مقالات

سرانجام جمعیت نادری از سلول های بنیادی در شقایق های دریایی شناسایی شد



منn پولیپ آب شیرین هیدرا ولگارایک جمعیت منفرد از سلول های بنیادی هم مسئول تولید گامت و هم توانایی های احیا کننده چشمگیر شقایق دریایی هستند. با این حال، این جمعیت مولد از سلول های بنیادی – سلول های بنیادی بینابینی (ISCs) – قبلاً فقط در هیدروزوآها شناسایی شده بود. اگرچه سایر ارگانیسم های شاخه Cnidaria در قدرت بازسازی مشترک هستند، منشا سلول های جدید آنها همچنان یک راز باقی مانده است.

اکنون یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه وین، ISCها را در یک گونه دیگر از گونه های گیاهی کشف کرده اند: شقایق دریایی. Nematostella vectensis.1 رونویسی تک سلولی و خطوط گزارشگر تراریخته به محققان کمک کرد تا جمعیت منحصر به فرد سلول ها را به تصویر بکشند. یافته ها، منتشر شده در پیشرفت علمینشان می‌دهد که این گروه از سلول‌ها احتمالاً در یک جد مشترک ایجاد شده‌اند، نه اینکه یک نوآوری خاص برای هیدرا.

ج هیدراISC ها مشخص هستند: آنها بزرگ هستند و با میکروسکوپ ساده قابل شناسایی هستند. “هیدرا بریژیت گالیوت، زیست‌شناس سیستمی در دانشگاه ژنو که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: کیسه‌ای از سلول‌های بنیادی است.

ما فرض کردیم که باید باشند [in other cnidarians]اولریش تکناو، زیست شناس رشدی و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: اما ما نتوانستیم آنها را پیدا کنیم. این امر باعث شده است که برخی از محققان مشکوک شوند که سلول‌های در حال رشد و بازسازی شده، مانند نورون‌ها، از سلول‌های اپیتلیال بنیادی منشأ می‌گیرند تا ISC. اما اولریش این واقعیت را که نتوانستند این جمعیت را بیابند به دلیل کمبود سلول‌ها، بلکه به محدودیت‌های فنی نسبت داد. او و تیمش قبلاً در انتشار اخیر خود بر این موانع غلبه کرده اند.

تکناو و تیمش تحقیقات خود را بر روی شقایق دریایی متمرکز کردند N. vectensis زیرا، همانطور که هیدرااین موجودات دارای ظرفیت بازسازی قابل توجهی هستند. محققان با انجام رونویسی تک سلولی شروع کردند و تلاش خود را بر شناسایی ژن های مرتبط با دسته ای از سلول های تمایز نیافته که ممکن است حاوی سلول های بنیادی باشند، متمرکز کردند. آنها با مطالعه مشخصات ژنتیکی مجموعه ای از ژن ها را شناسایی کردند که به اصطلاح نانو، مرتبط با این سلول های تمایز نیافته است. درخواست کنید ژن‌ها با سلول‌های بنیادی موجودات دیگر مرتبط هستند و در بین گونه‌ها حفظ می‌شوند، بنابراین تکناو و تیمش آنها را نشانگرهای مولکولی بالقوه برای جمعیت سلول‌های بنیادی در شقایق‌های دریایی در نظر گرفتند. در انسان، نانو خانواده ژن محدود به خط زایا است، اما در هیدرادر سلول های بنیادی وجود دارد که باعث ایجاد دودمان سوماتیک می شود.

برای ردیابی و شناسایی سلول های بنیادی فرضی در حین رشد، محققان از ناحیه پروموتر استفاده کردند نانو2 ژنی برای هدایت بیان یک پروتئین گزارشگر فلورسنت.

سلول های بنیادی باید قادر به تمایز و همچنین تجدید خود با تقسیم باشند تا بتوانند مجموعه ای از سلول ها را برای بدن فراهم کنند. اولریش و تیمش در شقایق های دریایی دستکاری شده ژنتیکی خود دریافتند که این احتمال وجود دارد نانو2سلول های بنیادی مثبت چرخه آهسته ای داشتند – به آرامی تقسیم می شوند – همانطور که با ادامه بیان آنالوگ DNA EdU به مدت سه ماه مشهود است. گالیوت می‌گوید: «وجود سلول‌های با چرخه آهسته استدلال بسیار خوبی برای گفتن اینکه آنها سلول‌های بنیادی هستند، است.

خطوط گزارشگر تراریخته آنها همچنین نشان داد که Nanos2 در هر دو اندام تناسلی نر و ماده شقایق دریایی و همچنین در انواع سلول های غدد عصبی بیان می شود. زمانی که محققان ناک اوت کردند نانو2 آنها با استفاده از ژن CRISPR/Cas9 دریافتند که حیوانات توانایی تولید گامت را از دست دادند.

در نهایت، تیم شواهد کافی برای شناسایی جمعیت ISC گریزان جمع آوری کرد. یافتن این سلول ها در نماتوستلا بینش های تکاملی مهمی را نشان می دهد: به محققان پیشنهاد می کند که این جمعیت سلول های بنیادی احتمالاً یک ویژگی تکاملی حفظ شده در Cnidarians است.

“این اختراع نیست هیدراچون هیدرا و نماتوستلاتکناو گفت: آنها بسیار دور از هم هستند، حدود 500 میلیون سال. این نشان می‌دهد که احتمالاً در اجداد مشترک همه جانوران، آنها قبلاً این سلول‌های بنیادی را ایجاد کرده‌اند.»

بر خلاف هیدرادر نانو2 سلول‌های شقایق دریایی بسیار کوچک‌تر، گردتر بودند و از نظر پتانسیل محدودتر برای تولید انواع مختلف سلول‌ها به نظر می‌رسیدند. مثلا حذف کنید نانو2 همانطور که تکناو و تیمش در ابتدا امیدوار بودند، بر بازسازی تأثیری نداشت یا منجر به از دست دادن کامل نورون‌ها نشد. تکناو مشکوک است که ژن های دیگر، مانند نانو1ضرر و زیان را جبران می کند نانو2 در رشد عصبی در آینده، او قصد دارد یک ناک اوت دوگانه ایجاد کند تا بررسی کند که آیا نانو1 نقش جبرانی ایفا می کند نانو2. این نشان می دهد که کدام جمعیت سلول های بنیادی و ژن های مربوطه باعث ایجاد دودمان سلولی خاص می شوند.

گالیوت گفت که منشاء دودمان نوروگلندولار همچنان یک سوال باز است. «اما حداقل [the study] به سمتی می رود که دلیل بیشتری وجود دارد که فکر کنیم ممکن است معادلی از سلول های بنیادی بینابینی وجود داشته باشد که ما در هیدروزوآها می یابیم.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا