گریس پیری: تلسکوپ هابل در 35 سالگی خود در “شرایط فنی عالی” باقی مانده است

تلسکوپ فضایی هابل امروز 35 سالگی خود را جشن می گیرد ، اما حتی به عنوان یک شهروند سالخورده در جمعیت فضاپیما ، هیچ نشانه ای از تأخیر را نشان نمی دهد.
“تذهیب کردن این اکنون علمی تر از همیشه است ، که چیزی شبیه به یک خیره کننده است. “
در سال 1990 توسط ناسا راه اندازی شد و با آژانس فضایی اروپا فعالیت کرد ، تلسکوپ فضایی هابل رویایی بود که در واقعیت به وجود آمد. ناگهان دانشمندان می توانند از یک رصدخانه بزرگ و چند منظوره در مدار خارج از اثرات تار استفاده کنند جو زمیندر حال حاضر نام خانواده ، هابل در بسیاری از مهمترین اکتشافات نجومی در چهار دهه گذشته دست به دست هم داده است.
به عنوان مثال ، هابل تأیید کرد که هر بزرگ کهکشان میزبان سیاه چاله اضافی در هسته آن و نگه داشتن یک ساعت روشن از باقیمانده در حال گسترش فوق العاده 1987a. اخترشناسان از طریق مشاهدات هابل از نوع Supernovas IA ، کشف کردند انرژی تاریک شتاب گسترش جهانمزارع عمیق هابل وقتی در 13 میلیارد سال تاریخ فضایی آزاد شدند ، مردم را بیش از هر زمان دیگری به خود اختصاص دادند. هابل پیشگام مطالعه است فراز و نشیب جوی و هنوز هم برای ردیابی به جو بیرونی بسیار حیاتی است سیارات غول پیکر توسط ما منظومه شمسیحرف
با این وجود ، همه چیز یک قایقرانی صاف برای هابل نبود.
هابل
بعضی اوقات به نظر می رسد که این تلسکوپ فضایی زندگی بیشتری نسبت به گربه دارد.
پس از اولین بار ، دانشمندان آموخته اند که یکی از آینه های اصلی هابل به مشخصات اشتباه است. در نتیجه این مأموریت نجات جسورانه برنامه ریزی شده بود فضانوردان سوار بر مدار در Face Space Shuttle Endeavor شدند و اپتیک اصلاحی را در سال 1993 نصب کردند و دیدگاه تلسکوپ را بازیابی کردند.
هابل در واقع با مراجعه به فضانوردان از این طریق طراحی شده است. سه ماموریت دیگر بین سالهای 1997 تا 2002 مستعد تلسکوپ فضایی هستند ، اما فاجعه شاتل فضایی کلمبیا یک سال بعد ، در مأموریت های خدمات آینده شک و تردید است. پس از بازگشت شاتل به پرواز ، فقط مأموریت های فضایی برای تکمیل ساخت و ساز ایستگاه فضایی بین المللی آنها در ابتدا قبل از بازنشستگی ناوگان شاتل برنامه ریزی شده بودند. آخرین مأموریت خدمات هابل بسیار خطرناک در نظر گرفته می شود اما با استفاده از ابزارهای تلسکوپ بیمار یک به یک ، و نقطه و سیستم کنترل آخرین پاهای خود ، ناسا متقاعد شده بود که مأموریت دیگری را برای نجات هابل پرواز کند.
این مأموریت در سال 2009 پرواز می کند و برای آخرین بار فضانوردان از تلسکوپ فضایی بازدید کردند. سازهای جدید نصب شده ، قدیمی جایگزین شد و رصدخانه مشترک داده شد. اعتقاد بر این است که طول عمر وی از او بستگی به این دارد که چه مدت ژیروسکوپ های وی می توانند ادامه یابد ، برای هدف قرار دادن دقیق این تلسکوپ بسیار مهم است. هابل با پنج ژیروسکوپ نصب شد. خرد به دست آمده این بود که حداقل سه کار به درستی طول کشید.

تا سال 2024 ، تنها سه ژیروسکوپ برای عملکرد باقی مانده است. سپس یکی از آنها شروع کرد نقصحرف
ویزمن گفت: “کار با آن بسیار پر سر و صدا و دشوار شد و در نهایت برای مشاهدات هابل مخرب بود.” به نظر می رسید که ممکن است هوا بالاخره هابل را بدست آورد ، اما دیگران در زمین در غیر این صورت فکر می کردند.
ویسمن گفت: “تیم فنی درخشان ما با روشی درخشان برای غلبه بر سیستم هابل برای امتیازات و کنترل ، به نتیجه رسید که فقط به ژیروسکوپ احتیاج دارد.” “این حالت تک راه اکنون خیلی خوب کار می کند. “
بنابراین هابل زنده ماند.
شاید این تا حدودی دلیل این باشد که هابل هم دوست ستاره شناسان و هم به مردم مورد علاقه خود باشد: او دوباره و دوباره شانس را برای ادامه تماشای مورد ضرب و شتم قرار می داد ، و سرسختی تلسکوپ و تیمش نمی تواند کمک کند ، اما مهربان است.

پیش زمینه در مطالعات نجومی
بخش دیگر دلیل این که هابل بسیار دوست داشتنی است ، علم استثنایی است که به تولید خود ادامه می دهد و با سرعت در حال رشد به گفته ویسمن. این عملکرد علمی عظیم هابل را از نظر تعداد زیادی از گزارش های تحقیقاتی شریک مبتنی بر بخشی از داده های هابل منتشر می کند.
بنابراین ، با جوانترین ابزارهای خود در حال حاضر ، در سن 16 سالگی ، چگونه رصدخانه عبادت شده پس از آن مدت طولانی در خط مقدم مطالعات نجومی باقی می ماند؟ علیرغم آن سکسکه ها در طول مسیر ، ژیروسکوپ-فیکس نمونه ای از چگونگی پیدا کردن هابل راهی برای جوان بودن فوق طبیعی را نشان می دهد.
ویسمن می گوید: “هابل هنوز در شرایط فنی بسیار خوبی قرار دارد ، تمام ابزارهای علمی وی از وضعیت خوبی برخوردار هستند و به نظر می رسد چند سال جلوتر است.”
به عنوان مثال ، طیف نگار اصلی کیهانی از تلسکوپ (COS) را که در طول موج ماوراء بنفش کار می کند ، در نظر بگیرید و یک فرم ستاره را برای ردیابی ساختار بزرگ در مقیاس جهان حفاری کنید. دیدگاه ماوراء بنفش هابل با ارزش و با ارزش-بولتراویولت نجوم فقط می تواند در بالای ازن بلع روی زمین انجام شود و هابل در حال حاضر تنها تأسیسات ماوراء بنفش با هدف عمومی است.
COS در سال 2009 نصب شد ، اما “هنوز نتایج علمی خارق العاده ای را تا حد زیادی می دهد ، زیرا تیم فنی در محل راه هایی برای حفظ و گسترش عمر ردیاب های حساس در طیف نگاری و روش های نوآورانه برای استفاده از قسمت های مختلف ردیاب برای تازه نگه داشتن آن پیدا می کند.”

کار گروهی
علاوه بر این ، هابل همیشه ابزاری همکاری بوده است که قبلاً در یونیسون با NASA که قبلاً وجود ندارد کار کرده است تلسکوپ فضایی اسپیتزرهنوز فعال است رصدخانه چاندرا Xو رصدخانه های بزرگ روی زمین به عنوان تلسکوپ های ککبا این حال ، یکی از دلایل مهم افزایش فعلی پروژه های تحقیقاتی هابل این است که وی اکنون دو شریک جنایت جدید و قدرتمند دارد: atacama millimeter/submillimeter بزرگ (آلما) و البته ، تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST).
اگرچه ، همانطور که ویسمن تأکید می کند ، “مکمل فقط یکی از دلایلی است که ما علم بیشتری از هابل می گیریم” ، “”
به عنوان مثال ، از آنجا که دید JWST به طول موجهای مادون قرمز متوسط گسترش می یابد ، در مطالعه کهکشان هایی که در نزدیکی سحر جهان وجود داشته است ، مهارت بیشتری دارد قرمز تغییر کرد با گسترش فضا. از طرف دیگر ، دید نوری و ماوراء بنفش هابل برای مطالعه جهان محلی با تغییر قرمز کم مناسب تر است. ستارهمناطق آفریننده Varma بسیاری از نور ماوراء بنفش را از ستاره های داغ متولد شده در آنها تولید می کنند ، اما برای آن کهکشان های نزدیک سپیده دم ، گسترش کیهانی ، نور ماوراء بنفش مناطق دارای ستاره را در حالت مادون قرمز کشیده است.
“با استفاده از هابل و وب علاوه بر این ، ما می توانیم با مقایسه آنچه هابل می تواند با جزئیات در نور ماوراء بنفش در کهکشان های مجاور با آنچه وب می بیند ، با جزئیات مشاهده کنیم ، و ما می توانیم بر اساس آنچه همه می بینند ، برون یابی کنیم و جمع آوری کنیم.”

چشم انداز زمان
آخرین دلیلی که ما به اوج هابل رسیده ایم مربوط به ماندگاری تلسکوپ فضایی است که به آن اجازه می دهد مجموعه ای از داده های عمیق و باشکوه را که 35 سال از آن امتداد دارد ، بسازد.
جهان استاتیک نیست ؛ همه چیز با گذشت زمان تغییر می کند ، خواه آنها باشند سیستم های ابری از ستارگان سیارات غول پیکر بیرونی که پشت سر هم ، سیاهچاله های ناپایدار و فعال یا ستاره های متغیر مانند t corona borealisS با دسترسی به بایگانی هابل ، که به راحتی برای همه قابل دسترسی است ، دانشمندان اکنون قادر به پیگیری تغییرات طولانی مدت در این پدیده های انتقالی هستند.
ویسمن گفت: “اینها برخی از راه هایی است که دانشمندان از هابل برای انجام اکتشافات جدید قابل توجه حتی در این مأموریت استفاده می کنند.” “آنچه اتفاق می افتد این است که دانشمندان سؤالات جدیدی را مطرح می کنند که حتی قبلاً نمی توانیم از آنها بپرسیم ، اما اکنون که ما برای ده ها سال داده های حساس داریم ، این به ما این امکان را می دهد تا با گذشت زمان این سؤالات را در مورد متغیرها بپرسیم.”
با این حال ، هابل برای همیشه ادامه نخواهد یافت. او هرگز کاری نمی کند.
با فرض اینکه هیچ تغییری در وضعیت سازهای وی وجود ندارد ، بزرگترین خطر هابل ، کشیدن جوی است که به آرامی اما مطمئناً سرعت مداری تلسکوپ فضایی را کند می کند. انتظار می رود وی دوباره وارد جو شود و در مقطعی در دهه 2030 می سوزد.
ویسمن گفت: “از دست دادن هابل ضرر بزرگی از علم خواهد بود ، زیرا هابل فرصت های بی نظیری زیادی دارد که در حال حاضر بی نظیر است.”
وارث واقعی هابل ، که قادر به کار در نور ماوراء بنفش و نوری با یک آینه هشت متری است ، در اوایل دهه 2040 شروع نمی شود. این می تواند شکافی را بدون یک تلسکوپ فضایی نوری و ماوراء بنفش پیشرو ایجاد کند – اما سرنوشت هابل هنوز مشخص نشده است.
اگرچه این گران خواهد بود و تا حدی خطرناک است به این معنا که قبلاً در این مقیاس محاکمه نشده بود ، اما برخی از آنها یک مأموریت روباتیک آینده را برای شروع پرتاب ، قفل کردن آن و شلیک موشک برای تقویت هابل به مدار بالاتر ارائه می دادند و سالهای بیشتری از علم را به آن می بخشند.
وقتی زمان آن فرا رسید ، راحت خواهد بود اگر هابل فقط بتواند زندگی دیگری را از کیفش خارج کند.



