تک چشمی در مقابل دوربین دوچشمی: کدام یک برای رصد ستارگان بهتر است؟

چرا دوربین های دوچشمی حجیم حمل می کنید در حالی که می توانید یک تک چشمی را بسته بندی کنید و نیمی از حجم آن را حذف کنید؟ اگر اخیراً در جادهها بودهاید – چه در سفر، چه پیادهروی یا کمپینگ – و تصمیم گرفتهاید دوربینهای دوچشمی سنگین خود را در خانه بگذارید، احتمالاً به سرمایهگذاری روی یک تک چشمی فکر کردهاید.
اما آیا امکان انتخاب بین وجود دارد بهترین دوربین دوچشمی و یک چشمی برای رصد ستارگان؟ اگرچه وزن آن تقریبا نصف وزنی است که یک جفت دوربین دوچشمی می تواند داشته باشد، اما آیا یک دوربین تک چشمی جایگزین خوبی برای رصد ستارگان و ستاره شناسی است؟ کدام یک برای رصد ستارگان بهتر است، مونوکل یا دوربین دوچشمی؟
هر دو کاربرد خود را دارند، اما تفاوتهایی وجود دارد که باید قبل از تصمیم گیری در مورد خرید، از آنها آگاه باشید. در اینجا همه چیزهایی که باید در مورد مقایسه دوربین های دوچشمی و تک چشمی برای رصد ستارگان و ستاره شناسی بدانید آورده شده است.
شباهت بین دوربین دوچشمی و تک چشمی ستارگان
هر دو تک چشمی و دوربین دوچشمی برای مطالعه ماه و اجرام آسمانی درخشان تر عالی هستند. اگر چه جزییات زیادی از سیارات نخواهید دید، اما دیدن قمرهای مشتری با استفاده از یک تک چشمی یا دوربین دوچشمی به راحتی امکان پذیر است.
یک تک چشمی یا دوچشمی خوب برای نجوم کم و بیش مشخصات مشابهی خواهد داشت. هر دوچشمی و تک چشمی با دو عدد به وضوح نمایش داده می شود، مانند 8×42 فروخته می شود. این برای لنزهای شیئی با زوم 8 برابر و قطر 42 میلی متر اعمال می شود. برای مشاهده آسمان شب، حداقل یک 10×42، ترجیحاً 10×50 را انتخاب کنید، که بزرگنمایی را به اندازه کافی پایین نگه می دارد تا به راحتی در آسمان شب حرکت کند و در عین حال نور کافی در شب را داشته باشد.
بزرگنمایی مفید است—شما دید خوبی از سطح ماه و قمرهای جووین خواهید داشت—اما به طور قابل توجهی به وزن تک چشمی و دوربین دوچشمی می افزاید. بزرگنمایی به معنای میدان دید باریکتر است، اما میتواند اجرام کوچکتر در اعماق آسمان مانند Pleiades (M45)، خوشه دوقلوی پرسئوس (NGC 869 و NGC 884) و کهکشان آندرومدا (M31) را سختتر کند.
تفاوت بین دوچشمی و تک چشمی برای رصد ستارگان

اگر قابل حمل بودن اولویت شماست، ممکن است وسوسه شوید که هر جفت دوچشمی حجیم را با هر تک چشمی کوچک، شیک و جیبی مقایسه کنید. این کار را نکنید این سوال که کدام بهتر است – تک چشمی یا دوچشمی – سوال اشتباهی است زیرا هر دوی آنها برای رصد ستارگان مزایا و معایبی دارند.
انجام نجوم یعنی جمع آوری نور زیاد. اگرچه بیشتر به دیافراگم اپتیک، ED (مخفف پراکندگی بسیار کم) مربوط می شود، شیشه نور بیشتری را از خود عبور می دهد، در حالی که لنزهای چند روکش تابش خیره کننده را کاهش می دهند. شما می توانید هر دو ویژگی را در دوچشمی و تک چشمی دریافت کنید. با این حال، در حالی که بازار دوربین دوچشمی بالغ است و انتخاب های زیادی دارد، این در مورد بازار تک چشمی که به سرعت تغییر می کند اما کمتر قابل اعتماد است، صادق نیست. بنابراین، در حالی که در حال حاضر خرید یک دوربین دوچشمی وحشتناک دشوار است، هنوز هم امکان خرید یک تک چشمی بد وجود دارد.
چه زمانی دوربین دوچشمی برای رصد ستارگان بهتر است؟

دوربینهای دوچشمی برای جلسات طولانیتر رصد ستارگان و مطالعه دقیق آسمان شب بهتر است و برای کسانی که از منحنی یادگیری خفیف اهمیتی ندارند، بهترین است. تماشای با دو چشم به جای یک چشم، تجربه را بهبود می بخشد، غوطه وری بیشتری در آسمان شب ایجاد می کند و فشار چشم را کاهش می دهد (زیرا مجبور نیستید یک چشم را به هم بچسبانید).
برای دوربین دوچشمی، وزن اضافه می تواند ثابت نگه داشتن آن را دشوار کند، اما گزینه هایی را در اختیار شما قرار می دهد. یکی از تکنیکها در اینجا این است که اجسام را در بالای سر خود مشاهده کنید و به دوربین دوچشمی اجازه میدهید توسط صورت شما حمایت شود. یکی دیگر از این موارد این است که از ساعد خود به عنوان داربست استفاده کنید، در حالی که آرنج خود را به سینه خود بکشید. در هر صورت، حجم اضافه دوربین دوچشمی، آنها را برای استفاده با کیف شانه یا کیف دوربین مناسب تر می کند.
چه زمانی یک تک چشمی برای رصد ستارگان بهتر است؟

تک چشمی یک گجت ایده آل در کوله پشتی یا جعبه دستکش ماشین است و هر کسی می تواند بلافاصله از آن استفاده کند. در مواقع اضطراری مفید است و برای گرفتن یک نمای نزدیک از ماه، قمرهای مشتری، یا اجرام درخشان در اعماق آسمان هنگام کمپینگ یا سفرهای جاده ای که قابلیت حمل و نقل در آنها حیاتی است، ارزشمند است.
راه اندازی و استفاده از یک چشمی ساده تر از دوربین دوچشمی است که کمی پیچیده تر است زیرا فاصله بین دو چشمی برای حفظ یک تصویر واحد ضروری است. همچنین لازم است هر دو چشمی را برای هماهنگی با چشمان خود فوکوس کنید.
این مورد در مورد یک مونوکل صدق نمی کند، زیرا فقط به یک چشمی نیاز دارد تا فوکوس شود. ثابت نگه داشتن مونوکل سخت تر از دوربین دوچشمی است، اگر آن را با دست بگیرید، بنابراین از دو دست – یکی در جلوی دیگری – برای ثابت نگه داشتن آنها استفاده می کنید.
مقایسه قیمت ها

به طور کلی، یک تک چشمی تقریباً نصف قیمت دوربین دوچشمی است، اما این امر با توجه به کوچکتر شدن آنها آشکارتر می شود.
یک مثال خوب از آنچه که باید انتظار داشت، محدوده Endurance ED Hawke است که شامل تک چشمی از 8×25 تا 10×42 و دوربین های دوچشمی از 8×32 تا 12×50 می شود. تک چشمی 10×42 145 دلار / 122 پوند و دوربین دوچشمی 10×42 249 دلار / 279 پوند است. ما تکچشمی Hawke Endurance ED 10×42 را آزمایش کردیم و به دلیل مقاومت در برابر مه و آب، تصاویر شفاف و روشنی که تولید میکند و توانایی خوب فوکوس نزدیک (تا شش فوت / دو متر) به آن 4/5 ستاره دادیم.
یافتن یک تک چشمی بالاتر از 12×50 از یک برند بزرگ نسبتاً نادر است – بیشتر آنها با آداپتورهای تلفن هوشمند عرضه می شوند و معمولاً برای حیات وحش هستند – اما دوربین های دوچشمی در اندازه های بسیار بزرگتر و نجومی مانند Celestron SkyMaster Pro 15×70 با قیمت عالی فروخته می شوند.
همچنین یافتن ویژگیهای اپتیکال پیشرفته در دوربینهای دوچشمی رایجتر است، مانند Nikon Monarch HG 10×42 (979/1159 دلار)، که دارای سیستم یکسان سازی میدان برای ایجاد نمای واضح و واضح در اطراف لنز است.




