دانشمندان صدای دو سیاهچاله تازه متولد شده را می شنوند که از میان امواج فضا-زمان گریه می کنند – و یکی از آنها تولدی برخلاف آنچه قبلا دیده شده بود داشت.

دانشمندان سمفونی دو سیاهچاله تازه متولد شده را شنیده اند – هر کدام زمانی ایجاد می شوند که سیاهچاله های مادر مربوطه با هم برخورد می کنند و ادغام می شوند. یکی از این برخوردها در واقع اولین برخورد در نوع خود بود.
کشف بچه سیاهچاله ها و اطلاعاتی در مورد چهار پدر و مادر سیاه چاله ها که آنها را جعل کردند به لطف امواج در فضا-زمان، یا امواج گرانشیناشی از رویدادهای خشونت آمیز کیهانی است که آنها را به دنیا آورد. این امواج توسط LIGO (رصدخانه امواج گرانشی تداخل سنج لیزری)، آشکارسازهای Virgo و KAGRA (ردیاب امواج گرانشی کامیوکا).
کمتر از یک ماه پس از این کشف پیشگامانه، در 11 نوامبر 2024، ابزارهای امواج گرانشی “شنیدند” فریاد یک سیاهچاله تازه متولد شده دیگر پس از برخورد شدید اجدادش. این سیگنال، GW241110، از برخورد بین سیاهچاله هایی با جرم 16 و 8 برابر خورشید سرچشمه می گیرد و در فاصله 2.4 میلیارد سال نوری از ما رخ می دهد. این سیگنال نشان داد که یکی از سیاهچاله های درگیر در جهت مخالف مدار خود به دور سیاهچاله دیگر می چرخد، اولین باری است که چنین ویژگی ادغامی مشاهده می شود. سیاهچاله های دوتایی.
کارل یوهان هاستر، استادیار اخترفیزیک در دانشگاه نوادا، لاس وگاس (UNLV)، “هر کشف جدید اطلاعات مهمی در مورد جهان ارائه می دهد، و به ما یادآوری می کند که هر ادغام مشاهده شده هم یک کشف اخترفیزیکی و هم آزمایشگاهی ارزشمند برای مطالعه قوانین اساسی فیزیک است.” در بیانیه ای گفت. باینریهایی مانند این بر اساس مشاهدات قبلی پیشبینی شده بودند، اما این اولین شواهد مستقیم از وجود آنهاست.
هر دو رویداد حاکی از وجود سیاهچاله های به اصطلاح نسل دوم است.
استفن فرهرست، سخنگوی همکاری LIGO و استاد دانشگاه کاردیف، در بیانیه ای گفت: «GW241011 و GW241110 از جمله رویدادهای اخیر در میان چند صد موردی هستند که شبکه LIGO-Virgo-KAGRA مشاهده کرده است». “از آنجایی که هر دو رویداد دارای یک سیاهچاله هستند که به طور قابل توجهی پرجرم تر از دیگری است و به سرعت می چرخد، شواهد وسوسه انگیزی ارائه می دهند که این سیاهچاله ها از ادغام سیاهچاله های قبلی تشکیل شده اند.”
سیاهچاله ها: نسل دوم
این ایده که سیاهچالههای کشفشده نسل دوم هستند، ناشی از تفاوت در اندازه بین سیاهچالههای بزرگتر و همراهان کوچکترشان در این دو ادغام است. به نظر می رسد سیاهچاله های کوچکتر تقریباً نیمی از جرم همراهانشان بوده است. جهت گیری ضد مداری سیاهچاله بزرگتر در ادغام که سیگنال GW241110 را تولید کرد نیز شاهدی بر ادغام قبلی است که این سیاهچاله غالب را ایجاد کرده است.
روند رشد یک سیاهچاله از طریق برخورد پس از برخورد به عنوان “ادغام سلسله مراتبی” شناخته می شود. تصور میشود که این اتفاق در مناطق پرجمعیت مانند خوشههای ستارهای رخ میدهد، جایی که سیاهچالهها به احتمال زیاد بارها و بارها به هم میرسند و ادغام میشوند و متعاقباً سیاهچالههای بزرگتری تولید میکنند.
GW241011 به دانشمندان این فرصت را می دهد تا محدودیت های نظریه گرانش 1915 آلبرت انیشتین را کشف کنند. نسبیت عامکه مفهوم سیاهچاله و امواج گرانشی از آن پدید آمد.
به عنوان مثال، چرخش سریع سیاهچاله درگیر در این ادغام خاص، جسم را تغییر شکل میدهد، و این تاثیر منحصر به فردی را در امواج گرانشی منتشر میکند. این بدان معنی است که این رویداد را می توان با نسبیت عام و پیش بینی های روی کر فیزیکدان با استفاده از نظریه چرخان سیاهچاله های اینشتین مقایسه کرد. تیم تحقیقاتی توضیح میدهد که سیاهچالههای GW241011 با راهحل کر برای نسبیت عام مطابقت دارد و به تأیید آن کمک میکند، و همچنین خود نظریه ماگنوم اپوس انیشتین در شرایط شدید. این شامل تایید برای سومین بار در سیگنال موج گرانشی (GW241011) از “هوم” هارمونیک بالاتر، شبیه به نوای آلات موسیقی است.
همکاری LIGO-Virgo-KAGRA همچنین فکر میکند که این سیگنالهای امواج گرانشی میتوانند کلیدی برای باز کردن قفل چیزی باشند که پیشبینی شده اما قبلاً دیده نشده است – چیزی فراتر از مرزهای نسبیت عام.
بعلاوه، ادغام دو سیاهچاله در پشت این سیگنالها، این پتانسیل را دارد که اطلاعات بیشتری در مورد یک رشته علمی غیرمرتبط نشان دهد: فیزیک ذرات.
دانشمندان می توانند از سیاهچاله هایی که به سرعت در حال چرخش هستند برای آزمایش وجود فرضی بوزون های فوق سبک یا ذراتی که خارج از مدل استاندارد فیزیک ذرات وجود دارند، استفاده کنند. در صورت وجود، بوزون های فوق سبک باید انرژی چرخشی را از سیاهچاله های در حال چرخش جذب کنند. اینکه این ذرات چقدر انرژی استخراج می کنند و چقدر از سرعت سیاه چاله ها کم می کنند به جرم آنها بستگی دارد.
به نظر می رسد کشف این که سیاهچاله ی ادغام کننده ی اجدادی در پشت GW241011 میلیون ها (یا حتی میلیاردها) سال پس از ادغام ایجاد شده به سرعت در حال چرخش است، به نظر می رسد مجموعه ای از توده های بوزون فوق سبک را رد کند.
فرانچسکو پاناراله، رئیس بخش علوم رصدی همکاریهای LIGO-Virgo-KAGRA و استاد دانشگاه ساپینزا رم گفت: “کشف و راستیآزمایی این دو رویداد نشان میدهد که چقدر مهم است که با آشکارسازهایمان کار کنیم و به دنبال بهبود حساسیت آنها باشیم.” ابزارهای LIGO و Virgo اندکی بیشتر در مورد چگونگی شکل گیری دوتایی های سیاهچاله در جهان ما و در مورد فیزیک اساسی که در ذات آنها بر آنها حاکم است به ما آموخته اند.
با ارتقای ابزارهایمان، میتوانیم با افزایش دقت اندازهگیریها، عمیقتر به این جنبهها و جنبههای دیگر فرو برویم.»
تحقیقات این تیم در روز سه شنبه (28 اکتبر) در نامه های مجله اخترفیزیک.




