25 سالگی مبارک، چاندرا! ناسا با 25 تصویر نفس گیر از رصدخانه برجسته پرتو ایکس جهان جشن می گیرد.

واقعاً تابستان سالگردهای کیهانی است.
پس از سالگرد فرود آپولو 11 و سالگرد باز شدن درهای Space.com به روی اینترنت، ناساج چاندرا رصدخانه پرتو ایکس، قدرتمندترین تلسکوپ پرتو ایکس جهان، امروز 25 ساله می شود و ناسا برای جشن گرفتن میراث این رصدخانه، 25 تصویر نفیس و تا به حال دیده نشده از اجرام نجومی نمادین مانند سحابی سرطان، ستون های رصدخانه منتشر کرده است. خلقت، و Cassiopeia A، که ما را به سفری خیره کننده در جهان از نگاه چاندرا می برد.
چاندرا در سال 1999 آغاز شد – همان سال Space.com شروع به کار کرد – در شاتل فضایی کلمبیا این رصدخانه از مدار تخم مرغی شکل خود در بالای جو زمین که بیش از یک سوم مسیر را تا ماه می برد، با ثبت گسیل پرتو ایکس منتشر شده از ستاره های مرده، سیاهچاله های کلان پرجرم و خوشه های کهکشانی اکتشافات زیادی انجام داده است. .

پت اسلین، مدیر مرکز پرتو ایکس چاندرا، واقع در رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین در ماساچوست، گفت: «چاندرا برای یک ربع قرن، پس از کشفی باورنکردنی به کشفی دست یافته است. بیانیه. ستاره شناسان از چاندرا برای کشف اسرار استفاده کرده اند که ما در زمان ساخت تلسکوپ حتی از وجود آن ها نمی دانستیم – از جمله سیارات فراخورشیدی و انرژی تاریک.
متصل: فضاپیمای پرتو ایکس چاندرا ممکن است به زودی تاریک شود و بسیاری از ستارهشناسی را تهدید کند
چاندرا پس از فروسرخ سومین ماموریت پرچمدار ناسا در ناوگان رصدخانه بزرگ ناسا است. تلسکوپ فضایی اسپیتزرکه در سال 2020 بازنشسته می شود و تلسکوپ فضایی هابلکه هنوز کار می کند، اما ادامه دارد علائم پیری را نشان دهد. ستاره شناسان در سراسر جهان همچنان به داده های رصدخانه برای تشخیص ساختار و تکامل اجرام مختلف در جهان ما دسترسی دارند. علم او منجر به کسب بیش از 700 Ph.D. پایان نامه ها، هزاران شغل تحقیقاتی را برای دانشجویان کارشناسی، دانشجویان تحصیلات تکمیلی، و همکاران فوق دکتری پشتیبانی کرد و منجر به تقریباً 10000 مقاله بررسی شده و پیش بازبینی شده شد که آن را به یکی از علمی ترین مأموریت های ناسا در اخترفیزیک تبدیل کرد. تقاضا برای زمان تلسکوپ در طول ماموریت بسیار بالا باقی میماند و معمولاً تنها 20 درصد از زمان درخواستی اعطا میشود. بیانیه ناسا.
الن استوفان، معاون معاون وزیر علوم و تحقیقات در مؤسسه اسمیتسونیان، در یکی دیگر از گزارشهای دیگر میگوید: «تصاویر و دادههای چاندرا به افراد در سنین مختلف الهامبخش شده است تا به این فکر کنند که وقتی به فضا نگاه میکنیم چه چیزی میتوان یافت. بیانیه. چاندرا به ارائه “چشم های اشعه ایکس” ادامه می دهد تا به ما امکان دهد جایگاه خود را در جهان بهتر درک کنیم.
جدیدترین تصاویر مونتاژی از 25000 مشاهدات چاندرا در ربع قرن گذشته است که با کمک تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ فضایی جیمز وب برخی از جنبه ها را بهبود می بخشد. آنها کهکشان ما را برجسته می کنند مرکز پر از گرد و غبارستاره جوان تعبیه شده در ارکان خلقت، گاز فوق العاده داغ در نزدیکی یک سیاهچاله ی ابرپرجرم در کهکشان مارپیچی NGC 7469 و خیلی (بسیار) بیشتر.
25 سالگی مبارک، چاندرا! همه آنها را در: https://t.co/8tqJTvR7Dn #Chandra25 تجربه کنید pic.twitter.com/8X4w2nMfzY23 جولای 2024
این سالگرد برای بسیاری از ستاره شناسان در سراسر جهان تلخ است. رصدخانه چاندرا سپس با آینده ای تاریک روبرو می شود برنامه بودجه ناسا پیش بینی برای پنج سال آینده لغو پیش از موعد ماموریت چاندرا به دلیل محدودیتهای مالی، حتی با وجود اینکه رصدخانه یک دهه از عمر خود باقی مانده است و هزینههای ماموریت پایدار را برای دهههای آینده پیشبینی میکند. این تصمیم باعث آزاد شدن 68 میلیون دلاری می شود که هر ساله برای رصدخانه خرج می شود و منجر به اخراج اخترشناسانی می شود که شغلشان به علم و نگهداری آن بستگی دارد. پایان چاندرا همچنین ایالات متحده – و احتمالاً جهان – را بدون تلسکوپی که با تواناییهای این رصدخانه مطابقت یا فراتر از آن باشد، رها خواهد کرد. بیش از 700 ستاره شناس که “چاندرا را نجات دهیدائتلاف همچنان از ناسا می خواهد تا در این تصمیم تجدید نظر کند.
لیزا کولی، مدیر مرکز اخترفیزیک | هاروارد و اسمیتسونیان در ماساچوست، در یک بیانیه موسسه اسمیتسونیان.
کاسیوپیا A

Cassiopeia A (Cass A)، یک باقیمانده ابرنواختر در فاصله 11000 سال نوری از زمین، اولین نوری بود که رصدخانه چاندرا کمی پس از آن در سال 1999 به تصویر کشید. از آن زمان، رصدخانه توپ درخشانی از ماده و انرژی را مشاهده کرد. بیش از 2 میلیون ثانیه یا 23 روز از آن زمان، ناسا در یک اشاره می کند انتشار خبر.
مشاهدات اولیه به سرعت پرتوهای ایکس قدرتمندی را نشان داد که از مرکز Cass A ساطع می شد و اولین دید خود را از باقیمانده به ستاره شناسان ارائه داد، که دقیقاً یک ستاره نوترونی فشرده است. در سالهای بعد، ستارهشناسان از پرتوهای ایکس ساطع شده از زبالهها برای نقشهبرداری از توزیع عناصر در ستاره فوقالعاده متراکم و مرده استفاده کردند، که نشان داد ستاره اصلی ممکن است در حین انفجار وارونه شده باشد، و گام مهمی در پرجرم بودن آن آشکار شد. ستاره ها می مانند تا بمیرند.
اخیراً، داده های رصدخانه کلیدی بود حل معما یک رگه نور سبز عجیب و شبیه گرینچ که در Cass A دیده می شد.
سرپنس ابر

این تصویر سحابی مار را نشان میدهد، یک منطقه ستارهزایی که تقریباً 1300 سال نوری از زمین فاصله دارد. سایه بزرگی به شکل خفاش روی ابری دورتر ایجاد می شود که توسط قرص متورم تشکیل سیاره یک ستاره جوان ایجاد شده است که در تصویر قابل مشاهده نیست. سایه بزرگ است – 200 برابر قطر کل منظومه شمسی ما.
در سال 2020، اخترشناسان متوجه شدند که سایه به مدت 400 روز “مثل بال های پرنده بال می زند”، به لطف آنچه آنها مشکوک بودند سیاره ای را روی صفحه می کشد و آن را منحرف می کند.
سحابی جبار

این تصویر ستارگان تازه تشکیل شده را به رنگ صورتی نئونی با مراکز سفید نشان می دهد که از میان مه ابرها در سحابی شکارچی می درخشند، که ابر بزرگی در کهکشان ماست که در آن ستاره ها متولد می شوند. در فاصله 1500 سال نوری، این سحابی یکی از نزدیک ترین مناطق ستاره ساز به زمین است و همچنین با چشم غیر مسلح زیر آسمان تاریک قابل مشاهده است.
WR 124

WR مخفف ستاره “Wolf-Rayet” است، یک کلاس نادر از ستارگان پرجرم که قبل از انفجار در یک رویداد ابرنواختری، به سرعت در طول یک فاز کوتاه مدت جرم خود را از دست می دهند.
جرم WR 124 حدود 30 برابر خورشید است و در فاصله 15000 سال نوری از زمین در صورت فلکی Sagitta قرار دارد. رنگ های قرمز و بنفش در آخرین تصویر ابرهای متراکم باد در اطراف ستاره هستند که ممکن است مانع از دیدن ستاره نوترونی دیگری در منطقه چاندرا شوند. بادها شبیه داخل یک گل نازک با گلبرگ های شکوفه هستند و ده ها ستاره سفید رنگ که در اطراف ستاره های مرکزی پاشیده شده اند را می توان به شبنم روی آن گلبرگ ها تشبیه کرد.
ستاره شناسان تخمین می زنند که تا کنون این ستاره موادی به ارزش 10 خورشید را به بیرون پرتاب کرده است که از ستاره دور می شوند و بیشتر به فضا سرد می شوند. زبالههایی که از مرگ ستاره جان سالم به در میبرند به بودجه گرد و غبار جهان اضافه میکنند و مواد تشکیلدهنده ستاره و سیاره را برای نسلهای بعدی همسایگیهای کیهانی تامین میکنند.
سحابی سرطان

این سحابی سرطانیکی از درخشانترین بقایای ابرنواختر در آسمان ما، مانند یک “قارچ بنفش نئونی” در قلب شبکه متراکم رشتههایی میدرخشد که از یک ستاره پرجرم در طول مرگش پرتاب میشوند. تصویر جدید چاندرا حلقههای اطراف تپاختر سفید، بقایای درخشان ستاره گذشته و جتهای باریکی را که از آن به ورطه فضا پرتاب میشوند، با جزئیات بسیار خوبی نشان میدهد.
می توانید 20 تصویر دیگر ارسال شده به عنوان بخشی از بیست و پنجمین سالگرد چاندرا را مشاهده کنید وب سایت رصدخانه.




