این بسیار پیچیده است: خدمه بوئینگ استارلاینر نشت هلیوم را قبل از پرتاب فضانوردان در 1 ژوئن تشخیص دادند

استارلاینر هنوز هم قرار است اولین پرواز تاریخی خود را با فضانوردان در اول ژوئن انجام دهد، اما با توجه به اینکه تیم پس از یک نشت کوچک هلیوم در حال حل مشکلات “دشوار” است، این وضعیت می تواند تغییر کند.
ناسا و مقامات بوئینگ تاکید کردند که تصمیم پرتاب را به دقت بررسی می کنند استارلاینراولین ماموریت آزمایشی با فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی (ICC). این ماموریت تقریباً یک هفته ای به عنوان آزمایش پرواز خدمه (CFT) شناخته می شود و فضانوردان ناسا را شامل می شود. بوچ ویلمور و سانی ویلیامزهر دو خلبان آزمایشی سابق نیروی دریایی ایالات متحده.
“خیلی پیچیده ست. خیلی در جریان است. ما واقعاً مجبور بودیم به عنوان یک تیم روی آن کار کنیم.” ). او اضافه کرد که حل مشکلات زمان زیادی طول کشید و این بخشی از دلیلی است که در هفته های اخیر به روز رسانی های کمی از تیم ارائه شده است.
متصل: 2 تاکسی فضانورد: چرا ناسا استارلاینر بوئینگ و اژدهای اسپیس ایکس را می خواهد
بررسی آمادگی پرواز دلتا در روز چهارشنبه (29 مه) برای بررسی نشت و تغییراتی که تیم میتواند در صورت لزوم مدار رایت کند، برگزار میشود. وی افزود که این کمی با بررسی استاندارد صلاحیت پرواز متفاوت است زیرا سند موقت گواهینامه انسانی CFT به دلیل این وضعیت جدید تغییر کرده است. مقامات آژانس گفتند که ناسا سپس روز پنجشنبه (30 مه) تماس دیگری با خبرنگاران خواهد داشت.
استارلاینر به دلیل مشکل در سوپاپ ایمنی اکسیژن، پرتاب خود را در 6 می، تنها دو ساعت قبل از بلند شدن، به تاخیر انداخت. اطلس V موشکی برای پرتاب فضانوردان از ساحل ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال نزدیک اورلاندو، فلوریدا United Launch Alliance (ULA)، شرکت سازنده این موشک، را انتخاب کرد شیر “وزوز” را جایگزین کنیدکه به سرعت باز و بسته می شود.
این تعویض سوپاپ تا 12 می طبق برنامه انجام شد، اما مشکل دیگری – نشت هلیوم در Starliner – پس از پاکسازی پرتاب کشف شد. تحقیق در مورد اینکه چه اتفاقی افتاده و چگونه آن را حل کند، چندین بار تاریخ پرتاب را مجبور کرده است که اخیراً به عقب کشیده شود نه زودتر از 1 ژوئن.
در خلال این کنفرانس تلفنی، مقامات ناسا و بوئینگ گفتند که اگر نشت استارلاینر در فضا رخ می داد، آنها راه هایی برای مقابله با آن در آنجا پیدا می کردند. آنها تاکید کردند که نشت کوچک است و سخت افزار حتی در سیستم های فضاپیما کاملاً تأیید شده ممکن است به طور غیرمنتظره ای از کار بیفتد.
مارک ناپی، معاون رئیس و مدیر برنامه برنامه خدمه تجاری این شرکت، گفت: «هیچ وسیله نقلیه ای با رتبه انسانی وجود ندارد که این نوع ناهنجاری را تجربه نکند. (در بخشهای دیگر کنفرانس مطبوعاتی نمونههایی از اسپیس ایکس ارائه شد خدمه اژدهاهم برای خدمه پرواز تجاری و هم برای بازنشستگان استفاده می شود شاتل فضایی برنامه ای که برای مدیریت پرتاب های ناسا استفاده می شود.)
متصل: 2 تاکسی فضانورد: چرا ناسا استارلاینر بوئینگ و اژدهای اسپیس ایکس را می خواهد

هلیوم، به عنوان یک گاز غیر بی اثر، خطر پرتاب فوری را ایجاد نمی کند. اما به دلیل اینکه بخشی از سیستم پیشرانه استارلاینر است، می تواند بر فشار مانورهای کوچک در مدار تأثیر بگذارد. علاوه بر بررسی این نشت، ناسا و بوئینگ در حال کار برای یادگیری چگونگی تأثیر سیستم هلیوم بر بازگشت Starliner به زمین هستند.
این نشت در یکی از رانشگرهای سیستم کنترل واکنش Aerojet Rocketdyne (RCS) قرار دارد که در “خانه سگ”، یکی از چهار مجموعه از این قبیل در اطراف ماژول خدمات Starliner قرار دارد. استیو استیچ، مدیر برنامه برنامه خدمه تجاری این آژانس، گفت: این در منیفولدی است که “برای باز و بسته کردن دریچه های هر یک از پیشرانه ها استفاده می شود.”
او گفت که این وضعیت باعث شد تیم Starliner توجه بیشتری به کلکسیونرها داشته باشد. در حالی که ناسا می گوید بازرسی های اولیه قوی بوده اند، «شاید در یک چارچوب زمانی عالی. ما ممکن است این را زودتر شناسایی کرده باشیم.” اما این دقیقاً نقش یک پرواز آزمایشی برای شناسایی چنین مشکلاتی است.
ناسا، Aerojet Rocketdyne و Boeing در حال ارزیابی حدود پنج راه حل برای جلوگیری از تکرار نشت در ماموریت های آینده هستند. حتی پس از آن، استیچ اضافه کرد: «هلیوم یک مولکول کوچک است. تمایل به نشت دارد.»

این نشت از 7 پوند بر اینچ مربع (psi) شروع شد و به بین 50 psi تا 70 psi افزایش یافت که از ناحیه ای به اندازه یک دکمه در فضاپیمای Starliner که کمتر از 10 برگ کاغذ است. (در حالی که Starliner روی Atlas V خود در مرکز ادغام عمودی ULA انباشته شده بود، مهندسان نتوانستند با خیال راحت نشت را باز کنند، بنابراین در عوض با استفاده از ابزارهای نرم افزاری نشت را تجزیه و تحلیل کردند.)
استیچ گفت: این نشت از یک واشر لاستیکی است که بین دو قسمت فلزی فلنج قرار دارد که “این رابط را محکم نگه می دارد تا هلیوم بتواند از آن عبور کند.”
او تاکید کرد که 27 رانشگر باقیمانده در RCS اصلاً نشتی ندارند، و تجزیه و تحلیل نشان داد که Starliner می تواند چهار نشتی رانشگر دیگر را کنترل کند – یا نشتی تا 100 برابر بزرگتر در آن منطقه. مهندسان همچنین سیستم را از طریق چندین تغییر فشار آزمایش کردند و نشت از طریق این تغییرات “نسبتاً پایدار” بود.

استیچ گفت که مطالعه نشت هلیوم یک “آسیب پذیری طراحی” را در سیستم پیشرانه نشان داد. سه تکنیک تایید شده وجود دارد که در آنها Starliner می تواند به خانه بازگردد: هشت رانشگر RCS، دو رانشگر مانور مداری و کنترل نگرش (OMAC) یا چهار رانشگر OMAC.
اما تحت “شرایط مناسب خرابی”، به معنای از دست دادن دو منیفولد رانشگر در سگخانههای مجاور، آنها میتوانند توانایی شلیک هشت جت RCS را به طور همزمان از دست بدهند و در نتیجه نوعی پشتیبان را نیز از دست بدهند.
“بنابراین ما می خواستیم اقدامات احتیاطی بیشتری انجام دهیم تا بفهمیم اگر موتورهایمان را گم کنیم چه کاری می توانیم انجام دهیم؟” ما با تامین کننده موتور کار کردیم [Aerojet Rocketdyne]بوئینگ و تیم ناسا ما یک روش اضافی برای درمان سوختگی شما ارائه کرده اند: آن را به دو سوختگی تقسیم کنید، هر کدام حدود 10 دقیقه [and] با فاصله 80 دقیقه برای رسیدن به سوزاندن مداری چهار رانشگر RCS و بازیابی قابلیت سیستم اصلی.
او ادامه داد: «و زمان کمی طول کشید تا تیم ما کار کند،» او ادامه داد که شامل تیمهای ناسا در هدایت و ناوبری، سازهها و نیروی محرکه به همراه تیمهایی از Aerojet Rocketdyne و Boeing است. “بنابراین ما آن افزونگی را برای قابلیت یدکی در مجموعه ای بسیار دور از خرابی ها برای سوزاندن مدار بازیابی کردیم.”
خدمه اخیراً این سناریو را با موفقیت در یک شبیه ساز آزمایش کردند که احتمالاً یکی از شبیه سازهای با کیفیت ناسا است. مرکز فضایی جانسون در هیوستون (جایی که آنها در قرنطینه باقی میمانند.) استیچ گفت، با این حال، این تغییر در اخراجها یکی از محرکهای اصلی بررسی آمادگی پرواز آینده دلتا در 29 مه برای بررسی گواهینامه انسانی Starliner است. تیم همچنین میخواست پس از تعطیلات آخر هفته روز یادبود، برای بررسی نشت هلیوم و هرگونه رفع آن وقت بگذارد.
1 ژوئن قفل نیست، زیرا کار هنوز ادامه دارد، اما چندین تاریخ بازگشتی در آینده نزدیک وجود دارد: 2 ژوئن، 5 ژوئن، و 6 ژوئن احتمالات کوتاه مدتی برای راه اندازی Starliner هستند، و فرصت های دیگری نیز وجود دارد. آغاز تابستان

ناپی گفت که Starliner تا مدت ها پس از آن ثابت خواهد ماند. گری ونتز از ULA که معاون برنامههای تجاری و دولتی است، گفت: اما موشک Atlas V دارای قطعاتی است که در ژوئن و جولای منقضی میشوند. در صورت ادامه تأخیر ممکن است راه اندازی های دیگر نیز نیاز به تغییر داشته باشند.
دانا وایگل، مدیر برنامه ISS در طی کنفرانس مطبوعاتی به Space.com گفت: CFT فقط مجاز است در یک پورت در ماژول هارمونی ایستگاه فضایی بینالمللی پهلو بگیرد، اما اگر Starliner نیاز به پهلوگیری داشته باشد، «ما در تمام تابستان انعطافپذیر هستیم».
او گفت، همانطور که برای همه پرتابها صادق است، CFT قرار نیست در روزهای پهلوگیری، بازگشایی یا پیادهروی فضایی به ایستگاه فضایی بینالمللی برسد، اما این بندر ممکن است حداقل تا زمان فعالیتهای چرخش خدمه در ماه آگوست خالی بماند. اوایل همان ماه، نورثروپ گرومن قو در یک بندر جداگانه در ایستگاه فضایی بینالمللی لنگر انداخته میشود و اگر فضانوردان CFT در آن زمان در ایستگاه باشند، در صورت مساعد بودن آب و هوا میتوانند به انجام فعالیتهای تخلیه کمک کنند.

ویلیامز و ویلمور به آنجا باز خواهند گشت مرکز فضایی کندی در فلوریدا، جایی که محله های قرنطینه چندین مایل از سکوی پرتاب فاصله دارند، چند روز قبل از پرتاب. راه اندازی فعلی 1 ژوئن شاهد بازگشت آنها در 28 مه خواهد بود.
باورسوکس گفت که خدمه حدود یک ماه در قرنطینه بوده و منتظر تاخیر هستند، اما آنها “روحیه خوبی دارند.” او گفت که ویلمور و ویلیامز از راه دور در جلسات شرکت کردند و از جمله نظرات دیگر، از تیم خواستند حرکت کنند. (به عنوان فضانوردان نظامی و خلبانان آزمایشی سابق نیروی دریایی ایالات متحده، خدمه CFT هم برای استقرار طولانی مدت و هم برای کار بر روی برنامه های توسعه مانند Starliner استفاده می شود، جایی که تغییرات برنامه مانند این معمول است.)
علاوه بر این، بوئینگ تامین کننده دیگر خدمه تجاری است اسپیس ایکس، پس از انتخاب به عنوان تاکسی فضانورد در سال 2014. پروازهای خدمه در ابتدا در سال 2017 انتظار می رفت، اما مسائل فنی و مالی باعث تاخیر شد. اسپیس ایکس از سال 2020 با وام گرفتن از طراحی محموله Dragon خود (برای اولین بار در فضا در سال 2012 استفاده شد) ده ها ماموریت را به ایستگاه فضایی بین المللی فرستاده است تا به طراحی Crew Dragon اطلاع دهد.
استارلاینر، فضاپیمای جدید، هنوز فضانوردان را حمل نکرده است. یک پرواز آزمایشی بدون خدمه در سال 2019 طبق برنامه پیش نرفت. سفینه پس از یک مشکل نرم افزاری که آن را در مدار اشتباه قرار داد هرگز به ایستگاه فضایی بین المللی نرسید. تلاش بعدی در سال 2022 (با تأخیر در همه گیری و پس از اعمال ده ها اصلاح) بدون مشکل به آنجا رسید.
CFT دوباره در سال 2023 به تعویق افتاد، زیرا مشکلات جدیدی در چترها (که بار کمتر از حد انتظار را حمل می کردند) و کابل ها (پوشانده شده با نوار قابل اشتعال) کشف شد. بوئینگ و ناسا بارها در هفته های اخیر تاکید کرده اند که این مشکلات پشت تیم است.



