ستاره شناسان 7 دنباله دار تاریک جدید را کشف کردند، اما آنها دقیقا چه هستند؟

دانشمندان هفت “دنباله دار تاریک” دیگر پیدا کرده اند، و تجزیه و تحلیل این کشش نشان می دهد که سیاره نماهای گیج کننده به دو خانواده جداگانه تقسیم می شوند و این معما را عمیق تر می کند که چرا این اجرام شبیه سیارک هستند اما مانند دنباله دارها رفتار می کنند.
اخیراً خط جدایی بین سیارک ها و دنباله دارها تار شده است. وجود دارد “دنباله دارهای کمربند اصلی“، همچنین به عنوان سیارک های فعال شناخته می شود، که اجرام دنباله دار مانند با خواص سیارک ها هستند. سپس دنباله دارهای تاریک هستند که برعکس هستند: سیارک هایی که برخی از ویژگی های دنباله دارها را دارند.
همانطور که از نام آنها پیداست، دنباله دارهای کمربند اصلی تمایل دارند در کمربند اصلی ساکن شوند کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری. اما آنها دقیقاً مانند یک دنباله دار دم دارند، در حالی که دنباله دارهای تاریک دم ندارند اما مانند یک دنباله دار حرکت می کنند، به این معنا که شتاب غیر گرانشی را نشان می دهند. به عبارت دیگر، نیرویی غیر از گرانش بر حرکت آنها اثر می گذارد و مسیر حرکت آنها را تغییر می دهد. برای یک دنباله دار معمولی، این نیروی دیگر نیروی رانشی است که توسط تصعید یخ ها و تبدیل شدن آنها به بخار در سطح خود در زمانی که نزدیک به گرمای زمین هستند، ایجاد می شود. خورشید و گاز را به فضا رها می کنند و غباری را حمل می کنند که دم نمادین آنها را تولید می کند. با این حال دنباله دارهای تاریک دم ندارند.
دیوید فارنوکیا از آزمایشگاه رانش جت ناسا در کالیفرنیای جنوبی گفت: “وقتی این نوع اختلال را روی یک جرم آسمانی می بینید، معمولاً به این معنی است که این یک دنباله دار است که مواد فرار از سطح آن خارج می شود و فشاری جزئی به آن می دهد.” بیانیه. “اما سعی کردیم هیچ اثری از دم دنباله دار پیدا نکردیم.”
مرتبط: دنباله دارها: هر آنچه که باید در مورد “گلوله های برفی کثیف” فضا بدانید
ما قبلاً این حرکت مرموز را دیده بودیم. در سال 2017 جرم بین ستاره ای 1I/’Oumuamua از درون عبور کرد منظومه شمسی قبل از بازگشت به فضای بین ستاره ای همانطور که او این کار را انجام داد، مسیر حرکتش از جاذبه ای که به تنهایی برای او برنامه ریزی کرده بود تغییر کرد – به نظر می رسید که اوموآموا از جایی در حال تقویت اضافی است.
اگرچه هیچ دم یا گاز خروجی از Oumuamua یافت نشد تا رمز و راز آن باقی بماند، رفتار Oumuamua شباهت زیادی به جسم دیگری داشت که یک سال قبل مشخص شد رفتار عجیبی داشت.
تصور می شد که این جرم که به 2003 RM معروف است، یک سیارک دیگر باشد تا اینکه مشاهده شد که تحت تأثیر یک نیروی غیر گرانشی در حال حرکت است.
فارنوکیا گفت: «این واقعیت که اولین جرمی که ما از فضای بین ستارهای کشف کردیم رفتاری شبیه به RM 2003 نشان داد، RM 2003 را حتی جذابتر کرد.
تا سال 2023 شش جرم مشابه دیگر کشف شد و اصطلاح “دنباله دار تاریک” برای اولین بار استفاده شد به این معنا که این اجسام مانند یک دنباله دار عمل می کنند اما مانند یک دنباله دار نمی درخشند – اگرچه هنوز به عنوان نقاط نور از طریق یک تلسکوپ قدرتمند قابل مشاهده هستند. . تصور میشود که دنبالهدارهای تاریک گاز ساطع میکنند، اما در سطحی به سختی قابل درک، برای به حرکت درآوردن آنها کافی است.
در حال حاضر هفت دنباله دار تاریک دیگر شناسایی شده اند که تعداد آنها را به 14 می رساند – که برای شروع به نتیجه گیری در مورد خواص آنها کافی است.
داریل سلیگمن از دانشگاه ایالتی میشیگان، که سرپرستی این مطالعه جدید را بر عهده داشت، میگوید: «ما تعداد زیادی دنبالهدار تاریک داشتیم که میتوانیم بپرسیم آیا چیزی وجود دارد که آنها را متمایز میکند. با تجزیه و تحلیل بازتاب [of the surface of the dark comets, which is related to their composition] و در مدارها، متوجه شدیم که منظومه شمسی ما شامل دو نوع مختلف دنباله دار تاریک است.”
یک نوع در کمین منظومه شمسی بیرونی، در قلمرو غول های گاز و یخ. گروه دیگر در منظومه شمسی درونی قرار دارند و مدارهای خود را با یکدیگر به اشتراک می گذارند عطارد، زهره، زمین و مریخ. دنباله دارهای تاریک بیرونی بزرگتر، صدها متر یا بیشتر قطر دارند، در حالی که دنباله دارهای تاریک درونی بسیار کوچکتر هستند و اندازه آنها ده ها متر یا کمتر است.
دنباله دارهای تاریک بیرونی، عجیب و غریب تر هستند، یعنی. بیضوی، مدارهایی که بیشتر شبیه مدارهای دنباله دار معمولی هستند، در حالی که دنباله دارهای تاریک درونی مدارهای دایره ای بیشتری مانند مدار سیارات دارند. سلیگمن اشاره کرد که دنباله دارهای تاریک بیرونی برخی از ویژگی های مداری مشترک دارند دنباله دارهای خانواده مشتریدنبالهدارهایی هستند که از دوردستهای منظومه شمسی سرگردان شدهاند و در مدارهایی به دور خورشید قرار گرفتهاند که خیلی بیشتر از مشتری امتداد ندارند.
با این حال، چراها و دلایل آن همچنان مرموز است. ستاره های دنباله دار تاریک چگونه در این دو مکان ظاهر شدند؟ در تابستان 2024 تیم سلیگمن نشان داد اگر دنبالهدارهای تاریک درونی، حداقل، اگر از ناحیه تولدشان در ناحیه داخلی کمربند سیارکها آشفته میشدند، میتوانستند در مدار کنونی خود قرار بگیرند.
مرتبط: ممکن است “دنباله دارهای تاریک” مدت ها پیش به زمین آب داده باشند
سپس این سوال مطرح می شود که دنباله دارهای تاریک یخی چقدر آب دارند. زمانی که منظومه شمسی 4.5 میلیارد سال پیش شکل گرفت، یک مرز نامرئی وجود داشت به نام “خط برفدر داخل خط برف، که کمی نزدیکتر به خورشید از جایی که مشتری در حال حاضر است (حدود 5 واحدهای نجومی – تقریباً 465 میلیون مایل یا 750 میلیون کیلومتر)، دما در قرص پیش سیاره ای برای تشکیل یخ بسیار گرم بود و در عوض آب به صورت بخار یا مایع وجود داشت. فراتر از خط برف، جایی که سیارات بیرونی منظومه شمسی در حال حاضر هستند، آنقدر سرد بود که آب به یخ تبدیل شود.
بنابراین تعجب آور نخواهد بود اگر دنباله دارهای تاریک بیرونی دارای یخ در زیر سطح خود باشند. اما دنبالهدارهای تاریک درونی، که ظاهراً در داخل خط برف تشکیل شدهاند، باید حاوی یخ نیز باشند تا بتوانند گاز آزاد کنند و نیروی رانش برای شتاب غیر گرانشی ایجاد کنند. کار قبلی تیم سلیگمن این را نشان می دهد تا 60% در اجرام نزدیک به زمین میتوانند دنبالهدارهای تاریکی باشند که این احتمال را افزایش میدهد که دنبالهدارهای تاریکی که مدتها پیش به زمین برخورد کردهاند، همان چیزی هستند آب را به سیاره ما آورد.
سلیگمن گفت: دنباله دارهای تاریک منبع بالقوه جدیدی برای تامین مواد لازم برای توسعه حیات به زمین هستند. هرچه بیشتر بتوانیم در مورد آنها بیاموزیم، بهتر می توانیم نقش آنها را در منشا سیاره خود درک کنیم.”
کشف هفت دنباله دار جدید تاریک بود در 9 دسامبر گزارش شد در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences.




