زندگی همانطور که ما آن را نمی دانیم: برخی از بیگانگان ممکن است به اسید سولفوریک احتیاج داشته باشند زیرا ما به آب احتیاج داریم

زندگی همانطور که می دانیم به آب احتیاج دارد اما زندگی مانند ما هیچ بدانید که می تواند روی اسید سولفوریک غلیظ کار کند.
شیمی زندگی همانطور که می دانیم در مکانی مانند عظیم کار نخواهد کرد زحل ماه تیتانیومجایی که آنقدر سرد است که یخ به زودی به عنوان سنگ یا در ابرهای اسیدی رفتار می کند زهرهحرف اما شیمی مختلفی که تمام قطعات لازم از مواد مختلف را ایجاد می کند ممکن است یک عکس داشته باشد. سلول هایی را تصور کنید که از متان ، اسید سولفوریک یا حتی سنگ مذاب استفاده می کنند که سلول های شما از آب شما استفاده می کنند.
مطابق مطالعه 2021 توسط موسسه انستیتوی فناوری ماساچوست (MIT) زیست شناس مولکولی ویلیام باینز و همکارانش در اطراف شناور ابرهای زهرهحرف
اسید سولفوریک: هازمات یا حلال برای زندگی؟
در ابتدایی ترین سطح ، زندگی فقط یک سری واکنشهای شیمیایی است. این واکنش ها به محیطی نیاز دارند که در آن ظاهر شود ، که شیمیدانان آن را یک حلال می نامند: چیزی به اندازه کافی مایع که مولکول ها می توانند در آن شنا کنند و مخلوط کنند و بسیاری از آن را در یک مکان داشته باشند. اما نه تنها هر مایع انجام خواهد داد ؛ این حلال همچنین باید بدون حل مولکولهای مهم مانند لیپیدها و اسیدهای آمینه ، به نابودی و انتقال مواد شیمیایی سلولهایی که نیاز به زندگی دارند – کمک کند.
مرتبط: مطالعه جدید می تواند در ابرهای اسیدی زهره رشد کند.
در اینجا زمینآب کاملاً روی این لایحه متناسب است اما ممکن است تنها مایع موجود در آن نباشد جهان قادر به حمایت از شیمی زندگی است. در الف مطالعه جدیدباینز و همکارانش بر اساس نحوه تعامل آنها با بلوک های شیمیایی ساختمان زندگی و چند بار که باید در سیارات سنگی باشند ، از چندین حلال ممکن قدردانی کرده اند.
متقاضیان از اشکال مایع متان و اتان ، آمونیاک و دی اکسید کربن گرفته تا قابلیت های پیچیده تری مانند زمین و سنگ مذاب. قهرمان غافلگیرکننده یک ماده شیمیایی است که زمین ها از آن به طرز دردناکی خصمانه زندگی می دانند: اسید سولفوریک غلیظ.
یک شرکت جدید مطالعه ، گفت: “حتی شیمی آلی بسیار پیچیده با اسید سولفوریک غلیظ سازگار است.”
تندی
دریاچه های سرد تیتان تایتان یک مکان داغ برای گمانه زنی ها در مورد زندگی است زیرا ما آن را از ناسا نمی شناسیم Cassini Saturn Orbiter آنها اولین عکسهای آنها را در سال 2005 به خانه فرستادند. متان و اتان گاز در دمایی هستند که در اینجا روی زمین می یابیم. به مایعی که تاریکی را پر می کند متراکم شود تیتانیومآنها به دما در حدود منهای 250 درجه فارنهایت (منهای 157 سانتیگراد) نیاز دارند. اما با چنین سرماخوردگی شدید ، اتمها و مولکول ها به آرامی حرکت می کنند تا واکنش های شیمیایی با حرکت آهسته اتفاق بیفتد – به گفته پتکوفسکی ، زندگی بسیار کند است.
در انتهای دیگر طیف ، سنگ ذوب شده خارج است ، زیرا گرمای عظیمی که برای حفظ مایع سنگی مورد نیاز است ، تقریباً تمام مولکول های آلی را تجزیه می کند.
برخی از مواد شیمیایی ، مانند آمونیاک ، تمام خواص مناسبی را دارند تا حلال های خوبی برای شیمی زندگی در آن اتفاق بیفتد. ممکن است باسن اهمیتی نداشته باشد ، زیرا همان فرآیندهای مجهز به سیاره صخره ای به آمونیاک نیز احتمالاً آن را در آب قرار می دهند و وقتی این اتفاق می افتد ، با این دو ماده تقریباً ناگزیر مخلوط می شوند. این یک چشم انداز جالب از زندگی به خودی خود است ، زیرا آمونیاک نقطه انجماد آب را کاهش می دهد ، که طیف گسترده تری را از مکانهایی باز می کند که زندگی می تواند از سرما زنده بماند.
“در حالی که آمونیاک می تواند نقش بیشتری در آن داشته باشد سیاق سیار بیوشیمی ، از روی زمین ، “باینز و همکارانش در سند اخیر خود نوشتند:” بعید است که به تنهایی یک حلال باشد. “
زندگی دنیای اسید
بنابراین اگر اخترشناسان همیشه پیدا می کنند فرازمینی با داشتن یک شیمی عجیب و غریب که از برخی از مایعات متفاوت از آب استفاده می کند ، بعید است که متان ، آمونیاک یا سنگ ذوب شده باشد – اما در جایی در آنجا ، زندگی بیگانه فقط می تواند سلولهای پر از اسید سولفوریک خالص داشته باشد.
بر اساس الگوهای فیزیکی چگونه سیستم های خورشیدی فرم ، اسید سولفوریک باید در سیارات سنگی مانند زهره کاملاً رایج باشد و قطعاً در حل چیزها خوب است. اما با کمال تعجب ، برخی از مهمترین آنها همه زندگی – مواردی مانند اسیدهای آمینه و لیپیدها – می توانند در اطراف شنا کنند و شیمی را در اسید سولفوریک خالص به راحتی در آب ایجاد کنند.
“کلاسیک ، [sulfuric acid] به عنوان یک حلال بزرگ در نظر گرفته نمی شود [for life]Space.com گفت: “دیرک شولز-ماکوچ ، متخصص اخترشناس در دانشگاه فنی برلین ، که در یک مطالعه جدید شرکت نکرد ، گفت: Space.com.” با این حال ، Baines و Co -authors نشان داده اند که تعداد فوق العاده زیاد و انواع مختلفی از مواد آلی در اسید سولفوریک غلیظ پایدار هستند. کاملاً تعجب آور بود. “
Petkovski در برخی از آزمایشات اخیر این نشان می دهد که برخی از پپتیدها (زنجیرهای کوتاه اسیدهای آمینه) در واقع ماه ها در اسید سولفوریک غلیظ پایدار بوده اند – چنان پایدار که محققان در نهایت فقط از اندازه گیری ها خسته می شوند. آزمایش های بیشتر به -date پیدا شد این 19 مورد از 20 اسید آمینه که پروتئین هایی را در بدن انسان تشکیل می دهند در اسید سولفوریک غلیظ حل نمی شوند. و الف مطالعه ای که هنوز منتظر بررسی شریک زندگی است آنها دریافتند که نه تنها لیپیدها (مولکول هایی که غشای سلولی ما را تشکیل می دهند) در برابر اسید سولفوریک غلیظ مقاومت می کنند ، بلکه در واقع شروع به تشکیل کیسه های کوچک مایعات می کنند که بسیار شبیه به وزیکول ها ، پیش سازهای غشاها هستند.
چگونه این اتفاق می افتد؟ عجیب است که کلید آب است. اسید سولفوریک روی زمین معمولاً با آب مخلوط می شود ، نه به شکل خالص آن. این واقعاً آب با کمی اسید در آن است. و در این مخلوط ، اسید سولفوریک واکنشهای شیمیایی بین آب و پیوندهایی را که پپتیدها را در کنار هم نگه می دارند ، کاتالیز می کند. آب یا اسید را بردارید و این واکنش ها نمی تواند اتفاق بیفتد – بنابراین پپتیدها نه در یک حلال اما در مخلوط هر دو پایدار هستند.
پتکوفسکی می گوید: “اسید سولفوریک غلیظ ماده ای بسیار متفاوت از اسید رقیق شده است.” “یک تصور غلط رایج این است که اسید سولفوریک تمام شیمی آلی را از بین می برد. اشتباه است. این یک حلال بسیار تهاجمی است ، اما برای قسمت های خاص در مولکول های آلی مانند قندها بسیار تهاجمی است.” (برای تمام نرمی آن به اسیدهای آمینه و لیپیدها ، اسید سولفوریک قندها را کاملاً از بین می برد ، که بسیاری از داربست ها را که در آن زندگی ساخته شده است ، تشکیل می دهد.)
در جایی از جهان ، دریاچه های اسید سولفوریک می توانند از اشکال زندگی که شیمی اصلی آنها فقط کمی متفاوت از ما است عصبانی شوند.
مرتبط: جستجوی یک زندگی فرازمینی
سلولهای بیگانه از چه ساخته شده اند؟
اشکال زندگی بیگانه که از اسید سولفوریک در محل آب استفاده می کنند ، احتمالاً به طرز شگفت آور شبیه زندگی روی زمین به نظر می رسد ، با برخی تفاوت های ظریف اما مهم در ترکیب شیمیایی آنها.
پتکوفسکی گفت: “ما باید اسید سولفوریک را به عنوان محیطی درک کنیم که به همان اندازه بیگانه نیست که فکر می کنیم.” (این بدان معنا نیست که شما می توانید با خیال راحت در اسید سولفوریک غلیظ شنا کنید ؛ سلولهای شما برای آن توسعه نیافته اند. لطفاً آن را آزمایش نکنید.)
به عنوان مثال ، زندگی در دریای اسید سولفوریک باید به جای قندها از چیزی محکم تر استفاده کند ، که خیلی سریع به اسید سولفوریک فرو می رود. در زمین ، قندها چگونه سلول ها انرژی را ذخیره می کنند و همچنین قسمت هایی از دیواره های سلولی را تشکیل می دهند. بیگانگان زهره از نوع دیگری از مولکول ها برای انجام همان کارها بدون جدا شدن استفاده می کنند.
پتکوفسکی گفت: “شما باید شیمی آلی خود را با حلال تطبیق دهید.” “شما باید بلوک های ساختمانی شیمیایی لگو راست را انتخاب کنید ، اما می توانید در انتها با همان ساختارها به صورت عملکردی وارد شوید.”
تفاوت های دیگر ممکن است امور مالی بیشتری باشد. اسید سولفوریک غلیظ قسمت بیشتری از اسیدهای آمینه را که بدن ما از آنها استفاده می کند ، تجزیه نمی کند ، اما این باعث می شود تغییرات کمی در “زنجیره های جانبی” آنها ، رشته هایی که از مولکول به عنوان دم بیرون می آیند. و فقط یک پیوند شیمیایی تفاوت بین پپتیدی را ایجاد می کند که در اسید سولفوریک پایدار است و یکی که تجزیه می شود. بنابراین ، بیگانگان در دنیای اسید هنوز هم می توانند سلولهای ساخته شده از اسیدهای آمینه و پروتئین داشته باشند ، اما آنها فقط می توانند کمی متفاوت از ما به نظر برسند.
غشایی که سلولها را احاطه کرده اند – مکانیسم های شیمیایی زندگی در داخل و هر چیز دیگری را حفظ می کنند – با این وجود ، ممکن است به طرز چشمگیری شناخته شده به نظر برسند. آن گلوبول ها ، شبیه به وزیکولهایی که وقتی پتکوفسکی و همکارانش لیپیدها را در اسید سولفوریک قرار می دهند ، ظاهر می شوند ، در واقع به همان روشی که وزیکول ها در آب تشکیل می شوند تشکیل می شوند: فرایندی به نام مروارید. ابتدا لیپیدها لوله ها را تشکیل می دهند ، و سپس این لوله ها به وزیکول های کوچک تقسیم می شوند. زندگی در یک دنیای اسیدی می تواند از مجموعه های متفاوتی از لیپیدها از غشاهای سلولی ما استفاده کند ، اما اگر پتکوفسکی و همکارانش درست باشند ، فیزیک شکل گیری غشای یکسان به نظر می رسد.
اخترشناسان مانند Petkovski ، Schulze-Macuch و دیگران هنوز مطمئن نیستند که چگونه تمام قطعات زندگی چگونه است ، زیرا ما نمی دانیم که می توان آن را جمع آوری کرد. اما ، همانطور که پتکوفسکی خاطرنشان کرد ، آنها همچنین مطمئن نیستند که چگونه چندین گروه از مولکول ها در اینجا روی زمین پرش از شیمی به زندگی کرده اند.
“ما خیلی دور از اختراع هستیم [the] پتسکوفسکی گفت ، منشأ زندگی در آب ، همانطور که در اسید سولفوریک غلیظ قرار داریم. “




