“شیوا و شاکتی”: نهرهای ستاره ای باستانی که به بافت کهکشان راه شیری کمک کردند

با ردیابی حرکات میلیاردها ستاره در کهکشان ما، تلسکوپ فضایی گایا داستان راه شیری را فاش میکند – و آخرین اکتشافات فضاپیما به شیوهای واقعیتر از همیشه این داستان را آشکار میکند.
گایا دو جریان باستانی از ستارگان را کشف کرد که به نظر می رسد بیش از 12 میلیارد سال پیش، کمتر از 2 میلیارد سال پس از آن، به هم تنیده شده باشند. مهبانگ. جریان ستاره ها به قدری قدیمی هستند که احتمالاً حتی قبل از بازوهای مارپیچی یا قرص دراز شده شکل گرفته اند. راه شیری شروع به شکل گرفتن کرد
این نهرها به نام خدایان هندو شاکتی و شیوا نامگذاری شده اند که برای ایجاد جهان (یا کیهان کلان) متحد می شوند. این مناسب است، زیرا این نهرهای ستاره ای باستانی احتمالاً برای تشکیل سامی گرد هم آمده اند پایه ی کهکشانی که ما در آن زندگی می کنیم
متصل: دانشمندان نقشهای را که تا به حال دیده نشده بود از موتور مرکزی راه شیری فاش کردند (تصویر)
خیاطی مالخان، رهبر تیم تحقیقاتی و دانشمند مؤسسه نجوم ماکس پلانک (MPIA)، “آنچه واقعا شگفت انگیز است این است که ما اصلاً می توانیم این سازه های باستانی را شناسایی کنیم.” در بیانیه ای گفت. کهکشان راه شیری از زمان تولد این ستارگان آنقدر تغییر کرده است که ما انتظار نداریم آنها را به وضوح به عنوان یک گروه بشناسیم – اما داده های بی سابقه ای که ما از گایا دریافت می کنیم این امکان را فراهم کرده است.
گایا مشاهدات به مالهان و همکارانش اجازه داد تا مدار تک تک ستارگان کهکشان راه شیری را تعیین کنند و همچنین ترکیب آنها را تعیین کنند.
ملهان ادامه داد: «زمانی که مدار همه این ستارگان را تجسم کردیم، دو ساختار جدید در میان ستارگان با ترکیب شیمیایی مشخص برجسته شد. ما نام آنها را شاکتی و شیوا گذاشتیم.
شاکتی و شیوا، تارهای تار و پود کهکشان راه شیری
در سال 2022، گایا تحصیل کرد منطقه داخلی کهکشان راه شیریپیدا کردن آن پر از قدیمی ترین ستاره های کهکشان ما. عاقبت این باستان شناسی کهکشانی اکنون تحقیقات جدید نشان داده است که چگونه این ستارگان باستانی پراکنده شده اند و آنها را به عنوان تکه های جداگانه ای که مدت ها قبل از اینکه به شکل کهکشان راه شیری جوان ادغام شده اند، مشخص کرده است. کهکشان مارپیچی.
همانطور که امروز آنها را می بینیم، هر دو شاکتی و شیوا به عنوان “قطعات پیش کهکشانی” شناخته می شوند که در نزدیکی قلب کهکشان راه شیری قرار دارند. هر دو دارای مسیرهای مداری مشابهی در اطراف این منطقه مرکزی هستند. هر جریان شامل جرمی حدود 10 میلیون خورشید است و ستارگانی که این جرم را تشکیل می دهند بین 12 تا 13 میلیارد سال تخمین زده می شود.

ستارگان در طول زندگی خود تحت همجوشی هسته ای در هسته خود قرار می گیرند که به موجب آن هیدروژن را به هلیوم تبدیل می کنند و هلیوم را به عناصر سنگین تری که اخترشناسان در مجموع آنها را فلز می نامند، ترکیب می کنند. اولین نسل از ستارگان زمانی متولد شد که جهان در اوج خود بود هیدروژن و هلیوم، بنابراین آنها فاقد چنین فلزاتی در غلظت های زیاد هستند.
وقتی اولین نسل از ستارگان مردند و منفجر شدند ابرنواخترهابا این حال، آنها عناصری را که جعل کرده بودند در فضا پراکنده کردند. این فلزات در نهایت به نسل دوم ستارگان ختم میشوند که در نتیجه از نظر فلزات غنیتر از نسل اول بودند. این فرآیند از زندگی ستاره ای، مرگ و تولد دوباره ادامه داد، و این بدان معناست که ستاره شناسان می توانند ستاره ها را بر اساس محتوای فلز مشاهده شده آنها پیر کنند.
هانس والتر ریکس، یکی از نویسندگان این مطالعه، که همچنین “باستان شناس کهکشانی” پیشرو بود، گفت: ستارگان در قلب کهکشان ما از فلز فقیر هستند، بنابراین ما این منطقه را “قلب قدیمی فقیر” راه شیری نامیدیم. کار 2022 در بیانیه. «تا به حال، ما فقط این تکههای اولیه را که به هم پیوسته و قلب باستانی کهکشان راه شیری را تشکیل میدهند، شناسایی کرده بودیم.
با شاکتی و شیوا، ما اکنون اولین قطعاتی را می بینیم که به نظر می رسد نسبتا قدیمی، اما دورتر هستند. آنها نشان دهنده اولین گام ها در رشد کهکشان ما به اندازه فعلی آن هستند.

در حالی که شاکتی و شیوا شباهت های زیادی دارند، تفاوت های مهمی بین دو جریان ستاره ای باستانی وجود دارد. این تیم دریافت که ستارگانی که شاکتی را تشکیل می دهند، برای مثال از قلب کهکشان راه شیری دورتر هستند و همچنین مدارهای دایره ای بیشتری نسبت به ستارگان شیوا دارند.
بیش از 12 میلیارد سال پیش، کهکشان راه شیری از بسیاری رشتههای بلند و نامنظم گاز و غبار تشکیل شده بود که با هم ادغام شدند، ستارهها را تشکیل دادند و به دور یکدیگر پیچیده شدند تا در نهایت کهکشان ما را به دنیا بیاورند.
به لطف گایا، ستاره شناسان اکنون می دانند که شاکتی و شیوا نیز در این مخلوط اولیه کهکشان راه شیری نقش داشته اند. با این حال، به تمام سوالات مبرم در مورد کهکشان جوان ما پاسخ نمی دهد – و محققان به استفاده از گایا برای ساختن یک شجره نامه ستاره ای از راه شیری ادامه خواهند داد.
تیمو پروستی، دانشمند پروژه گایا در آژانس فضایی اروپا (ESA) میگوید: «افشای بیشتر در مورد اوایل کودکی کهکشان ما یکی از اهداف گایا است و مطمئناً در حال دستیابی به آن است. ما باید تفاوتهای ظریف اما بسیار مهم بین ستارگان راه شیری را تعیین کنیم تا بفهمیم کهکشان چگونه شکل گرفته و تکامل یافته است. این به داده های فوق العاده دقیقی نیاز دارد – و اکنون، به لطف Gaia، ما آن داده ها را داریم.
همانطور که بخشهای شگفتانگیز کهکشان خود را مانند جریانهای شیوا و شاکتی کشف میکنیم، شکافها را پر میکنیم و تصویر کاملتری نه تنها از خانه کنونیمان، بلکه همچنین از اولین تاریخ کیهانیمان ترسیم میکنیم.»
تحقیقات این تیم در 21 مارس منتشر شد مجله اخترفیزیک.


