویر از نقطه تاریک را پیدا کردند که در آن زاویه تابش (معروف به زاویه برخورد نور به سطح) بالاتر و بالاتر می‌رفت. اگر نقطه سایه بود، انتظار دارید با زاویه تابش بیشتر برجسته تر شود. این مورد نبود – با این حال، با گذشت زمان کمتر متمایز شد. ما فکر نمی کنیم که این توپوگرافی باشد. فیلیپس به Space.com گفت: ما فکر نمی کنیم که این فقط یک سایه باشد.
و همه چیز به همین جا ختم نشد – تیم همچنین به تصاویر گرفته شده در نور ماوراء بنفش و رنگ (که دومی به طرز جالبی نشان می دهد که نقطه تیره قرمز مایل به قهوه ای است، بر خلاف نواحی معمول آبی مایل به تیره در سایر نواحی) نگاه کردند. ماه). هیچ یک از اینها توضیح آسانی برای ویژگی ارائه نمی دهد.
بنابراین چیست؟
“من فکر می کنم این احتمال بیشتری دارد [case] فیلیپس به Space.com گفت: “و دلیل تاریک بودن آن این است که ممکن است قطعه ای از نوعی ماده تیره باشد که روی سطح فرود آمده است، و شما یا شما می بینید که بخشی از آن ضربه گیر رها شده است. به همین دلیل است که این رنگ عجیب و غریب را دارد، یا می بینید که وقتی به آن برخورد می کند مقداری پایه یخی که رنگ دیگری دارد نمایان می شود.”
اما تقریباً برای هر سناریوی محتمل و پیش پا افتاده در اکتشاف فضا، سناریوی کمیاب و هیجان انگیز وجود دارد که به عنوان نقطه مقابل عمل می کند.
«توضیح واقعاً عالی این است که اگر واقعاً به نحوی از زیر بیرون بیاید. اگر این رنگ مایل به قرمز در واقع نشانه ترکیب درونی انسلادوس باشد. بعید است، اما واقعاً جالب خواهد بود.»
با این حال، اگرچه نمی‌دانیم نقطه تاریک چیست، فیلیپس خاطرنشان می‌کند که واقعاً چیز بسیار بزرگی وجود دارد که می‌توانیم از حضور آن به دست بیاوریم: «آن چیست؟» من پاسخ آن را نمی‌دانم. اما چیزی که می توانم بگویم این است که “برای چه می توانیم از آن استفاده کنیم؟”
باله ها را به خاطر بسپار
به طور خلاصه، محققان بر این باورند که به نظر می رسد این لکه تاریک به تدریج در حال محو شدن است زیرا رسوبات این جت های یخی انسلادوس ممکن است آن را پوشانده باشند. فیلیپس گفت: “ما می دانیم که کل سطح با رسوبات جت پوشیده شده است – مانند لایه های کوچکی از یخ که در طول زمان ایجاد می شوند.”
افسوس، از نظر تئوری این بسیار منطقی است. اما وقتی واقعاً به آن فکر می کنید، برخی از مسائل حل نشده در اینجا وجود دارد.
به عنوان مثال، تیم مشاهده کرد که لکه تاریک تنها در چند سال محو شد – که به این معنی است که فقط چند سال زمان کافی برای رسوبات جت یخ برای ایجاد یک صفحه یخ به اندازه کافی ضخیم است که چنین نقطه برجسته ای را بپوشاند. هنوز از فضا قابل مشاهده است! با این حال، با توجه به محاسبات مختلف از مدل‌های جت نقطه تاریک و ماه، فیلیپس می‌گوید که باید چیزی شبیه به 100 سال یک لایه ضخیم به اندازه کافی برای پوشاندن این نوع لکه ایجاد کنید.
او گفت: “با این حال، این ممکن است به این معنی باشد که الگوی رسوب ستون، حداقل در این مکان، دست کم گرفته شده است.” با این حال، چیزی که ما در نظر نگرفته ایم، رسوب ناشی از برخورد با ذرات حلقه E است.
ذرات حلقه E به ذرات بسیار ریز یخ آب در حلقه های زحل اشاره دارد. به طور بالقوه، به دلایل تیمی، برخی از این ذرات می توانند به ساخت ورقه ای که نقطه تاریک را می پوشاند کمک کنند. اما تاریخ پیدایش و تکامل این نقطه در این نقطه با پایان ناگهانی داستان کشف آن منعکس شده است.
به سادگی سوالات بی پاسخ زیادی وجود دارد.
“میزان رسوب مورد نیاز برای پوشاندن لکه سیاه در آن بازه زمانی به ما در مورد میزان رسوب چه چیزی می گوید؟ آیا حلقه در پوشاندن این نقطه نقش دارد؟ شاید مکانیسم دیگری وجود داشته باشد؟” فیلیپس به آن فکر کرد.
“و آیا می دانید لکه سیاه چیست؟”
