علاقه کروموگرانین به نظارت بر سرطان پروستات مقاوم به اخته

سرطان پروستات (PC) دومین سرطان شایع در مردان است که در سال 2020 حدود 1.4 میلیون تشخیص داده شده است.¹

درمان سیستمیک مبتنی بر محرومیت آندروژن، درمان اولیه استاندارد برای کامپیوترهای پیشرفته است. با وجود درمان کافی، بیماری در نهایت به سرطان پروستات مقاوم به اخته (CRPC) پیشرفت می کند.²

در CRPC متاستاتیک، درمان خط اول استاندارد، درمان محرومیت از آندروژن (ADT) را با درمان‌هایی که مسیر گیرنده آندروژن (AR) را هدف قرار می‌دهند، از جمله آبیراترون، آپالوتامید و انزالوتامید ترکیب می‌کند.³

در CRPC، علاوه بر مقاومت هورمونی، تمایز نورواندوکرین (NED) یک مکانیسم جایگزین مستقل از AR برای مقاومت در برابر درمان‌های سرطان، به‌ویژه عوامل محرومیت از آندروژن است. این مقاومت، پس از قرار گرفتن در معرض چندین درمان، با تغییر بافت شناسی از آدنوکارسینوم به بافت شناسی نورواندوکرین آشکار می شود.

سرطان پروستات نورواندوکرین (NEPC)، که هم شامل کارسینوم سلول کوچک خالص و هم تومورهای آدنوکارسینوم- نورواندوکرین مختلط می شود، با کاهش ترشح آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) مشخص می شود که اغلب با بیان نشانگرهای عصبی غدد، مانند کروموگرانین A (CgA) همراه است. سیناپتوفیزین و انولاز اختصاصی نورون (NSE).

PC سلول کوچک، یک نوع بافت شناسی بسیار تهاجمی PC، بسیار نادر است: در کمتر از 1٪ از مردان مبتلا به PC درمان نشده رخ می دهد. اگرچه NEPC به ندرت به صورت de novo تشخیص داده می شود، حدود 10-17٪ از بیماران مبتلا به CRPC متاستاتیک گزارش شده است که در صورت درمان با عوامل هورمونی جدید، با NEPC جدید پیشرفت می کنند.⁴

کروموگرانین A (CgA) جزء اصلی گرانول های ترشحی سلول های عصبی غدد درون ریز است. در این سلول ها، CgA ذخیره و ترشح هورمون ها و نوروپپتیدها را تنظیم می کند و پیش ساز پپتیدهای فعال بیولوژیکی است.⁵

افزایش سطح CgA در مردان مبتلا به PC ممکن است نشان دهنده ظهور سلول های تومور عصبی غدد درون ریز یا پیشرفت تومورهای عصبی غدد درون ریز یا زیرجمعیت های موجود باشد. سلول های NEPC متمایز شده – مانند سلول های عصبی غدد طبیعی – CgA را تولید، ذخیره و ترشح می کنند.⁶

ارزش CgA به عنوان یک نشانگر زیستی پیش آگهی و پیش بینی کننده درمان در تنظیمات موضعی و mCRPC آزمایش شده است و بسیار بحث برانگیز است.^7-13 تجزیه و تحلیل اخیر سطح CgA سرم قبل و بعد از درمان با پروستاتکتومی رادیکال (RPE)، شیمی درمانی (دوستاکسل)، یا درمان هورمونی (ابیراترون/انزالوتامید) گزارش شده است. تجزیه و تحلیل شامل 395 مرد مبتلا به PC بود که بر اساس درمان به 3 گروه تقسیم شدند: گروه‌های RPE، DOC و ABI/ENZA. مردان با PC موضعی و فاقد هورمون در گروه RPE قرار گرفتند. در حالی که افراد دارای mCRPC در گروه‌های DOC و ABI/ENZA قرار گرفتند.¹⁴

سطح پایه CgA در گروه‌های DOC و ABI/ENZA، از جمله مردان مبتلا به mCRPC، در مقایسه با گروه RPE، از جمله مردان با PC موضعی، تقریباً 3 برابر بیشتر بود. میانگین CgA پایه 111.1 نانوگرم در میلی لیتر در گروه DOC و 149.9 نانوگرم در میلی لیتر در گروه ABI/ENZA بود. این با مشاهدات قبلی مطابقت دارد مبنی بر اینکه وضعیت تمایز نورواندوکرین به طور قابل توجهی در طول ADT پیشرفت می کند و با افزایش سطح CgA سرم همراه است. (شکل 1)

شکل 1: سطح پایه کروموگرانین A (CgA) قبل از پروستاتکتومی رادیکال (RPE) در مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی و قبل از درمان با دوستاکسل (DOC) یا آبیراترون (ABI)/انزالوتامید (ENZ) در مردان مبتلا به پروستات متاستاتیک. سرطان مقاوم به اخته .

این مطالعه همچنین نشان می دهد که در مردان مبتلا به mCRPC تحت درمان با DOC، افزایش سطح CgA پیش آگهی بدی را پیش بینی می کند. همچنین، در مردان مبتلا به mCRPC تحت درمان با ABI/ENZA، سطوح CgA که 50 درصد از سطح پایه افزایش یافته بود با بقای کوتاه‌تری همراه بود. مقادیر پایه CgA با بقای کلی (OS) همانطور که توسط منحنی های Kaplan-Meier در شکل 2 نشان داده شده است، مرتبط بود. در این شکل، آستانه های زیر برای CgA، 168 نانوگرم در میلی لیتر در گروه دوستاکسل و 85 نانوگرم در میلی لیتر استفاده شد. در گروه ابی/ انزا.

شکل 2: منحنی های بقای کلی در گروه های DOC و ABI/ENZA برای مقادیر پایه

تجزیه و تحلیل سطوح CgA قبل از شروع هورمون درمانی و افزایش بیش از 20٪ در ماه 3 ممکن است داده هایی را برای استخراج یک مدل پیش آگهی بهبود یافته برای مردان مبتلا به PC ارائه دهد.

یک مرور سیستماتیک اخیر کارآزمایی‌های بالینی که سطوح CgA را ارزیابی کردند، نشان می‌دهد که CgA ممکن است یک نشانگر زیستی مفید برای نظارت بر پیشرفت بیماری و هدایت درمان در مردان مبتلا به mCRPC باشد.¹⁵ (شکل 3)

شکل 3: پیشنهاد برای پایش CgA در طول توالی یابی درمان.

در نتیجه، وجود یا پیشرفت تمایز عصبی غدد درون ریز توسط سطوح سرمی CgA منعکس می شود. NED به طور قابل توجهی در طول ADT پیشرفت کرد. سطوح بالای CgA پایه اولیه و افزایش سطح CgA پس از 3 ماه درمان هورمونی با Abiraterone یا Enzalutamide به طور قابل توجهی با بقای کلی کوتاه‌تر همراه بود که نشان‌دهنده مقاومت مرتبط با NED به درمان است. ارزیابی سیستماتیک CgA در عمل بالینی، در ابتدا و در طول درمان، می تواند برای پیگیری پیشرفت بیماری و کمک به پزشکان در انتخاب و اصلاح درمان مفید باشد.

ببینید کارشناسان در این باره چه می گویند اینجا و سوالات خود را بپرسید اینجا.

منابع

1. https://uroweb.org/guidelines/prostate-cancer/chapter/epidemiology-and-aetiology

2. Kluth LA و همکاران (2014). محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد و سرطان پروستات:

ارتباط با درمان محرومیت از آندروژن جهانی J Urol 32 (3): 669-676

3. Rozet F و همکاران (2020). توصیه های Françaises du Comité de cancérologie de l’AFU –

به روز رسانی 2020-2022: سرطان پروستات. Assoc Française d’Urologie.

4. Merkens L et al (2022). انواع تهاجمی سرطان پروستات: مکانیسم های اساسی

تمایز عصبی غدد درون ریز J Exp Clin Cancer Res 41:46

5. لاگر اف و همکاران (2020). کروموگرانین A در مراحل اولیه مسیر ترشحی عصبی.

IUBMB Life 72:524–532

6. Corit A و همکاران (2018). کروموگرانین A در گردش و قطعات آن به عنوان تشخیصی و

نشانگرهای پیش آگهی بیماری Pflugers Arch 470: 199-210

7. Niedworkok C et al (2017). کروموگرانین A سرم به عنوان یک نشانگر اضافی برای

پیش بینی بقای خاص سرطان پروستات Pathol Onco Res 23:643-508. Burgio SL و همکاران (2014). کروموگرانین A نتیجه را در بیماران تحت درمان سرطان پروستات پیش بینی می کند

با آبراترون Endocr Relat Cancer 21: 487-93

9. هک MM و همکاران (2017). کروموگرانین A و سطوح سرمی نورون اختصاصی انولاز به عنوان

پیش بینی کننده نتیجه درمان در بیماران مبتلا به پروستات مقاوم به اخته متاستاتیک

سرطان تحت درمان با آبراترون BJU Int 119: 30-7

10. فرن ال و همکاران (2017). کروموگرانین A و تغییرات انولاز اختصاصی نورون در طول 3 مورد اول

ماه‌ها درمان با آبراترون نتایج را در بیماران مبتلا به اختگی متاستاتیک پیش‌بینی می‌کند.

سرطان پروستات مقاوم BJU Int 120: 226-32

11. دونگ بی و همکاران (2017). تاثیر آبیراترون استات بر تمایز نورواندوکرین در

سرطان پروستات مقاوم در برابر اخته متاستاتیکی که در شیمی درمانی انجام نشده است. پروستات 77: 1373-1380

12. Conteduca V et al (2014). کروموگرانین A یک نشانگر پیش آگهی بالقوه در سرطان پروستات است

بیماران تحت درمان با انزالوتامید. پروستات 74:1691-1696

13. Giridhar KV et al (2018). پیش آگهی بر اساس کروموگرانین A سرم در اخته شدن متاستاتیک

سرطان پروستات مقاوم سرطان پروستات Dis 21: 431-437

14. Szarvas T et al (2021). تجزیه و تحلیل جامع کروموگرانین A سرم و نورون خاص

سطح انولاز در سرطان پروستات موضعی و مقاوم به اخته BJIU Int 127:44-55

15. Ploussard G et al (2023). کروموگرانین A: یک بیومارکر مفید در پروستات مقاوم به اخته

خرچنگ WJU 41:361-369

شماره کالا: BMKT001101.1 EN