فاش کردن رازهای شکل گیری سر و صورت

آمن بچه سامانتا بروگمناو که اکنون یک زیست شناس رشد در مرکز پزشکی بیمارستان کودکان سینسیناتی است، فقط یک آرزوی کریسمس داشت: یک کیت علمی با یک میکروسکوپ و یک زنبور. او با استفاده از ابزار علمی جدید، قسمتهای ریز حشره را بررسی کرد و علاقهاش را به علم برانگیخت و او را به دنبال شغل تحقیقاتی برانگیخت. اکنون بروگمن و تیمش در آزمایشگاهش زیر میکروسکوپ همتا میکنند تا پیچیدگیهای رشد جمجمه صورت را مطالعه کنند، به این امید که مکانیسمهای مولکولی و سلولی در رشد و بیماری را درک کنند.
چه چیزی باعث علاقه شما به رشد جمجمه و صورت شد؟

سامانتا بروگمن، زیست شناس رشد، رشد جمجمه صورت را با استفاده از مدل های in vivo و in vitro مطالعه می کند.
مرکز پزشکی بیمارستان کودکان سینسیناتی.
اولین تماس من با رشته جمجمه و صورت به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در آزمایشگاه آناتومیست و متخصص مغز و اعصاب بود. سالی مودی در دانشگاه جورج واشنگتن در آن زمان من در حال بررسی نقش برخی ژنها در توسعه آن بودم پلاکدهای جمجمهکه ساختارهای جنینی انتقالی هستند که همه اندام های حسی را به وجود می آورند.1 در حالی که در حال آماده شدن برای انتقال به سمت یک موقعیت تحقیقاتی پسا دکتری بودم، سالی به من پیشنهاد کرد که در جلسه ای در مورد رشد جمجمه-صورتی شرکت کنم، جایی که متوجه شدم این حوزه تحقیقاتی چقدر مهم است. برخلاف سایر سندرم ها یا آسیب هایی که افراد دارند، فردی که ناهنجاری جمجمه-صورتی دارد نمی تواند آن را پنهان کند و مردم بر اساس چهره ما قضاوت می کنند. بنابراین اگر بتوانم در این زمینه به بیماران کمک کنم، برای آنها و خانوادههایشان تأثیرگذار خواهد بود.
تیم شما چگونه مکانیسم های پشت رشد جمجمه-صورتی را بررسی می کند؟
ما از چندین رویکرد مختلف برای مطالعه شکلگیری سر و صورت، از جمله سلولهای بنیادی پرتوان ناشی از انسان (iPSCs) استفاده میکنیم. در این رویکرد، سلولهایی را از بیمارانی که از آنها iPSC تولید میکنیم به دست میآوریم. سپس، با استفاده از پروتکلهای خاص، این iPSCها را به سلولهای تاج عصبی تمایز میدهیم که برای رشد جمجمه-صورتی ضروری هستند. ما همچنین از جنین موش و پرنده برای مطالعه مولکول های دخیل در تولید ساختارهای جمجمه-صورتی استفاده می کنیم، زیرا این فرآیند در بین گونه ها بسیار حفظ می شود.
چرا جنین مرغ مدل جالبی برای مطالعه شکل گیری سر و صورت است؟
مدل مرغ برای رشد جمجمه صورت خانوادگی است. به عنوان مثال، سلول های تاج عصبی در این پیدا شده است مدل.2 محققان همچنین انواع طبیعی را در جوجه ها شناسایی کرده اند که به عنوان مدل های عالی برای شرایط انسانی عمل می کنند. برای مثال، جهشیافتههای پرنده تالپید دارای ناهنجاریهای جمجمهصورتی و اندامها هستند و محققان از دهه 1950 از آنها برای درک رشد اندامها و جمجمهصورتی استفاده کردهاند.2

تیم بروگمن رشد جمجمه صورت را با استفاده از تالپید مطالعه کرد2 جهش یافته، یک جهش پرندگان که پلی داکتیلی و ناهنجاری های شدید کرانیوفسیال را نشان می دهد.
ایوان بروکس
ما به یکی از این جهش یافته ها علاقه مند شدیم، تلپید2بر اساس نکاتی که فنوتیپ جمجمه ای او مربوط به آن است نقایص اولیه مژگان.3 با استفاده از توالی یابی کل ژنوم در این جنین مرغ، ما یک جهش در جنین را شناسایی کردیم. دامنه C2 حاوی 3 تنظیم کننده ازدیاد طول سانتریول (C2CD3) ژنی که یک پروتئین ضروری برای مژک های اولیه را کد می کند و الف پیوند ژنتیکی برای تلپید2 فنوتیپ ها4 از آنجایی که جهش در C2CD3 همچنین در بیماران مبتلا به سندرم دهانی-صورتی-دیجیتال مشاهده شد، ما فنوتیپ های جهش یافته پرندگان و بیمار را با هم مقایسه کردیم و متوجه شدیم که آنها 100 درصد از یکدیگر فنوکپی شده اند و نشان می دهد که تلپید2 است مدل قابل اعتماد برای این سیلوپاتی انسانی5
محققان در مورد نقش مژک های اولیه در رشد جمجمه و صورت چه می دانند؟
تقریباً هر سلول در بدن انسان دارای یک مژک اولیه است. این اندامک به بیرون از سلول بیرون زده، محیط را حس می کند و این سیگنال را ارسال می کند. در مورد مژکها، حدود 30 درصد عمدتاً با ناهنجاریهای جمجمه-صورتی مشخص میشوند، که نشان میدهد کمپلکس کرانیوفسیال به نقش مژک حساس است و به یک مژک عملکردی نیاز دارد. اگرچه این اندامک اساساً به عنوان یک مرکز سیگنالینگ مولکولی توصیف شده است، اما ما در بین مژک ها در بافت های مختلف تنوع پیدا می کنیم. ما اخیراً این را بررسی کردیم ناهمگونی مژگانی و دریافتند که ژن های مهم برای شکل و عملکرد مژک ها به طور متفاوتی در بافت های مختلف بیان می شوند.6 این ممکن است به توضیح اینکه چرا ما یک فنوتیپ عمدتاً جمجمهای صورت را در برخی از مژگانها و نه در برخی دیگر مشاهده میکنیم، کمک کند.
برخی از سوالاتی که قصد دارید در سال های آینده بررسی کنید چیست؟
ما می خواهیم به بررسی ناهمگنی مژگانی ادامه دهیم، و نقش مسیرهای مولکولی مختلف، به ویژه مسیرهایی که در تشکیل استخوان نقش دارند را بررسی کنیم. در زمینه رشد جمجمه صورت، ما می خواهیم به بازسازی یا درمان مشکلات مادرزادی یا مربوط به آسیب کمک کنیم، و به دست آوردن بافت اسکلتی اغلب یکی از بزرگترین چالش ها است. ما میتوانیم آنچه را که در مورد مژکهای اولیه آموختهایم، روی سلولهای تاج عصبی اعمال کنیم تا این سلولها را به سمت انواع سلولهای خاص، مانند سلولهای استخوانی، هدایت کنیم. برای بیمارانی که نیاز به ترمیم جراحی دارند، این میتواند به معنای ایجاد استخوان از سلولهایی باشد که ساختارهای صورت را تشکیل میدهند، در حالی که از هر نوع پس زدن جلوگیری میشود، زیرا این سلولها از بدن خود بیمار میآیند.
چه چیزی را در مورد محقق بودن بیشتر دوست دارید؟
هیجان کشف چیز جدید قطعا یک عامل است. بهعنوان یک مربی، دیدن دانشآموزان از مرحلهای که نیاز به راهنمایی دارند به مرحلهای که خودشان سؤال میپرسند و مالکیت پروژههایشان را در دست میگیرند، عالی است. تحقیقات ما همچنین به ما این فرصت را می دهد که گاهی اوقات با بیماران تعامل داشته باشیم و دیدگاه شما را در مورد اینکه چرا کاری را انجام می دهید کاملاً تغییر می دهد. ما میتوانیم تمام روز به تخم مرغ نگاه کنیم و فکر کنیم که خوب است، اما زمانی که با خانواده صحبت میکنید و متوجه میشوید که چقدر میخواهند پاسخ بدهند، این سطحی از انگیزه است که باعث میشود برای به دست آوردن آن دادهها و پاسخگویی سختتر تلاش کنید. شما می خواهید چیزی را به آنها پس دهید. شما می خواهید به آنها اطلاع دهید که شخصی این سؤالات را از آنها می پرسد تا بتوانید پاسخ آنها را دریافت کنید.
این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.
بروگمن از طریق The Scientist برای این مصاحبه نامزد شد برنامه پروفایل همتا بیانیه.



