ساکنان غربی ایالات متحده بیشترین مشاهده یوفوها را گزارش می کنند – آنها واقعا چه چیزی را می بینند؟

یک مطالعه جدید نشان میدهد، آنهایی از ما در غرب آمریکا که از فضای باز لذت میبرند، ممکن است احتمال بیشتری برای گزارش مشاهده یوفو داشته باشند.
تجزیه و تحلیل گزارشهای پدیدههای هوایی ناشناس (UAP) (UAP یک اصطلاح کلی جدید است که شامل یوفوها نه تنها در آسمان بلکه در فضا و زیر آب) نشان می دهد که عوامل محیطی محلی در تعداد مشاهده UAP گزارش شده نقش دارند.
این مطالعه، بر اساس حدود 98000 گزارش در طول 20 سال، فهرستبندی شده در یک مجموعه داده منبع باز آنلاین که توسط مرکز ملی تحقیقات بشقاب پرنده (NUFORC)، نحوه مطابقت مشاهدههای UAP گزارششده با متغیرهای محیطی مانند آلودگی نوری و پوشش ابر، و همچنین مواردی مانند نزدیکی به فرودگاهها و تأسیسات نظامی را مدلسازی میکند. نتایج نشان میدهد که اکثر مشاهدات گزارششده در غرب ایالات متحده، همراه با یک کانون کوچکتر در شمال شرقی ایالات متحده منشاء میگیرند.
متصل: دفتر یوفو پنتاگون در گزارشی جدید «هیچ مدرک تجربی» از فناوری بیگانگان پیدا نکرده است
ریچارد مدینا، جغرافیدان دانشگاه یوتا که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، به Space.com گفت: «این کاملا غیرمنتظره بود. توضیح اینکه چرا ما این همه مشاهدات در غرب داریم، دشوار است.

تعیین زمینه اکولوژیکی این مشاهدات هنگام در نظر گرفتن توضیحات برای رویدادهای احتمالی UAP مهم است. مدینه گفت، همچنین میتواند به دانشمندان کمک کند تا بین مشاهدههای بیاهمیت و واقعاً غیرعادی که ممکن است یک تهدید مشروع باشند، تمایز قائل شوند.
او و همکارانش استدلال می کنند که تعداد بالای مشاهده در غرب ایالات متحده را می توان تا حدی با فضاهای باز گسترده و آب و هوای معتدل در طول سال توضیح داد که مردم را برای فعالیت های تفریحی به بیرون می کشاند. مدینه گفت: «مردم بیرون هستند و به آسمان نگاه می کنند». بیانیه
به گفته محققان، ارتباط تاریخی غرب با UAP ممکن است به تعداد بالای گزارشها از منطقه کمک کند.
منطقه افسانه ای نوادا 51برای مثال، به عنوان یک میدان آزمایشی احتمالی برای فناوری بیگانگان بدنام است. این مرکز نظامی فوق محرمانه، در حدود 100 مایلی (160 کیلومتری) لاس وگاس، حداقل از دهه 1980 در حال آزمایش هواپیماهای جاسوسی با شکل عجیب و غریب بوده است که باعث ایجاد سوء ظن و تئوری های توطئه مبنی بر آزمایش فناوری بیگانگان توسط دولت آمریکا شده است. پس از دولت آمریکا تسهیلات را شناسایی کرد برای اولین بار در سال 2013 و اسناد مرتبط منتشر شد، گزارش های زیادی در مورد بشقاب پرنده مشاهده ها با تاریخ و زمان پروازهای هواپیماهای آزمایشی طبقه بندی شده در آن زمان مطابقت دارند.
در مثالی دیگر شهر کویری رازول در نیومکزیکو به دلیل سقوط یک بشقاب پرنده در سال 1947 پس از اینکه چند نفر از ساکنان با بقایای نوارهای لاستیکی و فویل روبرو شدند مشهور شد. با این حال، نیروی هوایی ایالات متحده بعداً فاش کرد که لاشه هواپیما از یک پروژه چند بالن طبقه بندی شده برای استشمام آزمایش های هسته ای شوروی است. مدینه و همکارانش گفتند که چنین حوادثی ممکن است منجر به افزایش تعداد مشاهدههای UAP شده باشد، که نشان میدهد مردم متوجه اشیاء زمینی میشوند اما آنها را بهعنوان آنها تشخیص نمیدهند.
محققان در مقاله خود نوشتند: «ما در مورد آنچه مردم میبینند فرضیه نمیزنیم، فقط این است که وقتی و در کجا فرصت داشته باشند، بیشتر خواهند دید. با این حال، این سوال باقی می ماند که این گزارش های نظارتی در مورد چیست؟

“مردم واقعاً چه چیزی را می بینند؟”
NUFORC یک سیستم خودگزارشدهی عمومی است، اگرچه وبسایت بانک داده بیان میکند که کارکنان آن کلاهبرداری آشکار را از بین میبرند، و همچنین زیرمجموعه کوچکی از موارد بالقوه جالب و معتبر را که توسط ناظران آموزشدیده مانند خلبانان یا کسانی که ویدیو یا عکس واضح گزارش شدهاند برجسته میکند. شواهد و مدارک.
در این مجموعه داده ها، مدینه و همکارانش دو عامل را برای مشاهدات در هر شهرستان ایالات متحده تجزیه و تحلیل کردند. اولین مورد مربوط به پتانسیل دید آسمان بود که شامل آلودگی نوری منطقه، پوشش ابر و پوشش درختی است. دومی به احتمال اینکه اشیاء به طور کلی در آسمان هستند، که مواردی مانند نزدیکی به فرودگاهها و تأسیسات نظامی را در نظر میگرفت، میپردازد.
مدینه گفت: «فناوری بیش از هر زمان دیگری در آسمان وجود دارد، بنابراین سؤال این است: مردم واقعاً چه چیزی را می بینند؟» بیانیه. پاسخ به این سوال دشوار و مهم است زیرا هرگونه عدم اطمینان می تواند تهدیدی بالقوه برای امنیت ملی باشد.

هنگامی که محققان تجزیه و تحلیل خود را آغاز کردند، انتظار داشتند که تعداد مشاهده های UAP نسبتاً کند رشد کند زمان، به لطف پیشرفت های اینترنت که گزارش دهی را بهبود بخشید. مدینه گفت: “اما این چیزی نیست که ما می بینیم.” ما این الگوهای واقعا منحصر به فرد را می بینیم و مطمئن نیستیم که چگونه آنها را توضیح دهیم.”
به عنوان مثال، دو دهه گزارش UAP در سال 2014 به اوج خود رسید، زمانی که 8000 مشاهده در پایگاه داده NUFORC وارد شد. همچنین، در تضاد کامل با تعداد زیادی از مشاهدات UAP در غرب، مرکز و جنوب ایالات متحده به طرز غم انگیزی خالی مانده است. مدینه گفت: «در حال حاضر، ما واقعاً نمی دانیم چرا در جنوب کمتر مشاهده شده است. وی افزود: نتایجی که ما به دست می آوریم توسط تحقیقات پشتیبانی می شود، اما همچنان ممکن است اشتباه کنیم.
اوایل ماه گذشته، خیلی انتظار می رفت گزارش از دفتر یوفو پنتاگون یافت “هیچ مدرک تجربی” وجود ندارد که نشان دهد دولت ایالات متحده دانش فناوری بیگانگان را پنهان می کند و گفت هیچ مدرکی وجود ندارد که هر یک از مشاهده های گزارش شده یوفوها فضاپیمای بیگانه باشد. این گزارش، بررسی 63 صفحه ای اسناد طبقه بندی شده از دهه 1940 که توسط کنگره منتشر شد، خاطرنشان می کند که بسیاری از گزارش های UAP به دلیل کمبود داده حل نشده یا ناشناس باقی مانده اند. در این گزارش آمده است که اگر اطلاعات با کیفیت بهتری در دسترس بود، بسیاری از این مشاهدات حل نشده را می توان به عنوان اشیاء پدیده معمولی شناسایی کرد.
کریستوفر ملون، معاون سابق دستیار وزارت دفاع در امور اطلاعات، Space.com قبلا گفته بود که “صدها گزارش معتبر جنگی بدون توضیح باقی مانده و همچنان سرازیر می شود.”
کار در حال انجام مدینه و تیمش در حال بررسی است که آیا الگوهای زمانی در داده های NUFORC وجود دارد یا خیر. مدینا به Space.com گفت که متغیرهای دیگری مانند فعالیت هواپیماهای بدون سرنشین، بالونهای علمی و سایر جنبههای اجتماعی-فرهنگی نیز بررسی خواهند شد تا ببینیم آیا با مشاهدههای گزارششده مرتبط هستند یا خیر.
“ما تازه داریم شروع می کنیم.”
این مطالعه در a کاغذ منتشر شده در مجله Scientific Reports.



