تلسکوپ فضایی اقلیدس 1.5 تریلیون ستاره یتیم سرگردان در خوشه پرسئوس را پیدا کرد (تصاویر)

دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی اقلیدس، 1.5 تریلیون ستاره یتیم را کشف کردند که در میان خوشه ای وسیع از هزاران کهکشان، یکی از بزرگترین ساختارهای کیهان، حرکت می کنند.
اینها ستاره های یتیمکنده شده از کهکشان های خود، فضای بین را پر کنید کهکشان ها خوشه پرسئوس با نور آبی شبح مانند. این نور به اصطلاح «خوشه درونی» آنقدر ضعیف است که هزاران بار تاریکتر از آسمان شب بالای زمین است.
با مشاهده این نور درون خوشه ای در خوشه پرسئوسکه در فاصله 240 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و جرمی معادل تقریبی دارد 650 تریلیون خورشیداقلیدس می تواند به دانشمندان کمک کند تا درک بهتری از اجزای نور ضعیف خوشه های کهکشانی و منشأ یتیمان کیهانی که آن را ساطع می کنند، پیدا کنند.
متصل: تلسکوپ اقلیدس “کارآگاه جهان تاریک” تصاویر جدیدی از کیهان را نشان داده است – و آنها قابل توجه هستند.
اقلیدس راه اندازی شد از کیپ کاناورال در فلوریدا در بالای یک SpaceX Falcon 9 موشک در 1 ژوئیه 2023 ماموریت اصلی اقلیدس قرار است بررسی شود انرژی تاریکنیروی اسرار آمیزی که انبساط جهان را سرعت می بخشد، و ماده تاریکیک ماده “نامرئی” که با نور برهمکنش نمی کند و مانند چیزهای ” روزمره” که ما را احاطه کرده اند از اتم ها ساخته نشده است.
با این حال، علیرغم طراحی این تلسکوپ برای نگاه کردن به «جهان تاریک» نامرئی، این تلسکوپ همچنین قادر به تشخیص نور ساطع شده از بین کهکشان ها در خوشه کهکشانی پرسئوس بود.
نینا هچ، سرپرست تیم و دانشمند دانشگاه ناتینگهام، گفت: “ما از توانایی خود برای دیدن تا این حد در مناطق بیرونی خوشه و تشخیص رنگ های ظریف این نور شگفت زده شدیم.” در بیانیه ای گفت. این نور می تواند به ما کمک کند نقشه ماده تاریک اگر بفهمیم ستاره های درون خوشه ای از کجا آمده اند. با مطالعه رنگ ها، درخشندگی ها و پیکربندی های آنها، متوجه شدیم که آنها از کهکشان های کوچک سرچشمه می گیرند.”

ستاره های یتیم بلوز را دارند
کلید درک ستارگان یتیم در پرسئوس، توانایی اقلیدس برای دیدن کمنورترین نور در خوشه بود، نور درون خوشهای که نه از کهکشانهای آن، بلکه بین آنها میآید.
ماتیاس کلوگ، عضو تیم و موسسه ماکس پلانک برای فیزیک فرازمینی، گفت: «این نور پراکنده بیش از 100000 بار ضعیفتر از تاریکترین آسمان شب روی زمین است. اما روی حجم زیادی پخش شده است که وقتی همه را جمع کنیم، حدود 20 درصد از درخشندگی کل خوشه را تشکیل می دهد.
ستارگان یتیمی که اقلیدس در خوشه پرسئوس می بیند، با رنگ آبی مشخص و گروه بندی شلشان متمایز می شوند. این ویژگی ها به هاچ و همکارانش اجازه داد تا منشا آنها را ردیابی کنند.
این تیم دریافت که برخی از این ستارههای آزاد در فضای درون خوشهای در اثر برهمکنش با کهکشانهای دیگر از حاشیه کهکشانها ربوده شدهاند. ستاره های یتیم دیگری که آنها کشف کردند از ستاره های کوچکتر آمده بودند کهکشان های کوتوله در خوشه پرسئوس که کاملاً از بین رفته اند.

چیزی که تیم در ادامه یافت آنها را شگفت زده کرد. انتظار میرود ستارههای درون خوشهای پس از جدا شدن از کهکشانهای خود شروع به چرخش کنند بزرگترین کهکشان ها در این خوشه، آنها خود را منزوی میبینند، تقریباً مانند یک بچه گمشده در مرکز خرید، که به سمت نزدیکترین فرد بالغ جذب میشود.
با این حال، هچ و همکارانش این را در پرسئوس با اقلیدس پیدا نکردند. در عوض، آنها ستارگان یتیم را دیدند که به دور نقطه ای بین دو درخشان ترین کهکشان خوشه، NGC 1275 و NGC 1272 می چرخند.
جسی گلدن مارکس، عضو تیم و اخترشناس دانشگاه ناتینگهام گفت: «این مشاهدات جدید نشان میدهد که خوشه عظیم پرسئوس ممکن است اخیراً با گروه دیگری از کهکشانها ادغام شده باشد. این ادغام اخیر میتواند باعث آشفتگی گرانشی شود که باعث میشود عظیمترین کهکشان یا ستارگان یتیم از مدار مورد انتظار خود منحرف شوند و منجر به اختلاف مشاهدهشده شود.»

همین محققان همچنین از قابلیتهای حساس نور مرئی اقلیدس برای شناسایی 50000 مجموعه کروی و متراکم در پرواز آزاد از دهها هزار تا میلیونها ستاره به نامها استفاده کردند.خوشه های کرویدر خوشه کهکشانی پرسئوس. به نظر میرسد که نور پراکنده درون خوشهای به شیوهای مشابه خوشههای کروی در پرسئوس توزیع شده است، بنابراین به نظر میرسد که این مجموعهای از ستارگان حداقل منبعی از این نور هستند.
ستارگان این خوشه های کروی دارای غلظت بالایی از “فلزات” نیستند، اصطلاحی که ستاره شناسان برای عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم استفاده می کنند. این برای تیم بدان معنی است که خوشههای کروی در خوشه کهکشانی پرسئوس از مجموعه عظیم کهکشانهای لبه بیرونی، که آنها نیز «فقیر از فلز» هستند، به داخل راه یافتهاند.
خوشه های کروی نشان دهنده یک عامل غالب در کهکشان های کوتولهبه این معنی که بخشی از نور درون خوشهای ممکن است از بقایای این کهکشانهای کوچکی که توسط نیروهای جزر و مدی ایجاد شده در هنگام برخورد با کهکشانهای پرجرمتر از هم جدا شدهاند، سرچشمه میگیرد.
این تیم همچنین از رصد اقلیدسی پرسئوس دریافتند که کهکشانهای کوتوله کوچک در این خوشه کهکشانی با دور شدن از مرکز خوشه تعدادشان افزایش مییابد.
این مطالعه به آزمایش توانایی اقلیدس در درک کمک می کند تکامل کهکشان و خوشه های کهکشانی و بنابراین چگونه جهان امروزی برای ما به نظر می رسد.
جالب است که این یافته ها جزو اولین نتایج علمی اقلیدس هستند مشاهدات انتشار زودهنگامنشان دهنده تنها 24 ساعت اول مشاهدات اقلیدس قبل از اینکه او شروع به مشاهده اهداف علمی اصلی خود کند، میلیاردها کهکشان در بیش از یک سوم آسمان در 14 فوریه 2024.
تحقیقات این تیم در سایت مخزن مقاله ارائه شده است arXiv.




