سنگین ترین جفت سیاهچاله ای که تا به حال دیده شده است 28 میلیارد برابر خورشید وزن دارد

دو سیاهچاله بسیار پرجرم که در «کهکشانهای فسیلی» در حال برخورد یافت میشوند، چنان پرجرم هستند که از برخورد و ادغام خودداری میکنند. این کشف میتواند توضیح دهد که چرا، اگرچه ادغام سیاهچالههای کلان جرم از نظر تئوری پیشبینی شده است، اما هرگز در حال انجام مشاهده نشدهاند.
این سیاهچاله بسیار پرجرم سیستم در واقع شده است کهکشان بیضوی B2 0402+379. مجموع جرم دو سیاهچاله 28 است میلیارد برابر بیشتر از خورشید، این را به عظیم ترین سیاهچاله دوتایی تبدیل می کند که تاکنون دیده شده است. نه تنها این، بلکه اجزای دوتایی این منظومه نزدیکترین اجزای یک جفت سیاهچاله بسیار پرجرم هستند که تنها 24 سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.
این تنها یکی است سیاهچاله دوتایی کلان جرم که یک بار با جزئیات کافی حل شد تا دو جسم را جداگانه ببینیم. عجیب است، در حالی که نزدیکی دو جسم نشان می دهد که آنها باید با هم برخورد کنند و ادغام شوند، به نظر می رسد که آنها بیش از 3 میلیارد سال در یک رقص مداری به دور یکدیگر قفل شده اند.
متصل: نزدیکترین جفت سیاهچاله های کلان پرجرم به زمین در بقایای یک برخورد کهکشانی نهفته است.
تیمی که این دوتایی را در دادههای جمعآوریشده توسط تلسکوپ شمالی جمینی در هاوایی کشف کردند، معتقدند که سیاهچالههای کلان جرم با جرم خالصشان از ادغام شدن آنها جلوگیری میکنند.
راجر رومانی، یکی از اعضای تیم و استاد فیزیک در دانشگاه استنفورد، میگوید: «بهطور معمول، به نظر میرسد کهکشانهایی با جفتهای سیاهچاله سبکتر، ستارهها و جرم کافی برای جمعکردن سریع آنها دارند. بیانیه. “از آنجایی که این جفت بسیار سنگین است، برای انجام کار به ستاره ها و گاز زیادی نیاز داشت. اما سیستم دوتایی کهکشان مرکزی را از چنین ماده ای پاک کرده و آن را راکد رها کرده است.»
جفت سیاهچاله های بزرگ با هم سازگار نیستند… هنوز
B2 0402+379 یک “خوشه فسیلی” است که نشان می دهد چه اتفاقی می افتد وقتی کل خوشه کهکشانی هزینه دارد. ستاره ها و گاز در یک کهکشان بزرگ ادغام می شود. جرم انبوه دو سیاهچاله کلان پرجرم در قلب آن نشان می دهد که زنجیره ای از ادغام بین سیاهچاله های کوچکتر زمانی که چندین کهکشان در خوشه به هم می رسند و با هم ادغام می شوند آنها را ایجاد کرده است.
دانشمندان بر این باورند که در قلب بیشتر، اگر نه همه، کهکشان ها یک سیاهچاله بسیار پرجرم با جرمی برابر با میلیون ها یا میلیاردها خورشید است. هیچ ستاره ای نمی تواند فرو بپاشد تا چنین سیاهچاله های عظیمی را به دنیا بیاورد، بنابراین تصور می شود که سیاهچاله های پرجرم از طریق زنجیره های ادغام بین سیاهچاله های متوالی بزرگتر و بزرگتر متولد می شوند.
هنگامی که خود کهکشان ها با هم برخورد می کنند و ادغام می شوند، دانشمندان این نظریه را مطرح می کنند که سیاهچاله های عظیم در قلب آنها با هم حرکت می کنند و یک جفت دوتایی را تشکیل می دهند. این سیاهچاله ها همانطور که به دور یکدیگر می چرخند، امواجی را در فضا-زمان منتشر می کنند امواج گرانشی که حرکت زاویه ای را از سیستم دوتایی منتقل می کند و باعث می شود سیاهچاله ها به دور هم نزدیکتر شوند.
در نهایت، زمانی که سیاهچاله ها به اندازه کافی به هم نزدیک شوند، جاذبه گرانشی آنها باید بر آنها مسلط شود و سیاهچاله ها با هم برخورد می کنند و ادغام می شوند، درست مانند سیاهچاله هایی که برای ایجاد آنها برخورد کردند. سوال این است که آیا برخی از سیاهچاله های پرجرم می توانند آنقدر پرجرم باشند که چنین برخوردی متوقف شود؟

برای درک بهتر این سیستم سیاهچاله سنگین، تیم به دادههای آرشیوی جمعآوریشده توسط طیفنگار چند شیء جمینی شمالی (GSO) روی آوردند. این به آنها اجازه می دهد تا سرعت ستارگان مجاور دو سیاهچاله کلان پرجرم و به نوبه خود جرم کل این سیاهچاله ها را تعیین کنند.
رومانی افزود: «حساسیت عالی GMOS به ما این امکان را میدهد تا با نزدیکتر شدن به مرکز کهکشان، سرعتهای فزاینده ستارگان را ترسیم کنیم.» “با این کار، ما توانستیم جرم کل سیاهچاله هایی را که در آنجا هستند استنباط کنیم“
ادغام متوقف شده است
جرم دو سیاهچاله این منظومه به قدری بزرگ است که تیم بر این باور است که برای نزدیک کردن سیاهچاله های کلان پرجرم به جمعیت بسیار زیادی از ستارگان در اطراف آنها نیاز است. با این حال، همانطور که این اتفاق می افتد، انرژی نشت شده از دوتایی، ماده را از مجاورت آنها دور می کند.
این باعث شد که مرکز B2 0402+379 فاقد ستارگان و گاز باشد تا به اندازه کافی به سیستم دوتایی نزدیک شود تا انرژی از آن تخلیه شود. در نتیجه، پیشروی این دو سیاهچاله کلان پرجرم به سمت یکدیگر با نزدیک شدن به مراحل نهایی قبل از ادغام متوقف شده است.
نتایج این تیم زمینه مهمی را در رابطه با تشکیل دوتاییهای ابرپرجرم سیاهچاله پس از ادغام کهکشانی فراهم میکند، اما همچنین از این ایده حمایت میکند که جرم چنین دوتاییها برای جلوگیری از دنبال کردن سیاهچالهها ضروری است.
تیم در حال حاضر مطمئن نیست که آیا این دو سیاهچاله ابرپرجرم در سنگینترین دوتایی که تاکنون کشف شده است، بر این وقفه غلبه خواهند کرد و در نهایت ادغام خواهند شد یا اینکه برای همیشه در برزخ ادغام محبوس خواهند شد.
Tirth Surti، نویسنده اصلی مطالعه و دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه استنفورد، گفت: “ما مشتاقانه منتظر مطالعات بیشتر در مورد هسته B2 0402+379 هستیم، جایی که خواهیم دید چقدر گاز وجود دارد.” “این باید بینش بیشتری به ما بدهد که آیا سیاهچاله های کلان جرم در نهایت ممکن است ادغام شوند یا اینکه آنها به عنوان یک سیستم دوتایی گیر کرده اند.”
یکی از راههایی که میتوان جلوی این مخالفت پرجرم را گرفت این است که کهکشان دیگری با B2 0402+379 ادغام شود، در نتیجه ستارهها، گازها و سیاهچالههای بسیار پرجرم دیگری را در ترکیب پرتاب کند و این تعادل ظریف را به هم بزند. اینکه B2 0402+379 یک است کهکشان فسیلی با این حال، بدون مزاحمت برای میلیاردها سال، این سناریو را محتمل می کند.
یکی از چیزهایی که این تحقیق تضمین میکند این است که چقدر برای ستارهشناسان دادههای بایگانی تلسکوپهایی مانند Gemini North، که با تلسکوپ جنوبی جمینی، واقع در کوهی در آند شیلی جفت میشود، برای تشکیل رصدخانه بینالمللی جمینی مفید است.
مارتین استیل، مدیر برنامه بنیاد ملی علوم رصدخانه بینالمللی جمینی، گفت: «آرشیو دادهای که به رصدخانه بینالمللی جمینی ارائه میشود، حاوی یک معدن طلا از اکتشافات علمی دستنخورده است. اندازهگیریهای جرم برای این سیاهچاله دوتایی بسیار پرجرم، نمونهای الهامبخش از تأثیر بالقوه یک مطالعه جدید است که این آرشیو غنی را بررسی میکند.»
تحقیقات این تیم در منتشر شده است مجله اخترفیزیک.




