خبر خوب برای پایگاه های ماه: جو زمین تا ماه نشت می کند

تحقیقات جدید نشان میدهد اتمها و مولکولهای جو زمین برای میلیاردها سال در فضا سفر کردهاند تا در ماه مستقر شوند و یک معمای ماه را توضیح میدهند که به ماموریتهای آپولو بازمیگردد.
یافتهها نه تنها به راهی اشاره میکنند که در آن سابقه تاریخی از جو زمین قابل واریز در ماهاما آنها همچنین فراوانی سالمی از عناصر را پیشنهاد میکنند که میتوانند برای انسان مفید باشند، اگر ما یک پایگاه ماه ایجاد کنیم.
بنابراین، در سال 2005، دانشمندان دانشگاه توکیو این فرضیه را مطرح کردند که برخی از مواد فرار از زمین می آیند، به عنوان ذراتی که از اتمسفر بالای سیاره ما فرار می کنند، زمانی که از ذرات پرانرژی حمل شده توسط باد خورشیدی تقویت می شوند. با این حال، دانشمندان توکیو بر این باورند که این ممکن است تنها در روزهای اولیه تاریخ زمین اتفاق افتاده باشد، قبل از اینکه سیاره ما فرصتی برای ایجاد گرمایش شدید جهانی داشته باشد. میدان مغناطیسی که فکر می کردند مانع از خروج ذرات می شود.
اما اکنون تیمی از دانشگاه روچستر نشان می دهد که این ارزیابی اشتباه است.
تیم روچستر به رهبری دانشجوی فارغ التحصیل شوبونکار پارامانیک و استاد نجوم اریک بلکمن، از شبیه سازی های کامپیوتری برای مدل سازی زمانی که این مواد فرار می توانند به ماه بر اساس دو سناریو مختلف برسند، استفاده کردند.
یک سناریو اوایل را توصیف می کند زمینزمانی که میدان مغناطیسی سیاره ما ضعیف بود و باد خورشیدی بسیار قویتر بود، دورهای از تاریخ زمین را توصیف میکرد که تیم توکیو تخمین زد که جو ما بیشتر مستعد گم شدن در فضا است. سناریوی دیگر نشاندهنده محیط مدرن زمین است، با میدان سیارهای قویتر و باد خورشیدی ضعیفتر که از خورشید قدیمیتر ساطع میشود.
به طور غیرمنتظره ای، تیم روچستر دریافتند که سناریوی زمین مدرن در واقع در انتقال ذرات جو زمین به ماه ماهرتر است.
به این دلیل که شبیه سازی ها نشان داد که میدان مغناطیسی زمین به جای مسدود کردن مسیر فرار ذرات، بزرگراهی را برای ذرات فراهم می کند. برخی از خطوط میدان مغناطیسی سیاره ما به اندازه کافی طولانی هستند که به ماه می رسند.
در سال 2024، محققان دانشگاه آکسفورد شواهد پیدا شد در سنگ های غنی از آهن در گرینلند 3.7 میلیارد سال پیش که زمین باستانی دارای میدان مغناطیسی بود که از نظر قدرت با میدان مغناطیسی امروزی قابل مقایسه بود. این قدیمی ترین شواهدی است که ما از میدان مغناطیسی زمین داریم، بنابراین حداقل از آن زمان، و احتمالاً قبل از آن، تا امروز، جو زمین ذره ذره به فضا و به سمت ماه نشت کرده است.
بلکمن می گوید: «با ترکیب داده های ذرات حفظ شده در خاک ماه با مدل سازی محاسباتی نحوه تعامل باد خورشیدی با جو زمین، می توانیم تاریخچه جو زمین و میدان مغناطیسی آن را ردیابی کنیم. بیانیه.
این بدان معنی است که سنگ سنگی قمری هنوز هم می تواند یک رکورد طولانی مدت از تاریخ جوی زمین داشته باشد، که به نوبه خود می تواند به ما بیاموزد که چگونه آب و هوا، محیط زیست و حتی زندگی زمین طی میلیاردها سال تغییر کرده است. علاوه بر این، بینش های به دست آمده نباید به سیاره ما محدود شود.
تحقیقات ما ممکن است پیامدهای گسترده تری برای درک فرار اولیه از جو سیاراتی مانند مریخکه امروزه فاقد میدان مغناطیسی جهانی است، اما در گذشته میدان مغناطیسی شبیه زمین و جو احتمالاً ضخیمتری داشته است.
جای دیگر در منظومه شمسی، پلوتوناتمسفر نازک از روی بزرگترین ماه خود جاری می شود، شاروناگرچه پلوتو میدان مغناطیسی خود را ندارد که بتواند ذرات جوی خود را با آن منتقل کند. در عوض، گرانش شارون است که ذرات را به اتمسفر پلوتون می کشد، با گرانش ضعیف پلوتون اجازه می دهد ذرات جو به سرقت بروند.
این تبادل اتمها و مولکولهای جوی میتواند پیامدهای مثبتی برای حضور آینده انسان در ماه نیز داشته باشد. برای مثال آب کاربردهای آشکاری دارد. (آب نیز مدت ها پیش توسط به ماه آورده شده است یک سیارک و یک دنباله دار این واقعیت که جریان ذرات از زمین به ماه برای مدت طولانی در جریان بوده است به این معنی است که ممکن است بیش از آنچه دانشمندان انتظار دارند مواد فرار در سطح ماه جمع شده باشد و فقط منتظر فضانوردان برای بازیابی آنها هستند. از برخی جهات، این می تواند پرداخت نهایی برای حضور انسان در ماه باشد.
سپس این یافته ها در 11 دسامبر در مجله منتشر شد ارتباطات زمین و محیط زیست.



