جیمز ارل جونز بازیگر افسانه ای جنگ ستارگان و صداپیشگی دارث ویدر در سن 93 سالگی درگذشت.

جیمز ارل جونز، آن هنرپیشه خوش زبان و صداپیشگی دارث ویدر از جنگ ستارگان و موفاسا از فیلم شیرشاه، روز دوشنبه 9 سپتامبر در سن 93 سالگی در شهرستان داچس، نیویورک درگذشت. به گزارش ددلاین، نماینده او در گروه هنرمندان مستقل این موضوع را تایید کرد.
این هنرپیشه افسانه ای هالیوود در 17 ژانویه 1931 در آرکابوتلا، می سی سی پی، پسر یک بازیگر جوان و گاه به گاه جایزه به دنیا آمد. در حالی که پدرش تا حد زیادی در دوران تربیتش غایب بود، قبل از نقل مکان به میشیگان توسط مادربزرگ مادریاش بزرگ شد، جایی که بعداً در دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و برای اولین بار با هنر بازیگری نمایشی آشنا شد.
جونز در طول بیش از 60 سال فعالیت حرفه ای، یک مجری مشهور روی صحنه و پرده سینما بود و در حدود 200 فیلم هالیوود، نمایشنامه ها و برنامه های تلویزیونی ظاهر شد و به همین دلیل با دو جایزه امی پرایم تایم، امی روز، گلدن گلوب، مفتخر شد. یک جایزه گرمی» و سه جایزه تونی برای «امید بزرگ سفید»، «حصارها» و کار کلی.
جونز همچنین یکی از اعضای انجمن نادری از اجراکنندگان بود که برنده جوایز ارزنده EGOT (امی، گرمی، اسکار، تونی) شدند و مجسمه اسکار 2012 او یک جایزه افتخاری غیر رقابتی بود. این جایزه طلای ویژه به دلیل «میراث برتری مداوم و تطبیق پذیری غیر معمول او» ارائه شد.
اما او شاید بیشتر به خاطر قرض دادن پیپ های باریتون فرمانده خود به دارث ویدر در سه گانه اصلی جنگ ستارگان، که از سال 1977 تا 1983 منتشر شد، شناخته شده است. ، Rogue One: A Star Wars Story (2016)، Star Wars Episode IX: The Rise of Skywalker (2019)، نمایش تلویزیونی انیمیشن Star Wars Rebels و سریال لایو اکشن «Obi-Wan Kenobi» در دیزنی پلاس.
جرج لوکاس از جونز برای صداپیشگی شخصیت شرور سیاهپوش دارث ویدر از فانتزی فضایی سال 1977 او استفاده کرد، و جایگزین دیالوگهای ضبطشده توسط بازیگر دیوید پروس شد که لهجه بریتانیاییاش به اندازه کافی برای ارباب سیث تیره نبود. جونز برای یک روز کار و ارائه جملات به یاد ماندنی ویدر مانند “من بی ایمانی شما را آزاردهنده می دانم” مبلغ ناچیز 7000 دلار دریافت کرد.
جورج لوکاس، خالق جنگ ستارگان، روز دوشنبه در بیانیه ای گفت: «جیمز یک هنرپیشه باورنکردنی بود، هم از نظر هنر و هم از نظر روحی منحصر به فردترین صدا بود. تقریباً نیم قرن او دارث ویدر بود، اما راز همه چیز این است که او یک انسان زیبا بود. او در تمام نقشهایش عمق، صداقت و معنا به ارمغان آورد که مهمترین آنها همسر فداکار مرحوم سیس و پدری برای فلین بود. جیمز دلتنگ بسیاری از ما خواهد بود…دوستان و طرفداران.”

جونز پس از پایان جنگ کره به نیویورک نقل مکان کرد و در سال 1958 برای نمایش طلوع آفتاب در Campobello استخدام شد. تینسل تاون به زودی فراخوانده شد و یکی از فیلم های اولیه او طنز دکتر استرنج لاو استنلی کوبریک در سال 1964 بود، یا: چگونه یاد گرفتم نگران نباشم و بمب را دوست داشته باشم.
در سال 1970، جونز در اقتباس هالیوود برادوی از امید سفید بزرگ بازی کرد، نمایشنامه ای که کار او را در برادوی به عنوان بوکسور سنگین وزن جک جفرسون آغاز کرد و اولین تونی را برای او به ارمغان آورد. نسخه بزرگ برای این بازیگر محترم نامزدی اولیه اسکار و گلدن گلوب را به همراه داشت. علاوه بر جنگ ستارگان، در دهه 1970 جونز در مینی سریال مهم Roots در سال 1977 و دنباله Roots: The Next Generation در سال 1979، الکس هیلی نویسنده را به تصویر کشید.
نقشهای به یاد ماندنی بعدی او مانند Thulsa Doom شیطانی او در 1982 Conan the Barbarian، King Jaffe Joffer در سال 1988 Coming to America و سال 1989 Field of Dreams، جایی که او نقش نویسنده فعال دهه 1960 ترنس مان را بازی کرد که با کوین کاستنر ری کی بال درگیر شد. ماجراجویی میدان رویاها به کارگردانی فیل آلدن رابینسون، سه نامزدی جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم را به دست آورد و از آن زمان به یک فیلم کلاسیک ورزشی نوستالژیک تبدیل شده است.

او همچنین در سال 1990 در فیلم های The Hunt for Red October، Patriot Games (1992) و Clear and Present Danger (1994) در نقش فرمانده دریاسالار گریر بازی کرد. در سال 1994، او صدای غرش خود را برای فیلم انیمیشن شیرشاه دیزنی به موفاسا نجیب قرض داد.
ده ها حضور تلویزیونی و مهمانی جونز عبارتند از Sesame Street, Highway to Heaven, Touched by an Angel, Frasier, Lewis & Clark: The New Adventures of Superman, Stargate SG-1, House’, ‘The Simpsons’, ‘Everwood’. ، “حصارها”، “قتل: زندگی در خیابان” و “تئوری بیگ بنگ”.
از جیمز ارل جونز پسرش فلین ارل جونز به یادگار مانده است.




