تماشای ستارگان در شهر – آنچه می توانید (و نمی توانید) در شب ببینید

آلودگی نوری به جنبه اجتناب ناپذیر زندگی مدرن تبدیل شده است. نور مصنوعی از خانهها، چراغهای خیابانها و منابع بیشماری دیگر میتابد و شهرهای ما را قبل از اینکه به طور اجتنابناپذیری به آسمان بریزد، روشن میکند، جایی که به طور چشمگیری توانایی ما را برای مشاهده ستارگان کمنورتر و شگفتیهای اعماق فضایی که آسمان شب را پر میکنند، کاهش میدهد.
این مشکل در سالهای اخیر بدتر شده است و قرار است بدتر شود زیرا گسترش بیامان مراکز شهری نور مصنوعی را بیشتر به حومه شهر میآورد و دید ما به بهشت را نفوذ میکند و آن را تحقیر میکند.
یک یادآوری سریع: استفاده از مقیاس Bortle راحت است تعیین سطح نور آلودگی در آسمان شب شما مکانهایی با آسمانهای تاریک بکر و کاملاً دست نخورده با نور مصنوعی، «درجه» بورتل 1 را دریافت میکنند، در حالی که آسمانهای شهری – جایی که آلودگی بدترین است – در انتهای مخالف مقیاس قرار دارند و نمرههای 8 و 9 را میگیرند.
“قدر محدود” در این میان ضعیف ترین است ستاره که می تواند توسط ستاره نگر در یک شب مشخص دیده شود. هر چه بالاتر بزرگی اعداد مربوط به اجسام کم نورتر است. برای زمینه، ماه کامل دارای قدر تقریبی 12.6- است، در حالی که Polaris، the ستاره قطبی“، دارای قدر تقریبی +2.00 است.
در آسمان شهر چه چیزی می توانید ببینید؟
درخشان ترین ستاره ها و ستاره ها
در حالی که بیشتر صورت های فلکی تشخیص کامل آنها از آسمان شهر آلوده به نور غیرممکن است، درخشان ترین ستارگان آنها همیشه برای ایجاد لذت برای چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند – در شب های صاف
را صورت فلکی شکارچی یک هدف غنی در طول ماه های زمستان به عنوان شکل گیری ستاره نمادین – یا ستاره شناسی – در کمربند جبار می درخشد بین چراغ قرمز بتلژوز و ستاره ابرغول آبی ریگل.
با آمدن تابستان، سه ستاره درخشان، وگادنب و الطیر ظهور به شکل مثلث تابستانیکه در ماه های گرمتر بر آسمان شب غالب است و در آسمان های آلوده به نور به راحتی قابل مشاهده است.
سپس ستاره های “دور قطبی” هستند که به سادگی برای بینندگان نیمکره شمالی تنظیم نمی شوند. به دنبال پولاریس، ستاره ای باشید که نشانه گذاری می کند زمینقطب شمال آسمان که بر فراز افق شمالی می درخشد. در همین نزدیکی نقاط نورانی آشنا خواهند بود که تشکیل می شوندیک خرس بزرگ‘، که به نظر می رسد هر شب هنگام غروب تا سحر در اطراف قطبی می چرخد.
سعی کنید نقطه ای بدون درختان بلند یا ساختمان پیدا کنید تا وسیع ترین دید از آسمان را به خود بدهید و در صورت امکان، اجسام را تا حد امکان دور از افق مشاهده کنید، جایی که اتمسفر ضخیم ترین و درخشش آسمان بدتر است. توصیه می کنیم از a یک برنامه ستارگان قابل اعتماد مانند مثال استلاریوم یا SkySafari 7 Pro برای کمک به شما در تعیین اینکه چه زمانی اهداف رصد ستاره ها بیشتر قابل مشاهده هستند.
سیارات
روشنایی از سیارات منظومه شمسی تحت تأثیر فاصله آنها از زمین، موقعیت آنها نسبت به خورشید، و نحوه انعکاس مؤثر نور خورشید است. مشتری، زحل، زهره، عطارد و مریخ همه آنها به عنوان نقاط ثابت نور با چشم غیرمسلح حتی در آلوده ترین آسمان های شهری به نظر می رسند، با مریخ که اغلب یک ته مایل به قرمز ظریف نشان می دهد.
دید سیاره ای نه تنها به دلیل روشنایی آنها، بلکه به دلیل موقعیت مداری آنها نسبت به خورشید و زمین نیز تعیین می شود. برخی از سیارات – مانند زهره و عطارد – ذاتاً به سختی قابل تشخیص هستند، زیرا مدار آنها به دور ستاره مادر ما میچرخد، که آنها را در افق در هنگام طلوع یا غروب پایین نگه میدارد. سیارات دیگر می توانند با عبور از پشت خورشید از دید زمین برای ماه ها از دید ناپدید شوند.
حتماً مال ما را بررسی کنید راهنمای ماهانه برای کشف اینکه کدام سیارات قابل مشاهده خواهند بود در آسمان شب، همراه با آسمان ما مروری بر رویدادهای مهم سیاره ای منتظر سال 2026 باشیم.
ماه
ماه زمین از نظر اندازه ظاهری هم درخشانترین و هم بزرگترین شی در آسمان شب است که آن را به هدفی دیدنی با چشم غیرمسلح برای ستارگان درون شهر تبدیل میکند. سطح نقرهای آن توسط نواحی تاریکی به نام ماریا قمری پوشانده شده است، جایی که گدازههای مذاب زمانی در حوضههای ضربهای وسیع پیش از انجماد برای ایجاد دشتهای بازالتی گسترده، غرق شدند.
ظاهر ماه به طور مداوم با توجه به زاویه اش نسبت به خورشید تغییر می کند، که باعث می شود خط جداکننده شب از روز – که ترمیناتور نامیده می شود – از سطح آن عبور کند و آن را از یک هلال ظریف به یک ماه کامل خیره کننده تبدیل کند و دوباره برگردد.
حتما مراقب ما باشید مقاله روزانه در مورد مراحل ماه برای همگام شدن با جدیدترین ها در مورد همراه طبیعی زمین و استفاده از یک وب سایت مورد اعتماد مانند زمان و تاریخ برای پیدا کردن طلوع دقیق ماه و تعیین زمان برای مکان خود.
ایستگاه فضایی بین المللی
را ایستگاه فضایی بین المللی یک پاسگاه مداری عظیم با عرض 94 متر (310 فوت) است که میتوان آن را در آسمان شب دید که در ارتفاع متوسط 248 مایلی (400 کیلومتری) به دور زمین میچرخد.
ما ISS را ببینید زمانی که روبنای عظیم و پنل های خورشیدی بال مانند آن منعکس می شوند خورشیدنور، باعث می شود که مانند یک ستاره سرگردان درخشان در هنگام عبور از غرب به شرق از بالای سر به نظر برسد.
تعداد پاس های ISS بسته به موقعیت مکانی شما متفاوت است و می تواند از یک مشاهده در ماه تا چندین بار در هفته متغیر باشد! بهترین گذرها کمی قبل از طلوع فجر و بعد از غروب رخ می دهد، زیرا ناظر در تاریکی است در حالی که ایستگاه فضایی به شدت با نور خورشید روشن می شود.
شما می توانید موقعیت مدارگرد را با کمک آژانس فضایی اروپا ردیابی کنید ردیاب ISS و با دانلود ناسا برنامه گوشی هوشمند Station را برای IOS کشف کنید و اندرویدزمانی که ایستگاه فضایی از محل شما قابل مشاهده است به شما هشدار می دهد.
آسمان گذرا
با دور شدن از مراکز شهری با آلودگی نور شدید به سمت مناطق حومه شهر (در حدود قدر بورتل 7)، کیفیت و کمیت ستارگان مرئی بهبود می یابد.
از اینجا، تعداد بیشماری ستارههای دیگر به چشم میآیند، و حتی ممکن است بتوانید درخشش پراکنده ساطع شده توسط برخی از درخشانترین خوشههای ستارهای، مانند خوشه زنبور عسل (M44)، واقع در قلب را ببینید. صورت فلکی سرطان و در Pleiades. در حالی که تنها تعداد انگشت شماری از درخشانترین ستارههای Pleiades از مراکز شهر قابل مشاهده هستند، بیش از 1000 ساکن این خوشه با تاریک شدن آسمان قابل مشاهده هستند.
نوار نورانی از راه شیری هنوز خیلی تاریک است که بتوان آن را از لبه شهر دید، اگرچه ممکن است بتوان نگاهی اجمالی به همسایهمان داشت. کهکشان آندرومدا (M31) به عنوان یک تکه نور ظریف، با استفاده از صورت فلکی Cassiopeia به عنوان راهنما. ابتدا باید شکل “M” ستارگان Cassiopeia را پیدا کنید، که در ساعاتی پس از غروب خورشید در اواخر ژانویه بر فراز افق شمال غربی می درخشد. سپس می توان از سه ستاره پایینی برای نشان دادن راه به کهکشان آندرومدا با دنبال کردن یک خط خیالی از “پایه” مثلث ستاره به بالا از طریق ستاره درخشان شیدار و فراتر از آن استفاده کرد، همانطور که در نقشه یاب بالا نشان داده شده است.
در جبار، به دنبال خط t بگردید، سه ستاره که نشان دهنده شمشیر است، که به نظر می رسد در زیر شکل گیری ستاره های برجسته کمربند جبار آویزان است. ممکن است متوجه یک درخشش مه آلود در اطراف ستاره مرکزی شوید. همین است سحابی شکارچی (M42) – مجموعه عظیمی از غبار و گاز بین ستارهای که در آن نسلهایی از ستارههای جوان پرانرژی در حال تولد هستند. سحابی شکارچی بهعنوان نزدیکترین منطقه ستارهزایی به زمین، با قدر ظاهری +4 میدرخشد و با چشم غیرمسلح از مکانهای آلوده به نور قابل مشاهده است، حتی اگر 1500 باشد. سال نوری از زمین
زیبایی دوربین دوچشمی
البته، ستارگان شهری در جنگ خود با آلودگی نوری یک سلاح نه چندان محرمانه دارند – قدرت جمع آوری نور و بزرگنمایی دوربین دوچشمی. یک جفت دوربین دوچشمی 10X50 ستاره های کم نورتر بی شماری را نشان می دهد، صورت های فلکی را پر می کند و منظره ای غنی تر از آسمان شب ارائه می دهد، البته به قیمت کاهش میدان دید.
قابلیت حمل، دوربین های دوچشمی را به نقطه ورودی ایده آلی برای تماشای آسمان تبدیل می کند، در حالی که توانایی جمع آوری نور آنها به پخش درخشش ضعیف خوشه های ستاره ای کمک می کند. سحابی ها و حتی چند کهکشان وقتی به سمت یک خوشه ستارهای نشانه میرود، دوربینهای دوچشمی به نشان دادن عظمت واقعی این کندوهای ستارهای درخشان کمک میکنند و ستارگان بسیار کمنورتر را در معرض دید قرار میدهند.
دوربینهای دوچشمی همچنین به شما امکان میدهند فازهای متغیر ماه را با جزئیات شگفتانگیز ردیابی کنید، با بزرگنمایی اضافه شده به شما امکان میدهد توپوگرافی پیچیده و درهم تنیده ماه مریات، دهانههای برخوردی عظیم و رشتهکوهها را کاوش کنید. شما همچنین می توانید هدف قرار دهید غول گازی مشتری و چهار بزرگ او قمرهای گالیله – یو، گانیمد، اروپا و کالیستو – که می تواند به عنوان نقاط نورانی در اطراف سیاره دیده شود.
مطمئن نیستید کدام دوربین دوچشمی برای شما بهترین است؟ ما خلاصه ای از آن داریم بهترین دوربین دوچشمی در سال 2026 برای رصد ستارگان و توضیح دهندگان از چرا دوربین های دوچشمی برای اخترشناسان مبتدی بهترین هستند؟ برای کمک به شما برای شروع




