فراتر از منطقه قابل سکونت: جو سیارات فراخورشیدی سرنخ بعدی برای یافتن حیات در سیاراتی است که به دور ستاره های دور می چرخند

این مقاله در ابتدا در تاریخ منتشر شده است گفتگو. این نشریه مقاله را به Space.com ارائه کرد صدای متخصص: Op-Ed & Insights.
وقتی ستاره شناسان به دنبال سیاراتی می گردند که ممکن است حاوی آب مایع در سطح خود باشند، با نگاه کردن به یک ستاره شروع می کنند منطقه مسکونی. آب یک است یک عنصر کلیدی برای زندگیو در سیاره ای خیلی نزدیک به ستاره اش، آب روی سطح آن ممکن است “جوش بیاید”. خیلی دور است و ممکن است یخ بزند. این منطقه منطقه بین آنها را مشخص می کند.
منطقه قابل سکونت راهنمای مفیدی برای جستجوی نشانه های حیات است سیارات فراخورشیدی – سیاراتی خارج از منظومه شمسی که به دور ستارگان دیگر می چرخند. اما آنچه در اتمسفر این سیارات وجود دارد، سرنخ بعدی را در مورد اینکه آیا آب مایع – و احتمالاً حیات – فراتر از زمین وجود دارد یا خیر، دارد.
روی زمین، اثر گلخانه ایناشی از گازهایی مانند دی اکسید کربن و بخار آب، سیاره را به اندازه کافی برای آب مایع و حیات آنگونه که ما می شناسیم گرم نگه می دارد. بدون اتمسفر، دمای سطح زمین خواهد بود میانگین حدود صفر درجه فارنهایت (منفی 18 درجه سانتیگراد)، بسیار پایین تر از نقطه انجماد آب.
محدودیتهای منطقه قابل سکونت بر اساس میزان «اثر گلخانهای» مورد نیاز برای حفظ دمای سطحی که اجازه میدهد آب مایع باقی بماند، تعیین میشود. این تعادل بین نور خورشید و گرم شدن جو است.
بسیاری از دانشمندان سیارهشناسی، از جمله مندر حال تلاش برای درک اینکه آیا فرآیندهای مسئول تنظیم آب و هوای زمین در سایر جهان های منطقه قابل سکونت عمل می کنند یا خیر. ما از آنچه در مورد زمین شناسی و آب و هوای زمین می دانیم برای پیش بینی چگونگی وقوع این فرآیندها در جاهای دیگر استفاده می کنیم، جایی که تخصص من در علوم زمین مطرح می شود.
چرا منطقه قابل سکونت؟
فضای نشیمن یک ایده ساده و قدرتمند است و دلیل خوبی هم دارد. این یک نقطه شروع را فراهم می کند و به اخترشناسان اشاره می کند که ممکن است انتظار پیدا کردن سیارات با آب مایع را داشته باشند، بدون اینکه نیازی به دانستن تمام جزئیات جو یا تاریخ سیاره داشته باشند.
تعریف آن تا حدی با دانسته های دانشمندان در مورد همسایگان سنگی زمین است. مریخکه درست خارج از لبه بیرونی منطقه قابل سکونت قرار دارد نشان می دهد شواهد روشنی از رودخانه ها و دریاچه های باستانی جایی که زمانی آب مایع جاری بود.
به همین ترتیب زهره در حال حاضر برای قرار گرفتن در منطقه قابل سکونت به خورشید بسیار نزدیک است. و با این حال برخی شواهد ژئوشیمیایی و مطالعات مدل سازی نشان می دهد که زهره ممکن است در گذشته خود آب داشته باشد، اگرچه میزان و مدت آن مشخص نیست.
این مثالها نشان میدهند که اگرچه منطقه قابل سکونت پیشبینیکننده کاملی برای سکونتپذیری نیست، اما نقطه شروع مفیدی را فراهم میکند.
فرآیندهای سیاره ای می توانند قابلیت سکونت را تعیین کنند
کاری که منطقه قابل سکونت انجام نمی دهد این است که تعیین کند آیا یک سیاره می تواند شرایط قابل سکونت را برای مدت طولانی پشتیبانی کند یا خیر. روی زمین، الف آب و هوای پایدار به زندگی اجازه ظهور و وجود می داد. ممکن است آب مایع روی سطح باقی بماند، فراهم کردن زمان کافی برای واکنش های شیمیایی آهسته برای ساختن مولکول های زندگی و اجازه دهید اکوسیستم های اولیه انعطاف پذیری را توسعه دهند تغییر کند که قابلیت سکونت را افزایش داد.
زندگی بر روی زمین ظاهر شد، اما به تغییر شکل محیطی که در آن تکامل یافت ادامه دادآنها را قابل زندگی تر می کند.
این ثبات احتمالاً طی صدها میلیون سال به وجود آمده است زیرا سطوح سیارات، اقیانوسها و اتمسفر با هم به عنوان بخشی از یک سیستم کند اما قدرتمند برای تنظیم دمای زمین
بخش کلیدی این سیستم نحوه انجام آن است زمین کربن غیر آلی را بازیافت می کند بین جو، سطح و اقیانوس ها در طی میلیون ها سال. کربن غیر آلی به کربن محدود شده در گازهای اتمسفر، محلول در آب دریا، یا محصور در مواد معدنی، نه مواد بیولوژیکی اشاره دارد. این بخش از چرخه کربن است به عنوان یک ترموستات طبیعی عمل می کند. هنگامی که آتشفشان ها دی اکسید کربن را در جو آزاد می کنند، مولکول های دی اکسید کربن گرما را به دام می اندازند و سیاره را گرم می کنند. با افزایش دما، باران و هوا، کربن را از هوا میکشد و در صخرهها و اقیانوسها ذخیره میکند.
اگر سیاره سرد شود، این روند کند می شود و اجازه می دهد دی اکسید کربن گرم شود گاز گلخانه ایدوباره در جو انباشته شود. این بخش از چرخه کربن به زمین کمک کرده است تا از دوران یخبندان گذشته بهبود یابد و از گرم شدن ناگهانی جلوگیری کند.
اگرچه خورشید به تدریج طلوع می کند، اما این چرخه به حفظ دمای زمین در محدوده ای کمک کرده است که آب مایع و حیات می توانند برای مدت طولانی وجود داشته باشند.
دانشمندان اکنون می پرسند که آیا فرآیندهای زمین شناسی مشابهی ممکن است در سیارات دیگر در کار باشد یا خیر، و اگر چنین است، چگونه می توانند آنها را شناسایی کنند. به عنوان مثال، اگر محققان بتوانند سیارات سنگی کافی را در مناطق قابل سکونت ستارگان خود مشاهده کنند، می توانند به دنبال یک الگو باشید ربط دادن مقدار نور خورشید که یک سیاره دریافت می کند به میزان دی اکسید کربن موجود در جو آن. یافتن چنین الگوی می تواند نشان دهد که همان نوع فرآیند چرخه کربن ممکن است در جاهای دیگر کار کند.
مخلوط گازهای موجود در اتمسفر یک سیاره بر اساس آنچه در سطح یا زیر سطح آن اتفاق می افتد شکل می گیرد. یک مطالعه نشان می دهد که اندازه گیری دی اکسید کربن اتمسفر در تعدادی از سیارات سنگی می تواند نشان دهد که آیا سطوح آنها به صفحات متحرک متعددی مانند زمین شکسته شده است یا اینکه پوسته آنها صلب تر است. روی زمین اینها صفحات قابل تعویض تحریک آتشفشان و هوازدگی سنگ، که کلید چرخه کربن هستند.
نظارت بر جوهای دور
مرحله بعدی خواهد بود برای دستیابی به دیدگاهی در سطح جمعیت سیارات در مناطق قابل سکونت ستارگانشان. با تجزیه و تحلیل داده های جوی از بسیاری از سیارات سنگی، محققان می توانند به دنبال روندهایی باشند که تأثیر فرآیندهای سیاره ای اصلی مانند چرخه کربن را نشان می دهد.
سپس دانشمندان می توانند این الگوها را با موقعیت سیاره در منطقه قابل سکونت مقایسه کنند. این به آنها اجازه میدهد تا آزمایش کنند که آیا این منطقه به دقت پیشبینی میکند که شرایط قابل سکونت در آنها امکانپذیر است یا اینکه آیا برخی از سیارات از شرایط مناسب برای آب مایع فراتر از لبههای منطقه پشتیبانی میکنند.
توجه به این نوع رویکرد بسیار مهم است انواع سیارات فراخورشیدی. بسیاری از سیارات فراخورشیدی در آن سقوط می کنند دسته هایی که در منظومه شمسی ما وجود ندارند – مانند زمین های فوق العاده و مینی نپتون. دیگران به دور ستاره های کوچکتر و خنک تر از خورشید می چرخد.
مجموعه داده های مورد نیاز برای کشف و درک این تنوع در افق هستند. ناسا می آید رصدخانه برای جهان های قابل سکونت اولین تلسکوپ فضایی خواهد بود که به طور خاص برای جستجوی نشانه هایی از قابلیت سکونت و حیات در سیاراتی که به دور ستارگان دیگر می چرخند طراحی شده است. این به طور مستقیم از سیارات به اندازه زمین در اطراف ستارگان خورشیدی تصویربرداری می کند تا جو آنها را با جزئیات بررسی کند.
ابزارهای رصدخانه نور ستارگانی را که از آن عبور می کند، تجزیه و تحلیل خواهند کرد این فضاها برای تشخیص گازهایی مانند دی اکسید کربن، متان، بخار آب و اکسیژن. همانطور که نور ستاره از جو سیاره عبور می کند، مولکول های مختلف طول موج های خاصی از نور را جذب می کنند. اثر شیمیایی از خود بر جای می گذارد که نشان می دهد کدام گازها وجود دارند. این ترکیبات بینشی را در مورد فرآیندهایی که این دنیاها را شکل می دهند ارائه می دهند.
رصدخانه جهان های قابل سکونت در حال توسعه فعال علمی و مهندسی، با پتانسیل است راه اندازی با هدف گذاری 2040. در ترکیب با تلسکوپهای امروزی که به طور فزایندهای قادر به رصد اتمسفر جهانهای هماندازه زمین هستند، دانشمندان ممکن است به زودی بتوانند تعیین کنند که آیا همان فرآیندهای سیارهای که آب و هوای زمین را تنظیم میکنند در سراسر کهکشان رایج هستند یا منحصر به فرد ما.




