فیزیکدانان گام بزرگی در جهت ایجاد یک ساعت هسته ای برمی دارند

زمان ساخت ساعت های هسته ای نزدیک است.
برای اولین بار، دانشمندان از لیزر رومیزی برای انتقال یک هسته اتمی به حالت انرژی بالاتر استفاده کردند. این شاهکاری است که دانشمندان را در مسیر ایجاد اولین ساعت هسته ای قرار می دهد که زمان را بر اساس عملکرد درونی هسته های اتمی نگه می دارد.
اولگا کوچاروفسکایا، فیزیکدان دانشگاه A&M تگزاس در کالج استیشن که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: این پیشرفت یک پیشرفت قابل توجه است.
در مقایسه با ساعت های اتمی – دقیق ترین ساعت های دانشمندان در حال حاضر – ساعت های هسته ای می توانند ساده تر و قابل حمل تر باشند. و می توان از آنها برای آزمایش نظریه های بنیادی فیزیک به روش های جدید استفاده کرد. فیزیکدان پیتر تیرولف از دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان در آلمان که بخشی از این مطالعه نبود، میگوید: با نتیجه جدید، ساعت هستهای بیش از هر زمان دیگری قابل دستیابی به نظر میرسد: «اکنون میدانیم که از نظر مفهومی امکانپذیر است».
ساعت های اتمی آزمایش شده بر اساس فیزیک الکترون هایی هستند که اتم ها را احاطه کرده اند. در این اتم ها، الکترون ها در سطوح انرژی جداگانه ساکن هستند. برای وادار کردن یک الکترون به پرش به سطح انرژی بالاتر، باید مقدار مناسب انرژی را از لیزر دریافت کند. این انرژی با فرکانس مشخصی از نور لیزر مطابقت دارد. برای یافتن این فرکانس، دانشمندان لیزر را به سمت a نشانه میگیرند مجموعه ای از اتم ها و فرکانس لیزر را اسکن کنید تا زمانی که الکترون ها پرش کنند (SN: 10/5/17). سپس از این فرکانس مانند مترونوم اتمی برای حفظ زمان استفاده می شود.
ساعتهای هستهای از انتقال هستههای اتمی، نه الکترونها، برای تشخیص زمان استفاده میکنند. در حالی که بیشتر هستههای اتمی دارای سطوح انرژی بسیار زیادی از هم هستند که لیزر نمیتواند پرش را آغاز کند، یک هسته خاص دور از هم است. گونهای از عنصر توریم، توریم-229، دارای یک پرش انرژی غیرمعمول کوچک برای لیزر است.
تا همین اواخر، دانشمندان واقعاً اندازه آن پرش را نمی دانستند. اما در سال 2023 دانشمندان اندازه بگیرش با دقتی بالاتر از همیشه (SN: 6/1/23).
این به فیزیکدانان اجازه داد تا قدم بعدی را بردارند. محققان از لیزر برای بالا بردن هسته های توریم-229 به سطح انرژی بالاتر استفاده کردند و نور ساطع شده را در حین پرش به پایین تماشا کردند.. آزمایش بیشتر ثابت شد انرژی انتقالی: این 8.35574 الکترون ولت است، تیم گزارش در مقاله ای پذیرفته شده است نامه معاینه فیزیکی. این عدد با اندازه گیری سال 2023 مطابقت دارد، اما حدود 800 برابر دقیق تر است. برای ساخت یک ساعت هسته ای، دانشمندان باید دقت این اندازه گیری را بیش از پیش افزایش دهند.

اکهارد پیک، فیزیکدان موسسه ملی مترولوژی آلمان در براونشوایگ، می گوید: زمانی که محققان سیگنال را دیدند، “البته ما بسیار هیجان زده شدیم.” “این یک جستجو طولانی بوده است.” Peik برای اولین بار ایده ایجاد را پیشنهاد کرد ساعت های هسته ای توریم-229 در مقاله ای که او در سال 2003 با هم نویسندگی کرد.
در این آزمایش، توریم 229 در یک بلور کلسیم فلوراید جاسازی شد. این با ساعت های اتمی که در آن اتم ها در یک محفظه خلاء قرار دارند متفاوت است. توانایی ساخت ساعتهای هستهای آینده از مواد جامد بخشی از جذابیت آنها است: «بهطور بالقوه میتوانید با خارج کردن این ساعت از آزمایشگاه، ساختن یک سیستم بسیار سادهتر و قابل حمل را تصور کنید.» فیزیکدان Jun Ye از JILA در بولدر، کلرادو میگوید. ، که در مطالعه جدید شرکت نداشت.

و از آنجایی که ساعت های هسته ای بر اساس فیزیک متفاوت از ساعت های اتمی هستند، مقایسه این دو نوع ساعت می تواند اجازه دهد. تحقیقات جدید در فیزیک بنیادی (SN: 6/4/21). به عنوان مثال، دانشمندان می توانند به دنبال تغییرات در ثابت های اصلی طبیعت باشند، الف مجموعه ای از اعداد حاکم بر کیهان، که به طور کلی تغییر ناپذیر در نظر گرفته می شود (SN: 11/2/16). ساعتهای هستهای همچنین میتوانند جستجوهای جدیدی را برای ماده تاریک، ذرات عظیم ناشناختهای که در کیهان نفوذ میکنند، فعال کنند.
هنوز کار زیادی برای ساختن یک ساعت هسته ای وجود دارد. و حتی پس از اینکه دانشمندان آنها را ساختند، یه میگوید: «برای رسیدن به ساعتهای اتمی سالها، اگر نگوییم دههها، کار طول میکشد». اما «فقط اینکه بتوانیم این گذار را ببینیم، در را باز میکنیم».
Source link




