تشدید مداری – رقص گرانشی شگفت انگیزی که توسط سیارات با مدارهای هم تراز اجرا می شود


سیارات به دور ستاره های مادر خود می چرخند در حالی که با فواصل بسیار زیادی از هم جدا شده اند – در منظومه شمسی ما، سیارات مانند دانه های شن در منطقه ای به اندازه یک زمین فوتبال هستند. مدت زمانی که سیارات برای گردش به دور خورشیدشان می گذرد هیچ رابطه خاصی با یکدیگر ندارد.
اما گاهی اوقات مدار آنها الگوهای قابل توجهی را نشان می دهد. مثلا منجمانی که مطالعه می کنند شش سیاره در حال چرخش به دور یک ستاره در فاصله 100 سال نوری از ما، آنها به تازگی کشف کرده اند که با یک ضربان تقریباً موزون و در هماهنگی کامل به دور ستاره خود می چرخند. هر جفت سیاره مدارهای خود را در زمانهای نسبت کامل کامل میکند و به سیارات اجازه میدهد در طول مدارشان بهطرف یکدیگر قرار بگیرند و فشار و کشش گرانشی روی دیگری اعمال کنند.
این نوع تراز گرانشی نامیده می شود رزونانس مداریو مانند هماهنگی بین سیارات دور است.
متصل: TRAPPIST-1: راهنمای سیستم 7 سیاره فراخورشیدی به اندازه زمین
من هستم یک ستاره شناس که مطالعه می کند و در مورد آن می نویسد کیهان شناسی. محققان دریافته اند بیش از 5600 سیاره فراخورشیدی در طول 30 سال گذشته، و تنوع فوق العاده آنها همچنان ستاره شناسان را شگفت زده کرده است.
هارمونی کره ها
ریاضیدان یونانی فیثاغورث 2500 سال پیش با تجزیه و تحلیل صدای چکش و سیم آهنگر، اصول هارمونی موسیقی را کشف کرد.
او معتقد بود که ریاضیات پایه و اساس جهان طبیعی است و آن را پیشنهاد کرد خورشید، ماه و سیارات بر اساس ویژگی های مداری خود، زمزمه های منحصر به فردی از خود ساطع می کنند. او فکر می کرد که این “موسیقی کره ها” برای گوش انسان نامحسوس خواهد بود.
چهارصد سال پیش یوهانس کپلر این ایده را پذیرفت او پیشنهاد کرد که فواصل موسیقی و هارمونی حرکت شش سیاره شناخته شده در آن زمان را توصیف می کند.
به کپلربر منظومه شمسی دو بیس داشت سیاره مشتری و زحل; تنور، مریخ; دو ویولا، سیاره زهره و زمین; و سوپرانو سیاره تیر. این نقش ها منعکس کننده مدت زمان چرخش هر سیاره به دور خورشید، سرعت کمتر برای سیارات بیرونی و سرعت بیشتر برای سیارات درونی است.
او کتابی را که در مورد این وابستگی های ریاضی نوشته بود نامید.هماهنگی دنیا” در حالی که این ایده ها شباهت هایی به مفهوم تشدید مداری دارند، سیارات در واقع صدا تولید نمی کنند زیرا صدا نمی تواند از خلاء فضا عبور کند.
تشدید مداری
رزونانس زمانی رخ می دهد که سیارات یا قمرها دارای دوره های مداری هستند که هستند نسبت اعداد کامل. دوره مداری است زمان برای یک سیاره برای انجام یک چرخش کامل از ستاره گرفته شده است. بنابراین، برای مثال، دو سیاره که به دور یک ستاره می چرخند، تشدید 2:1 دارند، زمانی که یک سیاره دو برابر سیاره دیگر طول می کشد تا به دور ستاره بچرخد. رزونانس فقط در دیده می شود 5 درصد از منظومه های سیاره ای.
در منظومه شمسی، نپتون و پلوتون در رزونانس 3:2 هستند. همچنین وجود دارد رزونانس سه گانه4:2:1، در میان سه قمر مشتری: گانیمد، اروپا و یو. در زمان مناسب گانیمد برای گردش به دور مشتری، اروپا دو بار و آیو چهار بار به دور مشتری می چرخند. رزونانس ها به طور طبیعی زمانی رخ می دهند که سیارات دارای دوره های مداری باشند که نسبت اعداد کامل است.
فواصل موسیقی رابطه بین دو نت موسیقی را توصیف می کند. در قیاس موسیقی، مهم است فواصل موسیقی بر اساس نسبت فرکانس چهارم، 4:3، پنجم، 3:2، و اکتاو، 2:1 است. هر کسی که بازی می کند گیتار یا پیانو می تواند این فواصل را تشخیص دهد.
رزونانس های مداری می توانند تغییر کنند چگونه جاذبه تاثیر می گذارد دو جسم که باعث شتاب گرفتن، کاهش سرعت، تثبیت آنها در مسیر مداری آنها می شود و گاهی اوقات مدار آنها مختل می شود.
فشار دادن a را در نظر بگیرید کودکی روی تاب. هم سیاره و هم گهواره فرکانس خاص خود را دارند. به کودک فشاری بدهید که با حرکت تکان دادن مطابقت دارد و این حرکت تقویت می شود. آنها همچنین اگر هر بار دیگر یا هر بار سوم آنها را فشار دهید، تقویت خواهند شد. اما آنها را در زمانهای تصادفی، گاهی با حرکت نوسانی و گاهی مخالف، فشار دهید و تقویتی دریافت نمیکنند.
برای سیارات، افزایش ممکن است باعث شود که آنها به مسیر مداری خود ادامه دهند، اما به احتمال زیاد باعث اختلال در مدار آنها می شود.
تشدید فراسیاره ای
سیارات فراخورشیدی یا سیارات خارج از منظومه شمسی، نمونههای شگفتانگیزی از تشدید نه تنها بین دو جرم، بلکه بین «زنجیرههای» تشدید کنندهای که شامل سه یا چند جرم است را نشان میدهند.
ستاره گلیز 876 دارای سه سیاره با نسبت دوره مداری 4:2:1 است، درست مانند سه قمر مشتری. کپلر 223 چهار سیاره به نسبت 8:6:4:3 وجود دارد.
را یک کوتوله قرمز کپلر 80 پنج سیاره با نسبت های 9:6:4:3:2 و TOI 178 شش سیاره وجود دارد که پنج تای آنها در یک مدار تشدید با نسبت های 18:9:6:4:3 قرار دارند.
TRAPPIST-1 رکورددار است. هفت تا هستند سیارات شبیه زمینکه دو تای آن ممکن است قابل سکونت باشدبا نسبت مداری 24:15:9:6:4:3:2.
جدیدترین نمونه از مدار تشدید است HD 110067 سیستم. این سیاره حدود 100 سال نوری از ما فاصله دارد و شش سیاره زیر نپتون دارد که یک نوع رایج است سیاره فراخورشیدی، با نسبت مداری 54:36:24:16:12:9. این کشف جالب است زیرا بیشتر مدارهای تشدید ناپایدار هستند و با گذشت زمان ناپدید می شوند.
با وجود این مثال ها، مدارهای تشدید نادر هستند و تنها 1 درصد از تمام منظومه های سیاره ای آنها را نشان می دهند. ستاره شناسان بر این باورند که سیارات در رزونانس تشکیل می شوند، اما گرانش کوچکی از گذر آنها تکان می خورد ستاره ها و سیارات سرگردان با گذشت زمان طنین را پاک می کنند. با HD 110067، مدار تشدید برای میلیاردها سال زنده مانده است و نمای نادر و بکری از سیستم را همانطور که در زمان شکل گیری بود ارائه می دهد.
فراصوت مدار
ستاره شناسان استفاده می کنند تکنیکی به نام sonification برای ترجمه داده های بصری پیچیده به صدا. این به مردم روشی متفاوت برای قدردانی از تصاویر زیبا می دهد تلسکوپ فضایی هابلو متصل است داده های اشعه ایکس و امواج گرانشی.
با سیارات فراخورشیدی، فراصوت می تواند روابط ریاضی مدارهای آنها را منتقل کند. ستاره شناسان در رصدخانه جنوبی اروپا چیزی را ایجاد کرده اند که آن را “موسیقی کره هابرای سیستم TOI 178 با مرتبط کردن صدای مقیاس پنتاتونیک به هر یک از پنج سیاره.
آ ترجمه موسیقایی مشابه ساخته شده است برای TRAPPIST-1 این سیستم، با فرکانس های مداری با ضریب 212 میلیون افزایش یافته تا آنها را به محدوده قابل شنیدن برساند.
ستاره شناسان نیز دارند سونوگرافی ایجاد کرد برای سیستم HD 110067. مردم ممکن است مخالف باشند که آیا این پخشها شبیه موسیقی واقعی به نظر میرسند، اما دیدن تحقق ایدههای فیثاغورس پس از ۲۵۰۰ سال الهامبخش است.



