- کلیه ها مهمترین اندام دفعی قورباغه هستند.
- قورباغه عمدتاً اوره، آمونیاک و آب دفع می کند.
- در قورباغه کلیه پرونفریک است اما در کلیه بالغ مزونفریک است.
- قورباغه آمنوتلیک است، در حالی که بزرگسالان یورئوتلیک هستند.
- کلیه یک عضو جفتی است. در حفره شکمی در داخل سینوس لنفاوی زیر مهره ای قرار دارد.
- رنگ آنها مایل به قرمز تیره است. سطوح پشتی و شکمی صاف هستند.
- یک غده آدرنال زرد روشن در سطح پشتی آن قرار دارد. به عنوان یک غده درون ریز عمل می کند.
- غدد جنسی به سمت انتهای قدامی غده فوق کلیوی قرار دارند. ساختارهای انگشتی و نازک متعددی این سازه ها را احاطه کرده اند. این غذای ذخیره شده قورباغه در بدن های چربی است.
- از انتهای بیرونی هر کلیه یک کانال کوچک به نام حالب بیرون می آید.
- در قورباغه نر، حالب را مجرای ادراری- تناسلی می نامند، زیرا اسپرم نیز از این کانال عبور می کند.
- این مجاری در پشت کلیه ها گسترده تر هستند که به وزیکول منی معروف هستند.
- ادرار قبل از نشت در این کیسه ذخیره می شود.
- قورباغه آمونوتلیک است.
عملکرد کلیه:
- آب را در بدن تنظیم می کند.
- مواد زائد از خون خارج می شوند.
- مواد مفید لازم برای بدن دوباره جذب می شوند.
- به تشکیل ادرار کمک می کند.
- محیط اسیدی و بازی را در بدن تنظیم می کند.
- در مرحله جنینی سلول های خونی تولید می کند.
ساختار داخلی کلیه:
- هر کلیه از چند حالب تشکیل شده است.
- کلیه مزونفریک به قشر و مدولا تمایز نمی یابد.
- انتهای قدامی هر لوله به ساختاری فنجان مانند به نام کپسول بومن ختم می شود. دارای دسته ای از مویرگ های خونی است.
- هر دو ساختار با هم لوله مالپیگی را تشکیل می دهند.
- لوله های Malpighian U شکل هستند و در نهایت به یک مجرای جمع کننده عرضی باز می شوند.
- مجرای جمع کننده متعددی وجود دارد که با هم ترکیب می شوند و یک مجرای جمع کننده طولی یا مجرای Bidder را تشکیل می دهند و به حالب متصل می شود.
- لوله های ادراری ساختارهای توخالی هستند و دیواره بدن آنها از اپیتلیوم غده ای ساخته شده است.
- کپسول بومن و نواحی دهانه رحم مژه دار هستند و بقیه قسمت های خلفی غیر مژک دار هستند.
- چهار تا پنج شریان کلیوی، یک ورید باب کلیوی و یک ورید پشتی کمری وجود دارد که به خون رسانی به کلیه ها کمک می کند.
- خون از چهار یا پنج سیاهرگ کلیوی جمع آوری می شود.
- هر شریان به شاخه های کوچک متعددی در داخل کلیه تقسیم می شود که به عنوان رگ آوران شناخته می شوند.
- این شاخه ها به کپسول بومن چسبیده و در نهایت گلومرول را تشکیل می دهند.
- این شاخه های متعدد بعداً به هم می پیوندند یا به هم می پیوندند تا رگ وابران را تشکیل دهند.
- رگ وابران از کپسول بومن عبور می کند و پایین می آید و یک ساختار مشبک چسبنده در اطراف لوله های ادراری ایجاد می کند. این شبکه یک ونول را تشکیل می دهد و در نهایت به داخل سیاهرگ کلیوی باز می شود.
دستگاه دفع قورباغه
دفع و مکانیسم آن:
- قورباغه ادرار را به شکل اوره دفع می کند. به این گونه از حیوانات، حیوانات یوروتلیک می گویند.
- پروتئین های ذرات غذا پس از هضم به اسیدهای آمینه تبدیل می شوند. این اسیدهای آمینه به دنبال فرآیندهای اکسیداسیون بیشتر به اسید پیروویک و آمونیاک تجزیه می شوند.
- آمونیاک برای بدن و اندام های داخلی بسیار مضر است. به دی اکسید کربن خون متصل می شود و به اوره ناپایدار تبدیل می شود.
- اوره کمتر از آمونیاک سمی و مضر است. در آب محلول است و به ادرار تبدیل می شود. فرآیند تشکیل ادرار فوق را می توان به سه بخش تقسیم کرد:
- اولترافیلتراسیون:
- گلومرول همیشه با کپسول بومن در تماس است و به عنوان یک فیلتر عمل می کند.
- خون بسیار آهسته از شاخه های گلومرول عبور می کند زیرا شاخه های آنها بسیار نازک هستند.
- 20 درصد آب، اوره، گلوکز و سایر مواد در حفره کپسول بومن ذخیره شده و به ناحیه گردن منتقل می شود.
- اپیتلیوم مژک دار به این فرآیند کمک می کند یا به آن کمک می کند و ماده نرمی به نام اولترافیلترات را تشکیل می دهد.
- بازجذب:
- بیشتر مواد در طی فرآیند اولترافیلتراسیون جذب می شوند. در این مرحله فقط مواد مهم جذب می شوند. بنابراین به آن جذب انتخابی نیز می گویند.
- از آن، گلوکز، نمک و آب از قسمت های مجاور لوله ها بازجذب می شوند.
- این فیلتر جذب شده در حالت بسیار جامد خواهد بود.
- دفع:
- اکنون فیلتر به انتهای پایینی U شکل لوله ها منتقل می شود.
- در اینجا فیلتر بازجذب شده با مواد زائد خون مخلوط می شود. مواد زائد خون توسط شبکه لوله های ادراری جذب می شوند.
سیستم دفع در قورباغه
