آیا او همیشه Polaris North Star بوده است؟ چگونه چرخه زمین 26000 سال “ستاره قطب” را تغییر داد

Polaris ، همچنین به عنوان “ستاره قطب” یا “ستاره شمالی” شناخته می شود ، احتمالاً مشهورترین بدن ستاره ای است که در آسمان شب نیم نیمکره غربی آویزان است. قرن ها ، این محققانی که هم در اقیانوس های فیزیکی زمین و هم در ستاره آسمانی در بالا حرکت می کنند ، به عنوان یک نقطه مهم جاده ای خدمت کرده است.
معنای بارز آن در این واقعیت منعکس شده است که به نظر می رسد کل آسمان شب در اطراف آن می چرخد. این اتفاق می افتد زیرا موقعیت Polaris از نزدیک با محور چرخان شمالی زمین مطابقت دارد ، که هنگام پیش بینی به بیرون از فضا ، به قطب آسمانی معروف است. با این حال ، Polaris اولین ستاره شمالی نیست که در بشریت می درخشد و آخرین نفر نخواهد بود.
به گفته ناسا ، زمین با یک تراکتور گرانشی مداوم جنگ با ماه و خورشید سروکار دارد که با گذشت زمان برآمدگی در استوا سیاره ما ایجاد می کند. در نتیجه ، محور چرخش زمین نوسانات مشخصی را ایجاد کرده است – که برای دانشمندان به عنوان یک محور محوری شناخته شده است – که اثری از آسمانی قطب را در یک دایره گسترده و تنبل برای یک دوره حدود 26000 سال می بیند و به چندین ستاره برجسته دیگر به غیر از قطبی نزدیک می شود.
برای یافتن اطلاعات بیشتر در مورد ستاره های شمالی گذشته ، فعلی و آینده ، از جمله نحوه یافتن آنها در آسمان شب در نیمکره شمالی بخوانید. ستاره های آماتور جدید در شب آسمان ممکن است بخواهد از رهبری ما برای بهترین برنامه های ستاره موجود در سال 2025 استفاده کند ، که بسیاری از آنها عملکرد رایگان دارند و از این فناوری برای واقعیت پیشرفته استفاده می کنند تا به شما در یافتن قطبی ها و حرکت در ستاره ها کمک کند.
1 – Polaris – ستاره شمال فعلی

Polaris نقطه شروع منطقی برای هر تور North Star است ، با توجه به اینکه دارنده تیتوس حاکم است و یک نکته مهم برای بسیاری از کسانی که سعی در یافتن راه خود در اطراف آسمان شب دارند. ستاره فعلی در شمال را می توان به راحتی با پیدا کردن ستاره بزرگ Dipper در Ursa Minor ، که در این زمان از سال بالاتر از سر است ، پیدا کرد.
یک خط خیالی از بزرگی 2.3 ستاره Merak را بکشید ، که پایه بیرونی “کاسه” را تشکیل می دهد ، از طریق Dubhe ، ستاره ای که به عنوان “بالای ریختن” از ستاره ها قرار دارد. این خط را در خارج دنبال کنید و ستاره روشن بعدی که می بینید این بار Polaris خواهد بود.
این نور روشن از نور در واقع یک سیستم سه گانه ستاره است ، اگرچه فقط دو ستاره از طریق یک تلسکوپ در حیاط خلوت قابل مشاهده هستند. به گفته ناسا ، بزرگترین ستاره سه گانه یک ستاره Supergian است که بیش از 2000 برابر بیشتر از خورشید ما می سوزاند. Polaris برای چند هزار سال پیش به عنوان ستاره قطب خواهد بود ، تا اینکه محور چرخان زمین با تردید 26000 ساله خود بی امان سرگردان است.
2 – توبان

به گزارش ناسا ، با پرش به موقع ، توبان به عنوان ستاره شمالی در حدود 4700 سال پیش قرار گرفت ، زیرا تمدن های اولیه در بین النهرین و مصر شکوفا شدند. Tuban در صورت فلکی Draco حدود 270 سال از زمین واقع شده است – از این رو نام رسمی او از Alpha Draconis – و از یک جفت ستاره معروف به “باینری تیره” تشکیل شده است.
در سال 2020 ، تیمی از دانشمندان فاش كردند كه این دو ستاره باستان به طور مرتب در طول دوره 51 روزه مداری خود از نظر زمین ، یکدیگر را تاریک می كنند و منجر به غوطه وری دوره ای در روشنایی بر اساس داده های ماهواره ماهواره ای انتقال ناسا می شوند.
یک راه خوب برای یافتن توبان ، یافتن ستاره های روشن Phecda و Megrez است که بخشی از “کاسه” از ستاره های معروف بزرگ Big Dipper در Constellation URS تخصص است که در آن زمان از سال بالاتر از سر است. یک خط PheCda را از طریق Megrez به داخل فضا بکشید و دو برابر فاصله خود را ادامه دهید ، دو ستاره پیشرو را تقسیم کنید و یک پچ را در آسمان پیدا خواهید کرد که حاوی Tuban است.
3 – Cochab and Ferkad – نگهبانان قطب ها.

به گزارش وب سایت Stargazing Earthsky.org ، هر دو Cochab و Ferkad در حدود 3.00 سال پیش به ستون آسمانی نزدیک بودند و مدیر Pole Guardians را در اختیار آنها قرار دادند. به گزارش دانشگاه ایلینویز اوربانا شارونا ، كوچاب به ویژه بین سال 1700 قبل از میلاد-300 سال قبل از میلاد به قطب آسمانی نزدیک شد و حتی ممکن است توسط بعضی از آنها “قطبی” نامگذاری شود.
دوتایی ستاره به ویژه پس از اطلاع از موقعیت مکانی Polaris ، آسان است ، زیرا هر سه متعلق به یک صورت فلکی Ursa Minor یا Little Bear هستند. Ursa Minor دارای یک کانتور یادبود حاوی “کاسه” و “دسته” است که Polaris در انتهای دسته قرار دارد ، در حالی که کوچاب و فنرکد لبه بیرونی “کاسه” را تشکیل می دهند.
برخی از باستان شناسان معتقدند که مصریان باستان ممکن است به اهرام بزرگ جیزا گرایش پیدا کنند تا با هم ترازی ستارگان کوشاب و میزار – ستاره ای در سیارکهای بزرگ غرق – که در طرفین مخالف قطب آسمانی در اطراف این دوره قرار داشتند ، روبرو شوند. با این حال ، یک شرکت وجود دارد که ستارگان برای هدایت هرم ها استفاده می کردند – یک تمایز مهم ، زیرا این یک نگرش مستقیم به درک ما از زمان ساخت آنها دقیقاً در موسسه de Astrophy de Canaria دارد.
4 – Errai.

K Erray – یا ستاره گاما سفئی برای نام رسمی خود به او – اولین ستاره North North در لیست ما است. به گفته دانشگاه ویرجینیا ، تنها در 2200 سال ، Erai تنها 3 درجه از قطب آسمانی شمالی در آسمان شب واقع خواهد شد.
گاما سفئی در واقع دو ستاره است ، یک سیستم ستاره باینری که در حدود 45 سال از نور از زمین در صورت فلکی CEFI واقع شده است. به گزارش ناسا ، ستاره اصلی آن میزبان غول گاز شبیه به مشتری است که کشف آن برای اولین بار در سال 1988 اعلام شد ، قبل از آنکه به دلیل عدم اعتماد به نفس در داده ها به سرعت برداشت شود. وجود آن توسط یک مطالعه بعدی تأیید شد ، و اگر آن را پس گرفته نشود ، سیاره – به نام گاما سفئی AB ، برای همیشه به عنوان اولین سیاره ای که تاکنون در خارج از منظومه شمسی ما یافت می شود ، شناخته می شد.
Erria را می توان با استفاده از همان ترفند استفاده شده برای یافتن Polaris یافت. فقط یک خط خیالی از Dubhe – نوک کاسه را در ستاره بزرگ Dipper – از طریق قطبش و گذشته بکشید. ستاره روشن بعدی این بار Erai خواهد بود.
5 – آلدرامین

براساس وب سایت رویال موزه های گرینویچ ، پس از حدود 5،000 سال ، آلدرامین – ستاره دیگری در صورت فلکی CEFI – برای ستاره شمالی تاج خواهد شد. بسیاری از ناظران پنج ستاره سفئوس را به نقاشی کودک از یک خانه تشبیه کرده اند. پس از این تجسم ، ERAI بالای سقف را نشان می دهد ، در حالی که قدر 1.5 ستاره آلدرامین سمت راست پایین را تشکیل می دهد. این را می توان با یافتن ستارگان Shedar و Caph در “W” شکل گرفت. خطی از شدار از طریق کاف و فراتر از آن بکشید و آلدرامین مستقیماً این مسیر خواهد بود.
6 – دنب

بزرگی 1.2 ستاره ای که دنب با گذشت 18000 سال پیش در نزدیکی قطب شمال آسمانی عبور کرد دانشگاه ایلینویز Urbana-Shampaganو دوباره حدود 9،800 قبل از میلاد خواهد بود ، در آن لحظه حدود هفت درجه از قطب فاصله خواهد داشت.
برای توجه به آن ، فقط به آسمان شرقی بعد از غروب آفتاب در بهار نگاه کنید ، جایی که سه گانه ستاره های روشن را که سیاره مثلث تابستانی را تشکیل می دهند ، خواهید دید. دنب نقطه سمت چپ پایین مثلث را نسبت به افق تشکیل می دهد.
7 – وگا

قطب شمال آسمانی حدود 14000 سال پیش به ستاره روشن وگا روی آورد ، در زمانی که اجداد ما از شکارچی زمین را جمع کردند. ناسا تخمین زد که وگا در حدود 12000 سال دوباره به ستاره شمالی تبدیل می شود ، زیرا محور چرخان روی زمین کلاچ تنبل خود را از طریق ستاره ها ادامه می دهد.
وگا یکی از درخشان ترین ستارگان در نیمکره شمالی است که ادعای شکوه علمی در سال 1984 به وجود آمد ، هنگامی که دانشمندان اولین شواهد را کشف کردند که معلوم شد نزدیک به 100 میلیارد میلیون قطر یک دیسک سیاره گرد و غبار در اطراف ستاره است. وگا ستاره پنجم ستاره است که در نیمکره شمالی قابل مشاهده است. وگا نقطه بالایی مثلث معروف تابستانی را تشکیل می دهد.
دوستداران آسمان شب ، که امیدوارند از نزدیک به آسمان شب نگاه کنند ، باید راهنماهای ما را برای بهترین دوربین های شکاری و بهترین معاملات تلسکوپ موجود در سال 2025 بررسی کنند. رهبران ما برای بهترین دوربین های اخترفوتوگرافی و بهترین لنزهای اخترفوت همچنین می توانند برای اخترفوتوگرافی کمک کنند
یادداشت سردبیر: اگر می خواهید اخترفوتوگرافی خود را با خوانندگان Space.com به اشتراک بگذارید ، لطفاً عکس (های) ، نظرات و نام و مکان خود را به Spacephotos@space.com ارسال کنید.




