نگاهی اجمالی به آینده در CES 2024

اگر چه بیشتر توجه در جشنواره سالانه در لاس وگاس نمایش لوازم الکترونیکی مصرفی تمرکز بر عرضه محصولات از شرکتهای بزرگ – برای مثال، الجی یک تلویزیون OLED را معرفی کرد که بر روی یک بستر کاملاً شفاف تولید میشود تا بتوانید مانند یک پنجره از آن عبور کنید – جالبترین و خلاقانهترین پیشنهادات را میتوان بهطور قابل اعتمادی در میان هزاران استارتآپ و کوچک پیدا کرد. شرکت هایی که برای جلب توجه بیش از 200000 شرکت کننده در CES رقابت می کنند. بعد از 5 روز، دموهای بی شمار و هزاران غرفه، در اینجا مواردی وجود دارد که واقعاً من را در نمایشگاه امسال تحت تأثیر قرار داد:
ممریستور تتراام: “مقاومت حافظه” (یا “ممریستور”) یک عنصر الکترونیکی اساسی است که توانایی “تنظیم و به خاطر سپردن” مقدار مقاومت خود را دارد. برخلاف مقاومتهای غیرفعال، مقاومت ممریستور در حضور میدان مغناطیسی قابل تغییر است. اولین بار در سال 1971 توصیف شد، چهل سال قبل از ظهور ممریستورهای کار از آزمایشگاه گذشت – به دنیایی از عددهای دیجیتال و صفر، که عموماً با مقادیر “بین” ارائه شده توسط ممریستورها ناسازگار بودند.
حداقل این امر تا دوران مدرن هوش مصنوعی صادق بود: بیشتر برنامه های کاربردی هوش مصنوعی بر روی “شبکه های عصبی” مصنوعی ساخته شده اند که اتصالات داخلی آنها دارای “وزن” هستند – مقادیری که بین صفر و یک قرار دارند. داشتن راهی برای ذخیره این مقادیر بسیار غیر دیجیتالی در یک عنصر مدار – مانند ممریستور – کارایی بسیار زیادی را برای برنامه های کاربردی هوش مصنوعی تشنه انرژی به ارمغان می آورد.
Tetraram یک «شتابدهنده» هوش مصنوعی نسل اول را با استفاده از فناوری ممریستور خود به نمایش گذاشت، و آنها بر این باورند که تراشه آنها هوش مصنوعی را حداقل 10 برابر انرژی کارآمدتر میکند – یک پیشرفت خوشایند زیرا هوش مصنوعی راه خود را در همه چیز باز میکند. (اینجا آنها طبیعت کاغذ فن آوری آنها را توصیف می کند.)
WIMmagine: سال 2023 شاهد پیشرفت های زیادی در انواع رابط های بیوالکترونیکی بودیم که به افراد پاراپلژیک اجازه راه رفتن می دادند. دانشگاه گرنوبل بیشتر این کار را هدایت می کند (اینجا آنها طبیعت کاغذو نگاهی دقیق تر به رابط مغز آنها انداخت. اگرچه برای کاشت در جمجمه به جراحی نیاز است، اما حسگر آنها بیشتر شبیه مجموعه ای دائمی از الکترودهای EEG هستند که مغز بیمار را می خوانند.
این نوار مغزی پیوسته یک مسیر سیگنال بین بیمار و سیستم های بیوالکتریکی فراهم می کند که به فرد اجازه می دهد حرکت کند، صحبت کند و غیره. کل این روش سیستم عصبی را دست نخورده باقی میگذارد، مغز را در حفاظ محافظتی خود مختل نمیکند – و همچنین به این معنی است که مکانیسمهای دفاعی طبیعی مغز به آرامی هیچ الکترود نفوذی را پوشش نمیدهد و در طول زمان اثربخشی آنها را کاهش میدهد.
این بدان معناست که این سیستم باید یک عمل “یک و انجام” برای بیمار باشد، که سپس ماه ها صرف یادگیری “گفتگو” از طریق رابط EEG و از طریق آن رابط با بدن خود می کند. به نظر می رسد این یک رویکرد پایدار برای دادن توانایی های بسیاری به افرادی است که در غیر این صورت در بدن خود به دام می افتند.
تثبیت کننده دستی GyroGear: با بالا رفتن سن جمعیت جهان، شاهد نوآوری های بسیاری از «Agetech» هستیم – فناوری برای کمک به حمایت از ما با افزایش سن. یکی از علائم پیری لرزش حرکتی است. این لرزش های حرکتی که در بیماری پارکینسون و پارکینسونوئید رایج است، انجام کارهای دستی را برای افراد بسیار دشوار می کند و تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی دارد.
یک گروه تحقیقاتی از سنگاپور – GyroGear – راه حلی غیرمنتظره ارائه کرده است: دستکشی حاوی یک سیستم پیچیده از حسگرها و یک تعادل ژیروسکوپی که به طور موثری بیشتر لرزش عضلات دست را “لغو” می کند. به آن به عنوان حذف نویز فکر کنید، اما برای سیستم عصبی عضلانی خود. اگر GyroGear به وعده خود عمل کند، کیفیت زندگی بسیاری از افراد را بازیابی خواهد کرد. (تقدیر به NextStrideیک راه حل تقریباً غیرممکن برای کمک به افراد مبتلا به پارکینسون که با اطمینان راه بروند – با دادن چراغ راهنمایی به آنها!)
جسی گلایدر: پنج سال پیش، زمانی که آخرین بار از CES بازدید کردم، تقریباً کل سالن در مرکز همایش های لاس وگاس پر از هواپیماهای بدون سرنشین و محصولات مشابه بود. این صدا فروکش کرده و هوای تازه را برای نوآوری واقعی باقی می گذارد. اگرچه پهپادهای «کوادکوپتر» در حال حاضر برای تحویل کوتاهبرد آزمایش میشوند، اما معمولاً برای پروازهای فراتر از چند کیلومتر نیروی کافی در داخل هواپیما ندارند.
شرکت سوئیسی جسی پهپاد را با مخلوط کردن آن با عناصر آیرودینامیکی کپی شده از گلایدرها، دوباره تصور کرد، که منجر به یک هواپیمای خودمختار شد که می تواند تا 100 کیلومتر را طی کند – بسیار بسیار بیشتر از هر کوادکوپتر، و آن را برای حمل و نقل سریع نمونه های پزشکی و سایر موارد کوچک اما با اولویت ایده آل می کند. پهپاد هیبریدی جیدسی با قابلیت حمل تا وزن 3 کیلوگرم شبیه به آینده است.
حسگر بویایی هوش مصنوعی شارپ: در نهایت، بزرگترین شگفتی من در CES توسط سازنده لوازم الکترونیکی ژاپنی شارپ بود. از آزمایشگاه های آنها در نارا، ژاپن، یک نوآوری خیره کننده – یک حسگر بویایی – آمد. اگرچه ما نزدیک به 150 سال است که میکروفون و بیش از نیم قرن دوربین فیلمبرداری داریم، اما هرگز هیچ سنسوری نداشته ایم که بتواند ابتدایی ترین و عمیق ترین حس ما یعنی حس بویایی را ثبت کند. ما هنوز درک کاملی از سیستم بویایی خود نداریم و تلاش ها برای ساخت حسگرهای بویایی هرگز به خوبی جواب نداده است.
شارپ به طرز وحشیانهای محلول خود را وادار کرد و دستگاهی به ابعاد 10 در 8 سانتیمتر ساخت که مانند یک طیفنگار کوچک کار میکند. این دستگاه یک نمونه را «نفس میکشد»، سپس یک جریان الکتریکی با ولتاژ بالا از آن عبور میکند و «نقشهای» از اجزای مولکولی نمونه ایجاد میکند. این نقشه – که «بوی» دیجیتالی شده است – سپس با مجموعه داده های عظیمی از بوها مطابقت داده می شود که سیستم شارپ برای تشخیص با استفاده از استنتاج هوش مصنوعی برای تولید نزدیک ترین و در نتیجه به احتمال زیاد مطابقت دارد. شارپ در حال حاضر قصد دارد از آن برای کمک به انوفیلها برای اندازهگیری دستهگل شرابهایشان استفاده کند، اما اگر کوچکتر و ارزانتر شود، میتواند در طیف وسیعی از محیطهای دارویی و مصرفکننده کاربرد گستردهای پیدا کند. این یک حس جدید – یک بینی دیجیتالی – و دقیقاً نوعی نوآوری است که امیدوارم در CES پیدا کنم.
برای امسال همین. وقت آن رسیده است که نشان کنفرانس خود را قطع کنم و در مورد تمام نوآوری هایی که می توانیم انتظار داشته باشیم در این زمان در سال آینده ببینیم فکر کنم. آیا هوش مصنوعی بیشتری وجود خواهد داشت؟ قریب به یقین. Agetech بیشتر؟ بله کاملا. و من مطمئن هستم که چیز غیرمنتظره و غافلگیر کننده ای را خواهم دید – CES هر بار که من شرکت می کنم این کار را انجام می دهد.




