آنزیم حسگر DNA برنده جایزه لاسکر 2024 شد

تیامروز (19 سپتامبر) بنیاد لاسکر برندگان جایزه لاسکر امسال را اعلام کرد. ژیجیان “جیمز” چن، بیوشیمیدان در مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس، جایزه تحقیقات پزشکی پایه آلبرت لاسکر در سال 2024 را برای کشف آنزیم cGAS دریافت کرد که تهدیدات DNA ناشی از پاتوژن های خارجی و DNA خود را که توسط سلولی ایجاد می شود شناسایی می کند. استرس یا آسیب در سیتوزول. مانند اولین دومینو در یک واکنش زنجیره ای، فعال شدن آن باعث ایجاد مجموعه ای از رویدادها می شود و پاسخ های ایمنی و التهابی را تحریک می کند.
چن گفت: «از شنیدن این خبر واقعا متعجب شدم. “[This award] واقعا خیلی خاص است
کشف cGAS توسط چن، مخفف گوانوزین مونوفسفات-آدنوزین مونوفسفات سنتاز حلقوی، در سال 2013 بخش مهمی از پر کردن شکافهای دانش در مورد سیگنالدهی ایمنی ذاتی بود. باز کردن پتانسیل کامل نقش این مولکول در سلامت و بیماری، فرصت های هیجان انگیزی را برای مقابله با عفونت ها، سرطان و بیماری های خودایمنی باز می کند.
تحقیقات چن عمیقاً به بیوشیمی سلولی پیچیده سیگنالدهی سلولی و پاسخهای ایمنی ذاتی میپردازد.
مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس
راز بزرگ حس DNA
بیش از یک قرن پیش، برنده جایزه نوبل، ایلیا مکنیکوف (که بعدها الی مکنیکوف نامیده شد)، که پدر ایمنی طبیعی یا ذاتی در نظر گرفته می شود، خاطرنشان کرد که اسیدهای نوکلئیک می توانند پاسخ های ایمنی را تحریک کنند.1 با این حال مکانیسم دقیق چگونگی تشخیص DNA سیتوزولی توسط بدن برای تحریک سیستم ایمنی ذاتی یک معمای حل نشده بوده است.
DNA به طور معمول در هسته و میتوکندری وجود دارد، بنابراین وقتی در جایی که به آن تعلق ندارد – برای مثال بیرون از سلول یا شناور در سیتوپلاسم – ظاهر می شود، سلول بلافاصله زنگ خطر را به صدا در می آورد. سلول ها دارای آشکارسازهای داخلی به نام گیرنده های تشخیص الگو هستند که عوامل بیماری زا و تهدیدهای خود را تشخیص می دهند. گیرنده های شبه تلفن یک خط دفاعی بر روی سطح سلول و اندوزوم ها هستند که می توانند اسیدهای نوکلئیک را تشخیص دهند که خطر بالقوه را نشان می دهند.2 هنگامی که هشدار از بین می رود، سلول مشغول می شود و سیتوکین های پیش التهابی، کموکاین ها و اینترفرون های نوع I (IFNs) را آزاد می کند تا نیروها را جمع کند و پاتوژن را از بین ببرد.
اما قفس یک تسویه حساب یکسری نیست – چند دفاع دیگر در آستین خود دارد. در اوایل دهه 2000، چن به IFN های نوع I ناشی از ویروس ها علاقه مند شد. در سال 2005، چن و تیمش پروتئین جدیدی به نام سیگنالینگ ضد ویروسی میتوکندری (MAVS) – که RNA ویروسی را تشخیص میدهد – کشف کردند که از محل آن در میتوکندری و دالاس ماوریکس نامگذاری شده است.3 این یکی از اولین پروتئین های میتوکندری است که نقش مستقیمی در ایمنی ذاتی دارد.4 سرکوب MAVS تولید IFN را مسدود می کند و سلول ها را در برابر تکثیر ویروسی و مرگ آسیب پذیر می کند. با این حال، بیان بیش از حد باعث ایمنی ضد ویروسی می شود و از سلول ها در برابر آسیب محافظت می کند.
ج ماوسچن خاطرنشان کرد که موشهای حذفی «در دفاع ایمنی در برابر ویروسهای RNA کاملاً ناقص هستند». اما در پاسخ به DNA، تا حد زیادی طبیعی بود. همانطور که آنها آبشار سیگنالینگ مسیر MAVS را کالبدشکافی کردند، علاقه چن به طور طبیعی به این معطوف شد که چگونه DNA باعث پاسخ می شود، زیرا یافته های او نشان می دهد که مسیر دیگری وجود دارد.
پیشرفت در شناسایی این حسگر DNA گریزان در سال 2008 اتفاق افتاد، زمانی که ایمونولوژیست های گلن باربر از دانشکده پزشکی دانشگاه میامی و هانگ بینگ شو از دانشگاه ووهان به طور مستقل یک پروتئین آداپتور اصلی را در شبکه آندوپلاسمی شناسایی کردند که در احساس DNA شرکت می کند.5 این پروتئین که باربر آن را محرک ژن های اینترفرون (STING) نامید، سلول ها را برای فعال کردن فاکتورهای رونویسی فاکتور هسته ای کاپا B (NF-κB) و فاکتور تنظیم کننده اینترفرون 3 (IRF3) بسیج می کند تا IFN های نوع I مانند اینترفرون بتا (IFN) را پمپاژ کند. – β).6 سلول های فاقد پروتئین STING در برابر عفونت های ویروسی بسیار آسیب پذیر هستند. همانطور که MAVS به عنوان پروتئین آداپتور در مسیر RNA عمل کرد، گروه باربر STING را به عنوان یک آداپتور در مسیر DNA گزارش کردند.7 با این حال، علیرغم اهمیت STING، DNA را مستقیماً تشخیص نمی داد – یک حلقه گمشده وجود داشت.
https://www.youtube.com/watch?v=zq4-kbYvgRo
پیدا کردن قطعه گم شده جاده
چن در تلاش خود برای کشف حسگر DNA گریزان، از یک رویکرد بیوشیمیایی بی طرفانه استفاده کرد. او فرض کرد که DNA به این حسگر متصل می شود و سپس به طور مستقیم یا غیرمستقیم STING را فعال می کند. بنابراین روی زنجیره رویدادهای قبل از STING تمرکز می کند. او STING را در رده سلولی موش حذف کرد و سلول ها را با انواع مختلف DNA ترانسفکت کرد. سپس این تیم سیتوپلاسم را جمع آوری کردند و آن را روی مجموعه دومی از سلول ها اعمال کردند، جایی که فعال شدن IRF3 را به عنوان نشانه ای از فعالیت STING ردیابی کردند. این روش به چن اجازه داد تا رویدادهایی را که منجر به فعال شدن STING و صفر در قطعه گم شده بود را ردیابی کند.
آنها از یک سری تکنیک های کروماتوگرافی برای جداسازی و شناسایی ترکیب هدف خود استفاده کردند. متابولیتهای باکتریایی دیگوانیلات حلقوی (c-di-GMP) و دیآدنیلات حلقوی (c-di-AMP) قبلاً مشخص شده بود که توانایی فعال کردن گیرندههای STING پستانداران را دارند.8,9 با این حال، مولکول چن با هیچ متابولیتی مطابقت نداشت. در عوض چیزی در این بین بود. تیم مشکوک بودند که یک پیام رسان دوم جدید را کشف کرده اند. پس از بررسی بیشتر، آنها مشخص کردند که مولکول GMP و AMP است که توسط دو پیوند فسفودی استر به هم مرتبط شده اند: گوانوزین مونوفسفات حلقوی – آدنوزین مونوفسفات (cGAMP)، اولین داینوکلئوتید حلقوی در سلول های پستانداران.10 “این مسیر در طول تکامل به شدت حفظ شده است. این از باکتری ها مشتق شده است و در دفاع ایمنی در برابر عفونت باکتریوفاژ بسیار مهم است. چن خاطرنشان کرد: عملکرد ضد ویروسی cGAS برای میلیاردها سال از باکتری تا انسان حفظ شده است.
یافتههای آنها نشان میدهد که DNA سیتوپلاسمی، نه RNA، زنجیرهای از رویدادها را آغاز میکند. cGAMP به عنوان یک پیام رسان دوم درون زا عمل می کند تا رویدادهای سیگنالینگ پایین دستی را فعال کند که باعث ایجاد ایمنی ضد ویروسی می شود. با این حال، چن می خواست آنزیمی را که cGAMP تولید می کند، درک کند.

تحقیقات Zhijian “James” Chen و همکارانش حول سیگنال سلولی و دفاع میزبان می چرخد.
مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس
از طریق یک سری دیگر از شکنش بیوشیمیایی و طیف سنجی جرمی کمی، چن جستجوی خود را برای شناسایی آنزیم cGAS محدود کرد.11 برای هیجان چن، آزمایشات با cGAS نتایج مشابهی را با MAVS به همراه داشت. کاهش cGAS از القای IRF3 و IFN-β جلوگیری می کند، در حالی که بیان بیش از حد تولید IRF3 و IFN-β توسط STING را افزایش می دهد. سطح القای IFN-β توسط cGAS مشابه سطح MAVS در مقایسه با سایر سنسورهای DNA فرضی بود. از آنجایی که cGAS تنها نامزدی بود که فعالیت cGAMP را ایجاد کرد، این یافته جایگاه خود را به عنوان یک حسگر DNA سیتوزولی گریزان برای تکمیل مسیر cGAS-cGAMP-STING محکم کرد.
چن گفت: «این که این حسگر یک آنزیم است، کاملاً شگفتانگیز بود. “[However]پس از کشف cGAS بسیار واضح شد [that] این یک مکانیسم عمل بسیار ساده و سرراست بود.
با هم، کار او ثابت کرد که DNA مستقیماً به cGAS متصل می شود، ساختار آن را تغییر می دهد و cGAMP را برای تحریک STING ایجاد می کند تا تولید IFN نوع I را القاء کند و پاسخ ایمنی ذاتی را تحریک کند.12 به طور خاص، چن از دریافت اینکه DNA cGAS را به روشی مستقل از توالی DNA فعال می کند، بسیار هیجان زده شد. این به این پروتئین حسگر واحد اجازه میدهد تا طیف گستردهای از پاتوژنها را شناسایی کند، تا زمانی که آن پاتوژنها حاوی DNA باشند. این یک مکانیسم قدرتمند در برابر بسیاری از پاتوژن های مختلف است که نمی توانند بدون DNA زندگی کنند و نمی توانند یک توالی DNA را برای فرار از پاسخ ایمنی جهش دهند.
باز کردن قدرت cGAS
با این حال، این سنسور قدرتمند می تواند یک شمشیر دو لبه باشد. در حالی که DNA به طور ایمن در هسته یا میتوکندری پنهان است، برخی شرایط منجر به ورود DNA بومی به سیتوپلاسم و فعال شدن ناخواسته cGAS می شود. این مسیر به جای محافظت از سلولهای بدن، با بسیاری از بیماریهای مختلف مرتبط است: بیماریهای خودایمنی، مانند لوپوس و آرتریت. بیماری های التهابی مانند میوکاردیت؛ و بیماری های عصبی مانند بیماری پارکینسون و بیماری آلزایمر.13-15 چن گفت: “DNA خودمان مقصر این بیماری ها می شود.”
در حالی که بیان غیرطبیعی cGAS می تواند بدن را ویران کند، چن و دیگران اهمیت cGAS را در دفاع ایمنی در برابر ویروس های DNA، باکتری ها و حتی رتروویروس هایی مانند HIV کشف کرده اند.16 به علاوه، این مولکول کوچک یک ادجوانت ایمنی بسیار قوی برای تحریک تولید آنتیبادی با افزایش فعالسازی سلولهای T است.17 این نشان دهنده کاربردهای بالقوه آینده در کمک های واکسن یا ایمونوتراپی های سرطان است. بنابراین، محققان بر روی مهار این دفاع ذاتی با توسعه آگونیستها و آنتاگونیستهایی که مسیر cGAS-cGAMP-STING را هدف قرار میدهند، متمرکز شدهاند.
از زمان کشف آن در یک دهه پیش، کنجکاوی و پیگیری بی وقفه چن برای یافتن پاسخ، بینش های کلیدی را در مورد یک سوال قدیمی ارائه کرده است: بدن چگونه از خود در برابر عوامل بیماری زای خارجی و تهدیدات داخلی خود دفاع می کند؟ مشارکت او در مسیر cGAS-cGAMP-STING مکانیسم های پیچیده در پاسخ به تشخیص DNA را آشکار کرد، درک محققان را از پاسخ های ایمنی عمیق تر کرد و راه را برای پیشرفت در درمان بیماری های خودایمنی، عفونت ها و سرطان هموار کرد. برای چن، هنوز کار برای کالبد شکافی این مسیر و مکانیسمهای تنظیمی آن وجود دارد، اما او از آنچه در پیش است هیجانزده است.
- Mechnikov E. سخنرانی در مورد فاگوسیتوز و ایمنی. برادر مد جی. 1891; 1 (1570): 213-217.
- Kawai T، Akira S. نقش گیرنده های تشخیص الگو در ایمنی ذاتی: به روز رسانی در گیرنده های Toll مانند. نات ایمونول. 2010; 11 (5): 373-384.
- ست آر بی، و همکاران. شناسایی و خصوصیات MAVS، یک پروتئین سیگنال دهنده ضد ویروسی میتوکندری که NF-kB و IRF3 را فعال می کند. سلول. 2005; 122 (5): 669-682.
- سان کیو و همکاران نقش ویژه و اساسی MAVS در پاسخهای ایمنی ذاتی ضد ویروسی مصونیت. 2006; 24 (5): 633-642.
- ژونگ بی و همکاران پروتئین آداپتور MITA گیرنده های حساس به ویروس را به فعال شدن فاکتور رونویسی IRF3 پیوند می دهد. مصونیت. 2008; 29 (4): 538-550.
- ایشیکاوا اچ، باربر جی.ان. STING یک آداپتور شبکه آندوپلاسمی است که سیگنالهای ایمنی ذاتی را تسهیل میکند. طبیعت. 2008؛ 455 (7213): 674-678.
- ایشیکاوا اچ و همکاران STING ایمنی ذاتی وابسته به اینترفرون نوع I با واسطه DNA درون سلولی را تنظیم می کند. طبیعت. 2009; 461: 788-792.
- Burdette DL، و همکاران. STING یک حسگر ایمنی ذاتی مستقیم از di-GMP حلقوی است. طبیعت. 2011; 478 (7370): 515-518.
- وودوارد جی جی و دیگران. c-di-AMP از داخل سلولی ترشح می شود لیستریا مونوسیتوژنز پاسخ اینترفرون میزبان نوع I را فعال می کند. علم. 2010؛ 328 (5986): 1703-1705.
- وو جی و همکاران سیکلیک GMP-AMP یک پیام رسان دوم درون زا در سیگنال دهی ایمنی ذاتی از طریق DNA سیتوزولی است. علم. 2013؛ 339 (6121): 826-830.
- سان ال و همکاران سیکلیک GMP-AMP سنتاز یک حسگر DNA سیتوزولی است که مسیر اینترفرون نوع I را فعال می کند. علم. 2013؛ 339 (6121): 786-791.
- ژانگ ایکس و همکاران سنسور DNA سیتوزولی cGAS یک کمپلکس الیگومری با DNA تشکیل می دهد و در حلقه فعال سازی دچار تغییرات ساختاری سوئیچ مانند می شود. نماینده سلول. 2014; 6 (3): 421-430.
- گائو دی و همکاران فعال شدن سینتاز حلقوی GMP-AMP توسط DNA خود باعث بیماری های خود ایمنی می شود. Proc Natl Acad Sci USA. 2015؛ 112 (42):E5699-E5705.
- Decout A، و همکاران. مسیر cGAS-STING به عنوان یک هدف درمانی در بیماری های التهابی. Nat Rev Immunol. 2021; 21 (9): 548-569.
- گولن ام اف و همکاران cGAS-STING باعث التهاب و تخریب عصبی مرتبط با پیری می شود. طبیعت. 2023؛ 620 (7973): 374-380.
- گائو دی و همکاران سیکلیک GMP-AMP سنتاز یک حسگر ایمنی ذاتی HIV و سایر رتروویروس ها است. علم. 2013؛ 341 (6148): 903-906.
- لی XD و همکاران نقش اساسی سیگنالینگ cGAS-cGAMP در دفاع ضد ویروسی و اثرات کمکی ایمنی علم. 2013;341(6152):1390-1394.




