OSIRIS-Rex ناسا بیش از 120 گرم صخره فضایی را از سیارک Bennu ضبط کرد.

این رسمی است: فضاپیمای OSIRIS-Rex ناسا 121.6 گرم صخره های فضایی بکر را هنگامی که چهار سال پیش از کنار سیارک Bennu عبور کرد، برداشت، که بیش از دو برابر هدف علمی رسمی ماموریت بود. توسط آژانس تایید شده است 15 فوریه.
OSIRIS-Rex که در سال 2016 پرتاب شد، اولین ماموریت ناسا برای جمع آوری نمونه از یک سیارک و بازگرداندن آنها به زمین است تا دانشمندان بتوانند منشا منظومه شمسی ما را مطالعه کنند. پس از انجام مراحل گرفتن و رفتن از الماس Bennu، فضاپیما جعبه اش را انداخت در فضای ما سال گذشته (SN: 9/22/23). مهندسان به سرعت آن را به یک مرکز پردازش نمونه طراحی شده ویژه در مرکز فضایی جانسون در هیوستون منتقل کردند، جایی که برای جلوگیری از آلودگی مواد زمین، آن را در یک جعبه دستکش دربسته قرار دادند.

در حالی که محققان موفق شده اند قبلاً برخی از سنگ ها و گرد و غبار را تجزیه و تحلیل کنیدتوزین نمونه کامل به دلیل گیرکردن چندین پیچ که به کسی اجازه دسترسی به کل محتویات کپسول را نمی داد به تاخیر افتاد.SN: 10/11/23). چند راه حل هوشمندانه در نهایت نمونه کامل را باز کرد در 10 ژانویه و اکنون برای مطالعه در اختیار دانشمندان سراسر جهان قرار خواهد گرفت.
برای اینکه بدانید مهندسان چگونه جعبه را باز کردند و همچنین چه علومی را نمونه به ما یاد خواهد داد، اخبار علمی با هارولد کانلی، زمین شناس دانشگاه روآن در گلاسبورو، نیوجرسی، که تجزیه و تحلیل مواد Bennu را رهبری می کرد، صحبت کرد. گفتگو برای وضوح و اختصار ویرایش شده است.
SN: مدت کوتاهی پس از بیرون آوردن جعبه OSIRIS-Rex، توانستید مقداری نمونه بگیرید، درست است؟
کانولی: گرد و غبار زیادی در قسمت بیرونی جعبه وجود داشت. این اولین ماده ای بود که ما دریافت کردیم، تقریباً 1 تا 1.1 گرم ذرات ریز گرد و غبار.
SN: قبل از اینکه بتوانید ظرف نمونه اصلی را به طور کامل باز کنید با چه مشکلاتی مواجه شدید؟
کانولی: یک دسته اتصال دهنده یا پیچ وجود دارد که ظرف را بسته نگه می دارد، تقریباً 32 عدد. و دو تای آنها را با تجهیزاتی که داشتیم نتوانستیم به اندازه کافی شل کنیم. اما یک کلاهک مایلار وجود دارد که حرکت می کند و نمونه را در یک ظرف به دام می اندازد. تیم متصدی مرکز فضایی جانسون متوجه شدند که فقط می توانند فلپ را فشار دهند. بدون برداشتن ویفری که گیر کرده بود، تیم می توانست از داخل TAGSAM نمونه برداری کند [Touch-and-Go-Sample-Acquisition-Mechanism] سر را با فشار دادن واقعی به پایین بر روی فلپ مایلار و خراش دادن آن بسیار آرام. ما 70 گرم نمونه داریم – مقدار زیادی.
اما برای دسترسی به بقیه نمونه، آنها مجبور بودند نوع جدیدی از پیچ گوشتی ضامن دار ایجاد کنند. پیچ گوشتی قبلی کمی شروع به خم شدن کرده بود، بنابراین ممکن است پیچ گوشتی را بشکنید.

SN: آیا می توانید چیزی در مورد آنچه که از نمونه ای که تا کنون پیدا کرده اید به من بگویید؟
کانولی: این سرپانتینیت است. این سنگ تغییر یافته است که در آن ماده سنگ اولیه با آب برهم کنش داشته است، و آن ماده سنگی اولیه باید سرشار از الیوین و پیروکسن و برخی دیگر از کانیهای رایج سنگساز روی زمین باشد، اما به شیوهای زیبا تغییر یافته و تغییر یافته است. این یک پازل زمین شناسی برای حل است.
SN: در مورد سابقه بننو چه چیزی مشکوک بوده ایم که نمونه به تایید آن کمک می کند؟
کانولی: اوه، تعداد زیادی وجود دارد.
Bennu خود در پیکربندی است که همان چیزی نیست که در ابتدا بود. روزی روزگاری قطعاتی که به Bennu تبدیل شدند در یک جسم بسیار متفاوت بودند، احتمالاً بسیار بزرگتر. ما به زودی پس از شکل گیری منظومه شمسی، 4.5 میلیارد سال پیش صحبت می کنیم.
هنگامی که این جسم تشکیل شد، مواد تجمع یافته، یخها را به همراه آورد – و نه فقط یخ آب، بلکه مونوکسید کربن و یخ آمونیاک – که به این معنی است که باید در جایی فراتر از آنچه ما خط برف مینامیم، فراتر از مریخ در قسمت بیرونی انباشته میشد. منظومه شمسی. در این فاصله از خورشید، دما به اندازه کافی پایین است که این یخ ها تشکیل شوند.
در نهایت، فضای داخلی جسم بزرگتر و اصلی به دلیل رادیواکتیویته ذاتی مواد شروع به گرم شدن کرد و این شروع به ذوب شدن یخ و تبدیل شدن به مایع کرد. این مایع شروع به تعامل با بدن مادر کرد تا مواد معدنی جدیدی مانند سرپانتینیت از مواد انباشته شده تشکیل دهد.
ما متوجه خواهیم شد که چه مقدار از آن تغییر یافته است، چه مقدار اثری از مرحله پیش از برافزایش است، چه مقدار در واقع از ستاره هایی است که مرده اند و غبار را به منظومه شمسی ما تزریق کرده اند.
SN: داستانی پویا و پیچیده به نظر می رسد.
کانولی: ما به آنچه رخ داد علاقه مندیم: این بدن اصلی والدین چگونه تغییر کرد؟ آیا با جسم دیگری برخورد کرده و شکسته شده است تا صخرههای بزرگتری ایجاد شود که در نهایت به هم پیوستند و Bennu را تشکیل دادند؟ و بننو چه مدت در این پیکربندی فعلی بوده است؟ چقدر تعامل با خورشید یا پرتوهای کیهانی را تجربه کرده است؟ همه این نوع فرآیندها را می توانیم با تجزیه و تحلیل بخش های کوچک نمونه کشف کنیم.
SN: آیا برای هر یک از این سوالات پاسخی داریم؟
کانولی: روی خط بمانید.




