20 سال پس از فاجعه در صحرای یوتا، مأموریت جنسیس ناسا هنوز در مورد باد خورشیدی به ما آموزش می دهد.

در ابتدا… صدای تپش شنیده شد. این یک صدای ناخوشایند بود، و صدایی که در سراسر جهان طنین انداز شد.
بیش از 20 سال پیش در 8 سپتامبر 2004 را به یاد بیاورید. سپس کپسول برگشت نمونه جنسیس ناسا به بخش ایزوله از میدان آزمایشی داگوی ارتش ایالات متحده در یوتا برخورد کرد. این یک موقعیت ناخواسته، کامل، خرد کننده بود. در داخل این ظرف، ویفرهای ظریفی وجود داشت که نمونههای ارزشمندی از اتمها و یونهای جمعآوریشده از جتهای باد خورشیدی بودند که طی صدها روز توسط فضاپیمای جنسیس جمعآوری شده بود، در حالی که در نقطه لاگرانژ 1، نقطه انتخابی در فضای بین زمین و خورشید بود. . این کپسول با سرعت تخمینی 193 مایل در ساعت (311 کیلومتر در ساعت) به صحرای یوتا برخورد کرد. در اثر برخورد، این ویفرها تکه تکه شدند.
فضاپیمای جنسیس ساخت لاکهید مارتین نتوانست مجموعهای از چتر نجاتها را بهمنظور کاهش سرعت خود به کار گیرد، مشکلی که بعداً به نصب نادرست سختافزار سنسور سوئیچ گرانشی نسبت داده شد. بازیابی هوابرد برنامه ریزی شده و به خوبی تمرین شده توسط هلیکوپتر کپسول برگشت برای هیچ بود. اما اکنون، بیش از دو دهه بعد، آن را “اخبار فوری دیرهنگام” می نامند، زیرا دانشمندانی که در حال مطالعه نمونه های پیدایش یافت شده از سقوط هواپیما هستند، به اکتشافات جدید ادامه می دهند.
طرح اضطراری
در ماه مارس امسال، رویداد ویژه بازگشت نمونه جنسیس به مناسبت بیستمین سالگرد در کنفرانس علوم قمری و سیارهای تگزاس برگزار میشود، نگاهی به آنچه دانشمندان از نمونههای جنسیس کشف کردهاند و در عین حال به آینده نیز نگاه میکنند.
در مورد سقوط کپسول، “همانطور که ممکن است تصور کنید، همه شوکه و نگران شدند”، دان برنت، محقق اصلی ماموریت و دانشمند ارشد، به یاد می آورد. او به Space.com گفت: «زمانی که 2700 فوت فراخوانی شد و هیچ چتر نجاتی وجود نداشت، میدانستم که در مشکل هستیم.
برنت گفت که او یک طرح اضطراری برای فرود سخت دارد. در اسرع وقت فعال شد. او گفت که همه این طرحها قبلاً به آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) که مأموریت Genesis را برای مدیریت ناسا مدیریت میکند، گزارش شده بود، “اما آنها به خاطر نمیآورند.”
در روز سقوط، مدیریت ناسا می خواست یک جلسه اضطراری در مورد آنچه که باید انجام شود، با برنت توصیه کرد که به مدیران ارشد گفته شود که «به جهنم بروید».
برنت گفت: «ما باید بیرون می رفتیم تا قطعات را برداریم. تیم علمی سایت تصادف جنسیس وارد عمل شد. او گفت: “نکته مهم این بود که سقوط قرار نبود اتم های باد خورشیدی را از بین ببرد… تنها کاری که ما باید انجام می دادیم این بود که آنها را پیدا کنیم.”
بازگشت نمونه برای همیشه است
کپسول نمونه جنسیس سقوط کرده به مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون تگزاس منتقل شد. هنگامی که در دستان متصدی قرار گرفت، کار پر زحمت بازیابی علم از قطعات کلکسیونی به طور جدی آغاز شد.
برنت گفت: اتم های باد خورشیدی آنجا بودند، “اما همه شش ضلعی های زیبای 200 اینچی ما به جز یکی به تکه های کوچک شکسته شدند.”
برنت اضافه کرد، از نظر شانس، یک شش ضلعی کامل از نظر علمی کمترین اهمیت را دارد. تکه ها تا یک چهارم اینچ با موچین یکی یکی از کپسول تغییر شکل داده شده خارج می شدند. او گفت که 9 ماده مختلف در شش ضلعی ها وجود داشت و با کمک اعضای تیم نظارتی، محققان یاد گرفتند که انواع مختلف را تشخیص دهند.

برنت خاطرنشان کرد، همانطور که نمونههای ماه آپولو آشکار میکنند، «نمونههای برگشتی برای همیشه هستند»، با ظهور ایدهها و تکنیکهای تحلیلی جدید، علم به دست میآید.
برنت گفت: «با کمی شانس در اینجا و آنجا، ما توانستیم نتایج علمی لازم را برای موفقیت رسمی این مأموریت ارائه دهیم، اما تا سال 2010 طول کشید.
برنت گفت: «تحلیلهای Genesis همیشه دشوار بودهاند، اما به دلیل از بین رفتن مواد در تصادف و آلودگی ناشی از مواد کپسول برگشتی نمونه و کثیفی از یوتا، آنها بسیار دشوارتر بودند.»
علم نجات
ایمی جورویچ، دانشمند پروژه جنسیس، اکنون استادیار پژوهشی در مرکز تحقیقات شهاب سنگ دانشگاه ایالتی آریزونا در تمپ، آریزونا است.
یورویچ گفت: زمانی که کپسول جنسیس در نهایت برای بازرسی در محدوده تست و تمرین یوتا به خلیج مرتفع رانده شد، “منظره تکان دهنده بود.” اما میتوانستیم ببینیم که تکههای منیفولد هنوز آنجا هستند، بنابراین میدانستیم که میتوانیم حداقل بخشی از علم را نجات دهیم.»
یورویچ به عنوان دانشمند پروژه و تنها مهندس مواد در تیم علمی، می دانست که تخصص او بسیار مورد نیاز است. کار روی پیدایش به سرعت نیاز داشت تا امکان استخراج علمی را که او میدانست وجود داشته باشد. “تا امروز من روی پیدایش متمرکز هستم.”

کیهان شیمی
Jurevich با به اشتراک گذاشتن کار اخیر در ژاپن که از داده های Genesis برای شناسایی مقیاس طوفان های خورشیدی عظیم استفاده کرده است، گفت: داده های پیدایش اکنون در حال تولید علم با تاثیر بالا در کیهان شیمی، فیزیک خورشیدی، پرتاب جرم تاج و هوازدگی فضا هستند.
ژورویچ گزارش میدهد: «فرصتهایی برای علم پیدایش نمونهتر در همه این حوزهها و بیشتر وجود دارد، و تکنیکهای توسعهیافته از دیگر تحقیقات در زمینه مواد سیارهای پشتیبانی میکنند».
کوین مک کیگان از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، یکی از اعضای تیم علمی ماموریت جنسیس است.
مانند سایر محققان پیدایش، مک کیگان تأکید می کند که متأسفانه، آنچه بسیاری از مردم در مورد پیدایش به خاطر دارند، سقوط است.
مک کیگان به Space.com گفت: «اما آنچه آنها باید بدانند این است که مأموریت جنسیس بسیار موفق بود و به تمام اهداف علمی اولیه خود دست یافت. او گفت: “این یک نمایش عالی از انعطاف پذیری بازگشت نمونه است و به دلیل تلاش و خلاقیت تیم بزرگی از متصدیان و دانشمندان به رهبری محقق اصلی خستگی ناپذیر ما دان برنت است.”

خروجی ارائه شده توسط Genesis
مک کیگان اواخر سال گذشته در نشست سالانه گزارش داد در مورد ترکیب ایزوتوپی مهم ترین عناصر فرار، ایزوتوپ های اکسیژن و نیتروژن در شهاب سنگ های کندریتی و مواد سیاره ای از درون منظومه شمسی، “ما اکنون می دانیم که مدل استاندارد عمیقاً ناقص است.” اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا
مک کیگان گفت که پیدایش نشان داد که زمین و تمام مواد سیاره ای (صخره ای) از ماده متوسط سحابی خورشیدی ساخته نشده اند، به ویژه با توجه به عناصر فرار فراوان. او گفت که دادههای به دست آمده توسط جنسیس، محدودیتهایی را بر روی فرآیندهای اساسی تقسیمبندی شیمیایی و ایزوتوپی که در منظومه شمسی اولیه رخ میدهد، ارائه میکند.
پایدار و خلاق
Burnett از Caltech نتیجه می گیرد که اگرچه موفقیت ممکن است دور به نظر برسد، او 20 سال پردازش و پاکسازی مداوم و خلاقانه، همراه با پیشرفت های تحلیلی را تحسین می کند که موفقیت علمی را از آرواره های شکست بیرون آورده است.
او گفت: «جامعه شیمی فضایی با جریان ثابتی از مقالات مهم، با این چالش روبرو شده است.
برنت در پایان گفت: «هنوز پیشرفتهای علمی مهم زیادی از تجزیه و تحلیل نمونههای Genesis وجود دارد.




