آتشفشان شناسی ترفندی برای تهیه اسپرسو بهتر دارد

تحقیقات جدید نشان می دهد افزودن یک جت آب به دانه های قهوه قبل از آسیاب کردن، الکتریسیته ساکن در تفاله قهوه را کاهش می دهد.
این کار باعث کاهش توده های میکروسکوپی لجن در حین دم کردن می شود و اطمینان حاصل می کند که آب در لجن بسته بندی شده به طور یکنواخت و کامل حرکت می کند.
کریستوفر هندون، شیمیدان و یکی از نویسندگان مطالعه دانشگاه اورگان، که همچنین به عنوان “دکتر” نیز شناخته می شود، می گوید: “برای روش های تهیه نوشیدنی مانند اسپرسو، جریان ثابت چیز خوبی است.” قهوه. تنوع فنجان به فنجان را کاهش می دهد و به باریستاها اجازه می دهد کمی کمتر استفاده کنند قهوهزیرا تعداد کمتری باقی مانده است
برای کافه ای که روی فلاخن است اسپرسو عکسهای چپ و راست، کاهش کمی ضایعات با هر فنجان میتواند در طول یک سال تفاوت بزرگی در نتیجه ایجاد کند. کاهش الکتریسیته ساکن این پتانسیل را دارد که همه را از آبجوسازان خانگی گرفته تا تولیدکنندگان قهوه در مقیاس صنعتی تحت تاثیر قرار دهد.
و از دیدگاه دانشگاهی، هندون میگوید: «ما نمیدانستیم چه مقدار شارژ روی قهوه ایجاد میشود و این بستگی به محتوای آب دارد. “قوی است زیرا به این معنی است که می توانید شارژ را روشن و خاموش کنید.”
هندون و همکارانش یافته های خود را در مجله گزارش می دهند موضوع.
این پروژه به درستی با یک فنجان قهوه انجام شد. آزمایشگاه قهوه Hendon میزبان ساعات منظم قهوه برای جامعه دانشگاه است. جوزف دوفک و جاش مندز هارپر آتشفشان شناسان مکرر بازدیدکنندگان هستند. این زوج که در کافهای در دهلیز یک ساختمان علمی جمع شده بودند، شباهتهایی بین موضوع مورد علاقه آزمایشگاه هندون – قهوه – و تودههای خاکستر آتشفشانی، ماگما و آبی که معمولاً مطالعه میکنند، دیدند.
مندس هارپر، مهندس سابق پروژه در آزمایشگاه دوفک که اکنون در دانشگاه ایالتی پورتلند است، میگوید: «قهوه بستر خوبی برای مطالعه فیزیک در مقیاس ذرات موجود در تودههای آتشفشانی فراهم میکند، اما واضح است که مطالعه مستقیم در طبیعت بسیار دشوار است». هر دو شامل موادی هستند که در حالات مختلف ماده با یکدیگر تعامل دارند. اما قهوه بسیار کمتر از برشته کردن خاکستر داغ و گاز خطرناک است و مطالعه به روش کنترل شده بسیار آسان تر است.
در گزارشی در سال 2020، تیم هندون دریافت که قهوه به خصوص در سطوح آسیاب ریز، تودههای میکروسکوپی تشکیل میدهد. اگرچه این توده ها با چشم غیرمسلح نامرئی هستند، اما بازده استخراج قهوه را کاهش می دهند. این بدان معنی است که آب به طور یکنواخت با هر قهوه آسیاب شده تماس نمی گیرد و در نتیجه باعث از بین رفتن مواد و تغییر فنجان به فنجان می شود.
در اینجا، آزمایشگاه هندون به دنبال درک علت تشکیل این توده ها و چگونگی از بین بردن آنها است. او مشکوک بود که الکتریسیته ساکن ممکن است مقصر باشد.
برخی از باریستاها اکنون برای کاهش الکتریسیته ساکن، قبل از آسیاب کردن، مقداری آب اضافه می کنند، رویکردی که در صنعت به عنوان تکنیک قطره ای راس شناخته می شود. هندون میگوید، اما هیچکس بهطور مشخص قیمت قهوه را اندازهگیری نکرده یا بررسی نکرده است که چگونه ممکن است بین انواع مختلف قهوه متفاوت باشد.
تیم هندون با همکاری دوفک و مندز هارپر، ابزاری را تغییر داد که برای اندازهگیری بارهای الکتریکی در آتشسوزیها و خاکستر آتشفشانی استفاده میشد.
این بار، آنها قهوه را روی ساز، یک ظرف فلزی کوچک به اندازه یک فنجان اسپرسو به نام فنجان فارادی، آسیاب کردند و ذرات قهوه را که در آن ریخته بودند جمع آوری کردند. از آنجایی که ذرات باردار هستند، هنگام ورود به فنجان، جریان های قابل اندازه گیری تولید می کنند. هرچه بار ذرات بیشتر باشد، جریان بیشتر است.
آنها با کمک تیمی از محققان در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، انواع مختلف قهوه، سطوح برشته و اندازه آسیاب را آزمایش کردند تا بفهمند که متغیرهای مختلف چگونه بر شارژ تاثیر میگذارند.
رطوبت داخلی لوبیا تفاوت خاصی ایجاد کرد. هندون خاطرنشان می کند که چسبندگی بیشتر مشکل قهوه های رست تیره است. قهوههای برشته تیره رطوبت کمتری دارند زیرا معمولا مدت طولانیتری برشته میشوند. همچنین، کبابهای تیره دارای بار منفی هستند، در حالی که کبابهای سبکتر – که رطوبت باقیمانده بیشتری دارند – بار مثبت پیدا میکنند.
محققان دریافتند که افزودن یک اسپری آب در حین آسیاب اولیه بار ساکن را از بین می برد و اثر کیک شدن را کاهش می دهد. و این برای آنها 10 درصد بازده قهوه بیشتر به ارمغان آورد. برای باریستاها، این میتواند یک استراتژی ارزشمند برای هدر دادن قهوه کمتر باشد: تفالههای کمتری در پشت آسیاب باقی میماند و آب بهطور یکنواختتر در میان تفالههای بستهشده حرکت میکند.
ممکن است برخی از باریستاها قبلاً به نتایج ما رسیده باشند. هندون میگوید: این یک دانش فنی در صنعت ایجاد میکند. ما از گام بعدی در تولید قهوه با کیفیت عالی دفاع میکنیم، اما معلوم شد اگر میخواهید به کمال برسید، نمیتوانید از آن کوتاه بیایید.»
هندون معتقد است که الکتریسیته ساکن از ترک خوردن و مالیدن دانه های قهوه به لبه های آسیاب می آید. اما چون تحت تأثیر رطوبت داخلی لوبیا قرار می گیرد، چیزی است که بو داده ها می توانند با تنظیم دما و زمان برشته کردن، آن را کنترل کنند.
در همین حال، دوفک و مندز هارپر نتایج مطالعات آتشفشانی خود را می بینند. نحوه شکستن یا تکه تکه شدن ذرات یکی از کنترل های پیشرو در رفتار فوران است. آسیاب کردن قهوه بو داده راهی برای مطالعه فیزیک شکستگی است.
مانند قهوه، ذرات خاکستر آتشفشانی می توانند به شدت شارژ شوند. این شارژ میتواند منجر به طوفانهای آتشفشانی خیرهکننده شود، اما همچنین میتواند بر مدت زمانی که خاکستر آتشفشانی در هوا باقی میماند و مسافتی که پس از فوران طی میکند نیز تأثیر بگذارد.
و مانند قهوه، آب نیز نقش مهمی در فوران های آتشفشانی دارد.
دوفک میگوید: «آتشفشانهای انفجاری بخار آب زیادی دارند که به راندن و شکلدهی فورانها کمک میکند.
او می افزاید: «در پایان، این پروژه واقعاً ارزش تلاش جامعه را نشان می دهد. یک ساعت قهوه که در آن افراد دور هم جمع میشوند، زمان و فضایی را فراهم میکند تا به این موضوع فکر کنند که تحقیق درباره چیست.»
بودجه این تحقیق تا حدی توسط وزارت انرژی، بنیاد ملی علوم و ناسا تامین شد.
منبع: دانشگاه اورگان




