اگر بیگ بنگ سیاهچاله های مینیاتوری ایجاد کرد، کجا هستند؟

جستجو برای سیاهچاله های مینیاتوری منقرض شده به جا مانده از انفجار بزرگ ممکن است داغ شود.
درست مانند مسیر برای آن ها سیاهچاله های مینیاتوری به نظر می رسید سرد شده است، یک تیم بین المللی از دانشمندان سرنخ هایی در فیزیک کوانتومی کشف کردند که می تواند پرونده را دوباره باز کند. یکی از دلایلی که جستجو برای این سیاهچاله های به اصطلاح اولیه بسیار ضروری است این است که آنها به عنوان نامزدهای احتمالی پیشنهاد شده اند. ماده تاریک
ماده تاریک 85 درصد جرم کیهان را تشکیل می دهد، اما مانند ماده روزمره با نور برهم کنش ندارد. این ماده ای است که از اتم ها تشکیل شده است که ستاره ها، سیارات، قمرها و بدن ما را می سازند. با این حال، ماده تاریک با گرانش تعامل دارد و این تأثیر می تواند تاثیر می گذارد «ماده معمولی» و نور. مناسب برای کارآگاهی فضایی
اگر سیاهچالههای بیگ بنگ وجود داشته باشند، کاملاً ریز خواهند بود – بعضی از آنها میتوانند به کوچکی یک سکه باشند – و بنابراین جرمی برابر با جرم سیارکها یا سیارات دارند. با این حال، مانند همتایان بزرگتر خود، سیاهچاله هایی با جرم ستاره ایکه می تواند جرمی بین 10 تا 100 برابر خورشید داشته باشد و سیاهچاله های کلان پرجرمسیاهچاله های کوچکی که می توانند میلیون ها یا حتی میلیاردها برابر خورشید جرم داشته باشند، از سپیده دم زمان توسط یک سطح تله نور به نام “محصور می شوند.افق رویدادافق رویداد از انتشار یا انعکاس نور سیاهچاله ها جلوگیری می کند و سیاهچاله های اولیه را به یک جامد تبدیل می کند. کاندید ماده تاریک. آنها ممکن است به اندازه ای کوچک باشند که مورد توجه قرار نگیرند، اما به اندازه ای قوی باشند که بر فضا تأثیر بگذارند.
متصل: سیاهچاله های کوچک باقی مانده از انفجار بزرگ ممکن است مظنون اصلی ماده تاریک باشند
تیمی از دانشمندان – از مرکز تحقیقات برای جهان اولیه (RESCEU) و موسسه Kavli برای فیزیک و ریاضیات جهان (Kavli IPMU، WPI) در دانشگاه توکیو – یک چارچوب نظری ترکیبی از نظریه میدان کلاسیک را اعمال کردند. نظریه نسبیت خاص اینشتین نظریه و مکانیک کوانتومی به کیهان اولیه دومی رفتار ذرات را به عنوان توضیح می دهد الکترون ها و کوارک ها و چیزی را به وجود می آورد که نظریه میدان کوانتومی (QFT) نامیده می شود.
اعمال QFT در کیهان نوزاد، تیم را به این باور رساند که سیاهچاله های فرضی اولیه بسیار کمتری نسبت به بسیاری از مدل های موجود در جهان وجود دارد. اگر چنین باشد، میتواند سیاهچالههای اولیه را که کاملاً مشکوک به ماده تاریک هستند، رد کند.
جیسون کریستیانو، دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه توکیو، “ما آنها را سیاهچاله های اولیه می نامیم و بسیاری از محققان فکر می کنند که آنها کاندیدای قوی برای ماده تاریک هستند، اما باید تعداد زیادی از آنها وجود داشته باشند تا این نظریه را برآورده کنند.” در بیانیه ای گفت. آنها همچنین به دلایل دیگری جالب هستند، زیرا از زمان نوآوری اخیر در نجوم امواج گرانشی، اکتشافاتی از ادغام سیاهچاله های دوتایی وجود داشته است، که اگر سیاهچاله های اولیه به تعداد زیاد وجود داشته باشند، قابل توضیح است.
“اما علیرغم این دلایل قوی برای فراوانی مورد انتظار آنها، ما به طور مستقیم هیچ موردی را ندیدهایم و اکنون مدلی داریم که باید توضیح دهد که چرا چنین است.”
بازگشت به بیگ بنگ برای جستجوی سیاهچاله های اولیه
محبوب ترین مدل های کیهان شناسی نشان می دهد که جهان حدوداً آغاز شده است 13.8 میلیارد سال پیش در دوره اولیه تورم سریع: مهبانگ.
پس از ظهور اولین ذرات در جهان در طول این انبساط اولیه، فضا در نهایت به اندازه کافی خنک شد تا به الکترون ها و پروتون ها اجازه دهد تا با هم پیوند برقرار کنند و اولین اتم ها را تشکیل دهند. سپس عنصر هیدروژن متولد شد. علاوه بر این، قبل از وقوع این سرد شدن، نور نمی توانست در فضا حرکت کند. این به این دلیل است که الکترون ها فوتون ها را که ذرات نور هستند به طور بی پایان پراکنده می کنند. بنابراین، در طول این دوران تاریک واقعی، جهان اساساً مات بود.

با این حال، هنگامی که الکترونهای آزاد توانستند با پروتونها پیوند برقرار کنند و جهش خود را متوقف کنند، نور بالاخره میتواند آزادانه حرکت کند. پس از این رویداد به نام “پراکندگی نهایی، و در طول دوره بعدی که به نام “عصر یونیزاسیون مجددکیهان فوراً به نور شفاف شد. اولین نوری که در آن زمان در جهان تابید هنوز هم میتوان امروز به عنوان یک میدان تابشی عمدتاً یکنواخت مشاهده کرد، یک “فسیل” جهانی به نام “پس زمینه مایکروویو کیهانی” یا “CMB.”
در همین حال، اتم های هیدروژن ایجاد شد و اولین ستاره ها، اولین کهکشان ها و اولین خوشه های کهکشانی را تشکیل داد. و البته، به نظر میرسد که جرم برخی کهکشانها بیش از آن چیزی است که اجزای مرئی آنها میتوانند داشته باشند، که این مازاد به چیزی جز ماده تاریک نسبت داده نمیشود.

در حالی که سیاهچاله هایی با جرم ستاره ای شکل می گیرند از فروپاشی و مرگ ستارگان عظیم و سیاهچاله های کلان پرجرم رشد می کنند از ادغام پی در پی سیاهچاله های کوچکتر، سیاهچاله های اولیه پیش از ستاره ها می آیند – بنابراین آنها باید منشأ منحصر به فردی داشته باشند.
برخی از دانشمندان بر این باورند که شرایط در جهان داغ و متراکم اولیه به گونهای بود که حبابهای کوچکتری از ماده میتوانستند تحت گرانش خود فرو بریزند و این سیاهچالههای کوچک را به دنیا بیاورند – با افق رویدادی نه بیشتر از یک پنی یا شاید حتی کوچکتر از یک پروتون. بسته به جرم آنها.
تیم پشتیبان این تحقیق قبلاً مدلهای سیاهچالههای اولیه در جهان اولیه را بررسی کرده بود، اما این مدلها با آن موافق نبودند. مشاهدات CMB. برای اصلاح این موضوع، دانشمندان اصلاحاتی را در نظریه اصلی تشکیل سیاهچاله اولیه اعمال کردند. اصلاحات توسط QFT اطلاع رسانی می شود.

Junichi Yokoyama، مدیر IPMU و RESCEU Kavli در بیانیه گفت: “در ابتدا، جهان به طرز باورنکردنی کوچکتر بود، بسیار کوچکتر از اندازه یک اتم. تورم کیهانی به سرعت 25 مرتبه بزرگی گسترش یافت.” در آن زمان، امواجی که از این فضای کوچک عبور میکردند، میتوانستند دامنه نسبتاً بزرگ اما طول موجهای بسیار کوتاهی داشته باشند.»
این تیم دریافت که این امواج کوچک اما قوی می توانند تقویت شوند تا به امواج بسیار بزرگتر و طولانی تری تبدیل شوند که اخترشناسان در آن می بینند. CMB امروزی تیم بر این باور است که این تقویت نتیجه انسجام بین امواج کوتاه اولیه است که می توان با استفاده از QFT توضیح داد.
یوکویاما گفت: «در حالی که امواج کوتاه منفرد نسبتاً بیقدرت خواهند بود، گروههای منسجم قدرت تغییر امواج بسیار بزرگتر از خودشان را خواهند داشت». “این یک مورد نادر است که در آن به نظر می رسد یک نظریه در مورد چیزی در یک نقطه افراطی چیزی را در انتهای مخالف مقیاس توضیح می دهد.”

اگر نظریه تیم مبنی بر اینکه نوسانات اولیه و در مقیاس کوچک در کیهان می توانند رشد کنند و بر نوسانات در مقیاس بزرگ در CMB تأثیر بگذارند درست باشد، این بر نحوه رشد ساختارها در فضا تأثیر می گذارد. اندازه گیری نوسانات CMB می تواند به محدود کردن اندازه نوسانات اولیه در جهان اولیه کمک کند. این به نوبه خود محدودیت هایی را برای پدیده هایی ایجاد می کند که به نوسانات کوتاه تری مانند سیاهچاله های اولیه متکی هستند.
کریستیانو می گوید: «به طور گسترده اعتقاد بر این است که فروپاشی امواج کوتاه اما قوی در جهان اولیه همان چیزی است که سیاهچاله های اولیه را ایجاد می کند. “مطالعه ما نشان میدهد که سیاهچالههای اولیه بسیار کمتر از آنچه لازم است وجود داشته باشد، اگر واقعاً کاندیدای قوی برای ماده تاریک یا امواج گرانشی باشند.”
سیاهچاله های اولیه در این زمان کاملاً فرضی هستند. این به این دلیل است که ماهیت به دام انداختن نور سیاهچالههای با جرم ستارهای، دیدن این اجرام بسیار بزرگتر را نیز دشوار میکند، بنابراین تصور کنید که تشخیص سیاهچالهای با افق رویداد به اندازه یک سکه چقدر دشوار است.
کلید تشخیص سیاهچاله های اولیه ممکن است در “نجوم سنتی” نباشد، بلکه در اندازه گیری امواج کوچک در فضازمان به نام امواج گرانشی. در حالی که آشکارسازهای موج گرانشی فعلی به اندازه کافی حساس نیستند تا امواج فضازمان را از آن تشخیص دهند برخورد سیاهچاله های اولیهپروژه های آینده مانند آنتن فضایی تداخل سنج لیزری (LISA)، که تشخیص امواج گرانشی را به فضا خواهد برد. این میتواند به تأیید یا رد نظریه تیم کمک کند و دانشمندان را به تأیید اینکه آیا سیاهچالههای اولیه میتوانند ماده تاریک را توضیح دهند، نزدیکتر کند.
تحقیقات این تیم چهارشنبه (29 مه) در مجله Physical Review Letters منتشر شد.




