ژانویه متعلق به مشتری است: در این ماه پادشاه سیارات را در آسمان شب ببینید

مشتری، بزرگترین سیاره در منظومه شمسی، در حال حاضر به عنوان یک “ستاره” نقره ای درخشان در جمینی دوقلوها می درخشد، در پایین در آسمان شرقی-شمال شرقی به عنوان غروب به آرامی محو می شود. این یک پیکربندی چشم نواز از یک مثلث بزرگ با “ستارگان دوقلو” Pollux و Castor را تشکیل می دهد. شما واقعا نمی توانید آن را از دست بدهید.
و در ساعت 4 صبح به وقت شرقی (0900 GMT) روز شنبه (10 ژانویه)، مشتری به آن نقطه در آسمان دقیقاً مقابل می رسد خورشیدبه نام “اپوزیسیون”. اگر مسیر تمام سیارات اطراف خورشید دایره های واقعی بود، این نیز با نزدیک ترین نزدیکی زمین به مشتری، یعنی 393.3 میلیون مایل (632.9 میلیون کیلومتر) همزمان می شد. با این حال، 25 ساعت زودتر، در ساعت 3 صبح به وقت شرقی (0800 GMT) در روز جمعه (9 ژانویه) اتفاق می افتد.
مشتری در 28 دسامبر 2028 به دورترین نقطه خود از خورشید – نقطه آفلیون که آن را 507 میلیون مایل (815.7 میلیون کیلومتر) از ستاره ما قرار می دهد – خواهد رسید.
«ژوپ بزرگ» تقریباً تبدیل به یک ستاره شد
مشتری پس از آن همواره جالب ترین جرم منظومه شمسی است ماه و خورشید و همیشه جایگاه ویژه ای در قلب بینندگان تلسکوپ داشته است. مشتری مجموعه ای از ویژگی ها را در اختیار کاربران تلسکوپ قرار می دهد: فضای بی قرار و الف احاطه شده توسط همراهان روشن.
این سیاره غول پیکر که جرم آن تقریباً 2.5 برابر کل سیارات دیگر است، تقریباً 12 سال زمینی طول می کشد تا به دور خورشید بچرخد. بنابراین، او تقریباً یک سال را در هر یک از آنها می گذراند 12 صورت فلکی زودیاکاز آنجایی که صورت های فلکی عرض جغرافیایی متفاوتی دارند.
مشتری با قطر استوایی 88846 مایل (142984 کیلومتر)، بزرگترین سیاره است: یک توپ عظیم از هیدروژن و هلیوم بدون سطح جامد. دانشمندان در حال حاضر از ماهیت دقیق هسته مشتری مطمئن نیستند، اما شواهد مدرن نشان می دهد که این سنگ سخت و فشرده ای نیست که آنها زمانی تصور می کردند. اکتشافات اخیر ناسا ماموریت جونو و مدل های علمی به روز شده نشان می دهد که به جای یک مرز تیز بین هسته جامد و بقیه سیاره مشتری احتمالا یک هسته “نازک” دارد. این بدان معنی است که عناصر سنگین مانند سنگ و فلز در یک جبه ضخیم از هیدروژن فلزی حل شده و در یک شنل عظیم جوی از ابرهای چند رنگ پیچیده شده اند. هیدروسولفید آمونیوم
و به تعبیری عجیب، مشتری را حتی می توان مرده به دنیا آورد ستارهزیرا اگر جرم یک جسم ستاره ای نباشد، ویژگی ها (بیشتر هیدروژن) را دارد. با این حال، مساحت نسبتا کوچک آن مانع از شروع فرآیندهای هسته ای می شود که می تواند آن را به یک ستاره تمام عیار تبدیل کند. اگر مشتری کمی بزرگتر به دنیا می آمد، ما تمایز زندگی در یک را داشتیم دو ستاره سیستم
باندهای ابری و ماهواره ها
دوربین دوچشمی مشتری را به عنوان یک دیسک کوچک در حالی که اندازه آن متوسط است نشان دهید تلسکوپ نوارهای تیره متعدد، نواحی روشن و انبوهی از فستونها، گلدستهها، بیضیها و عناصر دیگر را نشان میدهد که اینجا و آنجا گسترش یافتهاند. چرخش مشتری سریعترین چرخش سیارات منظومه شمسی است. این چرخش در محور خود را در کمتر از 10 ساعت کامل می کند و یک برآمدگی استوایی ایجاد می کند که به راحتی از طریق اکثر تلسکوپ ها قابل مشاهده است. و ژانویه نماهای تقریباً بهینه ای از توابع پیچیده ابری خود ارائه می دهد. حتی در عرض های جغرافیایی میانه شمالی می توان هر طول جغرافیایی سیاره را در طول شب طولانی مشاهده کرد.
جدای از کمربندهای ابر برجسته، بزرگترین گنجینه تلسکوپی مشتری چهار آن است. قمرهای گالیله که یک مسابقه شاد با یکدیگر در سراسر سیاره می دوند و موقعیت های مربوطه خود را از ساعت به ساعت و شب به شب تغییر می دهند. کوچکترین تلسکوپ – حتی یک جفت دوربین دوچشمی 7 قدرتی ثابت – این چهار قمر درخشان مشتری را به صورت ستارگان کوچکی که تقریباً در یک خط قرار دارند و در حالی که سیاره را در مدارهای تقریباً لبهای با ما میچرخند، تغییر میدهند، نشان میدهد. معمولاً حداقل دو یا سه در هر زمان قابل مشاهده است.
به عنوان مثال، در روز شنبه (10 ژانویه)، سه قمر را در یک سمت مشتری خواهیم دید (که از سیاره به بیرون می روند: گانیمد، یو و اروپا) در حالی که چهارمین (کالیستو) در طرف مقابل مشتری تنها می ماند.
جاذبه های آینده
به نظر می رسد مشتری در آسمان عصر در هفته های آینده بالاتر خواهد رفت. این سیاره غول پیکر در حال حاضر تا ساعت 7 بعد از ظهر برای مشاهده تلسکوپی آماده است، زمانی که یک سوم راه را از افق شرقی تا آن نقطه درست بالای سر (که اوج نامیده می شود) خواهد داشت. حوالی نیمه شب به بالاترین موقعیت خود در جنوب می رسد و در سپیده دم به سمت غروب خود در غرب می رود. پس از شکوه مخالفت خود در نصف النهار نیمه شب، مشتری هر شب کمی بالاتر در شرق ظاهر می شود و با همسایگان ستاره ای خود برخورد می کند. پولوکس و روغن کرچک در چیزی شبیه بهشت پاس دو تروآس در هفته های آینده
در غروب 27 فوریه، مثلث بزرگ به یک متساوی الساقین باریک تبدیل شده و تقریباً با پولوکس و کاستور همسو خواهد شد. ماه در حال افزایش. اما نمایش واقعی در اواخر ماه مه و اوایل ژوئن اتفاق می افتد، زمانی که رقص جذاب سه سیاره و ماه باعث افسون شبانه می شود. در شامگاه 20 می، هلال ماه به خوبی در سمت چپ بالای مشتری قرار می گیرد. در هفته آخر ماه می، یک ساعت پس از غروب خورشید، می توانید نحوه انجام آن را تماشا کنید زهره صعود می کند تا مشتری را ملاقات کند. در 9 ژوئن، آنها در آسمان غرب – شمال غرب توجه خود را به سمت خود جلب می کنند. سرانجام، در 16 ژوئن، یک هلال باریک در سمت راست مشتری ظاهر می شود و یک سیاره دیگر زیر ماه خواهد نشست. عطارد.
باله آسمانی که به طور مداوم توسط این “ستاره های سرگردان” اجرا می شود، نقشی تعیین کننده در دانش آسمانی همه مردم داشته است. جای تعجب نیست که آنها خدایان به حساب می آمدند. پنج سیاره با چشم غیر مسلح (عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل) از زمان های قدیم شناخته شده اند و همچنین جالب است که تمامی اعضای این پنج نفر توسط کاوشگرهای فضایی به دقت مورد مطالعه قرار گرفته اند. البته قبل از ظهور تلسکوپ، تقریباً همه کشورها سیارات را به عنوان دسته خاصی از ستارگان می دانستند.
در طول ماه آینده، مشتری در تابش خیره کننده خورشید غرق می شود. با ظاهر شدن در آسمان صبح مرداد، به صورت فلکی می گذرد سرطان سرطانو در 24 شهریور به مرز غربی می گذرد لئو شیرجایی که تا پایان سال باقی خواهد ماند. یک خسوف (غیبت) تماشایی مشتری در 6 اکتبر در انتظار زود هنگام در بسیاری از آمریکای شمالی و روشنایی خواهد بود. مریخ در 16 نوامبر از شمال مشتری می گذرد. در 13 دسامبر، مشتری برای دور بعدی که به مخالفت در 10 فوریه 2027 ختم می شود، بازگشت به عقب را آغاز می کند.
جو رائو به عنوان مربی و سخنران مهمان در نیویورک خدمت می کند افلاک نما هیدن. او درباره نجوم می نویسد مجله تاریخ طبیعی.، آسمان و تلسکوپ و سایر نشریات


