دستور العمل جدید برای سیاه چاله می تواند کلید گرانش کوانتومی را نگه دارد: “این مقدس مقدس فیزیک نظری است”

اولین قدم برای جاذبه کوانتومی ، مقدس مقدس فیزیک ، می تواند در یک دستور کوانتومی برای ساخت سیاهچاله پنهان شود.
این پیشنهادی برای تحقیقات جدید است که تنظیمات کوانتومی را به تئوری گرانش انیشتین در سال 1916 ، معروف به “نسبیت مشترک” می افزاید. سیاهچاله ها برای این مهم هستند ، زیرا اولین تئوری از تصمیمات معادلات میدانی انیشتین ، که اساس نسبیت عام است ، پدید آمده است.
این اصلاح کوانتومی منجر به دستور العمل جدیدی برای تهیه سیاهچاله ها و اشاره ای به مسیر گرانش کوانتومی و اتحاد دو تئوری غالب فیزیک می شود.
در حالی که نسبیت عام بهترین مدل ما برای گرانش و جهان در مقیاس بزرگ است و فیزیک کوانتومی بهترین توصیف زیر اتمی است ، این تئوری ها متحد نمی شوند. این امر به این دلیل است که علی رغم این واقعیت که هر دو برای یک قرن بودند و بارها تصفیه شده و تأیید شده اند ، هنوز هیچ تئوری در مورد “گرانش کوانتومی” وجود ندارد.
این امر همچنین با وجود این واقعیت است که فیزیک کوانتومی می تواند سه مورد دیگر از چهار نیروی اصلی جهان را در نظر بگیرد: قدرت الکترومغناطیسی ، قدرت هسته ای قوی و قدرت هسته ای ضعیف.
با این حال ، فیزیک کوانتومی و نسبیت عام چیزی مشترک دارند. او همچنین نمی تواند آنچه را که در قلب سیاهچاله ها اتفاق می افتد توضیح دهد.
رهبر تحقیق و فیزیکدان نظری گفت: “سیاه چاله ها مناطقی در فضا هستند که گرانش آنقدر قوی است که هیچ چیز ، حتی نور نمی تواند فرار کند. ما معمولاً آنها را با استفاده از تئوری نسبیت عام توصیف می کنیم ، جایی که سیاهچاله ها به عنوان راه حل هایی برای معادلات انیشتین ظاهر می شوند.” “با این حال ، یک ویژگی خاص در مرکز سیاهچاله ها وجود دارد که قوانین فیزیک ، همانطور که ما آنها را می شناسیم ، تجزیه می شوند.”
با این ویژگی ها ، چگالی سیاهچاله ها به بی نهایت می رود. فیزیکدانان بی نهایت را دوست ندارند زیرا ذاتی در غیر جسمی هستند و وقتی ظاهر می شوند ، عدم موفقیت معادلات است که اساس قوانین جهان است.
بنابراین ، این تکینگی در قلب سیاهچاله ها به فیزیکدانان می گوید که نظریه نسبیت عام ناقص است و آنچه ممکن است از دست برود گرانش کوانتومی است.
کالیت گفت: “ما معتقدیم که نسبیت عام فقط روی سنگهای بزرگ یا” ماکروسکوپی “کار می کند ، اما در مسافت های بسیار کوتاه یا سنگ های میکروسکوپی ، باید با یک تئوری کوانتومی از گرانش جایگزین شود ، که ترکیبی از معادلات انیشتین با فیزیک کوانتومی است.” “این قله مقدس فیزیک نظری است.”
آیا گریل مقدس در قلب سیاهچاله ها است؟
فیزیکدانان مدتی است که به دنبال دستور العمل برای گرانش کوانتومی و تئوری اتحاد هستند. تئوری رشته ها ، که ذرات را با رشته های لرزش زیر اتمی جایگزین می کند ، به عنوان یک تئوری پیشرو ظاهر می شود که نسبیت عام و فیزیک کوانتومی را به هم متصل می کند ، بنابراین باعث گرانش کوانتومی می شود.
در حال حاضر ، با این حال ، هیچ راهی برای آزمایش این تئوری به صورت تجربی وجود ندارد. علاوه بر این ، به جهان متکی است که حداقل 11 بعد دارد و در حال حاضر هیچ مدرکی از ابعاد فراتر از سه بعد فضا و یک بعد زمان ندارد.
با کمال تعجب ، برای Calmet و همکاران ، فقدان یک تئوری واحد مانع نبود. تمام آنچه آنها باید بدانند این بود که هر تئوری ارائه شده باید در مقیاس وسیع در تئوری گرانش انیشتین قرار بگیرد.
کالنت گفت: “اگرچه ما هنوز تئوری گرانش کوانتومی را نداریم ، می دانیم که این تئوری هرچه باشد ، تئوری رشته ها یا چیز کاملاً متفاوت است ، اما باید با نسبیت عام سنگهای ماکروسکوپی مطابقت داشته باشد.” “این اطلاعات زمانی که از روشهای مدرن در تئوری میدان کوانتومی استفاده می شود برای انجام محاسبات در گرانش کوانتومی بدون نیاز به دانش کامل از تئوری اساسی گرانش کوانتومی کافی است.
“با استفاده از این تکنیک ها ، می توانیم معادلات انیشتین را که باید برای هر نظریه گرانش کوانتومی اعمال شود ، محاسبه کنیم.”

آنچه مالت و همکارانش کشف کردند این است که علاوه بر سیاهچاله های ناشی از تصمیمات به معادلات نسبیت عام ، باید “راه حل های کوانتومی” سیاهچاله ها نیز وجود داشته باشد.
وی توضیح داد: “ما می توانیم این راه حل ها را به صورت تحلیلی در نزدیکی افق وقایع ، سطح بیرونی برای گرفتن نور سیاه چاله و به دور از سیاه چاله بسازیم.” “یکی از مضرات استفاده از رویکرد ما به گرانش کوانتومی این است که ما نمی توانیم راه حل های خود را نزدیک به تکینگی بسازیم ، زیرا دانش کامل در مورد گرانش کوانتومی در اینجا لازم است.”
این بدان معنی است که تیم نمی تواند درک کند که آیا دستور کوانتومی آنها برای سیاهچاله ها منجر به همان مورفولوژی برای سیاه چاله ها می شود به عنوان موردی که از نسبیت عام ظاهر می شود.
کالنت گفت: “با این حال ، این مهم است که نشان دهیم که راه حل های جدیدی برای سیاهچاله ها در گرانش کوانتومی وجود دارد که در نسبیت عام وجود ندارد.” “این راه حل های جدید فقط لمس قدیمی نیستند – آنها سیاهچاله های کاملاً جدیدی هستند که در دنیای گرانشی کوانتومی وجود دارند.”
به همین ترتیب ، محقق دانشگاه سوسکس معتقد است که این کار هنوز گامی در جهت درک چگونگی کار مکانیک کوانتومی و گرانش در کنار هم است.
متأسفانه ، حتی Calmet هنوز نمی داند که چگونه می توان دو گیرنده بالقوه سیاهچاله را متمایز کرد ، نسبیت عام در برابر گرانش کوانتومی. این امر به این دلیل است که ما فقط می توانیم سیاهچاله ها را از مسافت های طولانی رعایت کنیم.
کالنت نتیجه گرفت: “سیاهچاله های اخترفیزیکی که مشاهده می کنیم می تواند با تصمیمات جدید ما بسیار خوب توصیف شود ، نه نسبیت مشترک.” “از آنجا که این دو تئوری با مسافت های طولانی مطابقت دارند ، ارائه تست هایی که قادر به تمایز بین دو نوع راه حل هستند ، دشوار خواهد بود.”
بنابراین ، حداقل در حال حاضر ، اسرار گرانش کوانتومی را می توان به طور بی رحمانه از سیاهچاله ها نگه داشت.
تحقیقات این تیم در تاریخ 19 ژوئن در مجله “نامه ها” منتشر شد و به بررسی مرزهای فیزیک پرداخت.



