برخی از قمرهای اورانوس ممکن است از حیات پشتیبانی کنند. در اینجا چیزی است که یک ماموریت می تواند آشکار کند

مطمئناً این یک توصیه گسترده بود: سیاره اورانوس و قمرهای آن باید بالاترین اولویت ماموریت پرچمدار جدید ناسا برای پرتاب در دهه 2023-2032 باشند.
ماموریت پیشنهادی معروف به مدارگرد و کاوشگر اورانوس (UOP)، یک تور مداری چند ساله برای ارائه دانش در مورد غول های یخی به طور کلی و اورانوس این سیستم به طور خاص، این کار را با پرواز و تحویل یک کاوشگر جو انجام می دهد. نتیجه: “علم تحول آفرین و پیشرفت در طیف گسترده ای از موضوعات.”
UOP در صفحات “ریشه ها، جهان ها و زندگی – یک استراتژی دهه ای برای علوم سیاره ای و اختربیولوژی 2023-2032” ارائه شده است، این سند پر سر و صدا از آکادمی های ملی علوم، مهندسی و پزشکی و معتبر ایالات متحده آمده است. توسط ناسا و بنیاد ملی علوم حمایت می شود.
افزایش دانش ما
مؤسسه مطالعات فضایی کِک (KISS) در مؤسسه فناوری کال در پاسادنا، با تأکید بر اهمیت اورانوس، سمینار پایان سال گذشته در نظر گرفتن بهترین روش برای بهبود دانش خود از ساختار داخلی اورانوس در چارچوب یک ماموریت آینده که شامل یک مدارگرد و یک کاوشگر است.
مرتبط: اورانوس از نزدیک: ماموریت پیشنهادی «غول یخی» ناسا چه چیزی می تواند به ما بیاموزد.
کارگاه KISS توسط مارک هافستادتر، دانشمند سیارهشناسی که در ناسا کار میکند، اداره میشد. آزمایشگاه موتور جت (JPL) در جنوب کالیفرنیا. او در مورد منظومه شمسی خجالتی نیست و اعتراف می کند که اورانوس سیاره مورد علاقه اوست.
Space.com با هافستاتر تماس گرفت تا درباره چگونگی کشف اورانوس، آن دنیای غول پیکر دوردست و یخی با جرمی تقریباً 14.5 برابر بیشتر صحبت کند. زمین – می تواند ارائه دهد. این سیاره تنها یک بار توسط ناسا بازدید شده است ویجر 2 فضاپیما در طی یک پرواز کوتاه در سال 1986.
هافستاتر گفت: در جامعه سیاره ای، بسیاری از مردم بر ماموریت اورانوس تمرکز زیادی دارند. در مورد مطالعه KISS، این مطالعه بر روی یک جنبه از منظومه اورانوس متمرکز بود، او گفت: درک ساختار و ترکیب فعلی درون سیاره برای یادگیری در مورد شکل گیری و تکامل آن.
هافستاتر می گوید: «من شخصاً معتقدم که مطالعه فضای داخلی مهم ترین دلیل برای رفتن به اورانوس است. اما او همچنین تاکید کرد که اورانوس منظومه ای پیچیده است که از درون سیاره، جو آن، حلقه ها و قمرهای کوچک، قمرهای بزرگتر، مگنتوسفر آن و برهمکنش های آن با سیاره تشکیل شده است. باد خورشیدی.
هافستاتر گفت، بنابراین، مطالعه اورانوس پتانسیل ایجاد علوم تحولآفرین و پیشرفتکننده در طیف وسیعی از موضوعات را دارد، همانطور که بررسی دهگانه نشان داد.
حتی میتوانید این ایده از یک «سیستم» را گسترش دهید تا اینکه اورانوس در طول عمرش چگونه مسیر اجرام دیگر را به صورت گرانشی تغییر میدهد. منظومه شمسیهافستاتر افزود: هر یک از اجزای این منظومه دارای ویژگی هایی است که درک ما از نحوه عملکرد سیارات را مختل می کند.
غول یخی
به همین دلیل است که برنامه UOP برای قرار دادن یک مدارگرد در وسط این منظومه – فضاپیمایی مجهز به مجموعه وسیعی از ابزارها و همچنین کاوشگری برای ورود به جو – انتظار میرود که درک ما از کل منظومه شمسی را بهطور چشمگیری بهبود بخشد. که به دور دیگران می چرخند ستاره هاهافستاتر توصیه کرد.
چرا او داخل اورانوس را جذاب ترین مطالعه برای یک ماموریت ارزیابی می کند؟
از هزاران سیاره ای که ما در کهکشان خود کشف کرده ایم، اکثر آنها تقریباً به اندازه اورانوس و نپتون. این اورانوس را به نوع مهمی از سیاره تبدیل می کند و ما آنچه را که در اورانوس می آموزیم در تمام سیارات دور دیگر که نمی توانیم با جزئیات مطالعه کنیم، اعمال خواهیم کرد.
سیستم پیچیده
هافستاتر تاکید کرد که مجهولات زیادی در مورد ترکیب و ساختار اورانوس و نپتون وجود دارد. به عنوان مثال، دانشمندان مطمئن نیستند که اورانوس دارای یک منطقه عمیق و جامد است یا خیر.
هافستاتر گفت: «ما آنها را غول های یخی می نامیم زیرا در ابتدا فکر می کردیم که آنها عمدتاً از یخ آب تشکیل شده اند، اما اخیراً برخی استدلال کرده اند که آنها باید بیشتر سنگ باشند. “یادگیری چیزهای اساسی در مورد فضای داخلی – چیزی که فقط با رفتن به آنجا با یک فضاپیما می توانیم یاد بگیریم – به ما کمک می کند تا بفهمیم این نوع سیاره چگونه شکل می گیرد و چگونه تکامل می یابد.”
مرتبط: اورانوس از چه چیزی ساخته شده است؟

نمایی ساده لوحانه و زمین محور
همچنین این سوال در مورد پتانسیل اختر زیستی اورانوس وجود دارد. تاریخچه اکتشاف بیرونی منظومه شمسی – سیارات فراتر مریخ هافستاتر گفت: یکی از شگفتی ها بود.
در واقع، دیدگاه سادهگرایانه ما در زمین محور در ابتدا نشان داد که نور خورشید برای تأمین انرژی برای زندگی ضروری است، و ما فکر میکردیم که مکانهای فراتر از مریخ، جهانهای سرد، غیرفعال و مرده هستند.
هافستاتر گفت: «ما اکنون می دانیم که راه های دیگری برای گرم کردن اجسام یخی در بیرون منظومه شمسی و ایجاد اقیانوس های مایع وجود دارد. و ما هنوز معتقدیم که آب مایع برای حیات حیاتی است و شیمی حیات در جاهای دیگر ممکن است متفاوت از روی زمین عمل کند.

قمرهای اورانوس
که گفته شد، برخی از قمرهای مشتری و زحل اکنون در نظر گرفته می شوند به احتمال زیاد مکان ها در منظومه شمسی ما برای پیدا کردن حیات فرازمینی.
“ما به اندازه کافی در مورد آن نمی دانیم قمرهای اورانوس هافستاتر گفت که آیا آنها همچنین حاوی اقیانوس های مایع هستند یا نه، اما مطالعات نظری نشان می دهد که ممکن است وجود داشته باشد. زندگی می تواند وجود داشته باشد زیر پوسته یخی یکی از قمرهای اورانوس.”
هافستاتر در حالی که کلاه گمانهزنیتر خود را بر سر میگذارد، گفت که برخی از آنها این سوال را مطرح کردهاند که آیا زندگی میتواند وجود داشته باشد یا خیر در داخل مشتری، زحل، اورانوس یا نپتون.
چنین حیاتی احتمالاً پیدایش بسیار متفاوتی از زمین خواهد داشت، و فکر نمیکنم کسی بتواند بگوید که قابل قبول است یا خیر. هافستاتر گفت و همچنین مشخص نیست که چگونه می توان چنین حیاتی را تشخیص داد.

یه دنیای عجیب
در همین حال، کار بر روی زمین نیز برای درک اورانوس حیاتی است. مطالعه KISS توضیح میدهد که مطالعات آزمایشگاهی و نظری، و همچنین مشاهدات زمینی و فضایی اورانوس، میتوانند محققان را قادر به تفسیر صحیح اندازهگیریهای درجای آینده از فضاپیما و راهنمایی کنند که فضاپیمای بازدیدکننده چه اندازهگیری باید انجام دهد و کجا باید انجام دهد. ساخته شود.
اورانوس هفتمین سیاره از آن است خورشید و سومین جهان بزرگ در منظومه شمسی ما. این به طور قطع و سرکش جهان عجیبی است که به نظر می رسد در حال چرخش به طرفین است و با زاویه ای تقریباً 90 درجه از صفحه مدار خود می چرخد.
شگفتیهایی که مأموریت مدارگرد و کاوشگر اورانوس، در صورت پرواز، در این دنیای اسرارآمیز آشکار میکند، احتمالاً دانشمندان را نیز وارد یک چرخش فرعی خواهد کرد.


