بزرگترین دوربین دیجیتال جهان آماده کاوش در جهان تاریک است

رصدخانه Vera C. Rubin به زودی بررسی فضا و زمان یک دهه خود یا LSST را آغاز خواهد کرد و کل آسمان نیمکره جنوبی را هزاران بار رصد می کند. چنین ماموریت عظیمی به دوربینی در همان مقیاس نیاز دارد.
خوشبختانه آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC برای ارائه درست آن موجود است. دانشمندان و مهندسان SLAC به طور رسمی دوربین LSST را تکمیل کردند، بزرگترین دوربین دیجیتالی که تا به حال ساخته شده است، برای بررسی 10 ساله پیشگام روبین.
یکی 3200 مگاپیکسلی دوربین LSST این تقریباً به اندازه یک ماشین جمع و جور است و 3 تن وزن دارد که تقریباً نصف وزن یک فیل نر آفریقایی است. نمای LSST در مقیاس بزرگ سعی خواهد کرد رازهای اطراف را حل کند انرژی تاریکنیرویی که حدود 70 درصد از محتوای ماده-انرژی جهان ما را تشکیل می دهد و باعث می شود انبساط فضا شتاب بگیرد.
LSST همچنین ماده تاریک را مطالعه خواهد کرد، ماده اسرارآمیزی که حدود 85 درصد از کل ماده موجود در کیهان را تشکیل می دهد، حتی اگر برای ما نامرئی باشد، و همچنین به سوالات نجومی دیگر پاسخ خواهد داد، همانطور که زلیکو ایوزیک، مدیر این ماده را ایجاد می کند. رصدخانه روبینساخت، به عنوان “بزرگترین فیلم تمام دوران و آموزنده ترین نقشه آسمان شب که تا کنون تدوین شده” توصیف می کند.
متصل: انرژی تاریک جهان را وادار به انبساط می کند. این رصدخانه جدید می تواند به ما نشان دهد که چگونه
«دادههای جمعآوریشده توسط دوربین LSST و Rubin واقعاً شگفتانگیز خواهد بود. آرون رودمن، استاد SLAC و معاون رصدخانه روبین و رئیس برنامه دوربین، به اسپیس گفت: آنها مطالعات واقعاً عمیقی را در مورد انبساط کیهان و انرژی تاریک ممکن میسازند. com بررسی LSST به ما امکان می دهد میلیاردها کهکشان، تقریباً 17 میلیارد ستاره در کهکشان خودمان، کهکشان راه شیری و میلیون ها جرم در منظومه شمسی را ببینیم.
“ما به اشیاء منفرد نگاه نخواهیم کرد. ما همه چیز موجود در آسمان شب را از مکان بالای کوه خود در شیلی تماشا خواهیم کرد.”

دیدن تصویر بزرگ دوباره – و دوباره
تصاویر تلسکوپهای قدرتمند اغلب میتوانند ظاهری متمایز به خود بگیرند که آنها را متمایز میکند. به عنوان مثال، اشیاء روشن در تلسکوپ فضایی جیمز وب تصاویر “قله های پراش” متمایز را به دست می آورند که منشأ این تصاویر را آشکار می کند. پس چه چیزی در مورد تصاویر تولید شده توسط دوربین LSST و Rubin متمایز خواهد بود؟
رودمن گفت: «این واقعاً یک سؤال عالی است زیرا تصاویر ما واقعاً متفاوت خواهند بود. شما قادر نخواهید بود که یک کهکشان را به وضوح از یک تلسکوپ فضایی مانند JWST ببینید، اما آنچه که می توانید ببینید بخش بزرگی از آسمان است.
بنابراین نکته شگفتانگیز در مورد تصاویر ما این است که چقدر بزرگ هستند، چه مساحتی در آسمان میپوشانند، و چه تعداد ستاره و کهکشان خواهند داشت.»
این اندازه بزرگ به این معنی نیست که دوربین LSST در مورد جزئیات تنبل خواهد بود.
رودمن افزود: “تصاویر آن به قدری دقیق است که می تواند توپ گلف را از حدود 15 مایلی دورتر در حالی که قسمتی از آسمان را هفت برابر پهن تر از ماه کامل می پوشاند، مشاهده کند.”

یکی از مزایای اصلی نظرسنجی LSST این واقعیت است که مکرراً به یک قسمت از آسمان نگاه می کند. این به دانشمندان این امکان را می دهد که تمام تغییراتی را که در این منطقه طی یک دوره 10 ساله رخ می دهد، دقیقاً مشاهده کنند.
این بدان معنی است که فرد رویدادهای گذرا مانند ابرنواخترها روشن شدن و محو شدن، مشاهده انحنای نوری که از منابع دور ناشی از گرانش ماده عبوری (که شامل ماده تاریک) و ردیابی گسترش بافت فضایی که فشرده می شود کهکشان های دور دور. این کهکشانها سریعتر و سریعتر میلغزند، در واقع به لطف تأثیر انرژی تاریک.
رودمن گفت: “این علاقه اصلی من به تحقیق روبین و LSST است، مطالعه انبساط جهان و انرژی تاریک.” “انرژی تاریک فقط نام ما برای پدیده ای است که به طور کامل درک نمی کنیم، اما داده هایی که اکنون در اختیار داریم به اندازه آنچه می توانیم از روبین یاد بگیریم دقیق نیست.”
با این حال، قبل از اینکه دوربین LSST بتواند به دانشمندان در نقش کارآگاه برای کشف انرژی تاریک و دیگر اسرار کیهانی کمک کند، باید از SLAC در منلو پارک، کالیفرنیا به قله 8900 فوتی (2713 متری) Cerro Pachón در آند منتقل شود. پس از رسیدن به آنجا، او به اوج ارتقاء خواهد یافت تلسکوپ تحقیقاتی سیمونی اواخر امسال
این تنها اندازه محفظه LSST نیست که این عملیات حمل و نقل را دشوار می کند. دوربین همچنین بسیار ظریف است، با صفحه کانونی آن از 201 فردی که به صورت سفارشی طراحی شده است. سنسورهای CCD. آنها 5 میکرون مسطح هستند، با تغییر صافی بیش از یک دهم عرض یک موی انسان. به گفته رودمن، در مقام مقایسه، یک ورق کاغذ بین 50 تا 100 میکرون ضخامت دارد.
فاصله بین این سنسورها حدود نیم میلی متر عرض دارد، به این معنی که جلوگیری از برخورد آنها یک چالش بزرگ در طول ساخت بود – و در طول حمل و نقل همچنان یک چالش باقی می ماند.
این تیم قبلاً مسیری را که دوربین LSST طی می کند با استفاده از یک “جانشین جرم” با وزن و شکل مشابه دوربین آزمایش کرده است. این پراکسی مجهز به شتابسنجهایی بود که تنشهایی را که روی دوربین LSST اعمال میشد، از جمله فشارهایی که احتمالاً در سفر به شیلی با هواپیما اعمال میشد، آزمایش میکرد.
رودمن گفت: «آزمایشی که بسیار موفقیتآمیز بود، و میدانید که ما کار بسیار زیادی انجام دادیم تا هرگونه عدم اطمینان در حمل و نقل را کاهش دهیم.» با این حال، دیدن بارگیری آن در هواپیما و ارسال آن به شیلی ممکن است اعصاب خردکن باشد.
هنگامی که LSST در سیستم های موقعیتی که به آنها وابسته است، مانند ماژول هایی که حسگرهای تصویربرداری آن را تا منفی 148 درجه فارنهایت (منهای 100 درجه سانتیگراد) خنک می کنند، نصب می شود و راه اندازی می شود.
رودمن گفت: “سپس ما آزمایش هایی را برای بررسی اینکه دوربین به خوبی کار می کند و اینکه کل تلسکوپ به عنوان یک سیستم یکپارچه کار می کند، انجام خواهیم داد.” سپس یک دوره 18 هفته ای داریم که در آن تصویربرداری را شروع می کنیم.
در مورد اینکه دوربین LSST در ابتدا چه چیزی را تصویر می کند، رودمن گفت که هنوز هدفی انتخاب نشده است، اما او انتظار دارد که قطعه ای از آسمان باشد که حاوی آن باشد. یک کهکشان بزرگ درخشان. وی افزود: انتشار اولین تصاویر LSST برای عموم در حال حاضر برای بهار سال آینده برنامه ریزی شده است.
این محقق در پایان گفت: من از دیدن اولین تصاویر LSST بسیار هیجان زده هستم. “من از ژانویه 2011، زمانی که برای اولین بار به تیم دوربین LSST پیوستم، روی این پروژه کار می کنم، و تاریخچه پروژه در SLAC حتی به عقب تر برمی گردد. تکمیل این دوربین و اولین تصاویر آن مدت زیادی است که به اتمام رسیده است.”



