تلسکوپ فضایی جیمز وب به شکار سیارات فراخورشیدی تازه متولد شده می پیوندد

ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) سیاراتی را که در اطراف ستاره های تازه متولد شده تشکیل می شوند، جستجو می کنند. تلسکوپ فضایی قدرتمند به سرعت کالاها را، البته به روشی غیرمنتظره، تحویل داد.
اینها سیاره های کودکان به صورت توده های دوار گاز و غبار به نام دیسک های پیش سیاره ای، جمع آوری توده های بیشتری در حین انجام این کار. بشریت بسیاری از این دیسکهای پیش سیارهای را تصویر کرده است، اما ستارهشناسان تاکنون تنها چند بار به سیارات شکلگرفته در آنها نگاه کردهاند.
اکنون تیمی به رهبری دانشمندان دانشگاه میشیگان، دانشگاه آریزونا و دانشگاه ویکتوریا قدرت JWST ابزارهای مادون قرمز حساس برای این جستجو. این تیم از دامنه بزرگی برای مشاهده دیسک های پیش سیاره ای HL Tau، SAO 206462 و MWC 758 استفاده کرد و مشاهداتی را به داده های جمع آوری شده اضافه کرد. تلسکوپ فضایی هابل و در توری آتاکاما میلی متری بزرگ (ALMA) به امید کشف شکل گیری سیاره.
تحقیقات همچنین نشان داد که تعاملات بی سابقه ای بین دیسک های پیش سیاره ای و پوستههای گازی که به ستارههایی که در قلب این دیسکها قرار دارند نزدیکتر هستند.
متصل: قرص سیارهساز یک بچه ستاره 3 برابر بیشتر از تمام اقیانوسهای زمین آب دارد
گابریل کونو، عضو تیم و اخترشناس دانشگاه میشیگان، گفت: اساساً در هر دیسکی که با وضوح و حساسیت کافی مشاهده کردهایم، ساختارهای بزرگی مانند حفرهها، حلقهها و در مورد SAO 206462، مارپیچها را دیدهایم. در بیانیه ای گفت. بیشتر، اگر نگوییم همه، این ساختارها را می توان با شکل گیری سیارات در تعامل با مواد موجود در دیسک توضیح داد، اما توضیحات دیگری وجود دارد که حضور سیارات غول پیکر را شامل نمی شود.
اگر در نهایت بتوانیم این سیارات را ببینیم، میتوانیم برخی از ساختارها را به تشکیل ماهوارهها پیوند دهیم و فرآیندهای شکلگیری را به ویژگیهای سیستمهای دیگر در مراحل بسیار بعدی مرتبط کنیم.» در نهایت میتوانیم نقاط را به هم وصل کنیم و بفهمیم که سیارات و منظومههای سیارهای چگونه بهعنوان یک سوراخ تکامل مییابند.”
پیدا کردن یک سیاره غیرمنتظره
کانیو تحقیقات JWST را در مورد دیسک پیش سیاره ای اطراف پیش ستاره رهبری کرد SAO 206462. پروتوستار یک جسم ستاره ای است که هنوز جرم کافی برای شروع همجوشی هیدروژن با هلیوم در هسته خود جمع نکرده است، فرآیندی که یک ستاره دنباله اصلی کاملاً توسعه یافته را به عنوان تعریف می کند. خورشید.
در دیسک پیش سیارهای اطراف SAO 206462، تیم سیگنالهای شکلگیری یک سیاره را مشاهده کرد، اما با یک پیچش: آن سیارهای نبود که انتظار داشتند ببینند.
چندین شبیه سازی نشان می دهد که سیاره باید در دیسک، عظیم، بزرگ، داغ و روشن باشد. اما ما او را پیدا نکردیم. این بدان معناست که یا سیاره بسیار سردتر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم، یا می تواند توسط موادی که ما را از دیدن آن جلوگیری می کند پنهان شود. 100٪ مطمئن هستیم که آیا این یک سیاره است یا یک ستاره پس زمینه کم نور یا کهکشان که تصویر ما را آلوده می کند.
“مشاهدات آینده به ما کمک می کند تا بفهمیم دقیقا به چه چیزی نگاه می کنیم.”

این اولین بار نیست که دیسک SAO 206462 مورد توجه قرار می گیرد. هابل، آلما و یک تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) این دیسک پیش سیاره ای را مطالعه کرده است و این مشاهدات نشان می دهد که از دو مارپیچ قوی تشکیل شده است.
این مارپیچ ها احتمالا توسط یک سیاره در حال شکل گیری ایجاد شده اند. با این حال، قبل از جستجوی این سیاره با JWST، تیم انتظار داشت که یک سیاره غول گازی بیشتر از هلیوم مانند زحل یا مشتری تشکیل شده است.
کونو میگوید: «مشکل این است که هر چیزی که ما در تلاش برای تشخیص آن هستیم صدها هزار، اگر نگوییم میلیونها بار کمنورتر از ستاره است. “مثل تلاش برای پیدا کردن یک لامپ کوچک در کنار یک فانوس دریایی است.”
JWST دوربین مادون قرمز نزدیک (NIRCam) به کوگنو و همکارانش اجازه داد تا عمیقتر در دیسک SAO 206462 کاوش کنند و انرژی حرارتی سیاره را شناسایی کنند، که برخی از آنها زمانی که مواد با سرعت بالا روی آن میافتند آزاد میشوند.
کونو گفت: «وقتی مواد روی سیاره میافتند، با سطح برخورد میکنند و یک خط انتشار در طول موجهای مشخصی از خود ساطع میکنند. ما از مجموعه ای از فیلترهای باند باریک برای شناسایی این تجمع استفاده می کنیم. این کار قبلا از روی زمین در طول موج های نوری انجام شده است، اما این اولین بار است که در مادون قرمز با JWST انجام می شود.
این نشان می دهد که سیاره ای حدود 300 برابر فاصله زمین و خورشید از پیش ستاره مرکزی جدا شده است. غولهای گازی معمولاً بسیار نزدیکتر از این به ستارگان خود شکل میگیرند و برخی پس از پراکندگی دیسک پیش سیارهای به بیرون مهاجرت میکنند.
نتایج NIRCam جسمی در دیسک با جرم بیشتر از 2.2 برابر جرم را رد می کند سیاره مشتریهمانطور که کوگنو و همکارانش به این نتیجه رسیدند که اگر یک غول گازی وجود داشته باشد که مارپیچ های تمیز دیسک پیش سیاره ای SAO 206462 را کنده کاری کند، باید بسیار سرد باشد.
متصل: سیارات فراخورشیدی: هر آنچه که باید در مورد جهان های فراتر از منظومه شمسی بدانید
جوانترین ستاره دارای مواد مناسب برای تشکیل یک سیاره است
در حالی که کونو و همکارانش دیسک اطراف SAO 206462 را بررسی کردند، کامرین مولین، محقق دانشگاه ویکتوریا، از JWST برای مطالعه این ستاره استفاده کرد. HL Taurus (HL Tau). این نوزاد در فاصله 450 سال نوری از زمین است که توسط تلسکوپ های متعدد نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
HL Tau با سن تخمینی بیش از 1 میلیون سال (در مقایسه با سن متوسط خورشید ما 4.6 میلیارد سال)، جوانترین ستاره در بررسی دیسک پیش سیاره ای JWST است.
مولین گفت: “HL Tau جوانترین سیستم در بررسی ما است و هنوز هم توسط جریان متراکمی از غبار و گاز که روی دیسک می ریزد احاطه شده است.” ما از سطح جزئیاتی که میتوانستیم این مواد اطراف را با JWST ببینیم شگفتزده شدیم، اما متأسفانه هرگونه سیگنال سیارات احتمالی را پنهان میکند.»
قرص HL Tau حاوی تعدادی حفره و حلقه به اندازه منظومه شمسی است که می تواند میزبان سیارات باشد. با این حال، به دلیل گرد و غبار بودن دیسک و جوان بودن سیستم، حتی JWST نیز بعید است که سیارات اطراف HL Tau را مستقیما ببیند.

این تیم توانست ویژگیای به نام پوشش پیشستارهای را با JWST تشخیص دهد. این نشان دهنده جریان متراکم غبار و گاز است که در اطراف HL Tau شروع به ادغام می کند. این ماده خام به سمت ستاره و قرص آن جریان می یابد محیط بین ستاره ایگاز و غباری که بین ستارگان وجود دارد و در نهایت به عنوان ماده خام برای تولد سیارات خواهد بود.
شکار تشکیل سیاره ادامه دارد!
کوین واگنر، عضو ناسا هابل/ساگان در رصدخانه استوارد دانشگاه آریزونا، دیسک پیش سیاره ای را مطالعه می کند. MWC 758 با JWST. این یک دیسک پیش سیاره ای دیگر با بازوهای مارپیچی است که ممکن است حضور یک سیاره عظیم را نشان دهد.
این سیاره احتمالی و سایر سیارههای دیگر در مطالعه تیم نشان داده نشدند، اما حساسیت و قدرت JWST به آنها اجازه داد تا محدودیتهایی را برای تمام سیارات تشکیلدهنده بالقوه در این دیسک پیش سیارهای ایجاد کنند. این شامل رد احتمال وجود سیارات در حومه دیسک، دور از ستاره MWC 758 است.
واگنر گفت: «فقدان سیارههایی که در هر سه منظومه یافت میشوند به ما میگویند که سیاراتی که باعث شکافها و بازوهای مارپیچی میشوند یا خیلی نزدیک به ستارههای میزبان خود هستند یا خیلی کمنور هستند که با JWST دیده نمیشوند.» اگر مورد دوم درست باشد، به ما میگوید که جرم نسبتاً کم، دمای پایین، پوشیده از گرد و غبار یا ترکیبی از این سه هستند – همانطور که احتمالاً در مورد MWC 758 وجود دارد.

مطالعاتی از قبیل تشکیل سیاره در اطراف ستارگان جوان برای درک چگونگی توزیع مواد در منظومههای جوان و چگونگی تجمعات بالغ مانند منظومه شمسی محققان گفتند که ظاهر شد.
تنها حدود 15 درصد از ستارگان مانند خورشید دارای سیاره هایی مانند مشتری هستند. مایکل مایر، عضو تیم و اخترشناس دانشگاه میشیگان، گفت: درک چگونگی شکلگیری و تکامل و اصلاح نظریههای ما واقعاً مهم است. برخی از ستاره شناسان معتقدند که این سیارات غول پیکر گازی تنظیم می کنند تامین آب به سیارات سنگی که در قسمتهای داخلی دیسکها شکل میگیرند.»
بنابراین، این تحقیق ممکن است در نهایت برای درک چگونگی حیاتی باشد زمین شکل گرفت و چگونه توانمند شد زندگی را حفظ کند
را تحقیق تیمی در مورد بحث قرار می گیرد سه برگ منتشر شده در هفته گذشته در مجله نجومی.


